Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Dennis Miller Live – HBO телеарнасындағы американдық апталық кешкі ток-шоу, оның жүргізушісі комедия актер Деннис Миллер болды. Шоу 1994 жылдан 2002 жылға дейін 215 бөлімнен тұрады және бес "Эмми" сыйлығы мен 11 "Эмми" номинациясын жеңіп алды. Сонымен қатар, ол "Комедиялық/эстрадалық жанрдағы ең жақсы жазу" номинациясы бойынша Америка Жазушылар Гильдиясының сыйлығына алты рет ұсынылып, осы алты реттің үшеуін жеңіп алды. Шоу идеясы HBO атқарушы продюсері Майкл Фукске тиесілі, ол Миллерге көрермендерді тартса, кез келген форматты пайдалануға рұқсат берді. Шоудың көп бөлігін Диби Паласио режиссерлік етті, ал бас сценаристтер алдымен Джефф Чезарио, кейін Эдди Фельдман болды. Басқа сценаристтердің қатарында Хосе Арройо, Рич Дам, Эд Дрисколл, Дэвид Фельдман, Майк Гандольфи, Джим Ханна, Том Герц, Лия Крински, Роб Катнер, Рик Овертон, Джейкоб Сагер Вайнштейн және Дэвид С. Вайс болды.
Dennis Miller Live was an American weekly late night talk show on HBO, hosted by comedian Dennis Miller. The show ran 215 episodes from 1994 to 2002, and received five Emmy awards and 11 Emmy nominations. It was also nominated six times for the Writers Guild of America Award for "Best Writing For A Comedy/Variety Series", and won three of those six times. The show was idea of HBO executive producer Michael Fuchs, who told Miller he could use any forum he wanted as long as he brought in the numbers. It was directed by Debbie Palacio for most of its run, and head writers were first Jeff Cesario and then Eddie Feldmann. Other writers included José Arroyo, Rich Dahm, Ed Driscoll, David Feldman, Mike Gandolfi, Jim Hanna, Tom Hertz, Leah Krinsky, Rob Kutner, Rick Overton, Jacob Sager Weinstein, and David S. Weiss.
Формат
Шоуда шағын декорация болды, тұрақты музыкалық топ болған жоқ. Ол негізінен Миллердің қараңғы сахнада, көбінесе көрінбейтін студиялық көрермендерге сөйлеуінен тұратын. Шоудың басында Миллер ағымдағы оқиға туралы қысқа ғана әзіл айтатын. Титрлерде Миллер бильярд залында Tears for Fears тобының "Everybody Wants to Rule the World" әнімен жеке ойнап отырғаны көрсетілді, бірақ кейінгі маусымдарда шығындарды үнемдеу үшін музыка өзгертілді. Кейінгі маусымдарда титрлерде саяси және қоғамдық қайраткерлердің суреттері бейнеленген үлкен доминолар құлап жатқан көрініс көрсетілді. Содан кейін Миллер екі бөлімнен тұратын монолог оқитын, ол көбінесе "ойға шашырап кетуге" ұласатын, Миллердің айтулы ерекшелігіне айналған сөйлеу болатын. Ол "Енді мен мұнда армандағым келмейді" деген сөзбен басталып, "Әрине, бұл менің пікірім, мен қателесуім мүмкін" деген сөзбен аяқталар еді. Осы монологтар жинағынан бірнеше кітап жарық көрді, 1996 жылғы "The Rants" кітабынан бастап 2002 жылғы "The Rant Zone" кітабына дейін. Миллер әр бағдарламада бір қонақпен күнделікті тақырыпты талқылайтын. Қонақ шақырылған кезде, шоу телефон арқылы да көрермендерден сұрақтар қабылдайтын. Телефон нөмірі бастапқыда 1 800 LACTOSE деп берілген. Миллер "лактоза" сөзін таңдады, себебі ол жеті цифрдан тұратын жалғыз сөз екенін және оны жеке нөмірге айналдыруға болатынын білген. Сұхбаттың соңында Миллер қонаққа: "Бір сәт күтіңіз, мен жаңалықтарды дайындап аламын" дейтін. Газеттен қара-ақ суреттер көрсетіліп, Миллер оларға қатысты әзілді жазбалар жасайтын. Бұл бөлім аяқталғаннан кейін Миллер SNL кезеңіне оралып, "Бұл жаңалықтар, мен кеттім!" дейтін.
The show had a small set without a house band. It mainly consisted of Miller speaking to the largely unseen studio audience on a darkened stage. The show's cold opening started with Miller doing a brief joke about a current event. The credit sequence showed Miller in a pool hall playing by himself set to "Everybody Wants to Rule the World" by Tears for Fears, though music was changed in later seasons for cost reasons. In later seasons, the sequence was changed to show oversized toppling dominoes featuring images of political and social leaders. Then Miller would perform a two part monologue which often segued into a stream of consciousness "rant" that became Miller's trademark, starting with the catchphrase "Now I don't want to get off on a rant here " and ended with the phrase "Of course, that's just my opinion, I could be wrong." Books that compiled these monologues were released, starting with 1996's The Rants and ending with 2002's The Rant Zone. Miller would discuss the topic of the day with one guest per show. During the guest segment, the show would also take phone calls. The call in number was originally given as 1 800 LACTOSE. Reportedly, Miller chose the word "lactose" because it was the only word he could make with seven digits to make it a vanity number. At the end of the interview, Miller would tell the guest "Stick around, I've gotta go do the news". Black and white photographs from newspapers would be shown, and Miller would make humorous captions regarding them. At the finish of this segment, Miller would harken back to his SNL days by saying "That's the news, and I am outta here!"