Кіріспе

Ханс Юрген П. Вальтер (25 наурыз 1944 жылы, Германияның Гладенбах-Вайденхаузен қаласында туған) – неміс психологы және психотерапевті. Ол Гештальт теориялық психотерапияның негізін қалаушылардың бірі ретінде белгілі. Вальтер Германиядағы Гештальт теориясының екінші және үшінші буынының көрнекті өкілдері, неміс гештальт психологтары Эдвин Рауш және Фридрих Хоетпен бірге психологияны оқыды. Гештальт теориялық психотерапия (GTP) неміс тілді елдерде психотерапиялық тәсіл ретінде тарады және Австрияда тәуелсіз ғылыми психотерапиялық тәсіл ретінде ресми түрде аккредиттелді.

Өмір жолы және оқу

1965-1971 жылдары Ханс Юрген Вальтер Марбург және Франкфурт қалаларында психология және неміс тілі мен әдебиетін оқыды. 1977 жылы Дармштадт қаласында "Психотерапиялық практиканың ғылыми негізі ретінде гештальт теориясы және оның қазіргі психотерапиялық тәсілдермен байланысы" тақырыбында докторлық диссертациясын қорғап, доктор ғылымының кандидаты атағын алды. Бұл диссертация гештальт теориясының көптеген басқа психотерапиялық мектептердің әдістері мен пайдалы тұстарын, әсіресе аналитикалық және гуманистік мектептерді интеграциялау үшін тиімді база болатынын көрсетеді. Бұл еңбек 1994 жылы "Gestalt Theorie und Psychotherapy" деген атпен үшінші, кеңейтілген басылымда жарық көрді, яғни "Гештальт теориясы мен психотерапия: қазіргі психотерапия формаларына интегративтік көзқарас". Ол қазіргі түріндегі гештальт теориялық психотерапияның алғашқы негізгі мәтіні саналады. Вальтер Вена университетінде және Германия мен Австриядағы бірнеше психотерапия институттарында гештальт теориялық психотерапиядан дәріс берді. 1999 жылы ол Халықаралық Гештальт теориясы және оның қолданылуы (GTA) қоғамының құрметті төрағасы болып тағайындалды. Сондай-ақ, ол халықаралық көп салалы "Gestalt Theory" журналының (Sciendo, De Gruyter) редакторларының бірі болды және қазір оның негіздеушілер мен құрметті кеңесінің мүшесі.

Тарих

Көп жылдық қарқынды еңбектер нәтижесінде психотерапиялық тәсілдерді теориялық және практикалық тұрғыдан бағалаудан кейін Уолтер Гестальт теориялық психотерапиясын қалыптастырып, дамытты. Оған дейін, Берлин мектебінің гештальт психологиясының басқа да белгілі өкілдері, әсіресе АҚШ-та (мысалы, Эрвин Леви, Абрахам С. Лучинс, Эрика Оппенгеймер Фромм, Молли Харроуэр, Джуниус Ф. Браун және Курт Левиннің басқа да шәкірттері) өз пікірлерін білдіріп, гештальт теориясын психотерапиялық мәселелерге қолдануды теориялық және практикалық тұрғыдан зерттеді. Алайда, Уолтер психотерапияға қатысты толыққанды және жан-жақты көзқарас қалыптастыру үшін гештальт теориясының теориялық және практикалық мүмкіндіктерін алғаш рет жүйелі, түпнұсқа және қатаң түрде қолданғаны үшін танылды. Одан бөлек, ол Фриц Перльстің гештальт терапиясын дамыту және кеңейту үшін гештальт теориялық принциптерін қолдануға болатынын көрсетті, Гестальт теориялық психотерапия осымен байланысты болғанымен, одан ерекшеленеді. Гестальт теориялық психотерапияның ерекше ерекшеліктерінің бірі – гештальт теориясының эпистемологиялық негізінің (сыншыл реализм) маңызды рөлі және психотерапиядағы барлық негізгі, теориялық және практикалық мәселелерді қарастырудағы оның ескерілуі. Гестальт теориялық психотерапияда бұл гештальт теориясының негізгі әдістемелік (толық, феноменологиялық, эксперименталды) тәсілімен, оның жүйелік теориялық тәсілімен, оның ерекше психофизикалық және психологиялық тәсілімен тығыз байланысты. Уолтер осы тәсілдердің барлығын, сондай-ақ гештальт теориясының ұзақ және бай тәжірибелік зерттеулер дәстүрін біріктіре бастады.

Шығармалары

Ханс Юрген П. Вальтер: Гестальт теориясы және психотерапия. Westdeutscher Verlag: Опладен 1994 (3-басылым). Ханс Юрген П. Вальтер: Психотерапия және психогигиенадағы қолданбалы гештальт теориясы. Westdeutscher Verlag: Опладен 1996. Г. Штумм, А. Приц (ред.), Психотерапияның тұлғалық сөздігінде Ханс Юрген П. Вальтердің өмірі мен еңбектері туралы жазба. Springer: Вена 2003.