Кіріспе

Эпинай-сюр-Орж (фр. Épinay sur Orge) – Францияның солтүстігіндегі Иль-де-Франс аймағындағы Эсон департаментіндегі коммуна. Ол Париждің оңтүстігінде, А6 тас жолында, Орли әуежайының жанында орналасқан. Эпинайда RER қалалық теміржол желісінің C тармағындағы екі станция бар: Эпинай-сюр-Орж және Петит-Во.

Климат

Эпинай-сюр-Орж мұхиттық климатқа ие (Кёппен климаттық жіктелімі Cfb). Эпинай-сюр-Орждегі орташа жылдық температурасы – °C. Жылдық орташа жауын-шашын мөлшері – мм, ал желтоқсан айы ең жауын-шашынды ай болып табылады. Эпинай-сюр-Оржде температураның ең жоғары көрсеткіші тамыз айында шамамен °C-қа жетеді, ал ең төменгі көрсеткіші қаңтар айында шамамен °C-ты құрайды. Эпинай-сюр-Оржде тіркелген ең жоғары температура 2003 жылдың 12 тамызында °C-қа жеткен, ал ең төменгі температура 1985 жылдың 17 қаңтарында °C-қа төмендеген.

Тарих

Эпинай-сюр-Орж аймағында адамдар тас дәуірінен бері қоныстанған. Қала алғаш рет 9 ғасырдағы құжатта Спинетум деп тілге алынған. Орта ғасырлардағы қоныстардың іздері Брюильде (оңтүстікте) және Петит-Воде (қазіргі орталықтың батысында) табылған. Бірте-бірте, мұндай шағын елді мекендер бірігіп, бір ауылшаруашылық белеңіне айналды. Қала 1793 жылы құрылды. 1843 жылдың мамыр айында қаланың дамуына Париж-Орлеан темір жолының тоқталысының ашылуы, қазіргі RER басты станциясы болуы үлкен серпіліс берді. Франко-прусс соғысында прустар Эпинайда 4 қарсылық күресшісін атқылады. Оларға арналған ескерткіш қалалық зиратта орналасқан. 1944 жылдың 23 тамызында Эпинай 2-ші бронетанкті дивизияның (Леклер дивизиясы) "Warabiot тобы" Аргентаннан Парижге жол тартқанда азат етілді. 1945 жылдың 21 қаңтарында қала rue de Montlhéry көшесін қайта атауға шешім қабылдады, ол енді rue de la Division Leclerc деп аталды.

Халық саны

Эпинай тұрғындары спинолиандар деп аталады.

Көрікті жерлер

Эпинай-сюр-Орж көп уақыт бойы париждіктерді таза көкөністермен қамтамасыз ететін базар бақшалары жүйесімен белгілі болды. Бақтарды суару үшін өзендердегі шлюздер жүйесі пайдаланылды. Олардың енді тек біреуі ғана сақталған. Қаланың оңтүстік-шығысында "Воклюз" психиатриялық ауруханасы орналасқан. Бұл ғимарат 1863 жылы бай ирланд азаматы Эссон департаментіне "ақыл-есінен айырылғандарға арналған бейім" болу шартымен қалдырған үйі болды. Жаңарту жұмыстары 1865 жылы аяқталды. 1869 жылы аурухана шамамен 1000 науқасқа арналған күйі ашылды. Сол кезде қалада 587 адам тұрды. Науқастар аурухана аумағындағы мұнараны салған, себебі бұл емдік мақсатта пайдалы деп есептелді. Өзен шлюздерінің салдарынан су деңгейінің жоғарылауына байланысты аурухана мен қала арасында ұзаққа созылған жанжалдар болды, бұл аурухана жерін тозуға ұшыратты және науқастардың бақшаларын су басты. Тағы бір маңызды ескерткіш – ратуша, бұрын герцогиня Карафа де Нояның сарайы болған. Ол 1923 жылы қайтыс болғаннан кейін қала ғимаратты және оны қоршаған паркті сатып алды. Бұл, нәтижесінде, таза сумен жабдықтау жүйесін (1923) және электрлендіруді (1925) жүзеге асыруға мүмкіндік берді. Сарайға дейінгі кең даңғыл әлі де анық көрінеді, көктемде гүлдейтін алмұрт ағаштарымен әсемделген.