Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британ армиясының генералы (1762–1837)
British Army general (1762–1837)
Джеймс Сент-Клэр Эрскин, Рослиннің 2-ші графы (6 ақпан 1762 – 18 қаңтар 1837), 1765 және 1789 жылдар аралығында сэр Джеймс Эрскин, баронет, ал 1789 және 1805 жылдар аралығында сэр Джеймс Сент-Клэр Эрскин, баронет ретінде танымал болған, шотландтық әскери қызметкер, саясаткер, құл иесі және король Георг IV атынан Шотландияның Ұлы ложасының іс жүзіндегі Ұлы шебері болды.
James St Clair Erskine, 2nd Earl of Rosslyn, (6 February 1762 – 18 January 1837), known as Sir James Erskine, Bt, between 1765 and 1789 and as Sir James St Clair Erskine, Bt, between 1789 and 1805, was a Scottish soldier, politician, slave holder, and Acting Grand Master of the Grand Lodge of Scotland, on behalf of King George IV.
Өмірбаян және білім
Ерскин генерал-лейтенант сэр Генри Эрскиннің 5-ші баронетінің және Питер Уеддерберннің қызы Джанеттің (әділеттік титулымен Лорд Честерхолл Сессиясының мүшесі) және Рослиннің 1-ші графы Александр Уеддерберннің қарындасы болды. Лорд Рослиннің графтығы оның жүрегіне жақын туысы Эрскинге арнайы мұрагерлікпен берілді. Эрскин 1765 жылы үш жасында әкесінің қайтысынан кейін алтыншы баронет атағын алды. Ол Эдинбург жоғары мектебінде және Итон қаласында білім алды, 1778 жылы 21-ші жеңіл драгун полкіне офицер болып қабылданып, қызметке кірді.
Erskine was the son of Lieutenant General Sir Henry Erskine, 5th Baronet, and Janet, daughter of Peter Wedderburn (a Lord of Session under the judicial title of Lord Chesterhall) and sister of Alexander Wedderburn, 1st Earl of Rosslyn. Lord Rosslyn's earldom had been created with special remainder to his nephew, Erskine. Erskine succeeded as sixth baronet in 1765, at the age of three, on the death of his father. He was educated at Edinburgh High School and Eton, and was commissioned in the 21st Light Dragoons in 1778.
Әскери мансап
Ерскин 1782 жылы Ирландияда генерал-адъютанттың көмекшісі болды. 1793 жылы генерал-адъютант болып тағайындалды, осы қызметінде Тулон және Корсика қоршауында болды. 1795 жылы полковник болып, король Георг III-тің жеке көмекшісі болып тағайындалды. 1798 жылы генерал-майор, 1805 жылы генерал-лейтенант, 1814 жылы генерал болды. 1806 жылы ол Лиссабонға арнайы миссия мүшесі ретінде қатысты, нәтижесінде сэр Артур Уэлсли (кейін Веллингтон герцогы) Пиреней түбегіне жіберілді. Ол сондай-ақ Данияда да әрекет етті.
Erskine was assistant Adjutant General in Ireland in 1782. In 1793, he became Adjutant General, in which capacity he served at the Siege of Toulon and Corsica. In 1795, he was promoted to colonel and appointed Aide de Camp to King George III. He became a major general in 1798, lieutenant general in 1805, and general in 1814. In 1806, he was a member of the special mission to Lisbon, which resulted in Sir Arthur Wellesley (later the Duke of Wellington) being sent to the Peninsular. He also saw action in Denmark
Құл иелері
Росслин "Антигуа No. 79 T71/877 Бетл Уолрондтың талабымен" байланысты болды, ол Антигуада 233 құл иеленді және сол кезде £3,626 төлем алды (қазіргі ақшамен шаққанда £ ).
Rosslyn was associated with "Antigua no. 79 T71/877 claim by Bethell Walrond", he owned 233 slaves in Antigua and received a £3,626 payment at the time (worth £ in ).
Саяси мансап
Ерскин 1782 және 1784 жылдар аралығында Касл Райзингтің және 1784 және 1796 жылдар аралығында Морпеттің ағылшын парламентінің мүшесі болды. Бастапқыда Уиг партиясының мүшесі, Эдмунд Берктің жақтасы және Шығыс Үндістан компаниясы мәселесінде Уильям Питке қарсы Чарльз Джеймс Фокстың белсенді қолдаушысы болған ол, Уоррен Хейстингстің импичментіне қатысқандардың бірі еді. 1789 жылы ол өзінің туысы Джеймс Патерсон Сент-Клэрден Рослин және Дайсарт иеліктерін мұраға алғаннан кейін, өзінің тегінен бұрын Сент-Клэр деген есімді қабылдады. 1796 жылы ол Фиф округіндегі Дайсарт бургтарынан сайланды, бұл округ дәстүрлі түрде Сент-Клэрдің ықпалында болды. 1805 жылдың қаңтарында ол еңісінің орнын басып, Росслин графы атағын алды, сол кезде ол торишіл саналды, ал Наполеон соғыстары аяқталғаннан кейін Лордтар палатасында саяси мансабын жалғастырды. Ол 1829-1830 жылдары Веллингтон герцогының және 1834-1835 жылдары сэр Роберт Пилдің басшылығымен Лордтар кеңесінің төрағасы ретінде кабинет мүшесі болды. 1829 жылы ол Жеке кеңеске ант берді.
Erskine was a member of the House of Commons for the English pocket boroughs of Castle Rising between 1782 and 1784 and Morpeth between 1784 and 1796. Initially a Whig, an adherent of Edmund Burke and an active supporter of Charles James Fox against William Pitt the Younger in the debates over the East India Company, he was one of the managers of the Impeachment of Warren Hastings. In 1789, on inheriting the Rosslyn and Dysart estates from his cousin James Paterson St Clair, he adopted the name St Clair before his own surname. In 1796, he was elected for the Dysart Burghs in Fife, a constituency traditionally under the St Clair influence. In January 1805, he succeeded his uncle as Earl of Rosslyn, being by this time considered a Tory, and, after the end of the Napoleonic Wars, continued his political career in the House of Lords. He was a member of the cabinet as Lord Privy Seal from 1829 to 1830 under the Duke of Wellington's and Lord President of the Council under Sir Robert Peel from 1834 to 1835. In 1829, he was sworn of the Privy Council.
Отбасы
Лорд Рослин 1790 жылы Эдвард Буверидің қызы Хариет Елизаветаға үйленді. Ол 1810 жылдың тамызында қайтыс болды. Рослин 1837 жылдың қаңтар айында 74 жасында қайтыс болғанша күйеуінен айырылды. Оның орнын ұлы Джеймс иеленді.
Lord Rosslyn married Harriet Elizabeth, daughter of the Hon. Edward Bouverie, in 1790. She died in August 1810. Rosslyn remained a widower until his death in January 1837, aged 74. He was succeeded by his son, James.