Кіріспе

Хорватиялық швейцариялық химик (1887–1976)

Ерте өмір

Ружичка Вуковарда (1920 жылға дейін Венгрия Корольдігінде, Аустро-Мажар империясында, қазіргі Хорватияда) дүниеге келді. Оның шеберлер мен шаруалар отбасы негізінен хорват тегінен шыққан, чех ұрпағы Ружичка, австриялық әжесі мен атасы болған. Төрт жасында әкесі Стьепаннан айырылып, анасы Амалия Север оны және кіші інісі Стьепанды Осиекке алып келді. Ол өмірінің соңына дейін осы саладағы зерттеулермен айналысты. Ол далматин жәндік ұнтағының – пиретрумның (Tanacetum cinerariifolium шөбінен) құрамын зерттеді, ол пиретриндерде кездесетін және Стаудингермен бірлескен жұмысының негізгі тақырыбы болған, өте бағалы инсектицид. Ружичка бұл кез туралы былай деді: «Пиретриндерді бес жарым жыл бойы синтетикалық тұрғыдан зерттегеннен кейін, біз қате жолмен кетіп бара жатырмыз деген қорытындыға келдім». Осылайша ол парфюмерия индустриясында қызығушылық тудырған, өсімдік тектес иіс майы – терпинеол химиясымен танысты. Ол Стаудингермен бірлескен жұмысын Женевадағы Chuit & Naef компаниясымен (кейін Firmenich деп аталды) ынтымақтастыққа кіріскенде тоқтатты. Бұл алты атомнан астам сақиналары бар алғашқы табиғи өнімдер болды, және сол кезде Ружичка циветонның 17 мүшелі сақинадан тұратынын болжады. Сол кездегі синтетикалық әдістер тек сегіз мүшелі сақиналарды ғана жасауға мүмкіндік берді. Мускон 1904 жылы бөлініп алынған, бірақ Ружичка циветонды сипаттағаннан кейін ғана 3-метилциклопентадеканон ретінде анықталды. Ол сондай-ақ 1927 жылы циветонды синтездеу арқылы көрсеткен, қазір Ружичканың үлкен сақиналы синтезі деп аталатын макроциклдерді синтездеу әдісін әзірледі. 1921 жылы Женевадағы парфюмерия өндірушілері Chuit & Naef онымен ынтымақтастыққа шақырды. 1934 жылы Ружичка ерлер гормоны андростеронды синтездеді және оның стеролдармен құрылымдық және конфигурациялық байланысын дәлелдеді. 1935 жылы одан да күшті ерлер гормоны тестостеронның жартылай синтезі жасалды. Екі жаңалықтың да нәтижесінде швейцария индустриясы стероид гормондары саласында жетекшілік позицияға ие болды. 1936 жылы ол Гарвард университетінің құрметті ғылым докторы атағын алды. 1942 жылы ол Корольдік қоғамның шетелдік мүшесі болып сайланды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде оның көптеген талантты әріптестері қаза болды, бірақ Ружичка зертханасын жаңа, жас және перспективті мамандармен қайта құрды; олардың арасында болашақ Нобель сыйлығының лауреаты Владимир Прелог та болды. Жаңа адамдар мен идеялар жаңа зерттеу салаларын ашты. 1946 жылы Ружичка мен Лардон амбергристің хош иісінің тритерпен – амбреинге негізделгенін анықтады. 1952 жылы Оскар Йегермен бірлесіп, ланостеролды бөліп алып, терпендер мен стероидтар арасындағы байланысты анықтаған топты басқарды. Ружичка 1957 жылы зейнетке шығып, зертхана басшылығын Прелогқа тапсырды.

Кейінгі өмір, мұра, құрметтер мен марапаттар

Ружичка сегіз құрметті докторлық дәрежесін және 1938 жылғы Марсель Бенуа сыйлығын алды. Ол Америка өнер және ғылым академиясының құрметті мүшесі болды. Ружичка реакциясы оның құрметіне аталған.

Жеке өмір

Ружичка екі рет үйленді: 1912 жылы Анна Хаусманнға, ал 1951 жылы Гертруд Аклинге.