79-шы Парк Авеню: 1977 жылғы телесериал

Кіріспе

1977 жылғы американдық теледидар мини-сериалы

79 Park Avenue, сондай-ақ «Харольд Роббинстің 79 Park Avenue» деп те аталады, – Ричард Де Рой жасаған және бірлесіп жазған, Харольд Роббинстің 1955 жылғы осы аттас романы негізінде түсірілген американдық драмалық теледидар мини-сериалы. Мини-сериалда Лесли Энн Уоррен Маржа Флуджицки рөлінде ойнайды, ол кедей, бірақ әдемі қыз, өмір сүру үшін шын ниетпен тырысқанына қарамастан, проституцияға итеріледі және ақырында Нью-Йорк қаласының ең танымал мадамына айналады. Сондай-ақ, Марк Сингер мен Дэвид Дьюкс түскен. Пол Вендкос режиссерлік пен продюсерлік жұмыстарын атқарды. Мини-сериал 1977 жылдың 16 қазанында NBC арнасында көрсетілімге түсіп, 1977 жылдың 18 қазанында аяқталды. Уоррен ойнаған рөлі үшін сыншылардың жоғары бағасын алды және «Алтын глобус» сыйлығына ие болды.

Өндіріс

Онда Лесли Энн Уоррен проститутка, ал Марк Сингер 1930 жылдары тірі қалуға тырысатын гангстер рөлінде ойнайды. Дэвид Дьюкс, Барбара Барри, Реймонд Бёрр және Поли Берген де түскен. Телеспекль үш сценарист арасында бөлісті, бірінші бөлімін Ричард Дерой, екінші бөлімін Джек Гасс, ал үшінші бөлімін Лайонел Э. Сигел жазды.

Қабылдау

Шоу рейтингтер бойынша сәтті болды. I бөлім (1977 жылғы 16 қазанда дебют жасады, жексенбі) АҚШ-та апта ішіндегі ең көп тамашаланған шоулардың 10-ыншы орнында болды (22,3 рейтинг, 16,3 миллион үй шаруашылығы) және соңғы екі бөлімде рейтингтер өсті. II бөлім (1977 жылғы 17 қазан, дүйсенбі) келесі аптадағы прайм-тайм шоуларының арасында екінші орында тұрды (29,9 рейтинг, 21,8 миллион үй шаруашылығы), ал III бөлім (1977 жылғы 18 қазан, сейсенбі) үшінші орында болды (27,7 рейтинг, 20,2 миллион үй шаруашылығы). Сериалға сын пікірлер жағымды болған жоқ, бірақ тым теріс те емес, оны сол қалпында қабылдады. The Washington Post газетінің Том Шейлз сериалды "50-ші жылдардағы кинодағы сезімталдыққа күлкілі, әдепсіз қайта оралу деп атады, бірақ олардың тартымды арзандығы жоқ. Телевизия секстік тақырыпты көтеріп, кейін одан індет сияқты қашып құтылуға бейім". UPI агенттігінің Джоан Ханауэр сериалды "әдетте 'әйелдер шоуы' деп аталатын нәрсе" деп сипаттады, яғни "романтикасы шынайы емес, сезімтал және моральдық нормасы жоғары, бұл ең жағымсыз сексті бейнелеуге кедергі келтірмейді". Ол екінші бөлімді үш бөлімнің ең күштісі деп тапты. Басты рөлдерді сомдаған актерлердің ойынын жоғары бағалағанмен, The New York Times газетінің журналисі Джон О'Коннор да сериалға көңілі толмады, оны "бұрыннан-ақ шаршаған, жаппай тұтыну үшін жасалған, бір банка консервіленген бұршаққа көрсетілгендей көркемдік көңіл бөлумен дайындалған оқиға" деп атады. О'Коннордың 1977 жылғы теледидар туралы шолуында 79 Park Avenue және Aspen сериалдары "мүмкіндігі зор мини-сериалдар тұжырымын" "нашарлатып жіберген" "бос әрекеттер" деп сипатталды. Сериалдың секстік мазмұнына байланысты дау тууы мүмкін екені бастапқыда белгілі болды. Бас продюсер Джордж Экштейн "телевизиялық стандарттарға жауапты адамдар бұл жоба теледидарда көрсетілгенде қатты алаңдады" деп мойындады. 1978 жылғы маусымда Фред Сильверман NBC басшылығына келген соң, 79 Park Avenue сияқты ашық-шашық бағдарламаларды тоқтатуға уәде берді. Сильверман мини-сериалдың жалғасын жасау жоспарларын және 1979 жылға жоспарланған қайталап көрсетуді тоқтатты.

The show was a ratings success. Part I (which debuted on Sunday October 16, 1977) was the 10th most watched show in the United States for the week (22.3 rating, 16.3 million homes) and the ratings momentum jumped for the last two installments. Part II (Monday, October 17, 1977) was the second most watched primetime show for the following week (29.9 rating, 21.8 million homes), and Part III (Tuesday October 18) was third. (27.7 rating, 20.2 million homes). The critical reviews of the series were not positive, but not overly vicious, recognizing the series for what it was and no more. Tom Shales of The Washington Post called the series a "laughable tawdry throwback to movie eyebrow raisers of the '50s, though without any of their appealingly cheap panache. Television loves to raise the subject of sex and then avoid it like the plague." Joan Hanauer of UPI described the series as "what is usually called a 'woman's show'", meaning, "the romance is unrealistically sentimental and the moral tone is high, which in no way interferes with depicting the sleaziest kind of sex." She found the second installment to be strongest of the three. And although he credited the performances of the lead actors, John J. O'Connor of The New York Times was also underwhelmed by the series, calling it an "already tired story manufactured for mass consumption with all of the artistic concern afforded a can of baked beans." O'Connor's year end review of 1977 television referred to 79 Park Avenue and Aspen as "dumb pot boilers" which "tarnished considerably" the "promising concept of mini series." That the series might be somewhat controversial due to the sexual nature of the story was known from the beginning. Executive Producer George Eckstein admitted "broadcasting standards people got very apprehensive when it was announced that this property was going to be on TV." And when Fred Silverman took over at NBC in June 1978, he promised to stop lurid programming like 79 Park Avenue. Silverman stopped plans for a sequel to the miniseries and also halted a planned rerun in 1979.

Марапаттар мен ұсыныстар

Жыл Сыйлық санаты Жеңімпаз Нәтиже Ref. 1978 35-ші «Алтын глобус» сыйлығы Драмалық телесериалдағы үздік әйел актрисасы Лесли Энн Уоррен 30-шы «Праймтайм» шығармашылық Эмми сыйлығы Драмалық немесе комедиялық сериал үшін костюм дизайнындағы ең үлкен жетістік Ивонна Вуд.