Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Кранбери, Нью-Джерси штатында орналасқан компания.
Company based in Cranbury, New Jersey
Brilliant Light Power, Inc. (BLP), бұрын BlackLight Power, Inc. of Cranbury, New Jersey, – Рэндалл Л. Миллс құрған компания. Миллс сутек атомындағы электронның негізгі энергия деңгейінен төмен, «гидринолық күйге» түсуі нәтижесінде жаңа энергия көзін ашқанын мәлімдейді. Physics Letters A, New Journal of Physics, Journal of Applied Physics және Journal of Physics D: Applied Physics журналдарында сын талдаулар жарияланды. 1991 жылдың 25 сәуірінде Пенсильвания штатының Ланкастер қаласында өткен баспасөз конференциясында Миллс гидринолық күй гипотезасын жариялады, ол Флейшманн-Понс экспериментіне қатысты зерттеулерде «суық синтез» болды деген пікірді жоққа шығарды. Миллс айтуынша, барлық эффектілер (олардың қайталанбауы даулы болды) сутек атомдарының негізгі күйден төменгі күйге түсуі кезінде қысқаруынан туындаған. Миллс ұсынған аргументтер белгілі химия заңдарына қайшы келді және ғылыми қауым тарапынан қабылданылмады. 1999 жылдың желтоқсанына дейін BLP 150-ге жуық инвестордан 25 миллион доллардан астам қаражат тартты. Инвесторлардың арасында PacifiCorp, Conectiv, Morgan Stanley компаниясының зейнеткердегі басшылары және PepsiCo Worldwide Foods, Westinghouse Electric Corporation, CBS Corporation және Electronic Data Systems компанияларының бас атқарушы директоры болған бұрынғы директорлар кеңесінің мүшесі Майкл Х. Джордан (1936 – 2010) бар. 2013 жылдың желтоқсанында BLP Нью-Джерси экономикалық даму органынан шамамен 1,1 миллион долларлық грант алған 54 үміткердің бірі болды.
Brilliant Light Power, Inc. (BLP), formerly BlackLight Power, Inc. of Cranbury, New Jersey, is a company founded by Randell L. Mills, who claims to have discovered a new energy source from what he says is the electron in a hydrogen atom dropping below its ground energy state into a "hydrino state". Critical analyses have been published in the peer reviewed journals Physics Letters A, New Journal of Physics, Journal of Applied Physics, and Journal of Physics D: Applied Physics. On April 25, 1991 at a press conference in Lancaster, Pennsylvania, Mills first announced his hydrino state hypothesis which rejects the idea that "cold fusion" was occurring in studies surrounding the Fleischmann–Pons experiment. According to Mills all the effects (which themselves were disputed to be unreproducible) were caused by shrinkage of hydrogen atoms as they fell to a state below the ground state. Arguments offered by Mills were in contradiction to known chemistry and were dismissed by the scientific community. By December 1999, BLP raised more than $25 million from about 150 investors. Among the investors are PacifiCorp, Conectiv, retired executives from Morgan Stanley and former board member Michael H. Jordan (1936 – 2010), who was Chief Executive Officer of PepsiCo Worldwide Foods, Westinghouse Electric Corporation, CBS Corporation and Electronic Data Systems. In December 2013, BLP was one of 54 applicants to receive ~$1.1M in grant funding from the New Jersey Economic Development Authority.
Теңдестердің қарауындағы сын-пікірлер
2000-шы жылдары Гидрино теориясын кванттық механикамен үйлесімсіз деп сынаған бірнеше мақалалар жарияланды. Мысалы, 2005 жылы Еуропалық ғарыш агенттігінің қызметкері Андреас Ратке, *New Journal of Physics* журналында, Миллс кванттық механиканы «тұрақсыз және бірнеше ауыр кемшіліктері бар» деп жазды және «гидрино гипотезасының теориялық негізі жоқ» деді. Ратке Миллстің тәжірибелік нәтижелерін тәуелсіз түрде қайталаудың пайдалы болатынын айтты және кез келген дәлелді дәстүрлі физикалық түсіндіру контекстінде қарастыру қажеттігін атап өтті. Миллс CQM-нің кванттық механикамен үйлесімсіздігінің бірі – кванттық механикадағы ықтималдық тығыздық функциясымен сәйкес келмейтін нәрсе. Ратке былай деді: «Шредингер теңдеуінің n<1 шешімдері бар, бірақ олар квадраттық интегралдауға келмейді. Бұл кванттық механиканың аксиомасын ғана бұзбайды, сонымен қатар практикалық тұрғыдан бұл шешімдер бөлшектің ықтималдық тығыздығын сипаттау мүмкін емес етеді». Фелпс калориметриялық әдістерді де, сондай-ақ Филипс/Миллс/Чен мақаласында сипатталған негізгі теорияны да сынады. Журнал сол күні Фелпстің сын-пікіріне жауап та жариялады. 2005 жылы Шишович және авторлар тобы Миллстің резонанстық трансферлік модельдің (RTM) Hα сызығының артық Допплер кеңеюін түсіндіретін мәлімдемесіне қатысты эксперименталды деректер мен талдауды сипаттайтын мақала жариялады. Шишович былай қорытындылады: «Таза сутекте және Ne–H2 қоспасында байқалған үлкен артық кеңею CM [Соқтығысу моделі] және басқа да тәжірибелік нәтижелермен сәйкес келеді» және «бұл нәтижелерді RTM арқылы түсіндіруге болмайды». Hα сызығының артық кеңеюіне қатысты соқтығысу моделінің түсіндірмесі белгілі физикаға негізделген. 2006 жылы *Physics Letters A* журналында жарияланған мақала Миллстің теориялық гидринолық күйлері физикалық емес деген қорытындыға келді. Гидринолық күйлер үшін байланыс күші электрлік потенциалдың күші төмендеген сайын артады, ал потенциал толығымен жойылғанда максималды байланыс күшіне жетеді. Автор Норман Домби: «Біз бұл аномальды күйлерді «гомеопатиялық» күйлер деп атауға болады, өйткені байланыс неғұрлым әлсіз болса, әсері соғұрлым күшті болады» деді. Модельде ядролық зарядтың таралуы нөлдік емес радиусы бар емес, тек нүкте деп есептеледі. Сонымен қатар, бұл Шредингер теңдеуінде аналогтық шешімге ие емес, ол релятивистік емес жүйелерді басқарады. Домби былай деді: «Біздің ойымызша, ғылыми фантастикадан басқа, оларды елемеуге бұл жеткілікті себеп». Домбидің мақаласындағы ұсыныс бойынша Антонио Ди Кастроның одан әрі жұмысы Миллстің жұмысында сипатталған негізгі күйден төменгі күйлердің Шредингер, Клейн-Гордон және Дирак теңдеулерімен үйлеспейтінін көрсетті, бұл кванттық жүйелерді зерттеудегі маңызды теңдеулер. 2008 жылы *Journal of Physics D: Applied Physics* журналында Ханс Йоахим Кунзе, эксперименталды физика институтының зейнеткер профессор, Рур университеті, Бохум, 2003 жылы Р. Миллс және П. Рей жазған «Гелий-сутектің экстремалды ультракүлгін спектроскопиясы» атты мақаласын сынады. Мақаланың тұжырымы: «Сутек атомындағы бөлшектік негізгі кванттық сандар туралы ойға негізделген спектрлік сызықтар тек артефакттар ғана деп ұсынылады». Кунзе Миллс пен Рей есептеген 30 нм-ден төменгі жаңа сызықтарды анықтау мүмкін емес екенін айтты, өйткені олар қолданған жабдықтар өндірушінің мәлімдемесіне және «вакуумдық УФ-спектроскопия туралы әрбір кітапқа» сәйкес оларды анықтауға қабілетсіз болды және «сондықтан байқалған сызықтар артефакттар болуы керек». Кунзе сондай-ақ: «Жаңа сызықтардың өте кең спектрлік ені де артефакттарды көрсетеді» деді.
In the 2000s, several reviewed articles were published criticizing Hydrino theory for being incompatible with Quantum Mechanics. For example, in 2005, Andreas Rathke of the European Space Agency, publishing in the New Journal of Physics, wrote that Mills' description of quantum mechanics is "inconsistent and has several serious deficiencies", and that there is "no theoretical support of the hydrino hypothesis". Rathke said it would be helpful if Mills' experimental results could be independently replicated, and suggested that any evidence produced should be reconsidered in the context of a conventional physical explanation. One inconsistency of Mills' CQM with quantum mechanics regards its inability to be reconciled with the probability density function in quantum mechanics. Rathke stated, "However, while solutions of the Schrödinger equation with n<1 indeed exist, they are not square integrable. This violates not only an axiom of quantum mechanics, but in practical terms prohibits that these solutions can in any way describe the probability density of a particle." Phelps criticized both the calorimetric techniques and the underlying theory described in the Phillips/Mills/Chen article. The journal also published a response to Phelps' critique on the same day. In 2005 Šišović and others published a paper describing experimental data and analysis of Mills' claim that a resonant transfer model (RTM) explains the excessive Doppler broadening of the Hα line. Šišović concluded that: "The detected large excessive broadening in pure hydrogen and in Ne–H2 mixture is in agreement with CM [Collision Model] and other experimental results" and that "these results can't be explained by RTM". The collision model explanation for excessive broadening of the Hα line is based on established physics. In 2006, a paper published in Physics Letters A, concluded that Mills' theoretical hydrino states are unphysical. For the hydrino states, the binding strength increases as the strength of the electric potential decreases, with maximum binding strength when the potential has disappeared completely. The author Norman Dombey remarked "We could call these anomalous states "homeopathic" states because the smaller the coupling, the larger the effect." The model also assumes that the nuclear charge distribution is a point rather than having an arbitrarily small non zero radius. It also lacks an analogous solution in the Schrödinger equation, which governs non relativistic systems. Dombey concluded: "We suggest that outside of science fiction this is sufficient reason to disregard them." From a suggestion in Dombey's paper, further work by Antonio Di Castro has shown that states below the ground state, as described in Mills' work, are incompatible with the Schrödinger, Klein–Gordon and Dirac equations, key equations in the study of quantum systems. In 2008, the Journal of Physics D: Applied Physics published an article by Hans Joachim Kunze, professor emeritus at the Institute for Experimental Physics, Ruhr University Bochum, critical of the 2003 paper authored by R. Mills and P. Ray, Extreme ultraviolet spectroscopy of helium–hydrogen. The abstract of the article is: "It is suggested that spectral lines, on which the fiction of fractional principal quantum numbers in the hydrogen atom is based, are nothing else but artefacts." Kunze stated that it was impossible to detect the novel lines below 30 nm reported by Mills and Ray because the equipment they used did not have the capability to detect them as per the manufacturer and as per "every book on vacuum UV spectroscopy" and "therefore the observed lines must be artefacts". Kunze also stated that: "The enormous spectral widths of the novel lines point to artefacts, too."