Кіріспе

Шотланд графы Саэр де Куинси, Винчестердің 1-ші графы (шамамен 1155 – 1219 жылдың 3 қарашасы) – Англия королі Джонға қарсы барондық көтерілістің басшыларының бірі және он екінші мен он үшінші ғасырлардың басында Шотландия мен Англия корольдықтарындағы маңызды тұлға.

Шотландияда тәрбиеленген

Ол англо-норманд болғанымен, Сейр де Куинсидің әкесі Роберт де Куинси үйленеді және өзінің туысы, Арыстан патша Уильямның Шотландия патшалығындағы маңызды иеліктерді иеленді. Оның анасы Орабилис Лейчарс иелігінің мұрагері болды, ал күйеуі Роберт арқылы Фиф, Перт және Лотиан жерлеріне ие болды (төменде қараңыз). Саердің Англияда көзге түсуі, Лестер графы Роберт де Бомонттың кіші қарындасы Маргаретқа үйленуінің арқасында болды. Граф Роберт 1204 жылы қайтыс болды, соның салдарынан Маргарет үлкен әпкесімен бірге үлкен графтыққа мұрагерлік құқығына ие болды. Мүлік екіге бөлінді, ал 1207 жылы соңғы бөліс расталғаннан кейін де Куинси Винчестер графы атанды.

Винчестер графы

Үйленгеннен кейін Уинчестер Англияның көрнекті әскери және дипломатиялық тұлғасына айналды. Алайда, король Джонмен тығыз одақтастығын көрсететін ешқандай дәлел жоқ, ал оның маңызға ие болуы, әлдебір жаңадан иеленген магнаттық мәртебесінің және оны нығайтқан отбасылық байланыстардың нәтижесі болуы мүмкін. Саер өзінің туысы Роберт Фицвальтермен (1235 жылы қайтыс болған) жақын қарым-қатынас орнатқан сияқты. 1203 жылы олар Нормандиядағы Вадреуилдің маңызды бекінісіндегі гарнизонға бірлесіп басшылық етті. Олар Францияның Филипп II-ге қарсылық көрсетпей, қаланы тапсырды, бұл солтүстік Франциядағы ағылшын әскерінің беделін күрт әлсіретті. Көпшілік пікір бойынша, олар капитуляцияға кінәлі болғанмен, корольдық жарлықта қамал король Джонның бұйрығымен берілгендігі айтылады, соның салдарынан Винчестер мен Фицвальтер француз тарапынан жеке қорлауға және ауыр сыйақы төлеуге мәжбүр болды. Шотландияда ол, болмаса, сәттірек болды. 1211-1212 жылдары Винчестер графы Уильям Арыстанның Мак-Уильям көтерілісшілеріне қарсы жорығында жүз салт атты және жүз сержанттан тұратын үлкен отрядқа қолбасшылық етті. Кейбір тарихшылар бұл күшті Джонның жорығына Брабанттан келген жалдамалы әскерлердің бір бөлігі болуы мүмкін деп санайды.

Магна-Харта

1215 жылы барондық көтеріліс болғанда Роберт Фицвольтер әскери қолбасшы болды, ал Винчестер графы оған қосылып, Магна-Картаның негізгі авторларының бірі және Джонмен келіссөздер жүргізуші болды; екеуі де Магна-Картаның 25 кепілдігінің арасында болды. Де Куинси Хартияның бекітілуінен кейін туған дау-дамайларда Джонға қарсы күресті, және Фицвольтермен бірге Франция ханзадасы Людовикке Англия тағына отыруға шақыру үшін Францияға сапарлады. Олар екеуі де Джонға және кішкентай Генрих III-ке қарсы Людовиктің патшалыққа үміткерлігін ең жақтаушы және белгілі қолдаушылары болды.

Бесінші крест жорығы

Әскери жеңіліс Генрих III-тің таққа отыруына жол ашқанда, де Кинси бұрынғы уәдесін орындау үшін крест жорығына қатысты. 1219 жылы ол Дамиеттаны қоршауға алған Бесінші крест жорығына қосылу үшін кетті. Шығыста жүргенде ол ауырып қайтыс болды. Ол Мысырда емес, Иерусалим Корольдігінің астанасы Акрада жерленді, ал оның жүрегі қайта әкелініп, оның әйелінің туыстарының қамқорлығындағы Гарендон аббаттығына, Луфбороға жақын жерге жерленді.

Отбасы

Де Куинси отбасы Нормандық жаулап алудан кейін Англияға келді және өз атын Бетун округіндегі Куиншиден алды; олар бірнеше буын бойы "Сэр" деген жеке есімді қолданды. Екі есім де бастапқы дереккөздерде және ескі жазбаларда әртүрлі жазылған, алғашқы есім кейде Сахер немесе Сиер, ал тегі Квенси немесе Квенси деп кездеседі. Тарихшылар "Сэр I" деп атаған алғашқы жазылған Саэр де Куинси он екінші ғасырдың басында Нортгемптонширдегі Лонг Бакбидің иесі және Шотландия королі Дэвид I-нің Нортумбриялық Модтан туған келіні Матильда Сент-Лиздің екінші күйеуі болды. Осы некеден екі ұл дүниеге келді: Сэр II және Роберт де Куинси. Роберт, кіші ұлы, кейіннен Винчестер графы болған Саэр де Куинсидің әкесі болды. Бірінші күйеуі Роберт Фиц Ричард арқылы Матильда, сонымен қатар Эрл Сэрдің жақын одақтасы Роберт Фицвальтердің әжесі болды. Роберт де Куинси әкесінен Англиядағы жерлерді мұраға алмаған сияқты, Шотландияда рыцарьдық мансапқа ұмтылды, онда ол шамамен 1160 жылдан бастап өзінің туысы, Арыстан жүректі Уильям патшаның жақын серігі ретінде тіркелді. 1170 жылы ол шотландтық Лейхарс иелігінің мұрагері Орабилиске үйленді және оның арқасында шекараның солтүстігінде, Фиф, Стратхерн және Лотиан жерлерін қамтитын кең аумақты иеленді. Роберт де Куинси мен Лейхарс Орабилистің ұлы Саэр де Куинси көбінесе Шотландияда өсті. Оның өмірінің алғашқы он жылдығында Англиядағы жазбаларда кездеспеуі кейбір қазіргі заманғы тарихшылар мен генеалогтарды оны 1173 жылы Генрих Жас патшаның бүлігіне қатысқан ағасы Сэр II-мен шатастыруға әкелді, осы кезде болашақ Винчестер графы шамалы ғана бала болған болуы мүмкін. Сэр II-нің әулеті тікелей мұрагерлерсіз аяқталды, ал оның сіңілі баласы және есімділесі ақырында оның мүлкін мұраға алды, оның негізгі шотландтық иеліктерін отбасылық Нортгемптоншир мұрасымен және, мүмкін, Франциядағы жерлермен біріктірді.