Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрлері
Species of bird
Гвинея туракосы (Tauraco persa), сондай-ақ жасыл турако немесе жасыл лоури деп те аталады, тураколардың бір түрі, африкалық отидиморфтар тобына жататын құстар. Бұрын Ливингстон, Шалоу, Книсна, қара мүңкідүмшелі және Фишер тураколары оның кіші түрлері ретінде қарастырылған.
The Guinea turaco (Tauraco persa), also known as the green turaco or green lourie, is a species of turaco, a group of African otidimorph birds. It formerly included the Livingstone's, Schalow's, Knysna, black billed and Fischer's turacos as subspecies.
Таксономия
Гвинеялық тураконы швед табиғатшысы Карл Линней 1758 жылы өзінің "Systema Naturae" кітабының оныншы басылымында ресми түрде сипаттады. Ол оны көкектер тұқымдасына қосты және Cuculus persa деген екі атауын берді. Бұл атау латын тілінде "парсы" деген мағынаны білдіреді. Линней өзінің сипаттамасын 1743 жылы ағылшын табиғатшысы Джордж Эдвардс өзінің "Сирек кездесетін құстардың табиғи тарихы" атты еңбегінде сипаттаған және суреттеген "турако" түріне негіздеді. Эдвардстың үлгісі Батыс Африкадағы Гвинеядан Лондонға әкелінген. Қазір Гвинеялық турако 1779 жылы поляк табиғатшысы Ян Кшиштоф Клюк енгізген Tauraco тұқымына жатқызылады. Үш түршесі бар: Ол Батыс және Орталық Африканың ормандарында, Сенегалден шығысқа қарай Демократиялық Конго Республикасына және оңтүстікке Анголаға дейін таралған. Ол Конго Республикасында, Анголада, Бенинде, Камерунда, Орталық Африка Республикасында, Демократиялық Конго Республикасында, Экваторлық Гвинеяда, Габонда, Гамбияда, Ганада, Гвинеяда, Гвинея-Бисауда, Кот-д’Ивуарда, Либерияда, Малиде, Нигерияда, Сенегалда, Сьерра-Леонеде және Тогода кездеседі. Бұл түр субтропиктік және тропиктік ылғалды жазықтарда, галереялық ормандарда және тропиктік жаңбырлы ормандардың жиегінде, көбінесе егістік алқаптарына жақын жерлерде мекендейді. Ол биік ағаштар көп орманды жерлерде, теңіз деңгейінен шамамен .
The Guinea turaco was formally described by the Swedish naturalist Carl Linnaeus in 1758 in the tenth edition of his Systema Naturae. He placed it together with the cuckoos in the genus Cuculus and coined the binomial name Cuculus persa. The specific epithet is Latin meaning "Persian". Linnaeus based his description on the "Touraco" that had been described and illustrated in 1743 by the English naturalist George Edwards in his A Natural History of Uncommon Birds. Edwards's specimen had been brought to London from Guinea in West Africa. The Guinea turaco is now placed in the genus Tauraco that was introduced in 1779 by the Polish naturalist Jan Krzysztof Kluk. Three subspecies are recognised: It can be found in forests of West and Central Africa, ranging from Senegal east to DR Congo and south to northern Angola. It is present in the Republic of the Congo, Angola, Benin, Cameroon, Central African Republic, Democratic Republic of the Congo, Equatorial Guinea, Gabon, Gambia, Ghana, Guinea, Guinea Bissau, Ivory Coast, Liberia, Mali, Nigeria, Senegal, Sierra Leone and Togo. This species inhabits subtropical and tropical moist lowland, gallery forests and tropical rain forests edge, often near cultivated areas. It is common in climax forest with plentiful tall trees, from sea level to about .
Мінез-құлық және экология
Таурако персі әдетте қоныс аудармайды және өте аумақтық болады. Бұл құстар жабайы және егілген тропикалық жемістердің көптеген түрлерімен қоректенеді (мысалы, Мусанга, Макаранга, Раувольфия, Цисс және Фикус түрлері сияқты), сондай-ақ гүлдермен де қоректенеді. Олар ұшуға аса жақсы дайын емес, көбінесе бір бұтақтан екінші бұтаққа секіріп өтеді. Камерунда мамыр-маусым және тамыз айларында, Габонда желтоқсаннан ақпанға дейін және маусымнан қыркүйекке дейін, ал Сьерра-Леонеде маусым және қазан айларында көбейеді. Аналықтары ағашқа салынған ұяға екі жұмыртқа салады.
Tauraco persa is normally sedentary and strongly territorial. These birds feed on wide variety of wild and cultivated tropical fruits (for instance on Musanga, Macaranga, Rauvolfia, Cissus and Ficus species, etc. ), but also on blossoms. They do not fly very well, preferring to climb from branch to branch. They breed in May–June and August in Cameroon, from December to February and from June to September in Gabon, while in Sierra Leone they breed in June and in October. Females lay two eggs in a tree platform nest.