Кіріспе

Британдық спорттық автомобильдерді жасаушы

Marcos Engineering – британдық спорттық автомобильдерді жасаушы компания. Атауы негізін қалаушылар Джем Марш және Фрэнк Костиннің фамилияларынан алынған.

Тарих

Marcos компаниясы 1959 жылы Солтүстік Уэльстегі Долгелоу қаласында Speedex автомобильдерімен айналысатын Джем Марш және аэродинамик Франк Костин бірлесіп құрылды. Костин бұрын де Хавилленд Москито истребитель-бомбардировщиктерінің жұмысында болған, содан кейін шасси үшін фанера қолдану идеясы туды. 1963 жылы компания Уилтширдегі Брэдфорд-он-Авон қаласындағы жаңартылған фабрикаға көшті; 1971 жылы жақын орналасқан Вестбериде £125,000 тұратын, мақсатты түрде салынған жаңа зауытқа көшірілді. АҚШ-қа автомобильдерді экспорттаудағы қиындықтар мен қымбат жаңа ғимаратқа көшуі нәтижесінде қаржылық мәселелер туды, және 1971 жылы Marcos компаниясы жұмысын тоқтатты. 1971 жылдың шілдесінде Rob Walker компаниялар тобының бас дилері акциялар мен активтерді сатып алып, жаңа Marcos Ltd. компаниясын құрғаны хабарланды, бірақ қосымша автомобильдер салынды ма, әлі белгісіз. Ұлыбританиядағы Marcos дилерлері 1970 жылдың соңынан бері жаңа автомобильдерге үлкен жеңілдіктер ұсынып келсе де, Motor журналы құлдырау кезінде компанияның АҚШ-тағы 35 сатылмаған автомобильдің қоры "сатылуға" тиіс болғанын хабарлады. Сату компанияның қайта ұйымдастырылуымен және кішірек зауытқа көшуімен байланысты болды.

GT Xylon, Luton Gullwing; GT жылдамдықпен

Олардың алғашқы көлігі – "Ксилон", қанаттай ашылатын есіктері және төрт бөліктен тұратын лобовой шынысы болды. Оған "қарсылықты үйрек" деген лақап ат қойылған. 1959 және 1960 жылдары 750 Motor Club жарыстарына бағытталған барлығы тоғыз дана салынды. Сериялық өндіріс үшін корпусы бұрынғыдан азырақ радикалды болды, бірақ бастапқыда қанаттай ашылатын есіктері сақталды. Ол 997-ден 1498 см³ дейінгі көлемдегі Ford қозғалтқыштарымен жабдықталған және Standard 10 мен Triumph Herald рульдік және серпімділік бөліктерін пайдаланған. 1963 жылға дейін 39 дана жасалды. 1961 жылы Деннис Адамс және Питер Адамс ағайындылары Marcos компаниясымен жұмыс істей бастады және бастапқы дизайнға бірнеше өзгерістер енгізді. 1961 жылдың қараша айында Marcos Luton қанаттай ашылатын және спайдер үлгілері таныстырылды. Бұл дизайн тағы да қайта жасалып, 1963 жылы Лондон жарыс машиналарын көрмесінде көрсетілген Marcos fastback GT үлгісіне айналды. Шассиі 3 мм қалыңдықтағы ламинатталған теңіз шетінен жасалған, бұл көліктерге берік монокок конструкциясы мен жеңіл салмақ (GT халықаралық стандарты бойынша 475 кг салмақта homologaцияланды) берді, сондықтан олар спорттық жарыстарда жақсы көрсеткіштер көрсетті. Көптеген алғашқы Marcos үлгілері ұлттық және халықаралық жарыстарда бақ сынасты.

Маркос 1800GT

1964 жылы Marcos 1800 GT төрт цилиндрлі Volvo B18 қозғалтқышымен, overdrive қорабы және De Dion артқы осімен ұсынылды. Бұл дизайн спорттық автомобильдерді жақсы көретін жанкүйерлерге 30 жылдан астам уақыт бойы таныс болды, тіпті бастапқы фанера шассисі кейіннен болат шассимен ауыстырылса да. Жылдар бойы негізінен Ford, сондай-ақ Triumph және Volvo компанияларынан түрлі қозғалтқыштар қолжетімді болды. 1966 жылы GT бастапқыда 1500 см³, кейін 1650 және 1600 см³ Ford қозғалтқыштарымен жаңартылды, сондай-ақ серіппелі артқы ось орнатылды. 1968 жылы Capri Mk1 машинасынан Ford Essex V6 қозғалтқышы қосылды. 1969 жылы фанера шассисі болатпен ауыстырылды, бұл өндіріс уақытын қысқартты және шығындарды азайтты, ал Ford Essex V4 қозғалтқышы бұрынғы тік төрт цилиндрлі қозғалтқыштарды алмастырды. 1971 жылы баяу сатылатын Mantis машинасының қозғалтқыштарын пайдалану үшін Triumph 2,5 литрлік тік алты цилиндрлі қозғалтқыштары бар бірнеше машина жасалды. Капот қозғалтқышқа жақын орналасқандықтан, қозғалтқыштардың әртүрлілігі капот дизайнында да сәйкес өзгерістерге әкелді, әсіресе қозғалтқыш ауа қабылдағыштарын тазалауға арналған өзгерістер, олар көбінесе орнатылған қозғалтқыш түрінің жалғыз сыртқы белгісі болды. Ford V6 нұсқасы сынақтарда жоғары нәтиже көрсетті, ал Volvo қозғалтқышы бар модель де одан көп артта қалмады, бірақ ауыр шойын қозғалтқыштар төрт цилиндрлі нұсқалармен салыстырғанда алдыңғы бөлігінің салмағын арттырды. 1970 жылдан бастап Солтүстік Америка нарықтарына арналған автомобильдер Volvo-ның үш литрлік тік алты цилиндрлі қозғалтқыштарымен және Borg Warner автоматты берілістерімен жабдықталды. Бұл машиналар АҚШ жолдарына сәйкес болу үшін құбырлы болат кеңістіктік рамаларға, жоғарырақ күйеге және фара қақпақтарына ие болды. Федералдық стандарттарға келтірудегі кешігулер мен мәселелер, сондай-ақ Mantis машинасының әзірлеу шығындары компанияны алғаш рет жабылуға мәжбүр етті. Marcos компаниясының интеллектуалдық құқықтары, соның ішінде жинақтау құралдары, құрастыру файлдары және логотиптер Marcos директоры Рори Макматқа сатылды және қазір "Marcos Heritage Spares" деген атпен Marcos автомобильдерін қалпына келтіру және қосалқы бөлшектермен қамтамасыз ету компаниясы ретінде жұмыс істейді (веб-сайтқа қатысты байланыс ақпараты төменде келтірілген).

Кішкентай Маркос

Алдыңғы дөңгелек жетегімен жабдықталған Mini Marcos, оны Малькольм Ньюэлл жобалаған, 1965 жылы таныстырылды. Шыны талшықтан жасалған монокок корпусы, Mini шасси элементтері мен аспасы және дөңгелек базасы , ол көлденең орнатылған Mini A сериялы қозғалтқышымен жабдықталған, ол алдыңғы дөңгелектерді қозғалтады. 1966 жылғы Ле-Ман жарысында француз командасының машинасы жалпы есепте 15-орынды иеленді, бұл жарысты аяқтаған жалғыз британдық автомобиль болды. Маркос компаниясы шамамен 1975 жылы машина жасауды тоқтатқаннан кейін, басқа компания оны "Мидас" деген атпен жаңартылған нұсқада шығарды. Автомобильдер Оңтүстік Африка, Австралия және Ирландияда лицензия бойынша да өндірілді. 1991 жылы жапон нарығы үшін қайта жаңғыртылып, 1995 жылға дейін өндіріс жалғасты. Барлығы 1300-ден астам Mini Marcos машинасы жинақталған және толық жиналған күйде сатылды. Marcos Sales Limited компаниясы тарағаннан кейін Mini Marcos қалыптарын Marcos Heritage Spares сатып алып, 2005 жылы оны Marcos Heritage Mk. VI және Mk. VI GT ретінде қайта іске қосты.

Маркос Мантис

1968 жылы алғашқы Mantis, Mantis XP пайда болды. Group 6 Prototype санатындағы жарыс машинасы, ортаға орнатылған Repco V8 қозғалтқышымен жабдықталған. Бұрынғы Marcos машиналары сияқты, GT-ден өзгеше болса да, фанерадан жасалған монокок шасси қолданылды. Барлығы бір ғана машина жасалды, оның жалғыз жарысы 1968 жылғы Спа трассасындағы 1000 км жарыс болды, онда қатты жаңбыр кезінде электрлік ақауларға байланысты жарыстан шықты. Алғашқыда Marcos оны 1968 жылғы Ле-Ман жарысына қатыстыруды жоспарлаған, бірақ жарыс маусымнан қыркүйекке ауыстырылды, сол кезде машина Америкада болды және Buick V8 қозғалтқышымен жабдықталды (Rover V8 қозғалтқышы осыдан шығарылған). XP машинасының толық қалпына келтірілуі 2008 жылы аяқталды. Қазір Америкада орналасқан, ол Marcos компаниясының 50 жылдығына арналған тойларға және Гудвуд жылдамдық фестиваліне Ұлыбританияға барып қайтты. Келесі Mantis, төрт орындық M70, 1970 жылы ұсынылды және жанармай инжекторлы 2,5 литрлік Triumph TR6 алты цилиндрлі қозғалтқышы төрт жылдамдық беріліс қорабымен жұптастырылды. Жарнамалық буклетте стиль "барлық жағынан жақсы көрінуді" қамтамасыз етеді және "төменгі ауырлық орталығы және өте кең доңғалақ базасы жол ұстаудың тамаша болуын қамтамасыз етеді" делінген. Сәнді интерьері төрт адамға қолайлы, ал 10 куб футтк жүк көлемі Mantis-ті саяхатқа шығатын және стильді саяхаттағысы келетін адам үшін өте ыңғайлы етеді. Компания 1972 жылы таратылғанға дейін 32 дана сатылды. Autotune қалыптарды сатып алып, 1980 жылдардың ортасында "Autotune Mirages" деген атпен бірнеше машина шығарды.

Маркос оралды

1981 жылы Джем Марш Маркос брендін қайта жандандырып, бұрынғы GT машиналарын жинақталған түрде ұсынды. Қозғалтқыштардың нұсқаларына Ford компаниясының 3.0 Essex V6, 2.8 Cologne V6, 1600 Crossflow, 2.0 Pinto және 2.0 V4 қозғалтқыштары, сондай-ақ Triumph компаниясының 2.0 және 2.5 тік алты цилиндрлі қозғалтқыштары кірді. 1989 жылға дейін шамамен 130 жинақ сатылды.

Маркос Мантула, Спайдер және Мартина

1983 жылы Marcos Mantula ұсынылды, сыртқы түрі ескі GT-ге өте ұқсас, бірақ енді 5 жылдамдықты беріліс қорабы бар 3,5 литрлік Rover V8 қозғалтқышымен жабдықталған. Бұл алюминий қозғалтқыш бұрынғы алты цилиндрлі шойын блоктардан жеңіл болды, жалпы салмақты шамамен 900 кг-ға дейін төмендетіп, TVR және Morgan сияқты Rover қозғалтқышымен жабдықталған спорттық автомобильдермен бәсекелесуге мүмкіндік берді. Motorweek жүргізген сынақтарда Mantula 0-ден 60 миль/сағ (97 км/сағ) жылдамдыққа 5,7 секундта жетті. Қозғалтқыш Rover Vitesse EFi қозғалтқышына дейін жетілдірілді, ал кейінірек Mantula 3.9 EFiмен жабдықталды. 1986 жылы модель Marcos Spyder атты кабриолет нұсқасында қолжетімді болды, ол кейінірек купелерден көп сатылды. 1989 жылы Ford Sierra-ның 7 дюймдік дифференциалы және артқы дискілі тежегіштерімен бірге тәуелсіз артқы серікпе енгізілді. Тәуелсіз серікпе толық енді жүк қоймасын жасауға және аккумулятор мен жылытқыш/кондиционерді орналастыруға мүмкіндік берді. Барлығы 170 купе және 119 Spyder шығарылды. 1991 жылы ұсынылған Marcos Martina сыртқы түрі Mantula-ға өте ұқсас болды, бірақ кеңейтілген алдыңғы доңғалақ аркалары болды. Ол Ford Cortina-ның 2 литрлік төрт цилиндрлі қозғалтқышын, рульді басқаруын және серікпесін пайдаланды, және шамамен 80 данасы шығарылды. Бастапқыда жинақталған немесе зауытта жасалған түрде қолжетімді болған автомобильдердің барлығы 1992 жылдан бастап зауытта жасалды. 1993 жылы Mantula және Martina модельдерінің өндірісі тоқтатылды.

Marcos Mantara, Mantara GTS және LM автомобильдері

1992 жылы Маркос жинақ машиналар бизнесінен шығып, осы кезден бастап барлық машиналар зауытта жасала бастады, содан кейін Маркос Мантараны ұсынды, ол дилерлер арқылы шектеулі санда сатылды. Мантара мен Мантула арасындағы басты айырмашылық – Triumph аспасы және оған байланысты трюниондардың орнына MacPherson бағдарлауыш алдыңғы аспасының қолданылуы. Бұл өзгеріс алдыңғы дөңгелек жолының кеңеюіне, капоттың өзгеше болуына және алдыңғы крылолардың кеңейтілуіне әкелді. Артқы дөңгелек аркалары мен артқы шамдар да жаңарып, машинаға көбірек заманауи көрініс берді. Тұңғыш рет күшті руль де қолжетімді болды. Стандартты түрде Мантара 3,9 литрлік жанармаймен жұмыс істейтін Rover V8 қозғалтқышымен, ал опция ретінде 4,6 литрлік Rover V8 қозғалтқышымен жабдықталды. Marcos GTS – бұл итальяндық Martes Spider Cars дистрибьюторының өтініші бойынша 2 литрлік Rover Tomcat қозғалтқышымен жабдықталған Мантараның нұсқасы. Ең жоғары нұсқасы турболанған нұсқасы болды. Мантара GTS нұсқасының капоты біршама өзгеше болды, оған тегіс сызықтар, жарқыраған фаралар және терең спойлер кірді, бұл кейінірек шыққан Мантарей моделінде де қолданылды. Кейбір кешкі Мантара V8 машиналары 2.0 литрлік GTS сияқты капотпен шығарылды. GT жарыстарына оралу үшін LM (Ле-Ман) нұсқаларында бірнеше модификацияланған Мантаралар жасалды. Өндірістік көлік ретінде танылу үшін, жолға шығатын көліктердің шектеулі саны өндірілді. LM-нің бірнеше нұсқалары жасалды, мысалы LM400 (Rover 3,9 литрлік V8 қозғалтқышымен), LM500 (Rover 5 литрлік V8) және LM600 (6 литрлік Chevrolet кіші блок V8). Барлығы 30 ғана LM машинасы салынды, олардың тек біреуі жолға шығатын LM600 болды.

Маркос Мантис

1997 жылы Mantis атауы LM сериясына негізделген 2 орындық купе немесе кабриолет жол автомобильінде қайта қолданылды. Ол 4,6 литрлік толық алюминийлі төрт валды Ford "Модульді" қозғалтқышымен жабдықталған. "Мантистің" бағасы 46 883 фунт стерлинг болды. 1998 жылы қозғалтқышты турбожүктеу туралы шешім қабылданды, нәтижесінде, шамадан тыс қуатты британдық спорттық автомобильдердің бірі – Mantis GT пайда болды. Ол алғаш рет Италияда Martes Spider Cars компаниясы сатты. Vortech турбокомпрессор және интеркулерді пайдалана отырып, Mantis GT қозғалтқышы 3,7 секундта машинаны 0-тан 60 миль/сағ жылдамдыққа дейін үдетуге мүмкіндік берді. Mantis GT-нің бағасы 64 331 фунт стерлинг болды. Mantis-тің жалпы өндірісі 51 дананы құрады, оның 16-сы турбожүктелген GT нұсқасы (бұл Mantis Challenge жарыс машиналарын қамтымайды).

Маркос Мантарей

1997 жылы Mantara, Mantara GTS-тен қайта стильденген капоты және жаңа артқы бөлігімен Marcos Mantaray болып дамыды. Автомобильдің механикалық тұрғысы Mantara-мен толықтай бірдей болды. Ол 4.0 және 4.6 литрлік Rover V8 қозғалтқыштарымен, сондай-ақ 2 литрлік және 2 литрлік турбо Rover Tomcat қозғалтқыштарымен ұсынылды. 4.0 литрлік қозғалтқышпен тек 11 дана, ал 4.6 литрлік қозғалтқышпен 7 дана ғана жасалды. Барлық заводтық өндіріс 26 дананы құрады, соған қоса шасси/корпус бөліктері түріндегі бір автомобиль.

Маркос Маркасит

2002 жылы банкроттық салдарынан өндіріс тоқтатылғаннан кейін, Джем Марш вице-президент ретінде, ал канадалық Тони Стеллиганың қаржылық қолдауымен «Marcos Engineering Ltd» жаңа компания құрылды. Олар 2,5 литрлік Ford V6 қозғалтқышымен жабдықталған Marcasite TS250 моделін, ал 2003 жылы 5 литрлік Rover V8 қозғалтқышымен TS500 моделін өндіре бастады. 2002 жылы TS250 моделінің бағасы 29 744 фунт стерлинг + ҚҚС құрады, сондай-ақ кондиционер (1634 фунт стерлинг), толық былғары интерьер (1626 фунт стерлинг) және Hydratrak дифференциалы (360 фунт стерлинг) сияқты қосымша опциялар ұсынылды. Бағасы көрсетілмеген опциялардың ішінде күл немесе жаңғақ жабынталған приборлық панель және жаңа үлгідегі қатты шатыры бар еді.

Маркос ТҚЖО

Marcos TSO 2004 жылы Chevrolet V8 қозғалтқышымен бір немесе бірнеше нұсқада шығарылды. Көліктің құрамдас бөліктері Англияда CAD бағдарламасымен жобаланды, ал шассиге қатысты инженериялық жұмыстар Prodrive компаниясымен аяқталды. Бұл көліктерді Тони Стеллига (Marcos) өндірді. 2004 жылы 5,7 литрлік Chevrolet Corvette (LS1) V8 TSO GT таныстырылды, бірақ ол тек Австралия нарығы үшін арналған. 2005 жылы Еуропа нарығы үшін GT2 үлгісі қосылды. 2006 жылы Тони Стеллига қазіргі TSO-ның жарысқа арналған аспасы, жарыс тежегіштері және артқы диффузері бар GTC үлгісін жариялады. Автомобиль Chevrolet өндірісіндегі V8 қозғалтқышымен жабдықталды, сонымен қатар Performance Pack жиынтығы да қолжетімді болды. Performance Pack жиынтығының арқасында қосымша қуатқа ие болған TSO GTC 4,1 секундта 100 км/сағ жылдамдыққа дейін және 8,5 секундта 160 км/сағ жылдамдыққа дейін үдеуге қол жеткізді. Үлкен AP Racing тежегіштерімен жабдықталған TSO GTC 0-100-0 сынағын 12,9 секундта өтті, ал қосымша қуат оған 50 км/сағ жылдамдықтан 2,1 секундта үдеуге мүмкіндік берді. Оның ең жоғары жылдамдығы 290 км/сағ-тан асты. 2 прототип және 7 өндірістік үлгідегі автомобильдер бар. Тони Стеллиганың компаниясы 2007 жылдың қазан айында банкротқа ұшырады.

Маркос Спирит 220

2010 жылы Тони Браун Marcos Cars Limited, Marcos Engineering Limited және түпнұсқа Marcos логотипін сатып алып, тіркеді, ол Ұлыбританияда брендті қайта жандандыруды көздеп отыр. 2013 жылы ортада орналасқан қозғалтқыштың прототипі ұсынылды. Бұл дизайн бұрынғы алдыңғы қозғалтқышты модельдерден күрт өзгеше болды. Дегенмен, Джем Марш әзірлеу процесінде кеңес алды. Ол да, Деннис Адамс та дизайнды мақұлдады. Содан бері автомобиль жетілдіріліп, қосымша сынақтар нәтижесінде бірнеше өзгерістер енгізілді.

Ағаш ғажайыптары

Маркос жарыс машиналарымен басталып, алғашқы Xylon машиналары 750 мотор клубы жарыстары үшін арнайы жасалды. Жүргізушілердің арасында Джеки Стюарт, Билл Мосс, Джон Саттон, Джек Гейтс, Джон Митчелл және Джеки Оливер, сондай-ақ Джем Марш болды. Жас Джеки Стюарт 1961 жылы 4 жеңіске жетті, ал Билл Мосс 10 стартта 9 жеңіс тіркеді. Джон Саттон 1961 жылы Autosport чемпионатында жеңімпаз атанды, ал Джек Гейтс пен Джон Митчеллмен бірге Маркос командалық жүлдені иеленді. Автомобиль Luton Gullwing ретінде сериялық өндіріске түскенде, көптеген даналары жарыс үшін сатып алынды. 1962 жылы Стивен Миноприо өз Gullwing машинасында Autosport 1000cc GT чемпионы атанды, соның ішінде 7 төңкеріс рекордтарын орнатты. Gullwing өз кезегінде GT Fastback-ке эволюциялады, ол «Breadvan» деп те белгілі. 1963 жылы жасалған барлық 18 fastback жарысқа қатысты, және Xylon мен Gullwing сияқты, GT санатында FIA тіркелді. Дегенмен, қайың қанат есіктері болмағандықтан, fastback-терге кіру және шығу қиын болды. Жүргізушілер қатарында Джеки Оливер, Терри Сангер, Дерек Белл және, әрине, Джем Марш болды. Fastback сату буклетінде 5 жылдамдық беріліс қорабы (Hewland), құрғақ картер, 997 см³ (84-88 а.к.) және 1148 см³ (102-104 а.к.) толық жарыс қозғалтқыштары, жеңіл қорытпа сарай, 72 литрлік жанармай бакі (төзу жарысы үшін), жеңіл қорытпа май салқындатқышы және 15 фунт салмақтан арылу үшін перспекстік алдыңғы шыны опциялары ұсынылды. Маркос купе жол машиналарының ізбасары танымал трек/күндік машиналар болды, және бірнешеуі BARC және BRSCC Modsports чемпионаттарында жарысты, соның ішінде Джонатан Палмер 1977 жылы V6 машинасымен Modsport чемпионатында жеңіске жетті. Марк Хейлс Modsports класында 1967 жылғы V6 ағаш шассиімен сәтті жарысты. 1800 Volvo қозғалтқышы бар автомобильдер FIA K қосымшасы бойынша тарихи жарыстарға қабылданады, онда олар өте бәсекеге қабілетті, ал Ford қозғалтқышы бар ағаш шассилі автомобильдер әлі де жарысқа қатысуда. Ағаш шассидің сонша жылдар бойы жарыс жүктемесіне төтеп беруі оның қаншалықты табысты конструкция болғанын көрсетеді.

Кішкентай Маркос

Mini Marcos жарыста да өте табысты машина. Ол 1965 жылғы 25 қыркүйекте жаңбырға толыған Касл Комб жарыс трассасында алғаш рет жарысқа шықты. Джефф Маббс басқарған бұл машина BRSCC жарысында 81 секундқа, орташа жылдамдығы 76 миль/сағатқа жеңіп, барлық машинаны бір ғана машинаны қоспағанда, озып кетті. 1966 жылы француз Mini Marcos, Marcos қолдауымен, Ле-Мандағы 24 сағаттық жарысты аяқтаған жалғыз британдық автомобиль болды. 1967 жылы Ле-Манға Marcos өзінің Mini Marcos-ымен қатысты (пилоттары Марш пен Крис Лоуренс). Автомобиль сәуір айындағы сынақта Мулсанн тік жолында 141 миль/сағат жылдамдықпен тіркелді, бірақ май сорғысының бұзылуына байланысты жарысты аяқтамады. Сол машина 1967 жылғы қарашадағы Kyalami 9 сағаттық жарысында сәтті өнер көрсетті, Марш пен Брайан Раубенхаймер 15-орынды иеленді, ол 1968 жылғы жарыста қайта қатысты, бірақ аяқтамады. Mini Marcos машиналары кеңінен жарыстырылды, әсіресе бюджеттік төзімділік жарысы ретінде, сондай-ақ Ұлыбританиядағы Modsports сияқты көптеген елдердегі жергілікті чемпионаттарда. Mini Marcos сондай-ақ "First Ladies International Race Team" (FLIRT) үшін таңдалған машина болды, олар 1967 жылғы мамырда Нюрбургрингтегі 1000 км жарыста қатысты, бірақ жарыстан шықты, 1967 жылғы шілдеде Grand Premio del Mugello жарысында 37-орынды алды, ал 1967 жылғы қыркүйекте Нюрбургрингтегі 500 км жарыста екі машина қатысты, онда Жакки Бонд Смит 21-орынды және класта 4-орынды иеленді, ал Джои Кук жарыстан шықты.

XP прототипі

XP прототипі 1968 жылғы Ле-Ман жарысына арналған еді. Ол кернеулі фанерадан жасалған монокок шасси және Купер аспасымен құрастырылды, ал қуатын Brabham Formula 1 қозғалтқышы берді, кейіннен ол Buick 215 V8 қозғалтқышымен ауыстырылды. Spa трассасында сынақ жүргізілген ол, қатты жаңбырдың салдарынан электрлік ақауларға байланысты жарыстан шығып қалған көптеген машиналардың бірі болды. Бұл оның жалғыз жарысы болды. Сол жылы Ле-Ман жарысы кейінге шегерілді және XP Америкаға жіберілді.

Екінші буын жарыс автокөліктері

1981 жылы компания қайта жандандырылғаннан кейін, басымдық жол машиналарына берілді, бірақ V8 машиналарының алғашқы баға тізімдерінде «трассалық жарыстар, төбеден түсу және спринт» үшін жарыс спецификациясы болды. Жарыс опцияларына FIA бекіткен құлау қорғағышы, дифференциал шектегіші, шартырлы буынды серіппе және толық қаушақ орындықтар кірді. 1993 жылдың қазан айында Marcos жаңа жарыс машинасымен таныстырып, GT жарыстарына, соның ішінде Ле-Манға оралатынын жариялады. Mantara негізінде жасалған машиналар LM400, LM500 және LM600 деп аталды. 1994 жылы британдық GT чемпионатында жетістікке қол жеткізгеннен кейін, Marcos 1995, 1996 және 2000 жылдары жеңіске жетті. 1995 жылы екі машина Ле-Манда бақ сынасты. Екеуінде де электрлік ақаулар болды, біреуі жарыстан шықты, ал екіншісі (Дэвид Лесли, Франсуа Миго және Джем Марштің ұлы Крис басқарды) соңғы орыннан екінші орынды иеленді, жеңімпаз McLaren F1 GTR-ден 114 айналымға қалып қойды, себебі оның электрлік мәселесі басталғаннан кейін екі сағатқа Мулсанн түзуіне тікелей кедергі келтірді. 1998 жылы Dunlop демеушілік еткен Mantis Challenge іске қосылды – бұл Mantis жол машинасының купе нұсқасы үшін, 4.6 литрлік Ford Modular V8 қозғалтқышының құрғақ картерлі нұсқасымен жарысатын бір маркалы жарыс сериясы. FIA құлау қорғағышымен жабдықталған машиналардың салмағы 950 кг құрады. 1998 жылы қатысушылар аз болды, машиналар Privilege GT сериясына GT2 класында, ал француз GT сериясына GT3 класында қабылданды, Франциядағы жарыстың бірінде жеңіске жетті. 1999 жылы жарысқа қатысушылардың саны артып, голландтық Mantis Challenge де күшті болды, ал кейбір жарыстар екеуін де біріктірді. 1999 жылғы Ұлыбритания сериясын Эдвард Хорнер, ал голландтық серияны Роберт Кнук жеңіп алды. Барлығы 38 Mantis Challenge машинасы салынды, бірақ GT Чемпионаты GT3 класын енгізгеннен кейін серия 1999 жылдан кейін тоқтатылды. Көптеген машиналар әлі де жарыста, соның ішінде Британдық төзімділік чемпионатында (Britcar), және кем дегенде біреуі жолға шығу үшін қайта жабдықталды. 2000 жылы Marcos жарыс бизнесі ұзақ жылдар бойы GT демеушісі болған голландтық Eurotech инженерлік фирмасына сатылды. Сол кезде Marcos жарыс машиналарын және жол машиналарын жасау Нидерландыда жүзеге асырылды, ал жол машиналарын құрастыру Вестбериде азайтылған штаттық қызметкерлермен аяқталды. Cor Euser басқарған LM600 голландтық Supercar Challenge-те бақ сынасып, 2002 және 2004 жылдары GT чемпионатында жеңіске жетті, сондай-ақ Marcos құрылғанының 50 жылдығы болған 2009 жылы да жеңімпаз атанды. Euser жарыс машиналарын өндіруге лицензияға ие және GT3 спецификациясындағы Marcos Mantis машинасымен, сондай-ақ Marcorelly деп аталған өзгертілген Marcos Mantis машинасымен айналысты. Ол осы екі машинамен де Бенилюкс аймағындағы Supercar Challenge-те жарысты.