Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Америка армиясының офицері (шамамен 1756–1829)
American Army officer (c. 1756–1829)
Джон Уистлер (шамамен 1756 – 3 қыркүйек 1829) – Ирландияның Лондондерри графтығында туған сарбаз. Ол бала кезінде үйінен қашып, британ армиясына қосылып, Америка революциялық соғысы кезінде генерал Джон Бургойннің қол астында түстік сарбаз болып қызмет етті. Саратогадағы жаралы капитуляциядан кейін Джон Англияға оралып, құрметпен отставкаға шықты. Содан кейін ол сэр Эдвард Бишоптың қызы Аннамен қашып кетті және 1791 жылы Сент-Клэр шайқасында ауыр жарақат алды. Ол Америка Құрама Штаттары легионында лейтенант болды және Форт-Уэйндегі АҚШ форттарын салуға көмектесті. Ол кезекпен Форт-Сент-Мэри (1795), Форт-Уэйн және Форт-Дирборнға қолбасшылық етті. 1797 жылдың 1 шілдесінде капитандыққа көтеріліп, Детройттегі Форт-Лерноға ауыстырылды. 1803 жылғы жазда ол 1-ші жаяу әскер ротасымен Форт-Детройттен Мичиган көліне жіберілді, онда ол жыл соңына дейін болашақ Чикаго қаласының орнында Форт-Дирборнды аяқтады. Ол жаңа форттың алғашқы коменданты болды. Капитан Уистлер 1810 жылы Детройтке қайта шақырылды. 1812 жылғы соғыс кезінде ол майор шеніне ие болды және 1815 жылы соғыс аяқталғанға дейін ротасымен қызмет етті. Соғыстан кейін ол Кентукки штатының Ньюпорт қаласындағы әскери қойма сақтаушысы болып тағайындалды. 1816 жылы ол Форт-Уэйнге жіберілді, онда ол үшінші фортты салды; алғашқы екеуін жобалауға көмектескен. 1817 жылы ол Сент-Чарльз (Миссури штаты) қаласына көшіп, Сент-Луиске жақын жердегі Джефферсон казармасында әскери қоймашы болып жұмыс істеді, ол 1829 жылы Форт-Беллефонтейнде қайтыс болғанға дейін осы лауазымда болды. Джон Уистлердің екі немересі Америка Азамат соғысы кезінде офицерлер болды: Одақтың бригадир генералы Джозеф Н. Г. Уистлер және полковник Джозеф Нельсон Гарланд Уистлер. Чикаго қаласындағы (Иллинойс штаты) бір көше Джон Уистлердің құрметіне аталған.
John Whistler (ca. 1756 – 3 September 1829) was a soldier, born in County Londonderry, Ireland. He ran away from home when a boy, enlisted in the British army, and served as a colour sergeant under General John Burgoyne during the American Revolutionary War. After the surrender at Saratoga, John returned to England and was honorably discharged. Soon afterward, he eloped with Anna, a daughter of Sir Edward Bishop. and was severely wounded in St. Clair's Defeat of 1791. He was a Lieutenant in the Legion of the United States, and helped build the United States forts in Fort Wayne. He commanded in succession, Fort St. Mary's (1795 ), Fort Wayne, and Fort Dearborn. He was promoted to Captain on 1 July 1797 and transferred to Fort Lernoult in Detroit. In Summer 1803, he was sent with his company of the 1st Infantry from Fort Detroit to Lake Michigan, where he completed Fort Dearborn before the close of the year, on the site of the future city of Chicago. He served as the first commandant of the new fort. Captain Whistler was recalled to Detroit in 1810. During the War of 1812, he was breveted to Major, and served with his company until the end of the war in 1815. After the war, he was appointed military store keeper at Newport, Kentucky. In 1816, he was sent to Fort Wayne where he built the third fort there; having helped design the first two. In 1817 he moved to St. Charles, Missouri, and was the military storekeeper at Jefferson Barracks, near St. Louis, Missouri, a position he held until his death at Fort Bellefontaine in 1829. Two of John Whistler's grandchildren were officers during the American Civil War: Union Brigadier General Joseph N. G. Whistler and Colonel Joseph Nelson Garland Whistler. in Chicago, Illinois, is named for John Whistler.