Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұлыбритания парламенті актісі
UK parliament act
2004 жылғы Гендерлік тану актісі – Ұлыбритания Парламентінің актісі, ол Ұлыбританиядағы жыныстық дисфориясы бар ересектерге өздерінің заңдық жынысын өзгертуге мүмкіндік береді. Акт 2005 жылдың 4 сәуірінде күшіне енді.
The Gender Recognition Act 2004 is an act of the Parliament of the United Kingdom that allows adults in the United Kingdom who have gender dysphoria to change their legal gender. It came into effect on 4 April 2005.
Заңның қолданылуы
2004 жылғы «Жыныстық идентификация туралы» заң адамдарға «Жыныстық идентификация куәлігін» (ЖИК) алуға мүмкіндік береді. Жыныстық идентификация куәлігі – адамның қабылданған жынысы бойынша заңды түрде танылу критерийлерін қанағаттандырғанын көрсететін құжат. Заң жыныстық дисфориясы бар адамдарға олардың жыныстық идентификациясына сәйкес келетін жыныстың мүшелері ретінде заңды түрде танылу құқығын береді, бұл оларға ЖИК алуға мүмкіндік береді. Ұлыбританияда немесе шетелде туған және британдық билік органдарында тіркелген адамдар өздерінің танылған заңды жынысын көрсететін туу туралы куәлік ала алады. Толық ЖИК алған адамдар, оны алған күнінен бастап, заң бойынша көп жағдайда «қабылданған жынысты» деп есептеледі. Трансгендер адамдардың заңды танылуына қатысты екі негізгі ерекшелік бар: теңдіктің мұрагерлік құқығы өзгеріссіз қалады (тек бірінші туған балаға мүрагерлік үшін ғана маңызды) және Англия шіркеуінің дін қызметкерлерінің ішкі сенімі (әдетте олар заң бойынша кез келген екі құзырлы адамды некелеуге міндетті). Жыныстық идентификация куәлігін беруден бұрын жұмыс берушілер трансгендер адамдарды «шынайы кәсіби талап» ретінде алып тастауға құқылы, ал ұйымдар трансгендер адамдарды бір жынысты немесе бөлек жынысты қызметтерден «заңды мақсатқа жетудің пропорционалды құралы» ретінде алып тастауға рұқсат етіледі. ЖИК жеке тұлғаның заңды жынысын «барлық мақсаттар үшін» өзгертеді. 2004 жылғы «Жыныстық идентификация туралы» заң трансгендер адамдардың жеке өмірін қорғау мақсатында, жыныстық идентификация процесіне қатысты ақпаратты қорғалған ақпарат ретінде анықтады. Егер осы ақпаратты ресми түрде алған адам оны аталған тұлғаның келісімінсіз жарияласа, ол заң бұзуға жол береді. Бірақ алғашқы жеті жыл ішінде Жыныстық идентификация тізілімінен алынған туу туралы куәліктер, туған кездегі туу туралы куәліктен бірден ерекшеленді, себебі оларда тек тоғыз баған ақпарат болды, туу туралы куәліктерде кездесетін «хабар берушінің қолы, сипаттамасы және тұрғылықты жері» деген тармақ жойылды. Бұл Жыныстық идентификация куәліктері сондай-ақ туу туралы куәліктерде кездесетін «Жоғарыда аталған аудандағы туу тізілімінің куәландырылған көшірмесінен алынған жазбаның шынайы көшірмесі болып расталды» деген жазуды «Тіркеуші басшысының қорқынышында сақталатын жазбаның шынайы көшірмесі болып расталды» деген жазумен алмастырды. Бұл мәселелер 2011 жылғы «Жыныстық идентификация тізілімі (өзгерістер) ережелерімен» түзетілді. Жыныстық идентификация жөніндегі комиссия, медициналық және құқықтық сарапшыларды қоса, Жыныстық идентификация куәлігін беру критерийлері орындалған-осызығын бағалау үшін оған ұсынылған дәлелдерді қарастырады. Дәлелдерде гендерлік дисфорияның құжаттастырылған психикалық диагнозы болуы керек. Егер аталған тұлға заңды түрде некеде болса, олар куәлік алу үшін әйелінің/ерінің келісімін алуы керек, содан кейін жаңа неке куәлігі беріледі; егер әйелі/ері келіспесе, аталған тұлғаға уақытша Жыныстық идентификация куәлігі беріледі, оны шектеулі мерзімде некені жою үшін негіз ретінде пайдалануға болады, бірақ басқа жағдайда ешқандай мәртебесі жоқ. Заң балаларға олардың заңды жынысын өзгертуге рұқсат бермейді.
The Gender Recognition Act 2004 enables people to apply to receive a Gender Recognition Certificate (GRC). A Gender Recognition Certificate is the document issued that shows that a person has satisfied the criteria for legal recognition in the acquired gender. The act gives people with gender dysphoria legal recognition as members of the sex appropriate to their gender identity allowing them to acquire a Gender Recognition Certificate. People whose birth was registered in the United Kingdom or abroad with the British authorities are able to obtain a birth certificate showing their recognised legal sex. People granted a full GRC are from the date of issue, considered in the eyes of the law to be of their "acquired gender" in most situations. Two main exceptions to trans people's legal recognition are that the descent of peerages will remain unchanged (important only for primogeniture inheritance) and a right of conscience for Church of England clergy (who are normally obliged to marry any two eligible people by law). Prior to the issuing of a Gender Recognition Certificate employers are able to exclude trans people as a "genuine occupational requirement", and organisations are allowed to exclude trans people from single sex or separate sex services as "a proportionate means of achieving a legitimate aim". A GRC changes an individual's legal sex "for all purposes". The Gender Recognition Act 2004 aimed to safeguard the privacy of transgender people by defining information in relation to the gender recognition process as protected information. Anyone who acquires that information in an official capacity may be breaking the law if they disclosed it without the subject's consent. However, in the first seven years of operation, birth certificates drawn from the Gender Recognition Register were immediately distinguishable from a natal birth certificate, since they had only nine columns of information, omitting the item "Signature, description and residence of informant" that appears on birth certificates. These Gender Recognition Certificates also replaced the rubric "Certified to be a true copy of an entry in the certified copy of a Register of Births in the District above mentioned", which appears on birth certificates, with the rubric "Certified to be a true copy of a record in the custody of the Registrar General". These issues were corrected by the Gender Recognition Register (Amendment) Regulations 2011. A Gender Recognition Panel, including medical and legal experts, considers evidence submitted to it to assess whether the criteria for issuing a Gender Recognition Certificate have been met. The evidence must show a documented mental health diagnosis of gender dysphoria. If the person involved is in a legally recognised marriage, they require spousal consent for the certificate to be issued, after which a new marriage certificate can be issued; if the spouse does not consent, the person will be issued an Interim Gender Recognition Certificate, which for a limited period can then be used as grounds for annulment of the marriage, but otherwise has no status. The Act does not allow children to change their legal gender.
Өмірбаян
Заң Еуропалық адам құқықтары жөніндегі сот шешімдеріне жауап ретінде әзірленді. Алдыңғы прецедент 1970 жылға дейін созылған, онда Артур Камерон Корбет, 3-ші Барон Роуаллан, әйелі Эйприл Эшли трансгендер болғандықтан заңды түрде еркек екендігіне байланысты некелерін жойды. Судья бұл аргументті қабылдады, содан бері Ұлыбританиядағы жыныс анықтау үшін заңдық критерий «Корбетке қарсы Корбет» ісі бойынша шешімге негізделді; тіпті біреуі еркек болып туған екі әйелдің арасындағы заңды некеге де әкелді. Адам құқықтары жөніндегі Еуропалық сот 2002 жылғы 11 шілдеде «Goodwin & I v United Kingdom [2002] 2 FCR 577» ісі бойынша трансгендер адамның туу куәлігіндегі жынысын өзгерте алмауының Адам құқықтары жөніндегі Еуропалық конвенцияның 8- және 12-баптарында қарастырылған құқықтарын бұзу екенін мәлімдеді. Осы шешімге сәйкес, Ұлыбритания үкіметі жаңа заңнама қабылдауға міндетті болды.
The act was drafted in response to court rulings from the European Court of Human Rights. The previous precedent dated back to 1970, when Arthur Cameron Corbett, 3rd Baron Rowallan had his marriage annulled on the basis that his wife, April Ashley, being transgender, was legally male. This argument was accepted by the judge, and the legal test for sex in the UK had been since been based on the judgment in Corbett v Corbett; it had even led to the curiosity of a legal marriage between two lesbians since one had been born male. The European Court of Human Rights ruled on 11 July 2002, in Goodwin & I v United Kingdom [2002] 2 FCR 577, that a trans person's inability to change the sex on their birth certificate was a breach of their rights under Article 8 and Article 12 of the European Convention on Human Rights. Following this judgment, the UK Government had to introduce new legislation to comply.
Заңнамалық прогресс
Заң жобасы 2003 жылдың соңында Лордтар палатасына ұсынылды. Ол 2004 жылдың 10 ақпанында Лордтар палатасында 155 дауыспен қолдалып, 57 дауысқа қарсы, ал 25 мамырда 355 дауыспен қолдалып, 46 дауысқа қарсы қабылданды. 2004 жылдың 1 шілдесінде заң жобасына корольдің қолдауы берілді. Заң жобасы Лордтар палатасында сынға ұшырады, оның ішінде лорд Теббит (жыныстық қайта операциялауды "қасақана зардап шектіру" деп сипаттады) және діни ұйымдарға трансгендер адамдарды қабылдамауға рұқсат беретін түзетуді ұсынған баронесса О’Кейтэйн. Алайда, Вустер епископы Питер Селби мен Винчестер епископы Майкл Скотт Джойнттың қарсылығынан кейін бұл түзету аз айырмамен жеңіліске ұшырады. Заң жобасына қолдау көрсету партиялық бағыттар бойынша шамамен екіге бөлінді. Екінші және үшінші оқылымдарда (яғни түзетулерге дейін және кейін) Лейборист партиясының, Либералды демократтардың, Plaid Cymru және Шотландия Ұлттық партиясының барлық депутаттары заң жобасын қолдады; ал Ольстер одағы мен Демократиялық одақтас партиясының барлық депутаттары қарсы дауыс берді. Консервативтік партияның депутаттары бұл мәселеде екіге бөлінді, партия басшылығы депутаттарға заң жобасы бойынша нақты ұстанымды міндеттейтін шешім қабылмады, оларға еркін дауыс беруге рұқсат етілді. Екінші оқылымда заң жобасын 25 консервативтік депутат қолдады, 22 қарсы болды, ал үшінші оқылымда 20 қолдап, 39 қарсы дауыс берді. Консервативтік партияның 166 депутатының жартысынан да азы дауыс беруге қатысты.
The bill was introduced in the House of Lords in late 2003. It was passed by the House of Lords on 10 February 2004, with 155 votes in favour and 57 against, and by the House of Commons on 25 May with 355 votes in favour and 46 against. It received royal assent on 1 July 2004. The bill faced criticism in the House of Lords, including a wrecking amendment from Lord Tebbit (who has described sex reassignment surgery as "mutilation"), and from Baroness O'Cathain, who introduced an amendment to allow religious groups to exclude transgender people. However, this amendment was narrowly defeated after opposition from Peter Selby, Bishop of Worcester, and Michael Scott Joynt, Bishop of Winchester. Support for the bill in the House of Commons was split broadly down party lines. At both the second and third readings (i. e. before and after amendments), all Labour Party, Liberal Democrat, Plaid Cymru and Scottish National Party votes were in favour of the bill; all Ulster Unionist and Democratic Unionist Party votes were against. Conservative Party MPs were split on the issue, and the party leadership did not issue a whip mandating MPs to take a particular stance on the bill, instead allowing its MPs a free vote. Twenty five Conservative MPs voted in favour and 22 against the bill at its second reading, and 20 voted in favour and 39 voted against the bill at its third reading. Less than half of the Conservative Party's 166 MPs participated in either vote.
Жаңартулар
2016 жылы Әйелдер мен теңдік комитеті Гендерлік тану туралы заңды толыққанды қайта қарап, оның кемшіліктерін атап өтіп, оны қайта қарау жөніндегі ұсыныстар жасады. Сонымен бірге, ол 2010 жылғы Теңдік туралы заңда да осыған ұқсас кемшіліктер бар екенін көрсетті, себебі ол жыныс алмасуды қорғалған мәртебе ретінде қарастырады. 2017 жылдың қараша айында Шотландия үкіметі GRA-ны «халықаралық жақсы тәжірибеге сәйкес» реформалау ниетімен қарастырды. «Министрлік сөз басында» 2004 жылғы GRA «ешкімге керек емес» екені және гендерін өзгертуге өтініш білдірген адамға «қиын және ауыр» талаптар қойылатыны мойындалды. Үкімет өтініш берушілерге «өтініштің салдарына толыққанды түсіністікпен келісетінін және өмірінің соңына дейін өздері таңдаған гендерде өмір сүруге ниетті екенін» жариялау талабын сақтап қалуды ұсынады, бірақ «медициналық куәліктер ұсыну және өтініш беру алдында екі жыл бойы өздері таңдаған гендерде өмір сүру» талабын жоюды ұсынады. 2017 жылы Теңдік министрі Джастин Грининг Гендерлік тану туралы заңға реформалар енгізуді қарастырды, оның мақсаты – процедураны медициналықтандырмау, өзін-өзі анықтау принципін қолдану. Гринингтің кейінгі іскерлесі Пенни Мордаунт Гендерлік тану туралы заң бойынша консультация «трансгендер әйелдер – әйелдер» деген түсінік негізінде басталатынын мәлімдеді. 2020 жылғы маусымдағы есепте Еуропалық комиссия 28 еуропалық елдің гендерлік тану рәсімдерін қолжетімділікке кедергі келтіретін факторлар бойынша 5 санатқа бөлді. Бұл 2004 жылғы Гендерлік тану туралы заңды «қиын медициналық талаптар» бойынша төменгі екінші санатқа қойды, ол халықаралық адам құқықтары стандарттарынан қалып қояды. 2020 жылдың қыркүйегінде Ұлыбритания үкіметі реформаның барлық аспектілерін қолдаған қоғамдық кеңесудің нәтижелерін жариялады, оның ішінде 64% гендерлік дистресс диагностикасы талабын жоюды, ал 80% медициналық қорытынды ұсыну талабын жоюды жақтады. Алайда, Ұлыбритания үкіметі қолданыстағы заңды өзгертуден бас тартты, бұл Теңдік және Адам құқықтары жөніндегі комиссия тарапынан «қанағаттандырмас мүмкіндік» деп сипатталды.
In 2016, the Women and Equalities Committee published a root and branch review of the Gender Recognition Act, noting its deficiencies and making recommendations for its review. At the same time, it noted similar deficiencies in the Equality Act 2010 as it affected the protected characteristic of gender reassignment. In November 2017, the Scottish government published its review of the GRA with intentions to reform it "so that it is in line with international best practice." The "Ministerial Foreword" to the review acknowledges that the 2004 GRA is "out of date" and places "intrusive and onerous" requirements on the person applying for the gender change. The government recommends keeping the existing requirements for applicants to declare that "they fully understand the implications of their application and intend to live in their acquired gender for the rest of their lives" but proposes eliminating the requirement "to provide medical evidence and to have lived in their acquired gender for two years before applying." In 2017, Minister for Equalities Justine Greening considered reforms to the Gender Recognition Act to de medicalise the process, with the principle of self identification. One of Greening's successors, Penny Mordaunt, affirmed that the consultation on the Gender Recognition Act would come from the starting place that "transgender women are women". In a June 2020 report, the European Commission classified the legal procedures for gender recognition of 28 European countries into 5 categories based on the barriers to access. This placed the Gender Recognition Act 2004 in the second from bottom category with "intrusive medical requirements" that lags behind international human rights standards. In September 2020, the UK government published the results of the public consultation which showed wide support for all aspects of reform, including 64% in favour of removing the requirement for a diagnosis of gender dysphoria and 80% in favour of removing the requirement for a medical report. However, the UK government decided not to change the current law, which was described as "a missed opportunity" by the Equality and Human Rights Commission.
Некеге және азаматтық серіктестікке қатысты мәселелер
Трансгендерлік құқықтарды қолдаушылар, әсіресе некелер мен азаматтық серіктестіктерге қатысты заңға алаңдаушылық білдірді. Ұлыбритания заңнамасында некеге тұру тек қана әртүрлі жынысты жұптарға ғана рұқсат етілгендігіне және әртүрлі жынысты жұптарға азаматтық серіктестік мүмкіндігі болмағандықтан, заң талаптарына сәйкес, некеде тұрған адамдар жынысын тану туралы куәлік алу үшін некелерін ажыратуға немесе жоюға мәжбүр болды. Бұл талап 2013 жылғы Бір жынысты некелер туралы заң күшіне енгеннен кейін тоғыз ай өткен соң, 2014 жылдың желтоқсанында жойылды. Англияда, Шотландияда және Уэльсте некеде тұрған адамның мұндай өтінішіне жұбайының жазбаша келісімі қажет – бұл «жұбайлық ветосы» деп аталады. Шотландияда өтініш берушілер шеберлік сотына жүгіне отырып, уақытша GRC-ді толық GRC-мен алмастыруға мүмкіндік алады, осылайша «жұбайлық ветосын» айналып өтеді. Эван Харрис сияқты кейбір парламентарийлер бастапқы талапты адамгершілікке жатпайтын және отбасы құрылымын қирататын деп санайды. Парламенттегі талқында Хью Бейли: «Некеде тұрып, осылай қалуды қалайтын жұпқа ажырасу керек деп мемлекет айтатын басқа жағдайды еске түсіре алмаймын» деді. Осы қарсылыққа қарамастан, үкімет заң жобасының осы талабын сақтап қалуды шешті. Конституциялық мәселелер жөніндегі парламенттік хатшысының орынбасары Дэвид Лэмми үкімет атынан: «Біз бір жынысты некелердің шағын тобына жол бере алмаймыз» деді. Талқылаулар барысында жынысын өзгертуден өткен және қазіргі уақытта некеде тұрған трансгендерлердің саны 200-ден аспайтыны айтылды. 2004 жылғы Азаматтық серіктестік туралы заң бір жынысты жұптар арасында азаматтық серіктестік құруға мүмкіндік берсе де, 2013 жылға дейін трансгендер серігі бар некеде тұрған жұптар жаңа мәртебесін тікелей қайта тіркеуге құқылы болмады. Олар некелерін жоюға, жаңа жынысын заңды түрде мойындатуға және содан кейін азаматтық серіктестікке тіркелуге тиіс болды. Бұл ажырасумен байланысты барлық құжаттар мен шығындарға ұқсас болды. Ажырасу туралы шешім қабылданып, GRC берілгеннен кейін, жұптар жергілікті тіркеушімен азаматтық серіктестік рәсімін өткізуге келісе алады. Неке аяқталды және жаңа қарым-қатынас орнатылды, ол барлық жағдайларда (мысалы, өсиеттерде) міндетті түрде үздіксіз бола бермейді. Бұл трансгендер серігі бар азаматтық серіктестіктерге де қатысты: қолданыстағы азаматтық серіктестік жойылуы керек еді, содан кейін жұп некеге тұруға құқылы болды. Егер екеуі де трансгендер болса, некеде немесе азаматтық серіктестікте тұратын жұптар жынысын тану туралы өтініштерін бір уақытта қарастыруға құқылы болды; алайда, олар бұрынғы некелерін/азаматтық серіктестіктерін жоюға және содан кейін жаңа жыныстарымен некелерін/азаматтық серіктестіктерін қайта тіркеуге міндетті болды. Бомонт қоғамының өкілі Тамара Уайлидинг: «Осы жағдайдағы адамдар некелерін жоюға және содан кейін азаматтық серіктестікке кіруге мәжбүр болуы әділ емес. Заңды түзету керек. Жынысын өзгертуден өткен және оны мойындағысы келетін адамдардың қарым-қатынас мәртебесін сақтап қалуға рұқсат беру үшін азаматтық серіктестік туралы заңға түзетулер енгізу оңай болар еді» деді. Шотландиялық жұптың жағдайындағыдай, туындаған эмоционалдық стресс өлшеусіз. Теңдік және адам құқықтары жөніндегі комиссия (EHRC) заңның 2-ші кестесінде көтерілген некедегі трансгендерлер мен олардың серіктестеріне туындаған қиындықтарды бағалады және үкіметке жақында ұсынған ұсынысында: «Үкімет Гендерлік тану туралы заңға түзетулер енгізеді, осылайша бір серіктес жынысын тану туралы куәлік алған жағдайда некені автоматты түрде азаматтық серіктестікке ауыстыруға мүмкіндік береді».
Concerns about the act were raised by supporters of transgender rights, particularly regarding marriages and civil partnerships. Due to marriage being restricted in UK law to opposite sex couples and the lack of availability of civil partnerships to opposite sex couples, the act required people who are married to divorce or annul their marriage in order for them to be issued with a Gender Recognition Certificate. This requirement was abolished in December 2014, nine months after the Marriage (Same Sex Couples) Act 2013 permitted same sex marriages. In England, Scotland, and Wales, such an application from a married person requires written consent from the spouse – the so called spousal veto. Applicants in Scotland benefit from a workaround, where it is possible for applicants in Scotland to apply to the sheriff court to have their interim GRC replaced with a full GRC, bypassing the "spousal veto". Some parliamentarians, such as Evan Harris, viewed the original requirement as inhumane and destructive of the family. MP Hugh Bayley said in the Commons debate "I can think of no other circumstance in which the state tells a couple who are married and who wish to remain married that they must get divorced". Despite this opposition, the government chose to retain this requirement of the Bill. Parliamentary Under Secretary for Constitutional Affairs, David Lammy, speaking for the Government, said "it is the Government's firm view that we cannot allow a small category of same sex marriages". It was suggested in the debates that the number of transgender people who have undertaken gender reassignment and who are currently living in a marriage was no more than 200. Although the Civil Partnership Act 2004 allows the creation of civil partnerships between same sex couples, before 2013, a married couple that included a transgender partner could not simply re register their new status. They had to have their marriage dissolved, gain legal recognition of the new gender and then register for a civil partnership. This is like any divorce with the associated paperwork and costs. Once the annulment was declared final and the GRC issued, the couple could then make arrangements with the local registrar to have the civil partnership ceremony. The marriage was ended and a completely new arrangement brought into being which did not in all circumstances (such as wills) necessarily follow on seamlessly. This is also true for civil partnerships that included a transgender partner: the existing civil partnership needed to be dissolved and the couple could then enter into a marriage afterward. For a couple in a marriage or civil partnership where both partners are transgender, they could have their gender recognition applications considered at the same time; however, they were required to dissolve their existing marriage/civil partnership and then re register their marriage/civil partnership with their new genders. Tamara Wilding of the Beaumont Society pressure group said that it was "not fair that people in this situation should have to annul their marriage and then enter a civil partnership. The law needs tidying up. It would be easy to put an amendment in the civil partnership law to allow people who have gone through gender reassignment, and want that to be recognised, to have the status of their relationship continued." The emotional stress caused is immeasurable as in the case of a Scottish couple. The Equality and Human Rights Commission (EHRC) appreciated the challenges to married transgender people and their partners presented by schedule 2 of the act and in a recent submission to government they recommend: "The government amends the Gender Recognition Act to allow for the automatic conversion of a marriage into a civil partnership upon one member of the couple obtaining a gender recognition certificate."
2013 жылдан кейін
Бұл алаңдаушылықтар 2013 жылғы «Неке (бір жынысты жұптар)» заңы қабылдануымен біршама азайтылды, себебі енді әртүрлі жынысты да, бір жынысты да жұптарға некеге тұру мүмкіндігі бар. Қазіргі заңға сәйкес, егер некелі жұптың құрамында трансгендер адам болса, оның жұбайы келісім берсе, неке жалғастырыла береді. Бұл трансгендер белсенділері тарапынан «жұбайлық ветосы» деп сипатталды және оған қарсылық білдірілді. 2019 жылы Либерал-демократтар сайлау шартына «жұбайлық ветосын» жоюды қосты. Баронесса Баркер 2019 жылы заңға түзетулер енгізу мақсатында жеке мүшелік заң жобасын ұсынды.
These concerns were ameliorated somewhat by the passage of the Marriage (Same Sex Couples) Act 2013, since marriage is now available to both opposite sex and same sex couples alike. Under the current law, when a married couple includes a transgender person, the marriage may continue if the transgender person's spouse consents to the marriage continuing. This has been described, and opposed, by transgender activists as a "spousal veto" on their legal transition. In 2019, the Liberal Democrats included the removal of the "spousal veto" as part of their manifesto. Baroness Barker introduced a private member's bill to amend the law in 2019.
Шотландиядағы реформа туралы заң жобасы
2022 жылдың наурызында Шотландия парламентіне Гендерлік тану реформасы (Шотландия) туралы заң жобасы ресми түрде ұсынылды. Егер қабылданса, бұл заң Гендерлік тану туралы заңға өзгерістер енгізіп, ЖҚТБ-ға (гендерлік тану куәлігіне) өтініш беру процесін өзгертер еді. Өзгерістерге сәйкес, өтініш берушілер енді екі жыл бойы өздері таңдаған жынысы бойынша өмір сүргенін дәлелдеуге және жыныстық дисфория диагнозын алуға міндетті болмас еді. Оның орнына, олар өздерінің таңдаған жынысында тұрақты түрде өмір сүру ниетін заңмен белгіленген мәлімдеме арқылы растауы керек еді. Сонымен қатар, өтініштерді Ұлыбритания бойынша гендерлік тану жөніндегі комиссия емес, Шотландияның бас тіркеушісі қарастыратын еді. Ұлыбритания үкіметі Англия мен Уэльсте осындай өзгерістерді енгізуге қарсы екенін мәлімдеді. Бұл заң жобасы Шотландия парламентінде 2022 жылдың желтоқсан айында үшінші оқылымда 86–39 дауыспен қабылданды. 2023 жылдың 17 қаңтарында Ұлыбритания үкіметі Шотландия туралы 1998 жылғы заңның 35-бабын қолданып, заң жобасының корольдік бекітілуіне ұсынылуын тоқтатты. Бұл 35-баптың қолданылған алғашқы жағдайы болды.
In March 2022, the Gender Recognition Reform (Scotland) Bill was formally introduced in the Scottish Parliament. If enacted, this bill would have amended the Gender Recognition Act and changed the process of applying for a GRC. Under the changes, applicants would no longer have needed to prove having lived for two years in their acquired gender and would no longer have had to obtain a gender dysphoria diagnosis. Instead, they would have been required to make a statutory declaration that they intend to remain permanently in their acquired gender. In addition, applications would have been handled by the Registrar General for Scotland instead of a UK wide gender recognition panel. The UK Government has ruled out implementing similar changes in England and Wales. The bill passed by a vote of 86–39 within the Scottish Parliament on stage three in December 2022. On 17 January 2023, the UK Government used Section 35 of the Scotland Act 1998 to prevent the bill from being proposed for royal assent, the first such time Section 35 has been used.