Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландия композиторы (1915–2001)
New Zealand composer (1915–2001)
Дуглас Гордон Лилберн (2 қараша 1915 – 6 маусым 2001) – Жаңа Зеландия композиторы.
Douglas Gordon Lilburn (2 November 19156 June 2001) was a New Zealand composer.
Ерте өмір
Лилберн Ухангуйда дүниеге келді және балалық шағының алғашқы жылдарын Драйсдейлдегі Туракина өзенінің жоғарғы аңғарындағы отбасылық қой шаруашылығында өткізді. 1930 жылдан 1933 жылға дейін Уаитаки балалар орта мектебінде оқыды, содан кейін Крайстчерч қаласына көшіп, келесі үш жылда Жаңа Зеландия университетінің құрамындағы Кентербери университетінің колледжінде журналистика мен музыканы оқыды. 1936 жылы оның музыкадағы мансабы қалыптасты, өйткені оның "Орман" атты поэмасы композитор Перси Грейнджердің ұлттық шығармалар конкурсында жеңіске ие болды. 1937 жылы Лондондағы Корольдік музыка колледжінде оқуға түсті, 1939 жылға дейін композициядан Ральф Воан-Уильямстың жетекшілігінде білім алды. Екеуі жақын дос болып қалды: кейінірек Лилберн Воан-Уильямсқа Жаңа Зеландия балдан сыйлықтар жіберді, еңбек еткен адамның оны ұнататынын білгендіктен. Бұл туралы 1947 және 1948 жылдары Воан-Уильямстан келген алғыс хаттары куәлік етеді. Лилберннің ерте туындыларында Жан Сибелиус әсері байқалады; Лилберннің Оңтүстік Кентерберидағы Пил тауының күзгі көрінісін бейнелейтін "Орман" (1936) симфониялық поэмасында, Роберт Хоскинс айтуынша, композитор "Сибелиусты көлеңкелі орман арқылы іздеп, өзіндік қашықтығын сақтап, бірақ өз жолын таңдағанша өзінің тартымдылығын өлшейді". Сонымен қатар, "Фантазия квартеті" (1939) "Сибелиан пиццикатоларын" қамтиды.
Lilburn was born in Whanganui and spent his early years on the family sheep farm in the upper Turakina River valley at Drysdale. He attended Waitaki Boys' High School from 1930 to 1933, before moving to Christchurch to study journalism and music over the next three years at Canterbury University College, then part of the University of New Zealand. In 1936 his career in music was set when his tone poem Forest won visiting composer Percy Grainger's national composition competition. In 1937 he began studying at the Royal College of Music in London, tutored in composition by Ralph Vaughan Williams until 1939. The two men remained close: in later years Lilburn sent Vaughan Williams gifts of New Zealand honey, knowing that the older man was fond of it. Letters of thanks from Vaughan Williams in 1947 and 1948 confirm this. Lilburn's early works display the influence of Jean Sibelius; the symphonic poem Forest (1936), in which Lilburn depicts the autumn scenery of Mount Peel in South Canterbury, finds its composer, according to Robert Hoskins, "tracking Sibelius through the shadowy woods, keeping his own distance, but measuring his own hesitancy until he takes his own road." Furthermore, the Phantasy Quartet (1939) contains "Sibelian pizzicatos".
Мансап
1940 жылы Лилберн Жаңа Зеландияға оралып, Веллингтонда үш ай бойы NBS Стринг оркестрінде қонақ дирижер болып қызмет етті. 1941 жылы Крайстчерчке көшіп келіп, 1947 жылға дейін бос композитор және мұғалім болып жұмыс істеді. 1946 және 1949 жылдар аралығында және қайта 1951 жылы Кембридж жазғы музыка мектептерінде композитор резиденциясында болды. Осы жылдары ол Жаңа Зеландия өнеріне белсенді қатысып, Ален Керноу, Денис Гловер, Рита Ангус және Алистер Кэмпбелл сияқты өнер адамдарымен дос болды. 1947 жылы Лилберн Веллингтонға көшіп, Виктория университетінде музыка бойынша жартылай штатты оқытушы болып жұмыс істеді. 1949 жылы толық штатты оқытушы, 1955 жылы аға оқытушы, 1963 жылы музыка профессоры, ал 1970 жылы жеке тағайындамасы бар профессор болды. 1963 жылы Еуропа мен Канададағы студияларды зерттегеннен кейін, Лилберн 1966 жылы университетте электрондық музыка студиясын құрды – Австралазиядағы алғашқы студия – және 1979 жылға дейін, зейнетке шыққан жылға дейін оның директоры болды.
Lilburn returned to New Zealand in 1940 and served as guest conductor in Wellington for three months with the NBS String Orchestra. He shifted to Christchurch in 1941 and worked as a freelance composer and teacher until 1947. Between 1946 and 1949 and again in 1951, he was Composer in Residence at the Cambridge Summer Music Schools. During these years he was heavily involved in New Zealand arts activity, and became friends with other artists such as Allen Curnow, Denis Glover, Rita Angus, and Alistair Campbell. In 1947, Lilburn moved to Wellington to take up a position at Victoria University as part time lecturer in music. He became a full time lecturer in 1949, senior lecturer in 1955, was appointed Associate Professor of Music in 1963 and Professor with a personal chair in music in 1970. Following visits to studios in Europe and Canada in 1963, Lilburn founded the electronic music studio at the university in 1966 — the first in Australasia — and was its director until 1979, a year before his retirement.
Мұра
Лилберннің бұрынғы үйі, 22 Аскот көшесінде орналасқан, 2005 жылдың 5 тамызында Веллингтонда тіркелген Lilburn Residence Trust қайырымдылық қорына сатылды. Қор қазіргі уақытта Жаңа Зеландия музыка мектебіндегі Creative New Zealand/Jack C. Richards композиторына резиденцияны пайдалануға ұсынып отыр. Lilburn Trust Жаңа Зеландиядағы бес университетке студенттік композиция және орындаушылық өнер сыйлықтарын қаржыландырады. Қор Александр Тернбулл кітапханасының эндаумент қоры басқаруында.
Lilburn's former house, at 22 Ascot Street, was purchased by the Lilburn Residence Trust, a charitable trust based in Wellington, on 5 August 2005. The trust is currently offering use of the residence to the Creative New Zealand/Jack C. Richards Composer in Residence at the New Zealand School of Music. The Lilburn Trust funds the Student Composition and Performance Awards at five universities around New Zealand. The trust is administered under the Alexander Turnbull Library Endowment Trust.