Кіріспе

Американдық актриса, режиссер және продюсер (1943–2018) британдық журналист

Кароль Пенни Маршалл (15 қазан 1943 – 17 желтоқсан 2018) – американдық актриса, режиссер және продюсер. Ол «Лаверн мен Ширли» (1976–1983) телесериалындағы Лаверн ДеФацио рөлімен ең танымал, осы рөлі үшін «Алтын глобус» сыйлығының «Үздік әйел актері – Телевизиялық музыкалық немесе комедиялық сериал» номинациясына үш рет ұсынылған. Маршалл «Jumpin' Jack Flash» (1986) фильмімен режиссерлік дебютін жасады, содан кейін «Big» (1988) фильмін түсірді, ол АҚШ кассасында 100 миллион доллардан астам табыс тапқан әйел режиссердің алғашқы фильмі болды. Оның кейінгі режиссерлік жұмыстары: «Оянулар» (1990), «Өз лигасымыз» (1992), «Ренессанс адамы» (1994), «Пастордың әйелі» (1996) және «Ұлдармен көлікте» (2001). Ол сонымен қатар «Сәкешенекүл» және «Баянды әйел» (2005) фильмдерін продюсерлік етті, «Джимнің айтуынша» және «Тараның Америкасы» телесериалдарының бірнеше бөлімдерін режиссерлік етті.

Ерте өмір

Кароль Пенни Маршалл 1943 жылғы 15 қазанда Нью-Йорк қаласында, Бронксте дүниеге келді. Оның анасы Марджори Айрин (құрметті аты Уорд), Марджори Маршалл би мектебін басқарған стэп би мұғалімі, ал әкесі – Энтони У. Маршалл (туған аты Машиарелли), индустриалды фильмдердің режиссері, кейіннен продюсер болды. Оның ағасы – актер, режиссер және телепродюсер Гарри Маршалл, ал қарындасы – телепродюсер Ронни Холлин. Пеннидің туған аты Кароль есімді таңдалды, себебі оның анасының сүйікті актрисасы Кароль Ломбард болған. Орта аты таңдалған себебі, үлкен әпкесі Ронни ат алғысы келгендіктен, ақша жинап жүрген еді; анасы Ронниді көңілді ету үшін орта атын таңдады. Пеннидің әкесі итальяндық текті, оның әулеті Абруццодан келген, ал анасы неміс, ағылшын және шотланд текті; Маршаллдың әкесі оның туғанға дейін Маскарелли тегін Маршаллға өзгерткен. Маршалл отбасының өмірінде діннің ерекше рөлі болды. Гарри епископал дінінде крещениеден өтті, Ронни лютерандық болып той баптады, ал Пенни қауымдық шіркеуде расталды, себебі "[Анасы] бізді концерт залы бар кез келген жерге жіберді. Егер оған өнер көрсетуге арналған орын қажет болмаса, біз мұндай мәселелермен айналыспаушы едік". Ол 3235 Гранд Конкорсе, Бронксте, Нейл Саймон, Пэдди Чайефски, Кальвин Кляйн және Ральф Лореннің балалық шағы өткен ғимаратта өсті. Ол үш жасында стэп биші ретінде мансабын бастады, кейіннен анасының би мектебінде стэп биді оқытты. Ол Нью-Йорктегі қыздарға арналған Уолтон орта мектебін бітіріп, содан кейін Нью-Мексико университетінде екі жарым жыл математика мен психологияны оқыды. UNM-де оқып жүргенде Маршалл қызы Трейси Рейнерге (туған аты Трейси Генри) жүкті болды және көп ұзамай 1963 жылы оның әкесі Майкл Генриге үйленді. Үш жылдан кейін, 1966 жылы, олар ажырасты. Осы кезеңде Маршалл өзін асырау үшін түрлі жұмыстар істеді, соның ішінде Альбукерки азаматтық жеңіл опера қауымдастығында хореограф болып жұмыс істеді. 1967 жылы ол ағасы Гарриге қосылу үшін Лос-Анджелеске көшті, сол кезде оның жұмыстарының ішінде "Дик Ван Дайк Шоуы" (1961–1966) телесериалы бар еді.

Мансап

Маршалл алғаш рет Head and Shoulders сұлулықты арттыратын шампуньнің теледидар жарнамасында пайда болды. Ол түйіншіктелген, тартымсыз шашы бар қызды ойнауға шақырылды, ал Фарра Фосетт қалың, серпімді шашы бар қызды ойнауға шақырылды. Түсірілім алаңын жарықтандырып жатқанда, Маршаллдың дублері "Сұлу емес қыз" деген жазуы бар плакат тағып, Фосеттің дублері "Әдемі қыз" деген жазуы бар плакат тақты. Фосетт Маршаллдың сыртқы келбетіне қатысты алаңдауын сезіп, Маршаллдың дублерінің плакатындағы "Сұлу емес" деген сөзді сызып, орнына "Керемет емес" деп жазды. Маршалл мен Билли Хейз Сид пен Марти Крофт өндірген H. R. Pufnstuf үшін Witchiepoo рөліне үміткер болған жалғыз актрисалар болды. Маршалл өзін бұл рөлге лайықсыз деп ойлады, ал Хейз рөлді алды. 1968 жылы Маршалл ағасынан өзі жазған және өндірген How Sweet It Is! атты комедиялық фильмінде ойнау туралы ұсыныс алды. Ол "Жабайы жеті" (1968) байкерлік фильмінде де кішкентай рөл орындады, сондай-ақ Марло Томас бас рөлде ойнаған "Осы қыз" телесериалында қонақ ретінде пайда болды. Маршалл "All in the Family" сериалында Глория Бункер Стивич рөліне қарастырылды, бірақ бұл рөлді Салли Струтерске жоғалтты. 1970 жылы Гарри Маршалл "The Odd Couple" телесериалының атқарушы продюсері болды. Келесі жылы Маршалл хатшы Мирна рөлін ойнау үшін тұрақты актерлік құрамға қосылды және төрт жыл бойы бұл рөлді атқарды. Маршаллдың "The Odd Couple" сериалындағы соңғы пайда болуында оның кейіпкері өзінің жігіті Шелднмен үйленді ("олар туу куәлігінен бір әріпті жойды", - деп түсіндірді), оны оның нағыз өмірдегі күйеуі Роб Райнер ойнады. "The Odd Couple" сериалында болған кезде Маршалл Джон Астин мен Микки Рунидің қатысуымен түсірілген Evil Roy Slade (1972) телефильмдерінде де кішкентай рөлдер ойнады; Дуглас Фэрбенкс кіші және Розалинд Расселдің қатысуымен түсірілген The Crooked Hearts (1972) телефильмінде ол официантка рөлін ойнады; Билл Биксбидің қатысуымен түсірілген The Couple Takes a Wife; және Wacky Zoo of Morgan City (1972). 1974 жылы Джеймс Л. Брукс пен Аллан Бернс Маршаллды "Достар мен ғашықтар" сериалында Пол Дрейфустың қарындасы (актер Пол Сэнд ойнады) Дженис Дрейфус рөлінде таңдады. Сериал 1974 жылдың 14 қыркүйегінен бастап CBS телеарнасында сенбі күндері кешке көрсетілді. Жақсы сын-пикирлер мен лайықты рейтингтерге қарамастан, ол маусымның ортасында жабылды. Брукс пен Бернс, студия басшысы Грант Тинкермен бірге Маршаллдың комедиялық талантына қатты әсер етіп, келесі маусымда Маршалл мен актриса Мэри Кей Плейсті Мэри Ричардстың жаңа көршілері (Паула мен Салли Джо) рөлінде ойнауға шақырды. "Мэри Тайлер Мур шоуында". Гарри Маршалл, "Бақытты күндер" бағдарламасының авторы және жартылай уақыт жазушысы, Маршалл мен Синди Уильямсты шоудың бір бөліміне қонақ ретінде шақырды. "Фонзимен кездесу" деп аталатын бөлім 1975 жылдың 11 қарашасында көрсетілді және Лаверн ДеФацио мен Ширли Фини (тиісінше Маршалл мен Уильямс ойнады) кейіпкерлерін таныстырды. Бұл бөлімде Лаверн мен Ширли Фонзидің (Генри Винклер) және Ричидің (Рон Говард) кездесуіне келген сыра зауытының жұмысшылары болды. Бұл жұп студиялық аудиторияға қатты ұнады, сондықтан Гарри Маршалл оларды сәтті "Лаверн мен Ширли" (1976–1983) спин-офтық сериалында ойнатуға шешім қабылдады. Лаверн мен Ширли кейіпкерлері "Бақытты күндер" сериалының тағы бес бөлімінде пайда болды. 1982 жылы "Лаверн мен Ширли" сериалының сегізінші маусымының басында Уильямс жүктілігіне байланысты шоудан кетті. Маршалл шоумен жалғастырды, бірақ 1983 жылдың мамырында осы маусымның соңғы бөлімі көрсетілгеннен кейін ол жабылды. 1983 жылы, әлі де "Лаверн мен Ширли" сериалын түсіріп жатқанда, Маршалл Джеймс Л. Брукспен қайта жұмыс істей бастады, ол "Такси" сериалында өзін-өзі ойнап, камео рөлінде пайда болды. "Такси" сериалының "Луи қала сыртына көшіп барады" бөлімінде Маршалл Манхэттендегі жаңа биік үйге тұруға қабылданбады. "Лаверн мен Ширли" сериалының "Ғарыш костюмдерінде жоғалғандар" бөлімі сахнада айтылады. Маршалл енді "Симпсон" анимациялық сериалының продюсері Брукспен бірге жұмыс істейді, ол өзінің дауысын "Бейбиситтер бандиті" Боццке берген кезде, ол "Симпсон" сериалының алғашқы шығарылған бөлімінде шоуда пайда болған алғашқы ресми қонақ жұлдызы болды. Маршалл сонымен қатар HBO сериалындағы Entourage сериалында өзін бейнеледі. Ол сондай-ақ ағасы Гарримен бірге Диснейдің Хэллоуин тақырыбындағы Hocus Pocus фильмінде ерлі-зайыпты ретінде камео түсірді. Ол 2013 жылдың қарашасында "Сэм мен Кэт" сериалының бір бөлімінде "Лаверн мен Ширли" серігі Синди Уильямспен қайта қосылды.

Режиссерлік мансап

Ағасының ынталандыруымен Маршалл режиссерлікке қызығушылық таныта бастады. "Лаверн және Ширли" сериалында ойнаған кезінде, ол осы сериалдың төрт эпизодын режиссерлік етіп, мансабын бастады. 1979 жылы Майкл Китон мен Джеймс Белуши қатысқан, бірақ көп ұзамай жабылып қалған "Working Stiffs" ситкомының бірнеше эпизодын режиссерлік етті. Көп ұзамай ол толық метражды фильмдерге көшті; оның алғашқы фильмі "Пегги Сью үйленді" (сол кезде басты рөлде Дебра Уингерге берілген болатын). Алайда Маршалл мен фильмнің сценаристтері арасында шығармашылық дау туды, нәтижесінде Маршалл жобадан бас тартты, ал Уингер де Маршаллға адалдығынан бас тартқандықтан онымен бірге кетті. Бірақ көп ұзамай Маршаллға түпкілікті режиссерден бас тартылғаннан кейін Вупи Голдбергтің басты рөлде ойнаған "Жүгіргіш Джек Флэш" (1986) қылмыстық комедиясын режиссерлік ету мүмкіндігі берілді. 1999 жылы Маршаллдың "Parkaway Productions" компаниясы Universal-дан Sony-ға ауыстырылды. 2000 жылы Джессика Кокс компанияны басқару үшін жұмысқа алынды. Маршалл 1980-ші жылдардың ортасынан бастап бірнеше сәтті фильмдерге режиссерлік етті, олардың ішінде Том Хэнкстің ойнаған "Биг" (1988) (әйел режиссердің 100 миллион АҚШ долларынан астам табыс тапқан алғашқы фильмі), Робин Уильямс пен Роберт Де Ниро қатысқан "Ояну" (1990), Джина Дэвис, Том Хэнкс, Мадонна және Рози О'Доннелл ойнаған "Олардың лигасы" (1992) және Дензел Вашингтон мен Уитни Хьюстон қатысқан "Пастордың әйелі" (1996) фильмдері бар. 1991 жылы ол "Women in Film" ұйымының "Кристалл" сыйлығымен марапатталды. 1990 жылы Джейк Эбертс оны "Супер Марио Брос." (1993) фильмінің режиссері етіп тағайындады, бірақ Роланд Жоффе Эбертстің орнына продюсер болғаннан кейін оның орнын Рокки Мортон мен Аннабель Янкель басты. 2010 және 2011 жылдары Маршалл Showtime арнасының "Тараның АҚШ-тағы өмірі" сериалының екі эпизодын режиссерлік етті. 2013 жылы "Women in Film and Video" оған "Көрнекті әйел" сыйлығын табыс етті. Маршалл Эффа Мэнли туралы фильм түсіруді жоспарлаған, бірақ ол жоба іске аспады.

Жеке өмір

Колледжде оқып жүргенде Маршалл футболшы Майкл Генримен танысып, 1963 жылы оған үйлену үшін жиырма жасында мектепті тастап кетті. 1964 жылы олардың Трейси (қазіргі Трейси Райнер) есімді қызы дүниеге келді. Неке үш жылға созылды. Маршалл кейіннен Трейсиді асырап алған актер және режиссер Роб Райнерге үйленді. 1981 жылы Райнермен некелері аяқталды. Олардың бес немересі болды. Рейнерден ажырасқаннан кейін Маршалл "Лаверн және Ширли" сериалында эпизодтық рөлдерде ойнаған актер Ларри Бридингпен кездесті. 1982 жылы Бридинг автокөлік апатында қаза тапқанда Маршалл жеке қайғыға ұшырады. Маршалл 1980-жылдардың ортасында әнші Арт Гарфункелмен қысқа ғана қарым-қатынаста болды, ол депрессиядан шығуына көмектескенін айтады. 2010 жылы Маршаллға өкпе рагы диагнозы қойылғаны және ол миға метастаздалғаны хабарланды, бірақ екі жылдан кейін "қазір жақсы" екенін мәлімдеді. Сауығып кеткеннен кейін ол "Анасы ақымақ еді" атты естеліктер кітабын жариялады. Маршалл кремацияланды және оның күлі Голливудтағы Лос-Анджелестегі Форест-Лаун мемориалдық паркіне қойылды. Оның ескерткішінің төменгі жағында Лаверн кейіпкері кигендей "L" әрпі бейнеленген.

Маршалл фильмдеріндегі негізгі тақырыптар

Маршаллдың фильмдері қоғамдағы өзекті мәселелерді, мысалы, ересек болу, әйелдердің жетістіктері және психикалық мүмкіндігі шектеулі адамдардың қанауын көтеріп көрсетеді. Мысалы, "Ояну" фильмінде психикалық мүмкіндігі шектеулі адамдардың қанау мәселесі жан-жақты ашып көрсетілген. Фильмде екі белгілі актер психикалық мүмкіндігі шектеулі адамдардың тағдыры мен өміріне қауіп төндірмейтін адамның олармен бірге өткізген уақытынан адамгершілік сабақтарын алу туралы айтады. "Өз лигасымыз" фильмінде әйелдердің жетістіктері жақсы бейнеленген. Бұл фильмде Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде әйелдер бейсбол лигасына қосылған екі қарындастың тарихы көрсетіледі. Сол тұста көптеген ер адамдар кәсіби лигалардан әскерге кетіпті. Фильм алаңдағы қуатты жеңістер мен жеке дау-дамайларды көрсетеді, сонымен қатар командадағы әйелдер арасында бауырластық пен берік байланыс құрылады.