Кіріспе
Американдық суретші Пенелопа Роузмонт (1942 жылы Чикаго қаласында, Иллинойс штатында туған) – бейнелеу өнерімен айналысатын суретші, жазушы, баспагер және қоғамдық белсенді. Ол 1965 жылдан бері сюрреализм қозғалысына қатысушы. Франклин Роузмонт, Бернард Марсалек, Роберт Грин және Тор Фейгремен бірге 1966 жылы Чикаго сюрреалистік тобын құрды. 1964-1966 жылдары Әлемдік өндіріс жұмысшыларының (IWW) мүшесі болды, бұл ұйым Wobblies деп белгілі, ал 1967-68 жылдары Демократиялық қоғам үшін студенттер (SDS) ұйымының ұлттық штабында жұмыс істеді. Оның рухани көшбасшылары – Ситуационисттік интернационалдан Андре Бретон мен Гай Дебор, сондай-ақ Эмма Голдман және Люси Парсонс.
Penelope Rosemont (born 1942 in Chicago, Illinois) is a visual artist, writer, publisher, and social activist who attended Lake Forest College. She has been a participant in the Surrealist Movement since 1965. With Franklin Rosemont, Bernard Marszalek, Robert Green and Tor
Faegre, she established the Chicago Surrealist Group in 1966. She was in 1964 1966 a member of the Industrial Workers of the World (IWW), commonly known as the Wobblies, and was part of the national staff of Students for a Democratic Society (SDS) in 1967 68. Her influences include Andre Breton and Guy Debord of the Situationist International, Emma Goldman and Lucy Parsons.
Бейнелеу өнері
1986 жылы Пенелопа Розмонттың "Жаратылыс пен тозақтың үйленуі" картинасы Венеция биенналесіне қосылды, оны Артуро Шварц өнер және алхимия бөліміне іріктеді. Суретші, фотограф және коллаж шебері Розмонт "ландшафт" және "жәндіктер музыкасы" [мұнда қиылған пішіндер музыкалық ноталардың фонына орналастырылады] сияқты бірнеше сюрреалистік коллаж әдістерін ойлап тапқан. Розмонт – Arsenal/Surrealist Subversion және басқа да басылымдардың авторы және графикалық дизайнері. Оның "Түн – осы уақыттың дұрыс уақыты" картинасы "Чикаго джаз институтының 2000 жылғы Чикаго джаз фестивалінің футболкасы үшін таңдалды". Розмонттың көптеген суреттері мен көркем туындылары оның кітаптарында кездеседі, әсіресе "Сюрреалистік тәжірибелер: 1001 таң, 221 түн ортасы" еңбегінде көптеп ұшырасады.
Чикагодағы және одан тыс сюрреализм
Роземонттар 1965 жылдың желтоқсанында – 1966 жылдың мамырында Парижде болған кезде Андре Бретонмен және сюрреалистік топ мүшелерімен кездесулері туралы ынтамен жазады. Пенелопа өміріндегі осы маңызды кезең туралы «Сюрреалистік тәжірибелер: 1001 таң, 221 түн ортасы» және автобиографиялық еңбегі «Арман және күнделікті өмір: Андре Бретон, сюрреализм, бүлікші жұмысшы, СДС және Сиболаның жеті қаласы, 1960-шы жылдардың жазбалары» кітаптарында жазды. Франклин бұл туралы «Жұмбалы сандар сарайына ашық кіру» атты кітабында талқылайды. «Сюрреалистік тәжірибелерде» Пенелопа Розмонт Бретонмен кездеспей тұрып, Чикагода құрылған, «Бүлікші жұмысшы» тобындай, жаңадан қалыптасқан сюрреалистер тобы туралы жазады, және шындығында, олармен хаттасып жүрген сюрреалистермен кездесу үшін Парижге барудың себебі осы болды. Ол бастапқы жоспарда ең алдымен Лондонға, содан кейін Парижге баруды көздегендерін жазды. «Ағылшын иммиграциялық қызметкерінің қатыгездігі салдарынан» олар Парижге депортацияланды деп жазады. Бұл оқиға сәттілікке ұласты, себебі сол кезде «L’Ecart absolu» сюрреалистік көрмесі өтіп жатты; ол сюрреалистер ұйымдастырған Жаңа жылдық кештің құрметті қонағы болды; және Бретон «бірнеше айдан кейін ауыр сырқаттанғанға дейін» онымен сөйлесу мүмкіндігіне ие болды. Роземонттар Хелена Льюистің 1988 жылғы «Сюрреализм және саясат: Дада қызылға айналды» кітабында есімдері тіркелген. Онда Льюис былай деп жазды: «1960-шы жылдардың соңында Чикагода сюрреализмді және Ескі IWW-ді байланыстырған жастар тобы болды, «Бүлікші жұмысшы» тобы, онда сюрреалистік жазбалардың аудармалары жарияланды. Олар сондай-ақ сюрреалистік саяси мәтіндердің өнер антологиясын шығарды, онда редактор Франклин Розмонт сюрреализмнің олардың қозғалысына қалай қатысты екенін түсіндірді». Робин Д. Г. Келли Бостонда 2002 жылы жарық көрген «Азаттық армандары» кітабында: «Фрэнклин Розмонт, Пенелопа Розмонт, Тед Джоанс, Лора Корсиглиа және Джейн Кортезбен болған көптеген керемет кездейсоқ кездесулердің арқасында мен сюрреализмді, айтуға келгенде, мұрнымның астында, африкалық диаспоралық мәдениеттің бай қара топырағына көмілгендей таптым» деп жазды. «Black Swan Press» баспасымен шығарылған «Arsenal/Surrealist Subversion» журналы 1970 жылдан 1989 жылға дейін мерзімімен жарияланды, онда Ричард Хульзенбек, Андре Бретон, Жорж Батай, Тед Джоанс, Джейн Кортез және тағы да көптеген белгілі және одан аз танымал сюрреалистердің еңбектері жарияланды. Франклин және Пенелопа Розмонттар редакциялық алқа мүшелері болды, сонымен қатар (4-нөмір үшін) редакторлар Пол Гарон, Джозеф Яблонски және Филип Ламантия да болды.
"There was also a group of young people in Chicago in the late 1960s who made a connection between Surrealism and the old IWW, The Rebel Worker in which translations of Surrealist writing appeared . and they also published an art anthology of Surrealist political texts, in which the editor, Franklin Rosemont, explained how Surrealism was relevant to his movement." In his book Freedom Dreams published in Boston, 2002 Robin D. G. Kelley writes “my search for an even more elaborate, complete dream of freedom thanks to the many wonderful chance encounters with Franklin Rosemont, Penelope Rosemont, Ted Joans, Laura Corsiglia and Jayne Cortez, I discovered surrealism right under my nose, so to speak, buried in the rich black soil of Afrodiasporic culture.” p. 4
The Chicago Surrealist group, under their imprint Black Swan Press, published the journal Arsenal/Surrealist Subversion sporadically from 1970 to 1989 which featured the work of Richard Huelsenbeck, Andre Breton, Georges Bataille, Ted Joans Jayne Cortez and many other Surrealists, well known and lesser known. Franklin and Penelope Rosemont were on the editorial board, along with (for issue 4), co editors Paul Garon, Joseph Jablonski and Philip Lamantia.
Кітаптар: поэзия, естеліктер және тарих
Пенелопа Роузмонт – редактор және өзінің «Сюрреалистік әйелдер: халықаралық антология» (Техас университеті, 1998) кітабына кеңейтілген кіріспелер жазды. Бұл кітап – сюрреализмнің 1920 жылдардағы басталуынан бергі өткен және қазіргі сюрреалистік қозғалыстағы әйелдердің 500-ден астам беттік жазбалары мен өнерінің жинағы. Онда Мерет Оппенхайм, Мэри Лоу, Леонора Каррингтон, Нэнси Кунард, Фрида Кало, Доротея Таннинг, Элиза Бретон, Кей Сейдж, Джейн Кортес, Рикки Дюкорне және тағы да жүзден астам авторлардың есімдері бар. Ол «Сюрреалистік тәжірибелер: 1001 таң, 221 түн ортасы» (Black Swan Press, 2000) және «Мұздан сақ бол» мен «Атанор» (1971) сияқты поэзия кітаптарының авторы. 1997 жылы Black Swan Press «The Forecast is Hot! және Америка Құрама Штаттарындағы сюрреалистік қозғалыстың басқа да ұжымдық мәлімдемелері» кітабын шығарды, оны Пенелопа Франклин Роузмонт пен Чикаголық сюрреалист Пол Гаронмен бірлесіп жазды. Ол сондай-ақ 1998 жылы Мэри Маклейннің өмірбаяны мен басқа да жазбаларын редакциялады, ол бастапқыда 1902 жылы жарық көрген болатын және кейіннен Чарльз Х. Керр баспасынан қайта шығарылды. Маклейн «әдебиеттегі алғашқы «жаңа әйел», алғашқы флэппер және сюрреализмнің белгісі» деп есептеледі. 2008 жылы оның «Арман мен күнделікті өмір. Андре Бретон, Сюрреализм, Жұмысшы-көтерісші, SDS және Сиболаның жеті қаласы» атты мемуарлары жарық көрді, онда ол 1960 жылдары Чикагоға көшіп, Парижде Андре Бретонмен кездесіп, Лондонға және 1968 жылы қайта Чикагоға оралған өмірі туралы айтады. 2009 жылы Роземонт пен Жанина Цьезадо редакциялаған «Армитаж авенюсінің трансценденталистері» атты Чикаго туралы шынайы оқиғалар жинағы жарық көрді. Ол сондай-ақ Кларенс Дарроудың «Қылмыс және қылмыскерлер: Кук округі түрмесіндегі тұтқындарға арналған үндеу және қылмыс туралы басқа да жазбалар» кітабына алғысөз жазды. 2018 жылы Дон ЛаКосс пен Майкл Лоуимен бірлесіп жазған «Махаббат жаса, соғыс жоқ: Сюрреализм 1968!» кітабы Чарльз Х. Керр баспасынан, Чикагода жарық көрді. «Сюрреализм: Магниттік өрістер ішінде» кітабы, ол сюрреализм саласындағы өзінің тәжірибесі мен тарихи көзқарасын баяндайды, 2019 жылы City Lights баспасынан шықты.
Чарльз Х. Керр баспасы
1983 жылы ол Франклин Роузмонтпен бірге тарих және Чикаго тарихы туралы кітаптарды басып шығаратын Чарльз Х. Керр & Компанияның директорлары болды. Америка кітапханалар қауымдастығының әлеуметтік жауапкершіліктер дөңгелек үстелінің Баспа ісіндегі баламалар жұмыс тобы Джеки Эубанкс ескерткіш сыйлығын табыстайды, ол "кітапханаларда балама материалдарды сатып алу және пайдалануды ілгерілетудегі ерекше жетістіктерін мойындайды". 2001 жылы Роземонттар мен Карлос Кортес "Чарльз Х. Керр баспасын құтқарып, жаңаруға көмектескені" үшін осы сыйлықты алды.
The Alternatives in Publication Task Force of the Social Responsibilities Round Table of the American Library Association awards the Jackie Eubanks Memorial Award, which "recognizes outstanding achievement in promoting the acquisition and use of alternative materials in libraries.". In 2001, the Rosemonts and Carlos Cortez received the award for their work "rescuing and re charging" Charles H. Kerr Publishing."
Әлеуметтік белсенділік
Пенелопа Роузмонт 1960 жылдары IWW (Wobblies) және SDS мүшесі болды. Франклин Роузмонтпен бірге IWW-ге қатысты памфлеттер, қабырға плакаттары және мерзімдік басылымдар жинағын жасады, ол 2008 жылы Ньюберри кітапханасымен сатып алынды. Оның "Армитаж авеню трансценденталистері" кітабында белгілі чикаголық Студс Теркельді қоса алғанда, көптеген белсенділердің өмірінен алынған оқиғалар баяндалады. 1977 жылы буржуазиялық өнерге қарсы наразылық көрсетудің сюрреалистік дәстүлін жалғастыра отырып, Пенелопа Роузмонт және басқа сюрреалистер "үлкен билли клубы" деп аталған, Чикагоның 100 000 доллар жұмсап орнатқан Клас Ольденбургтың "Batcolumn" монументіне қарсы сюрреалистік акция кезінде жапырақша таратуы үшін тұтқындалды.