Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Диаконов атымен тағы басқа адамдар
other people named Diakonoff
Пауль Элуардың бұрынғы әйелі және Сальвадор Далидің әйелі
Ex wife of Paul Eluard and wife of Salvador Dali
Гала Дали (туған Елена Ивановна Диаконова, Елена Ивановна Дьяконова; 7 қыркүйек 1894 [ескі стиль бойынша 26 тамыз 1894] – 10 маусым 1982), көбінесе Гала деп аталады, ол ақын Пауль Элуардың және кейін суретші Сальвадор Далидің әйелі болды, екеуі де сюрреализмде көрнекті болды. Ол көптеген жазушылар мен суретшілерге шабыт берді.
Gala Dalí (born Elena Ivanovna Diakonova, Елена Ивановна Дьяконова; 7 September 1894 [O. S. 26 August 1894] – 10 June 1982), usually known simply as Gala, was the wife of poet Paul Éluard and later of artist Salvador Dalí, who were both prominent in surrealism. She also inspired many other writers and artists.
Алғашқы жылдар
Гала Елена Ивановна Дьяконова (орысша: Елена Ивановна Дьяконова) Ресей империясының Қазан қаласында, зиялы отбасында дүниеге келді. Оның балалық шағындағы достарының бірі ақын Марина Цветаева еді. 1915 жылы мектепте мұғалім болып жұмыс істеуге кірісті, сол кезде ол Мәскеуде тұрған.
Gala was born as Elena Ivanovna Diakonova (Russian: Елена Ивановна Дьяконова) in Kazan, Russian Empire, to a family of intellectuals. Among her childhood friends was the poet Marina Tsvetaeva. She began working as a schoolteacher in 1915, at which time she was living in Moscow.
Элуармен неке
1912 жылы ол туберкулезді емдеу үшін Швейцарияның Давос қаласына жақын орналасқан Клавдел санаторийіне жіберілді. Швейцарияда ол Пауль Элуармен танысып, оған ғашық болды. Олардың екеуі де он жеті жаста болды. 1916 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Ресейден Парижге барып, онымен қайта қосылды; олар бір жылдан кейін үйленді. Олардың бір баласы, қызы Сесиль (11 мамыр 1918 — 10 тамыз 2016) болды. Гала ана болуды ұнатпады, баласына дұрыс қарамай, оны елемеді. Элуармен бірге Гала сюрреалистік қозғалысқа қатысты. Ол көптеген суретшілерге, соның ішінде Элуар, Луи Арагон, Макс Эрнст және Андре Бретонға шабыт берді. Кейіннен Бретон оны жек көріп, ол танысқан суретшілерге зиянды әсер еткенін айтты. Ол, Элуар және Эрнст 1924 жылдан 1927 жылға дейін үш жыл бойы бірге өмір сүрді. 1929 жылдың тамыз айының басында Элуар мен Гала Испаниядағы жас сюрреалистік суретші Сальвадор Далиді көрді. Біраз уақыттан соң Гала мен одан 10 жас кіші Далидің арасында махаббат пайда болды. Дегенмен, тіпті некелері ажырасқаннан кейін де Элуар мен Гала жақын қарым-қатынаста болды.
In 1912, she was sent to a sanatorium at Clavadel, near Davos in Switzerland for the treatment of tuberculosis. She met Paul Éluard while in Switzerland and fell in love with him. They were both seventeen. In 1916, during World War I, she traveled from Russia to Paris to reunite with him; they were married one year later. They had one child, daughter Cécile (11 May 1918 — 10 August 2016). Gala detested motherhood, mistreating and ignoring her child. With Éluard, Gala became involved in the Surrealist movement. She was an inspiration for many artists including Éluard, Louis Aragon, Max Ernst, and André Breton. Breton later despised her, claiming she was a destructive influence on the artists she befriended. She, Éluard, and Ernst spent three years in a ménage à trois, from 1924 to 1927. In early August 1929, Éluard and Gala visited a young Surrealist painter in Spain, the emerging Salvador Dalí. An affair quickly developed between Gala and Dalí, who was about 10 years younger than she. Nevertheless, even after the breakup of their marriage, Éluard and Gala continued to be close.
Далимен неке
1929 жылдан бері бірге өмір сүрген Дали мен Гала 1934 жылы азаматтық түрде үйленді, ал 1958 жылы Пиреней тауларындағы Монтрежик шағын ауылында католик діні бойынша қайтадан неке қиды. 1929 жылы Коста-Бравада танысқан кезде Дали әйелдердің жыныс мүшелерінен қорқу себепті бойжеткен күйінде болған деген әңгіме бар. 1930 жылдардың басында Дали суреттерін "(көбінесе сіздің қаныңызбен, Гала, мен суреттерімді жасаймын)" деп өзінің және оның атын қойып қол қоя бастады.
After living together since 1929, Dalí and Gala married in a civil ceremony in 1934, and remarried in a Catholic ceremony in 1958 in the Pyrenean hamlet of Montrejic. Due to his purported phobia of female genitalia, Dalí was said to have been a virgin when they met on the Costa Brava in 1929. In the early 1930s, Dalí started to sign his paintings with his and her name as "(i)t is mostly with your blood, Gala, that I paint my pictures".
Өлім
Гала 1982 жылдың 10 маусымында таңертең Испанияның Каталония аймағындағы Порт-Ллигатта 87 жасында дүние салды. Ол күйеуі 1968 жылы оған сатып берген Пубол қамалындағы шахмат доскасы пішінді склепке жерленді.
Gala died in Port Lligat in Catalonia, Spain, early in the morning of 10 June 1982, at the age of 87. She was interred in the Castle of Púbol, which her husband had purchased for her in 1968, in a crypt with a chessboard style pattern.
Гала үлгі ретінде
Гала Далидің туындыларында жиі кездесетін модель, көбінесе діни рөлдерде, мысалы, 1949 жылғы «Порт-Ллигат Мадоннасы» картинасындағы Баталы Мария. Оның суреттері оған деген терең махаббатын көрсетеді, ал кейбіреулері Батыс өнерінде орта жастағы әйелдің ең жылы және сезімтал бейнелерінің бірі болуы мүмкін. Ол модель болған картиналардың арасында: «Бала әйелге арналған императорлық монумент, Гала» (1929); «Бала әйелдің естелігі» (1932); «Галаның Ангелусы» (1935); «Гала және Милеттің «Ангелусы» конустық анаморфозалардың алдында» (1933); «Уильям Телл және Градива» (1931); «Уильям Теллдің қарттығы» (1931); «Кристофер Колумбтың Американы ашуы» (1958–59); «Экуменикалық кеңес» (1960); «Корпус Гиперкубус» (1954); және «Сфералардың Галатеясы» (1952). Гала басқа сюрреалистер үшін де модель болды, соның ішінде Макс Эрнсттің 1924 жылғы «Гала Элуард» картинасында.
Gala is a frequent model in Dalí's work, often in religious roles such as the Blessed Virgin Mary in the 1949 painting The Madonna of Port Lligat. His paintings of her show his great love for her, and some are perhaps the most affectionate and sensual depictions of a middle aged woman in Western art. Among the paintings she served as a model for are: Imperial Monument to the Child Woman, Gala (1929); Memory of the Child Woman (1932); The Angelus of Gala (1935); Gala and "The Angelus" of Millet before the Imminent Arrival of the Conical Anamorphoses (1933); William Tell and Gradiva (1931); The Old Age of William Tell (1931); The Discovery of America by Christopher Columbus (1958–59); The Ecumenical Council (1960); Corpus Hypercubus (1954); and Galatea of the Spheres (1952). Gala served a model for other surrealists, including Max Ernst in his 1924 painting Gala Éluard.
Галаринаның суреті
Галаринаның портреті (1940–1945) картинасында Галаның жүзі қатал және тікелей қараған, оның ашық кеудесі нанды бейнелеу үшін, ал қолындағы жылан Далидің қолдаушысы Эдвард Джеймстің сыйы.
In Portrait of Galarina (1940–1945), Gala's face is shown severe and confrontational, her bared breast meant to depict bread, and the snake on the arm a gift of Dalí's sponsor Edward James.