Кіріспе
Фрэнсис Норт (1637 - 1685), ағылшын ақсұлтаны және судья, 1-ші барон Гилфорд, ПК, КК (22 қазан 1637 - 5 қыркүйек 1685) – 4-ші барон Норт Дадли Норттың және оның әйелі Энн Монтегюдің үшінші ұлы, Боутон Хаусының иесі сэр Чарльз Монтегю мен Мэри Уитмордың қызы. Ол 1683 жылы лорд Нотингхэмнен кейін Ұлы мөрдің сақтаушысы болып тағайындалғаннан соң Гилфорд бароны атанды.
Francis North, 1st Baron Guilford, PC, KC(22 October 1637 – 5 September 1685) was the third son of Dudley North, 4th Baron North, and his wife Anne Montagu, daughter of Sir Charles Montagu of Boughton House and Mary Whitmore. He was created Baron Guilford in 1683, after becoming Lord Keeper of the Great Seal in succession to Lord Nottingham.
Өмірбаян
Фрэнсис Норт Кембридж университетінің Сент-Джон колледжінде білім алды және 1655 жылдың 27 қарашасында Орта ғибадатханаға қабылданды. 1661 жылдың 28 маусымында ол адвокаттық құқық алды. Ол көрнекті заңгер, солиситор-генерал (1671), генералды прокурор (1673) және жалпы соттардың бас судьясы (1675) болды. 1679 жылы ол құпия кеңес министрлігінің мүшесі болып тағайындалды, ал оның таратылуынан кейін министрлер кабинетінің мүшесі болды. Ол жоғары мәдениетті және берілген роялист болды. 1682 жылы ол Ұлы мөрдің сақтаушысы болды, бұл лауазым сол кездегі Лорд-канцлер лауазымымен біріктірілген.
Попиш Слот және одан кейінгі кезеңдер
Гилфорд кейбір Папалық қастандық істерінде судья болып отырды, және оның әріптестері сияқты, ол Тит Оутс пен басқа да жалтақтардың жалғандығына сене беруде шамадан тыс сенімділік танытты деп айыпталды. Екінші жағынан, аға Бас судья сэр Уильям Скроггс сот процесін осылай басып алғандықтан, қалған судьялардың ешқайсысы нәтижеге ешқандай ықпал ете алмады делінген. Егер Норт басып алған гистерияға бой алдырса, тағы да көптеген адамдар солай істеді: оның ағасы Роджер «ақылды адамдардың ақымақтыққа ұшыраған заман болды» деп жазды. Қоғамдық пікір ақыры қастандыққа қарсы бұрыла бастағанда, тәж оның бастаушыларына қарсы шара қолданды. Норт 1681 жылғы тамыз айында «протестант шебер» деген лақап атымен танылған Стивен Колледждің мемлекеттік қастандық жасады деген айып бойынша сот отырысын жүргізіп, қазылар алқасына оны кінәлі деп табуға бұйрық берді. Колледж кінәлі деп танылып, дарға асылды. Норттың сот процесін жүргізуі көп сынға ұшырады, себебі көптеген адамдар мемлекеттік қастандық дәлелдерін (Колледж Оксфорд Парламентіне қарулы күйде келгені айыпталды) нашар деп санады, ал алдын ала тергеу комиссиясы бұл айыптаманы қабылдамады.
Кейінгі жылдар
Гилфорд Лорд Джеффриске жаулық қатысты және болашақ Лорд-бас судья сэр Роберт Райтты кез келген сот қызметіне толыққанды жарамсыз деп есептеді; Райт жас адвокат кезінде оның досы болғандықтан және заңдық пікірлерін жазу үшін Нортке сенгендіктен, Райттың қабілетін бағалауға ол жеткілікті біліміне ие болды. Райт Бас судья тағайындалғаннан кейін, оның қарсылығына қарамастан, қызметте қалуы сынға түсті, әсіресе сот тағайындауларына оның ешқандай ықпалы болмайтыны анық болғандықтан. Дегенмен, Джеффристі Лорд-канцлерліктен шеттету оның осы қызметте қалуының жеткілікті себебі болуы мүмкін.
Кейіпкер
Гилфорд көбінесе адалдығы үшін құрметке ие болды (әлдебір Стивен Колледжінің ісін қараудан басқа), бірақ кейде ол өзінің маңыздылығына аса мән береді және юмор сезімі болмайды деп айыпталды; мысалы, Сандерленд пен Джеффрис таратып жүрген ақылға сыймас қауесетке ол қатты ашуланды. Сандерленд Нортты жек көреді, оны лауазымына ең лайықсыз адам деп сипаттады: "жанжалшыл, ақылсыз, сыбайлас жемқор, тәуелсіз және білімсіз". Осы айыптаулардың ешқайсысына сенуге негіз жоқ: Сандерлендтен басқа ешкім Гилфордты сыбайлас жемқор немесе білімсіз деп ойлаған жоқ.
Өлім
Гилфорд 5 қыркүйекте 1685 жылы Банбери маңындағы Урокстон абаттығындағы шалбасасында, күтпеген жерден 47 жасында қайтыс болды. Көп жұмыс істеп, стресске ұшырағанына қарамастан, ерте қайтыс болуының нақты себептері белгісіз. Оның түйсікпен айтқан соңғы сөздері: "Іске аспайды".
Отбасы
1672 жылы ол Томас Поуптың 3-ші Даун графының қызы және бірлескен мұрагері Леди Фрэнсис Поупқа, оның әйелі Беатрис (Беата) Пулға, Генри Пулдың қызына үйленді. Фрэнсис Врокстон иелігін мұраға алды. Оның орнын жалғыз ұлы Фрэнсис Норт, 2-ші Гилфорд бароны (1673–1729) басты. Фрэнсис Норттың музыкалық жазбалары синтетикалық фонограммалардың ең ерте белгілі мысалдары деп сипатталған.