Беркли баронының тарихы және ағымдағы иесі

Кіріспе

Қазіргі тақырып иесі
Англия пэрлігіндегі тақырып

Беркли бароны атағы феодалдық атақ ретінде туындады және кейіннен Англия пэрлігінде екі рет жазба арқылы құрылды. Алғаш рет 1295 жылы Томас де Берклиге, 1-ші Беркли баронына (1245–1321), 6-шы феодалдық Беркли баронына берілді, бірақ оның шөбересі, жазба бойынша бесінші баронның қайтысымен бұл атақ жойылды, себебі жазба бойынша барондыққа еркек мұрагерлер қалмады, алайда феодалдық барондық жалғасты. Келесі жазба 1421 жылы соңғы баронның жүрек туысы және мұрагері Джеймс Берклиге берілді. Оның ұлы және мұрагері Уильям 1481 жылы Беркли виконты, 1483 жылы Ноттингем графы, 1488 жылы Беркли маркизі атанды. Оның тірі еркек баласы болған жоқ, сондықтан маркиза және оның басқа мұрагерлік емес атақтары 1491 жылы қайтыс болғаннан кейін жойылды, ал барондық де-юре оның кіші інісі Мориске өтті. Алайда, Уильям Мористі мұрагерлік құқығынан айырды, өйткені ол оның Беркли асыл үйінің абыройын килікке түсірген деп есептеді, себебі ол Бристольдің альдермені және мэрі Филип Мидтің қызы Изабельге, өзінен төмен дәрежедегі әйелге үйленді. Оның орнына ол Беркли барониясын құрайтын қала, жерлер мен иеліктерді король Генрих VII мен оның еркек мұрагерлеріне, егер олар болмаса, Уильямның заңды мұрагерлеріне берді. Осылайша, 1553 жылы король Эдуард VI қайтыс болғанда, Генрих VII-нің үйленбеген немересі Беркли мұрасын отбасына қайтарды. Сондықтан, Морис және оның ұрпақтары 1492 жылдан 1553 жылға дейін де-юре барондар болды, атақ аға мұрагер Генриге (және жанама түрде анасы Аннаға) қайтарылғанға дейін, 1553 жылы де-факто 7-ші барон атанды. Ол қайтыс болғаннан кейін оның туысы Джордж Хардинг оның орнын иеленді. Оның ұлы, тоғызыншы барон, 1679 жылы Беркли графы және Дёрсли виконты атанды, бұл атақтар 1882 жылы алтыншы графтың қайтысына дейін барондықпен біріктірілді, содан кейін графтық еркек мұрагерге, ал барондық әйелге, Луиза Милманға өтті. Луиза қайтыс болғаннан кейін барондық Ева Мэри Фоулиге өтті, оның қайтысымен барондық тоқтатылды. Бірнеше жылдан кейін Мэри Лоле Фоли Берклинің пайдасына тоқтатылды. Ол қайтыс болғаннан кейін барондық оның жүрек туысы Энтони Геттербокқа өтті, ол қазіргі иегері. 2000 жылы ол Ұлыбритания жұрты ретінде өмір бойына Барон Геттербок атанды. Әр баронның эпитеттерін Беркли иеліктерінің басқарушысы, отбасының өмірбаянын жазған және «Берклилердің өмірі» кітабының авторы Джон Смит Ниблиден (1641 ж. қайтыс болды) жасаған.

The title Baron Berkeley originated as a feudal title and was subsequently created twice in the Peerage of England by writ. It was first granted by writ to Thomas de Berkeley, 1st Baron Berkeley (1245–1321), 6th feudal Baron Berkeley, in 1295, but the title of that creation became extinct at the death of his great great grandson, the fifth Baron by writ, when no male heirs to the barony by writ remained, although the feudal barony continued. The next creation by writ was in 1421, for the last baron's nephew and heir James Berkeley. His son and successor William was created Viscount Berkeley in 1481, Earl of Nottingham in 1483, and Marquess of Berkeley in 1488. He had no surviving male issue, so the Marquessate and his other non inherited titles became extinct on his death in 1491, whilst the barony passed de jure to his younger brother Maurice. However, William had disinherited Maurice because he considered him to have brought shame on the noble House of Berkeley by marrying beneath his status to Isabel, daughter of Philip Mead of Wraxhall, an Alderman and Mayor of Bristol. Instead, he bequeathed the castle, lands and lordships comprising the Barony of Berkeley to King Henry VII and his heirs male, failing which to descend to William's own rightful heirs. Thus on the death of King Edward VI in 1553, Henry VII's unmarried grandson, the Berkeley inheritance returned to the family. Therefore, Maurice and his descendants from 1492 to 1553 were de jure barons only, until the return of the title to the senior heir Henry (and indirectly to his mother Anne), becoming de facto 7th Baron in 1553. Upon his death he was succeeded by his relative George Harding. His son, the ninth Baron, was created in 1679 Earl of Berkeley and Viscount Dursley, which remained united to the barony until the death of the sixth Earl in 1882, when the earldom passed to a male heir and the barony passed to a female one, Louisa Milman. At Louisa's death, the barony went to Eva Mary Foley, upon whose death the barony fell into abeyance. The abeyance was terminated a few years later in favour of Mary Lalle Foley Berkeley. Upon her death, the barony went to her nephew Anthony Gueterbock, who is the present holder. In 2000, he was created Baron Gueterbock for life in the Peerage of the United Kingdom. The epithets of each baron were coined by John Smith of Nibley (d.1641), steward of the Berkeley estates, the biographer of the family and author of "Lives of the Berkeleys".

Барон Беркли, бірінші жаратылыс (1295)

1295 жылдан бастап феодалдық барондық жазу арқылы берілген барондықпен бірге жалғасты. Феодалдық барондық 1660 жылғы Тенурелерді жою заңына дейін сақталды. Беркли феодалдық бароны ерекше маңызға ие, себебі жазу арқылы берілген барондық, ерекше жағдайда, Беркли қамалының иелігіне тәуелді феодалдық барондық (немесе иелік бойынша барондық) деп есептелді. Осылайша, Берклидің 1-ші маркизі, 2-ші Беркли бароны (1426–1492), «Барлығын жойған» Уильям, Беркли қамалын патшаға өткізген кезде, ол інісін жазу арқылы берілген барондықтан тиімді түрде мұрагерлік құқығынан айырды. Томас де Беркли, 1-ші Беркли бароны, Берклидің 6-шы феодалдық бароны (1245–1321), «Ақылды» Томас, ұлы. Морис де Беркли, 2-ші Беркли бароны, Берклидің 7-ші феодалдық бароны (1271–1326), «Көңілді» Морис, ұлы. Томас де Беркли, 3-ші Беркли бароны, Берклидің 8-ші феодалдық бароны (1293/6–1361), «Бай» Томас, ұлы. Морис де Беркли, 4-ші Беркли бароны, Берклидің 9-шы феодалдық бароны (1320–1368), «Батыл» Морис, ұлы. Томас де Беркли, 5-ші Беркли бароны, Берклидің 10-шы феодалдық бароны (1353–1417), «Ұлы» Томас, ұлы, еркек баласы болмай қайтыс болды.