Кіріспе

Барон Стрейндж – Англия жұрты құрамында төрт рет құрылған атақ. 1295 және 1326 жылдары құрылған екі атақтың әрқайсысы тек бір ғана иесіне тиесілі болды, және олардың қайтысымен жойылды. 1299 және 1628 жылдары құрылған екі атақ әлі де қолданыста. Ле Странж тегі латын тілінде Extraneus ("Шетелдік, бейтаныс") деп латыншаландырылған. Шропширдегі Нокин қамалының Ле Странж гербі: қызыл түс фондық, үстінде күміс түсті екі арыстан жүріп бара жатыр. Стрейнджтің барлық төрт барониясы жарлық арқылы құрылған, яғни олар әйелдер тарапынан да мұрагерлікке өтуге болады. 1963 жылғы Жұрт құрамы заңының қабылдануынан кейін, Элизабет Фрэнсис Филиппс, 14-ші Стрейндж баронессасы (1299 жылғы құрылымнан), мұрагерлік титул арқасында Лордтар палатасында отырған алғашқы әйел болды.

1295 құру

Алғашқы құрылтай 1295 жылы Роджер ле Стрэндж "Салоптан" (яғни Шропшир) шақырылғанда пайда болды. Ол Роджеро Экстранеоға жолданған шақыру қағазы арқылы Үлгілік Парламентке шақырылды, соның нәтижесінде ол Лорд Стрейндж атағын алған деп есептеледі. Ол 1236 жылы Шропшир және Стаффордшир округтерінің шерифі болған, Шропширдегі Нокин қамалының Джон ле Стрэндж III-нің кіші ұлы еді. 1311 жылы қайтыс болғаннан кейін бұл атақ тоқтатылды.

1299 құру

Екінші құрылым 1299 жылы Джон ле Страндж V-тің Жоханни Лестраунж де Кнокинге жолданған шақыру қағазы арқылы Лордтар палатасына шақырылуымен болды, осы арқылы ол Лорд Страндж деп есептелді. Бұл құрылым Барон Страндж де Кнокин немесе Барон Страндж Кнокин (Knokin немесе Knockin сияқты әртүрлі айтылулары бар), деп аталады, ол Шропширдегі Нокин қамалының орнымен аталған, бұл оны 1295 жылы құрылған және сол кезде әлі де қолда болған барондықтан ерекшелейді. Ол Нокиндегі Джон ле Страндж IV-нің үлкен ұлы және мұрагері, Нокиндегі Джон ле Страндж III-нің үлкен ұлы болғандықтан, 1295 жылғы баронның немересі еді. Хэмон Ле Стрэндж, 2-ші баронның кіші інісі, Хунстантон, Норфолктегі Ле Стрэндж әулетін құрды (оның ата-бабалық поместьесі 1309 жылы 2-ші барон тарапынан оған сыйға берілді) және әкесінің гербін қара лентамен (bendlet sable) белгіледі. (1629 жылы құрылған Хунстантонның Ле Стрэндж барондарына қараңыз, олардың еркек желісі 1762 жылға дейін жалғасты). Джоан ле Стрэндж, өз құқығымен 9-шы баронесса, еркек мұрагері болмаған 8-ші баронның қызы және мұрагері, Томас Стэнлидің ұлы, 1-ші Дерби графы, ол оның құқығымен Лорд Стрэндж ретінде Парламентке шақырылған Джордж Стэнлиге үйленді. Оның ұлы Томас Стэнли Дербидің 2-ші графы және 10-шы барон Стрэндж болды. Атақтар оның шөбересі, 5-ші граф және 13-ші барон 1594 жылы қайтыс болғанға дейін біріктірілді. Графтық атақ оның кіші інісі, 6-шы граф мұра етті, ал Стрэндж бароны (сондай-ақ графтың иелігінде болған Моун Дунстер және Стэнли барондары) марқұм графтың үш қызы – Леди Энн, Леди Фрэнсис және Леди Элизабет арасында тоқтап тұрды (бірақ 6-шы Дерби графы қателікпен Стрэндж баронының құқығын қабылдады). Стрэндж бароны келесі 327 жыл бойы тоқтап тұрды. Алайда, 1921 жылы бұл тоқтау Елизавета Фрэнсис Филиппстің пайдасына аяқталды, ол 14-ші баронесса атанды. Ол Джон Филиппстің, 1-ші Виконт Сент-Дэвидстің екінші әйелі болды. Хангерфорд және де Молейнс барондарының тоқтауы да оның пайдасына аяқталды. 1963 жылдың 31 шілдесінде 1963 жылғы "Peerage Act" күшіне енді, ол басқа нәрселермен қатар, әйелдерге мұрагерлік титулының негізінде Лордтар палатасында отыруға және дауыс беруге мүмкіндік берді. Заң қабылдануынан кейін, Леди Сент-Дэвидс өзінің Стрэндж баронының құқығымен Лордтар палатасына шақыру қағазы үшін өтініш берді, ол кейіннен оған берілді және ол 1963 жылдың 19 қарашасында 1963 жылғы Peerage Act ережесіне сәйкес алғашқы әйел теңдес ретінде палатада орын алды. 1974 жылы қайтыс болғаннан кейін, атақтарды оның ұлы, 15-ші барон Стрэндж мұра етті, ол әкесінің орнын 2-ші Виконт Сент-Дэвидс лауазымына ие болды. 2013 жылдан бастап атақтарды екінші виконттың немересі, 4-ші виконт және 17-ші барон Стрэндж иеленеді.

1326 құру

Үшінші мәртебелеу 1326 жылы Сэр Эубулус Ле Стрэнджді Лорд Стрэндж ретінде парламентке шақырғанда болды. Бірақ ол 1335 жылы қайтыс болғаннан кейін атағы тоқтатылды. Оның жүрегі туысы Роджер Ле Стрейндж, Нокиннің 4-ші бароны Стрейндж, оның мұрагері болды.

1628 құрылуы

1594 жылы Уильям Стэнли, Дербидің 6-шы графы (1561–1642), ағасы Дербидің 5-ші графы қайтыс болғаннан кейін, Барон Стрейндж атағын дұрыс емес түрде алды (1299 жылы құрылған) (жоғарыда қараңыз). 1628 жылы оның ұлы және мұрагері Джеймс Стэнли, Дербидің 7-ші графы, Лорд Стрейндж ретінде үдетілген жарлық арқылы Лордтар палатасына шақырылды. Әкесінің барондыққа таластануы қате екені анықталғанда, екі Стрейндж барондығы болғандығы анықталды: біреуі 1299 жылы құрылып, кейін тоқтатылған, екіншісі 1628 жылы «кездейсоқ» құрылған. Кейін Джеймс Стэнли әкесінен мұрагерлікке өтіп, Дербидің 7-ші графы болды. Атақтар 1702 жылы оның немересі, тоғызыншы граф және үшінші барон қайтыс болғанға дейін біріктірілген күйде қалды. Граф атағын марқұм графтың кіші інісі, оныншы граф мұралады, ал барония графтың екі қызы, леди Генриетта мен леди Элизабет арасында тоқтатылды. 1714 жылы леди Элизабет қайтыс болғаннан кейін, төртінші баронесса болған Генриеттаның пайдасына тоқтатылды. Ол бірінші кезекте Джон Энслиге, 4-ші Энглси графына, ал оның қайтысынан кейін екінші кезекте Джон Эшбернхамға, 1-ші Эшбернхам графына тұрмысқа шықты. Леди Стрейнджтің орнын екінші некесінен туған қызы, бесінші баронесса Генриетта Бриджит иеленді. Алайда, ол ерте жасында күйеуге шықпай қайтыс болды, оның орнын жоғарыда аталған үлкен ағасы, Дербидің оныншы графы, алтыншы Барон Стрейндж иеленді. Лорд Дерби баласыз болды және барондыққа оның бірінші туысы Джеймс Мюррей, Атоллдың 2-ші герцогы, жетінші Барон Стрейндж мұрагерлікке өтті. Ол Дербидің 7-ші графы Джеймс Стэнлидің қызы, леди Амелия Энн София Стэнлидің немересі болды. Ол қайтыс болғаннан кейін герцогтық пен барондық бөлініп кетті. Оның орнын немересі Джон Мюррей, Атоллдың 3-ші герцогы иеленді, ал барондық оның қызы Шарлоттаға, сегізінші баронессаға мұраланды. Ол өзінің туысы, Атоллдың үшінші герцогына үйленді. Олардың екеуі де ұлы, төртінші герцог және тоғызыншы барон алмастырды. 1786 жылы ол Ұлыбритания жұртында Эрл Стрейндж және Барон Мюррей болып жарияланды. Герцогтық пен барондық 1957 жылы оның шөбересі, тоғызыншы герцог пен он төртінші барон қайтыс болғанға дейін біріктірілді (осы кезеңдегі иелері туралы толық ақпарат алу үшін және атақтың кейінгі тарихы үшін Атолл герцогын қараңыз). Барондық Стрейндж Атоллдың төртінші герцогының үш қызының өкілдері арасында тоқтатылды: леди Шарлотта, леди Амелия София және леди Элизабет. 1965 жылы патшайым бұл тоқтауды Джон Драммондқа, Меггинштен, он бесінші баронға пайдалы деп шешті. Ол леди Шарлоттаның және оның екінші күйеуі адмирал сэр Адам Драммондтың Меггинштен немересі болды. Алайда, 1982 жылы қайтыс болғаннан кейін, жұрты тағы да оның үш қызы арасында тоқтатылды. 1986 жылы ол үлкен қызы Черридің пайдасына тоқтатылды, ол он алтыншы баронесса болды. Ол капитан Хамфри ап Эванстың (1922–2009) әйелі болды, ол әйелімен бірге 1965 жылы Лорд Лионның жарлығымен Меггинштің Драммонд есімін алды. Леди Стрейндж 1999 жылғы Лордтар палатасы заңы қабылданғаннан кейін Лордтар палатасында қалуға рұқсат етілген тоқсан тұқым қуалайтын теңдердің бірі болды. 2005 жылы қайтыс болғаннан кейін атақ оның үлкен ұлына, он жетінші және (2017 жылғы жағдай бойынша) атақтың қазіргі иегеріне мұраланды. Отбасылық орын Меггинш қамалы, Эррол, Пертшир маңында орналасқан.

Барон Стрэндж, Бірінші жаратылыс (1295)

Роджер Ле Стрейндж, Стрейндж бароны (1311 жылы қайтыс болған)