Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Би өнерінің жанры
Genre of dance performance
Қазіргі заманғы би – 20 ғасырдың ортасында дамыған және содан бері әлемдегі білім алған бишілер үшін ең танымал жанрлардың біріне айналған би өнерінің жанры, әсіресе АҚШ және Еуропада кең таралған. Бұл жанр бастапқыда классикалық, модерн және джаз стильдерінен шабыттанып, олардан элементтер алғанмен, қазірде көптеген би стильдерінің элементтерін қамтиды. Техникалық ұқсастығына байланысты, ол көбінесе модерн би, балет және басқа классикалық концерттік би стильдерімен тығыз байланысты деп есептеледі. Қазіргі заманғы би техникасының ерекшелігі – балеттің күшті, бірақ бақыланатын аяқ қозғалыстарын және модерн бидегі денеге баса назар аударуды үйлестіру. Сонымен қатар, бұл жанрда келісімшарт бойынша босату, едендегі жұмыс, құлау және қалпына келтіру, сондай-ақ модерн биге тән импровизациялық элементтер қолданылады. Ритмнің, жылдамдықтың және бағыттың күтпеген өзгерістері де жиі қолданылады. Бұдан өзге, қазіргі заманғы би кейде батыс емес би мәдениеттерінің элементтерін де қамтиды, мысалы, африкалық биден иілген тізелерді немесе жапондық қазіргі заманғы би – Бутодан қозғалыстарды пайдаланады.
Contemporary dance is a genre of dance performance that developed during the mid twentieth century and has since grown to become one of the dominant genres for formally trained dancers throughout the world, with particularly strong popularity in the U. S. and Europe. Although originally informed by and borrowing from classical, modern, and jazz styles, it has come to incorporate elements from many styles of dance. Due to its technical similarities, it is often perceived to be closely related to modern dance, ballet, and other classical concert dance styles. In terms of the focus of its technique, contemporary dance tends to combine the strong but controlled legwork of ballet with modern that stresses on torso. It also employs contract release, floor work, fall and recovery, and improvisation characteristics of modern dance. Unpredictable changes in rhythm, speed, and direction are often used, as well. Additionally, contemporary dance sometimes incorporates elements of non western dance cultures, such as elements from African dance including bent knees, or movements from the Japanese contemporary dance, Butoh.
Тарих
Қазіргі заманғы би классикалық балет пен заманауи бидің екеуіне де сүйенеді, ал постмодерн би заманауи биге тікелей және қарама-қарсы жауап болды. Мерс Каннингэм "заманауи биге тәуелсіз көзқарас дамытқан" және оның орнатқан идеяларына қарсы шыққан алғашқы хореограф саналады. 1944 жылы Каннингэм биін Джон Кейдждің музыкасымен қоса орындады, ол Каннингэмнің биі " енді сызықтық элементтерге де, кульминацияға қарай немесе одан алшақтауға да сүйенбейді. Абстрактілі суреттегідей, әрбір элементтің (қозғалыс, дыбыс, жарықтың өзгеруі) өзіндік көркемдік мәні бар деп есептеледі; ол нені жеткізетіні көбінесе бақылаушының өзіне байланысты". Каннингэм 1953 жылы Мерс Каннингэм би компаниясын құрды және компания үшін жүз елуден астам туынды жасады, олардың көптегені балет және заманауи би компанияларымен халықаралық сахналарда көрсетілді.
Contemporary dance draws on both classical ballet and modern dance, whereas postmodern dance was a direct and opposite response to modern dance. Merce Cunningham is considered to be the first choreographer to "develop an independent attitude towards modern dance" and defy the ideas that were established by it. In 1944 Cunningham accompanied his dance with music by John Cage, who observed that Cunningham's dance "no longer relies on linear elements ( ) nor does it rely on a movement towards and away from climax. As in abstract painting, it is assumed that an element (a movement, a sound, a change of light) is in and of itself expressive; what it communicates is in large part determined by the observer themselves." Cunningham formed the Merce Cunningham Dance Company in 1953 and went on to create more than one hundred and fifty works for the company, many of which have been performed internationally by ballet and modern dance companies.
Би техникасы
Қазіргі заманғы биде қолданылатын би техникалары мен қозғалыс философиялары қазіргі заманғы балет, би импровизациясы, интерпретациялық би, лирикалық би, АҚШ-тың қазіргі заманғы би стильдері – Грэм техникасы, Хамфри-Вайдман техникасы және Хортон техникасы, сондай-ақ Еуропаның қазіргі заманғы биі – Бартниефф негіздері және Изадора Дунканның би техникасын (сонымен қатар "Еркін би" деген терминді қараңыз) қамтиды. Қазіргі заманғы бишілер қазіргі заманғы би техникаларын, сондай-ақ Пилатес, Йога сияқты бимен байланысы жоқ тәжірибелерді, Этьен Декроу техникасының актерлік тәжірибесін, Александр техникасы, Фельденкрайс әдісі, Салливан техникасы және Франклин әдісі сияқты соматикалық тәжірибелерді, Хосе Лимон техникасы және Хокинс техникасы сияқты американдық қазіргі заманғы техникаларды, Контакт импровизациясы және Каннингэм техникасы сияқты постмодерндік би техникаларын, сонымен қатар Босату техникасын пайдаланады. Кейбір белгілі хореографтар мен қазіргі заманғы бидің негізін қалаушылар өздерінің мектептері мен техникаларын жасады. Пол Тейлор "Тейлор техникасы" деп аталатын би техникасын әзірледі, ол қазір Нью-Йорктегі Айли мектебі сияқты қазіргі заманғы би мектептерінде оқытылады.
Dance techniques and movement philosophies employed in contemporary dance may include Contemporary ballet, Dance improvisation, Interpretive dance, Lyrical dance, Modern dance styles from United States such as Graham technique, Humphrey Weidman technique and Horton technique, Modern dance of Europe Bartenieff Fundamentals and the dance technique of Isadora Duncan (also see Free dance). Contemporary dancers train using contemporary dance techniques as well as non dance related practices such as Pilates, Yoga, the acting practice of Corporeal mime Étienne Decroux technique and somatic practices such as Alexander technique, Feldenkrais Method, Sullivan Technique and Franklin Methode, American contemporary techniques such as José Limón technique and Hawkins technique and Postmodern dance techniques such as Contact improvisation and Cunningham technique, and Release technique. Some well known choreographers and creators of contemporary dance created schools and techniques of their own. Paul Taylor developed a dance technique called Taylor technique, which is now taught at modern dance schools like The Ailey School in New York City.
Би және технология
Қоғамдағы жағдайды көрсетіп тұрғандай, қазіргі заманғы биде технологиялық элементтер, әсіресе роботтар жиі қолданылуда. Мысалы, роботтарды жобалайтын инженер және биші Эми ЛаВирс, біздің технологияға күннен-күнге арта түсетін тәуелділігіміз туралы мәселелерге назар аударатын қазіргі заманғы би шығармасына ұялы телефондарды енгізген.
Reflecting the situation in society at large, contemporary dance is increasingly incorporating overtly technological elements, and, in particular, robots. Robotics engineer/dancer Amy LaViers, for example, has incorporated cell phones in a contemporary dance piece calling attention to the issues surrounding our ever increasing dependence on technology.