Кіріспе

Буй – Ресейдің Кострома облысындағы қала, Кострома өзенінің жағасында орналасқан. Халық саны:

Тарих

Бастапқыда Буй сауда орны болды және оны финно-угорлық Мери халқының бекіністері қорғады. Шамамен 400–500 жылдары. Оның түпнұсқа Мери атауы белгісіз, бірақ фин тілінде ол Vuoksensuu немесе Vieksansuu (аудармасы: Вуокси/Виексаның аузы) деп аталды. Бұл аймақта финно-угор халықтары кемінде 1237–1238 жылдарға дейін, Ресейді моңғолдар басып алғанға дейін өмір сүрді. Моңғол қаупі кезінде Кострома тұрғындары Буйға паналап, оны Буй (Вуи, Буи) деп атады, финно-угорлық атауды айту олар үшін қиын болғандықтан, бірақ орыс тіліндегі атаудың шығуы көне Мери атауынан келген. Қазіргі Буй 1536 жылы Кострома және Выокса өзендерінің қосылған жеріндегі бекініс ретінде салынды. Бұл бекініс сол кездегі Ресейдің регенті, Иван Зордың анасы Елена Глинскаяның бұйрығымен, Мәскеудің шығыс шекарасын Қазан татарлары және басқалардың шабуылынан қорғау үшін салынды. Бірақ, қамал салынғаннан кейін жиырма жыл өткен соң, Қазан алынып, шабуылдар тоқтағандықтан, оның әскери маңызы жоғалды. Буйдың алғашқы үш жарым ғасырында халық саны 2000-нан аспады. Әкімшілер мен дін қызметкерлерін қоспағанда, тұрғындарының көп бөлігі шаруалар мен қолөнершілер болды. Көмекші шаруашылықтардың ішінде қыш құмыра жасау, темір, былғары, қалың жүн, ағаш өңдеу, сурет салу, темір ұстау және май сығу бар еді. Бұл өнімдер қарапайым болды және таралуы жергілікті сипатта болды, тіпті көрші аймаққа экспорттау коммерциялық табысқа жете алды. Бір ерекшелік – қазіргі химия зауытының алдағысы болған арақ зауыты. Қаладағы жалғыз фабрика болған бұл зауытта жылына 600 000 литр арақ шығаратын қырық жұмысшы жұмыс істеді. Жұмсақ батпақты су зауытқа жоғары сапалы өнім шығаруға мүмкіндік берді, ол тіпті провинциялық астаналарда да сатылды. Буй 1778 жылы Екатерина II билік кезінде қала мәртебесін алды. 1905 жылы Санкт-Петербург – Вятка темір жолының тармағы (1908 жылы аяқталды) Буйға жетті. Сонымен қатар, Ярославльден Данилов арқылы солтүстікке қарай жүретін темір жол келді, сондықтан Буй темір жол торабындағы қалаға айналды. Жаңа Буй теміржол станциясы Санкт-Петербургтен және Мәскеуден орналасқан. 1914–1915 жылдары ресейліктер австриялық, венгрлік және неміс тұтқындары үшін үлкен тұтқын лагерін салды. Ол Кострома өзенінің батыс жағалауында, Буйден оңтүстікке қарай, Корегада орналасқан. 1918 жылдың 3 наурызында Брест-Литовск бейбіт шартына қол қойылғаннан кейін, шарты бойынша барлық тұтқындар босатылды. Лагерь бос қалды. 1918 жылы Финляндиядағы Азамат соғысы аяқталғаннан кейін, Кеңес Ресейіне қашып кеткен көптеген фин қызылдары коммунистік қоғам құру үшін алғашқы орын ретінде Буй лагеріне көшірілді. 1918 жылдың мамырында Буйда 3268 фин болды. Көптегендері жақын арада басқа жерге көшіп кетті, сондықтан шілдеде шамамен 500 адам қалды. Аз ғана адам Буйда қалды, ал кейбіреулері екі он жылдықтан кейін Ұлы тазалау кезінде жер аударылды.

Әкімшілік және муниципалдық мәртебе

Әкімшілік-аумақтық бөлініс шеңберінде Буй – Буй ауданының әкімшілік орталығы болып табылады. Әкімшілік бөлініс ретінде ол облыстық маңызы бар Буй қаласы ретінде жеке құрылған, бұл аудандармен тең мәртебелі әкімшілік бірлік. Муниципалдық бөлініс ретінде облыстық маңызы бар Буй қаласы Буй қалалық округі ретінде біріктірілген.

Климат

Buy-да субарктикалықтан біршама жоғары, суық және ылғалды континенталды климат орналасқан, себебі мамыр айының орташа температурасы 10 °C (50 °F) жоғарылайды.