Amstrad PC1512: 1986 жылғы IBM үйлесімді микрокомпьютер

Кіріспе

1986 жылғы PC-ге үйлесімді микрокомпьютер

Amstrad PC1512 – Amstrad компаниясының IBM PC-ге көбінесе үйлесімді компьютерлік жүйесі, алғаш рет 1986 жылы өндірілген. Келесі жылы PC1640 деп аталған шамалы жаңартылған нұсқасы ұсынылды. Ол сондай-ақ PC6400 және Sinclair PC500 ретінде де сатылды. Неміс нарығы үшін Schneider брендімен шығарылған машиналар да бар.

Ерекшеліктері

IBM-нің жеке компьютерінің (және дерлік барлық үйлесімді компьютерлердің) қуат көзі негізгі корпусқа орналасса, PC1512-нің қуат көзі мониторымен біріктірілген. Монитор желдеткішсіз, конвекция арқылы салқындатылуға жеткілікті болды. Сөйтіп, PC1512 басқа компьютерлерге қарағанда тыныш жұмыс істеді. Amstrad PC-нің қызып кетуі мүмкін деген қауесет тарады, және иелері бұл шындыққа сай емес екенін айтса да, жаңа сатып алушылар одан тартынды. Тағы бір қауесет – монитордың «қоршалмаған» қуат көзінің негізгі блокқа орнатылатын қатты дискіге әсер етуі және оны шешу үшін негізгі блоктың артқы жағына немесе монитордың астына қалайы фольга немесе алюминий фольга жабыстыру қажеттігі туралы болды, осылай қатты дискіні қорғауға болады. PC1512 бір немесе екі 360 КБ 5¼ дюймдік дискетамен және қосымша опция ретінде 10 немесе 20 МБ қатты дискімен бірге келді. 5¼ дюймдік дискеталар 1,2 МБ сыйымдылығы бар нұсқалармен алмастырылуы мүмкін еді. Бұл машина Sinclair PC500 деп те сатылды. 1987 жылы PC1512-ден кейін 640 КБ жедел жады және EGA-мен үйлесімді графикалық чипсеті бар PC1640 шықты (бірақ барлық EGA режимдерін көрсетуге тек ECD моделі ғана қабілетті болды). Видео шығысы CGA стандартына сәйкес келеді, сонымен қатар 640×200 графикалық режимінде барлық 16 түсті пайдалануға мүмкіндік беретін кеңейтім болды. PC1512 және кейінгі PC1640 процессорлары 8 МГц Intel 8086 болды, бұл The Secret of Monkey Island, Maniac Mansion және Prince of Persia сияқты ойындарды ойнауға жеткілікті болды. Қуат көзі мониторда орналасқандықтан, жаңарту қиын болды. Машинамен бірге келген енгізу құрылғылары ерекше болды. Тышқан Amstrad Mouse болды, ол сол кезде кең таралған тізбекті тышқандармен үйлесімсіз болды. Ол Elite сияқты кейбір ойындармен үйлесімді болды, бірақ көптеген DOS бағдарламаларында осы тышқанмен проблемалар туындады. Пернетақтада сандық джойстиктерге арналған Atari-мен үйлесімді джойстик порты болды. Джойстик қозғалыстары мен түймелері пайдаланылмаған пернетақта кодтарына бекітілді, бұл пернетақтамен басқарылатын көптеген DOS ойындарында оны пайдалануға мүмкіндік берді. Бұл серияның ерекшелігі – ішкі динамикте физикалық дыбыс деңгейін реттеу мүмкіндігі болды. Бұл пайдаланушыға машинаны жүктеу кезінен бастап дыбысты үнсіз немесе аздап естілетіндей етуге мүмкіндік берді. Бұл жаңалық әлі де көптеген қазіргі заманғы компьютерлерде жоқ: көне бипер әдетте әлі де тұрақты дыбыс деңгейімен жұмыс істейді.

Whereas IBM's PC (and almost all PC compatibles) had a power supply in a corner of the main case, the PC1512's power supply was integrated with that of its monitor. The monitor had sufficient venting to cool itself by convection, instead of needing a fan. The PC1512 was therefore quieter than other PCs. Rumours circulated that an Amstrad PC would overheat, and while existing owners would note that this did not happen, new buyers were discouraged. Another example of rumour was the suggestion that there were issues with the 'unshielded' power supply in the monitor affecting an optional hard drive that could be installed at the back of the base unit and further that this would be solved by taping tin foil or aluminum foil over the back of the base unit or the bottom of the monitor to shield the hard drive. The PC1512 shipped with one or two 360KB 5¼ inch floppy drives, and optionally a hard drive (10 or 20 MB). The 5¼ inch floppy drive(s) could be replaced with 1.2 MB capacity versions. The machine was also marketed as the Sinclair PC500. In 1987 the PC1512 was followed by the PC1640, which had 640 KB of RAM and an EGA compatible graphics chipset (though only the ECD model could display all EGA modes). Video output was compatible with the CGA standard, with an extension allowing all 16 colours to be used in the 640×200 graphics mode. The CPU of both the PC1512 and the later PC1640 was an 8 MHz Intel 8086, which was sufficient for playing The Secret of Monkey Island, Maniac Mansion and Prince of Persia. The power supply was located in the monitor, which made upgrading difficult. The input devices supplied with the machine were notable. The mouse was an Amstrad Mouse, which was incompatible with serial mice common at the time. It was supported by some games, including Elite, but many DOS programs had problems with it. The keyboard sported an Atari compatible joystick port for digital joysticks. Joystick movements and buttons were mapped to unused keyboard codes, allowing the joystick to be used in many DOS games that were written for keyboard control. The series was somewhat unusual for the fact that it had a physical volume control on the internal speaker. This allowed the user to make the machine beep quietly, or silently, from boot time onwards. This innovation is still not present in most modern PCs: the legacy beeper is typically still a fixed volume device.

Өлшемі

PC1512SD жүйелік блогы 372 W 284 D 135 H 6,05 кг
PC1512DD жүйелік блогы 372 W 284 D 135 H 7,75 кг

PC MM Монохромды монитор 350W 300 D 315H 7,43 кг
PC CM Түсті монитор 372W 365D 330H 11,6 кг