Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Грек экономисі (1904–2004)
Greek economist (1904–2004)
Ксенофонт Евтимиу Золотас (Ξενοφών Ζολώτας; 26 сәуір 1904 – 10 маусым 2004) – грек экономисі және Грекияның уақытша, партиялық емес премьер-министрі болған.
Xenophon Euthymiou Zolotas (Ξενοφών Ζολώτας; 26 April 1904 – 10 June 2004) was a Greek economist and served as an interim non party Prime Minister of Greece.
Өмір және мансап
Ксенофонт Золотас 1904 жылы Афинада дүниеге келген. Оның әкесі, Ефтимий Золотас, Афинада белгілі зергер және алтын шебер болған. Ол Афина университетінде екі жыл (1920-1922) заңды оқыды. Содан кейін Лейпцигке экономиканы оқуға кетті. 1924 жылдың мамыр айында Афина университетінен құқық докторы дәрежесін, ал 1926 жылы Лейпциг университетінен экономика докторы дәрежесін қорғады. Одан кейін француз әдебиетін оқу үшін Парижге барып оралды. 1928 жылы Салоники университетінде профессор, ал 1930 жылы Афина университетінде профессор болып тағайындалды. 1955 жылы Грекия банкінің басқарушысы болды және 1981 жылға дейін, 1967 жылдан 1974 жылға дейінгі диктатура кезеңін қоспағанда, осы лауазымда қалды, сол кезде ол отставкаға кетті. 1958 жылы ол "Лола" деп лақапталған Каллирхое Ритсуға үйленді. 1946 жылы UNRRA директорлар кеңесінің мүшесі ретінде ол 1946 және 1981 жылдар аралығында Халықаралық валюта қоры және басқа да халықаралық ұйымдарда маңызды лауазымдарды атқарды. Ол грек және халықаралық экономика туралы көптеген еңбектердің авторы. Ол орташа көзқарастағы, фискалдық консервативтілік пен ақша-кредиттік тұрақтылықты қолдаушы саналды. 1989 жылдың 23 қарашасында заң шығарушы сайлаудың нәтижесінде көпшілік дауысқа ие болмады, Андреас Папандреудің ПАСОК партиясы да, Константинос Мицотакистің Жаңа демократия партиясы да жеңіске жетпеді. Сонда 85 жастағы Золотас жаңа сайлау ұйымдастырылғанға дейін уақытша премьер-министр лауазымын қабылдады. 1990 жылдың сәуір айында өткен сайлауда Мицотакис шамалы артық дауыспен жеңіске жеткеннен кейін ол отставкаға кетті. Шын мәнінде еңбекқор, тіпті қыста да жақсы жүзуші, ол тоқсанға толғанға дейін әр таңертең жүзуді қағида етіп алды. 1959 жылдың 2 қазанында Нью-Йоркте өткен IBRD отырысында ол ағылшын тілінде сөз сөйледі, ол грек тілінің сөздерінен тұрды және бүгінге дейін әйгілі болып табылады.
Xenophon Zolótas was born in Athens in 1904. His father, Efthymios Zolotas, was a renowned jeweler and goldsmith in Athens. He studied law at the University of Athens for two years (1920 1922). Then, he left to study Economics in Leipzig. In May 1924 he became a Doctor of Law from the University of Athens with honors, and in 1926 he became a Doctor of Economics from the University of Leipzig, also with Honors. He then left for Paris to study French literature. In 1928, he was appointed professor at the University of Thessaloniki and then professor at the University of Athens in 1930. In 1955, he became Governor of the Bank of Greece, a position he held until 1981, at the except for the years from 1967 to 1974, during the period of the dictatorship, during which he resigned. In 1958, he married Kallirhoe Ritsou, nicknamed "Lola". As a member of the board of directors of UNRRA in 1946, he held important positions within the International Monetary Fund and other international organizations between 1946 and 1981. He is the author of numerous works on the Greek and international economies. He was considered a moderate, a champion of fiscal conservatism and monetary stability. On November 23, 1989, when the result of the legislative elections showed no majority, neither in favor of PASOK of Andréas Papandreou, nor in favor of the New Democracy party of Konstantínos Mitsotákis, Zolótas, then aged 85, accepted the post of interim prime minister until a new election is organized. He resigned after the April 1990 elections resulted in Mitsotakis winning by a narrow margin. A true workaholic, a keen swimmer even in winter, he made it a point of honor to swim every morning, even though he was in his nineties. On October 2, 1959, at an IBRD meeting in New York, he delivered, in English, a speech that remained famous, containing almost only words of Greek etymology1.
Сөз сөйлеу
Оның Халықаралық қайта құру және даму банкінде ағылшын тілінде жасаған екі сөйлеген сөздері тарихи және маңызды деп есептеледі, себебі олардың көп бөлігі грек тілінен алынған терминдерден тұрады. Міне, сол мәтіндер:
Two of his speeches in English at the International Bank for Reconstruction and Development are considered to be historic and notable because they contained mainly terms of Greek origin. Here are the texts:
1957 жыл
Мен әрқашан осы Ассамблеяға грек тілінде сөйлеуді тіледім, бірақ бұл бөлмедегілердің барлығына "грекше" болар еді деп түсіндім. Дегенмен, мен өз сөзімді грек тілінде айта алатынымды анықтадым, ол әркімге ағылшын тілінде естілер еді. Төраға мырза, рұқсатыңызбен, енді осыны істеймін, мақалалар мен сөздерді қоспағанда, тек грек сөздерін қолданамын. Кири, мен Панэтнос нумизматикалық тезаурының және Экуменикалық Трапезаның архонттарын олардың аксиомаларының, әдістерінің және саясатының дұрыстығы үшін мақтаймын, бірақ Трапезаның Грекиямен келіспеушілік эпизоды бар. Біз ынтамен диалог жүргіземіз және біздің егіз ұйымдарымыздың синодтарында түрлі экономикалық идеялар мен догмаларды талдаймыз және синтездейміз. Біздің нумизматикалық толымдылық сияқты маңызды мәселелер алаңдаушылық пен қайғы тудырады. Бұл құбылыс біздің дәуірімізге тән. Бірақ менің пікірімше, біз хаос пен апаттан сақтандыру үшін емдеу амалдарын жоспарлауға қабілеттіміз. Сонымен қатар, демократиялық ахуалда екіжүзділіксіз панэтностық экономикалық ынтымақтастық және үйлесімділік маңызды. Мен өзімнің ерекше монологым үшін кешірім сұраймын. Мен сізге, Кириге, евгеникалық және жомарт американдық этносқа және оның Амфиктиониясы мен гастрономиялық симпозиумдарының ұйымдастырушылары мен бас қаһармандарына алғыс айтамын.
I always wished to address this Assembly in Greek, but realized that it would have been indeed "Greek" to all present in this room. I found out, however, that I could make my address in Greek which would still be English to everybody. With your permission, Mr. Chairman, I shall do it now, using with the exception of articles and prepositions, only Greek words. Kyrie, I eulogize the archons of the Panethnic Numismatic Thesaurus and the Ecumenical Trapeza for the orthodoxy of their axioms, methods and policies, although there is an episode of cacophony of the Trapeza with Hellas. With enthusiasm we dialogue and synagonize at the synods of our didymous organizations in which polymorphous economic ideas and dogmas are analyzed and synthesized. Our critical problems such as the numismatic plethora generate some agony and melancholy. This phenomenon is characteristic of our epoch. But, to my thesis, we have the dynamism to program therapeutic practices as a prophylaxis from chaos and catastrophe. In parallel, a Panethnic unhypocritical economic synergy and harmonization in a democratic climate is basic. I apologize for my eccentric monologue. I emphasize my euharistia to you, Kyrie to the eugenic and generous American Ethnos and to the organizers and protagonists of his Amphictyony and the gastronomic symposia.
1959 жыл
Кири, біздің дәуірімізде экономикамыздың серпінділігі мен экономикалық әдістер мен саясаттың бұрылысы үшін, біз нумизматикалық шектен тыс байлықтың Сцилласын және экономикалық әлсіздіктің Харибдисін бастан кешіруге тиіспіз. Менің иронияға немесе сарказмға бейімделуім емес, бірақ менің диагнозым бойынша саясаткерлер – жасырын байлықты қолдайтындар. Олар номиналдық шектен тыс байлықты айыптап, өз тактикасы мен іс-қимылдары арқылы оны ынталандырады. Біздің саясатымыз экономикалық критерийлерге, саяси критерийлерге қарағанда көбірек негізделуі керек. Біздің гномонымыз саяси, стратегиялық және қайырымдылық мақсаттар арасындағы өлшем болуы керек. Саяси қулық әрқашан экономикаға қарсы болған. Монополиялар, олигополиялар, монопсониялар, монополистік антагонизмдер және көп түрлі серпімсіздіктермен сипатталатын дәуірде біздің саясатымыз дұрыс бағытталған болуы керек. Бірақ бұл номиналдық шектен тыс байлықтан қорқуға айналмауы керек, ол академиялық экономистер арасында кең таралған. Нумизматикалық симметрия экономикалық өрбуге қарсы тұруы керек. Экономикалық және нумизматикалық билеушілердің іс-қимылдары арасындағы үлкен үйлесім маңызды. Сонымен қатар, біз экономикалық және нумизматикалық саясатымызды ұлтаралық деңгейде үйлестіруіміз және синхрондау керек. Бұл мақсаттар қазір оңтайлырақ, себебі саяси және экономикалық барометрдің болжамы жарқын. Біздің осы саладағы егіз ұйымдарымыздың тарихы нұсқаулық болды және олардың білімді тәжірибелері полиномиялық және ерекше этникалық экономикаларға әрқашан күш береді. Бағдарламаланған ұйымның пайда болуы осы саясатты серпінді етеді. Сондықтан, бір-екі мәселеде сынсыз болмаса да, елшілер мен біздің органдарымыздың иерархиясының ортодоксалды экономикалық және нумизматикалық саясатты бағдарламалауға деген құлшынысына көңіл бөлемін, бірақ олармен менде кейбір сөздерге талас бар. Грек тіліндегі сөздеріммен сізді мазалағаным үшін кешірім сұраймын. Эпилог ретінде осы ғаламдық қаланың қонақжай жерлестеріне арналған мақтау сөзімді және сізге, Кири, және стенографтарға деген құттықтауымды айтамын.
Kyrie, it is Zeus' anathema on our epoch for the dynamism of our economies and the heresy of our economic methods and policies that we should agonize the Scylla of numismatic plethora and the Charybdis of economic anaemia. It is not my idiosyncrasy to be ironic or sarcastic, but my diagnosis would be that politicians are rather cryptoplethorists. Although they emphatically stigmatize numismatic plethora, they energize it through their tactics and practices. Our policies have to be based more on economic and less on political criteria. Our gnomon has to be a metron between political, strategic and philanthropic scopes. Political magic has always been anti economic. In an epoch characterized by monopolies, oligopolies, monopsonies, monopolistic antagonism and polymorphous inelasticities, our policies have to be more orthological. But this should not be metamorphosed into plethorophobia, which is endemic among academic economists. Numismatic symmetry should not hyper antagonize economic acme. A greater harmonization between the practices of the economic and numismatic archons is basic. Parallel to this, we have to synchronize and harmonize more and more our economic and numismatic policies panethnically. These scopes are more practicable now, when the prognostics of the political and economic barometer are halcyonic. The history of our didymus organizations in this sphere has been didactic and their gnostic practices will always be a tonic to the polyonymous and idiomorphous ethnical economies. The genesis of the programmed organization will dynamize these policies. Therefore, I sympathize, although not without criticism on one or two themes, with the apostles and the hierarchy of our organs in their zeal to program orthodox economic and numismatic policies, although I have some logomachy with them. I apologize for having tyrannized you with my Hellenic phraseology. In my epilogue, I emphasize my eulogy to the philoxenous autochthons of this cosmopolitan metropolis and my encomium to you, Kyrie, and the stenographers.