Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық экономист (1898–1984)
British economist (1898–1984)
Лионель Чарльз Роббинс, Роббинс бароны (22 қараша 1898 – 15 мамыр 1984) – британдық экономист және Лондон экономика мектебінің (LSE) экономика кафедрасының көрнекті өкілі. Ол LSE-дегі басшылығымен, экономиканың ұсынылған анықтамасымен және англосаксон экономикасын Маршалл бағытынан өзгертудегі маңызды рөлімен танымал. Оның айтуынша: "Адамдар қолы жетпейтін нәрсені қалайды".
Lionel Charles Robbins, Baron Robbins, (22 November 1898 – 15 May 1984) was a British economist, and prominent member of the economics department at the London School of Economics (LSE). He is known for his leadership at LSE, his proposed definition of economics, and for his instrumental efforts in shifting Anglo Saxon economics from its Marshallian direction. He is famous for the quote, "Humans want what they can't have."
Ерте өмір
Роббинс Лондонның батысындағы Сипсон қаласында Роуланд Ричард Роббинстің (1872–1960), Дик деп аталған, және оның әйелі Роза Марион Харристің ұлы ретінде дүниеге келді; оның әкесі фермер, Миддлсекс округі кеңесінің мүшесі, сондай-ақ Ұлттық фермерлер одағының мүшесі болған, ал отбасы қатаң баптист дінін ұстанған. Оның қарындасы Каролина Брин-Мор колледжінде танымал тарих профессоры болды. Роббинс үйде, Хаунслоу колледжінде (дайындық мектебі) және Саутхолл округі мектебінде білім алды. 1915 жылдың қазан айында ол Лондон университетінің колледжіне түсіп, гуманитарлық ғылымдар бакалавры дәрежесін бастады және В. П. Кердің, ортағасырлық Франсис Чарльз Монтегьюдің және А. Ф. Поллардтың лекцияларына қатысты. Бірінші дүниежүзілік соғыста қызмет етуді қалаған Роббинс 1916 жылдың басында Девон графтығының Топшам қаласында әскери дайындыққа түсті. 1916 жылдың тамызынан 1918 жылға дейін ол офицер ретінде Корольдік далалық артиллерияда қызмет етті, 1918 жылдың 12 сәуірінде Лиз шайқасында снайперден жарақат алды және лейтенант шенімен үйіне оралды. Соғыс жылдары Роббинс гильдиялық социализмге қызығушылық танытты, G. D. H. Cole-дың еңбектерін оқыды және Харрис тарапынан туысқан Реджинальд Лоусонмен жеке қарым-қатынас жасады. 1917 жылы Дик Роббинс ұлының портретын салуға шақырған суретші Клайв Гарднер арқылы Роббинс алғаш рет Клайвтің әкесі Альфред Джордж Гарднермен, содан кейін оның жақтасы белсенді Джеймс Джозеф Маллонмен танысты. 1919 жылы әскери қызметтен босатылғаннан кейін Роббинс шамамен бір жыл бойы Арақты ұлттандыру жөніндегі еңбек науқанында жұмыс істеді, бұл жұмыс Маллонның көмегімен табылды. Бұл науқан соғыс кезінде құрылған Мемлекеттік басқару жобасының бір бөлігі болды, ал Роббинс Лондонның Мекленбург алаңында Маллон мен Артур Гринвуд үшін жұмыс істеді. 1920 жылы Роббинс Лондон экономика мектебінде (LSE) оқуын жалғастырды, онда оған Гарольд Ласки, Эдвин Каннан және Хью Далтон сабақ берді. Ол 1923 жылы үздік дипломмен экономика ғылымдары бакалавры (B.Sc. (Econ)) дәрежесін алды.
Robbins was born in Sipson, west of London, the son of Rowland Richard Robbins (1872–1960), known as Dick, and his wife Rosa Marion Harris; his father was a farmer, a member of Middlesex County Council involved also in the National Farmers' Union, and the family was Strict Baptist. His sister Caroline became a noted Professor of History at Bryn Mawr College. Robbins was educated at home, at Hounslow College (a preparatory school) and at Southall County School. He went to University College London in October 1915, beginning an Arts degree and attending lectures by W. P. Ker, the medievalist Francis Charles Montague, and A. F. Pollard. Wishing to serve in World War I, he began training in early 1916 at Topsham, Devon. He was in the Royal Field Artillery as an officer from August 1916 to 1918, when he was wounded by a sniper on 12 April in the Battle of the Lys and returned home with the rank of lieutenant. During the war Robbins became interested in guild socialism, reading in G. D. H. Cole and by personal contact with Reginald Lawson, a connection from the Harris side of the family. Through Clive Gardiner, an artist commissioned by Dick Robbins in 1917 to paint his son's portrait, Robbins met first Alfred George Gardiner, Clive's father, and then his ally the activist James Joseph Mallon. After his convalescence and 1919 demobilisation from the army, Robbins was employed for about a year by the Labour Campaign for the Nationalization of the Drink Trade, a position found with Mallon's help. The campaign was an offshoot of the State Management Scheme set up during the war, and Robbins worked in Mecklenburgh Square, London for Mallon and Arthur Greenwood. In 1920, Robbins resumed studies at the London School of Economics (LSE), where he was taught by Harold Laski, Edwin Cannan and Hugh Dalton. He graduated B. Sc. (Econ) in 1923 with first class honours.
Академиялық
Бітіргеннен кейін Роббинс Далтон арқылы Уильям Беверидж үшін алты айлық зерттеуші қызметіне орналасты. Ол бір жылдық оқытушылық қызметтен кейін 1925 жылы Далтонның қайта қолдауымен ЛСЕ-ге оралды, көмекші оқытушы болып, жақын арада оқытушы атағын алды. Роббинс Кейнстің тарифтерді қамтитын ұсыныстарының жобасына қол қоюдан бас тартып, өз пікірін баяндама түрінде ұсынуға мүмкіндік сұрады. Кейнс төраға ретінде, Роббинс жалғыз қарсы болғандықтан, бұл өтінішті қабылдамады. Роббинс протекционистік көзқарастарды лорд Роттермир мен лорд Бивербруктің пікірлерімен салыстырып, бір кездесуден шығып кетіп, өзінің сындық ескертулері енген баяндамаға қарсы Филип Сноуденге ақпарат берді және өзін дұрыс бағаламағандықтан ренжіді. LSE мен Кембридж экономистері арасындағы керісіп жылдар бойы сақталды. Бастапқыда Роббинс Кейнстің 1936 жылғы «Жалпы теориясына» қарсы болды. Оның 1934 жылғы «Ұлы депрессия» туралы еңбегі – сол кезеңдегі ойларының талдауы болып табылады. Кейін ол үкіметтің араласу қажеттігін мойындады.
After graduation, Robbins found a six month position as a researcher for William Beveridge, via Dalton. It was a one year lecturing position, and he returned to LSE in 1925, again with Dalton's backing, as assistant lecturer, shortly becoming lecturer. Robbins refused to sign a draft by Keynes of proposals including tariffs and wanted the chance to submit a minority report. Keynes as chair would not grant the request, given that Robbins was in a minority of one. Robbins, who had compared the protectionist views to those of Lord Rothermere and Lord Beaverbrook, walked out of a meeting, and briefed Philip Snowden against the report that contained a version of his criticism, considered himself poorly treated. Bad feeling persisted for years between LSE and Cambridge economists. Initially, Robbins was opposed to Keynes's 1936 General Theory. His own 1934 treatise on the Great Depression is an analysis belonging to that period of his thought. Later, he accepted the need for government intervention.
Екінші дүниежүзілік соғыс кезеңі
Роббинс 1940 жылдың жазында Кембридж университетіне LSE көшірілгеннен кейін, Ұлыбритания үкіметінің Орталық экономикалық ақпарат қызметіне қосылды. Қызмет Орталық статистикалық кеңсе және Экономикалық бөлімге бөлінді, оның директоры қызметін Роббинс 1941 жылдың қыркүйегінен бастап атқарды. 1941 жылы Роббинс, Пегги Джозеф және Джеймс Мид бірлесіп киім, аяқ киім және тұрмыстық тауарларды рациондау үшін ұпайлық жүйені жасады, ол табысты саясат деп есептеледі. 1942 жылдан бастап Роббинс Мидпен бірге соғыстан кейінгі жаңаруды жоспарлаумен көбінесе айналысты. Ол 1944 жылғы Бреттон Вудс конференциясында Ұлыбританияны өкілдік етті және 1946 жылғы ағылшын-американдық қарыз туралы келіссөздерге қатысты. Осы кезеңде ол Джон Мейнард Кейнспен толыққандай келісімге келді.
Robbins joined the British government's Central Economic Information Service in summer 1940, from Cambridge to where the LSE had moved. The Service was split into the Central Statistical Office and the Economic Section, which Robbins headed as Director from September 1941. The points system devised in 1941 for rationing of clothing, footwear and household goods, by Robbins with Peggy Joseph and James Meade, is considered a successful policy. From 1942 Robbins worked largely on planning for post war reconstruction, with Meade. He represented the United Kingdom also at the Bretton Woods Conference of 1944 and took part in the negotiation of the 1946 Anglo American loan. Over this period, he became fully reconciled with John Maynard Keynes.</blockquote>
Кейінгі өмірі
1963 жылғы Роббинс баяндамасы Ұлыбританияда жоғары білім беруді едәуір кеңейтуді ұсынды, бұл ретте, қазір көбінесе "Роббинс принципі" деп аталатын, біліктілігі жетерлік талапкерлердің сұранысы оның дамуын қозғауы тиіс деген тұжырымға келді. Бұл көзқарасқа LSE-де Ричард Лейард пен Клаус Мозердің еңбектері негіз болды, сонымен қатар Жан Флоуд пен А. Х. Холсидің жаңа идеялары да пайдаланылды. Роббинс 1968 жылы жаңа Стирлинг университетінің тұңғыш канцлері атанды. Ол сонымен қатар өнер саласына, университеттерге үлкен мемлекеттік қолдау көрсетуді жақтады.
The Robbins Report of 1963 advocated substantial expansion of higher education in the United Kingdom, taking the line, often called now the "Robbins principle", that demand from those suitably qualified should drive its development. There was background at the LSE for the view taken, in work of Richard Layard and Claus Moser, and it drew also on recent ideas of Jean Floud and A. H. Halsey. Robbins became the first Chancellor of the new University of Stirling in 1968. He also advocated major government support for the arts, as well as universities.
Көзқарастар
Роббинс еркін нарық экономисі ретінде және экономика туралы берген анықтамасымен танымал.
Robbins is noted as a free market economist, and for his definition of economics.
Әсерлер
Студент кезінде Роббинс Филип Уикстедтің "Саяси экономиканың жалпы түсінігі" (1910) еңбегінен көп пайда көргенін сезінді. Британдық дәстүрдің ертерек кезеңінде ол Уильям Стэнли Джевонстың статистикалық деректерді шебер пайдалануына және оның, мәңгілік маңызы бар деп ойлаған теориясына қызығушылық танытты. Скидельский Роббинсті Джон Невилл Кейнстің және оның "Саяси экономиканың ауқымы мен әдісі" (1891) еңбегін британдық дәстүрде жалғастырған, мүмкін, бірақ кез келген жағдайда сирек кездесетін мысал деп санайды. Ол 1931 жылдан бастап, Франк Найт 1972 жылы қайтыс болғанға дейін американдық Франк Найтпен хаттасып тұрды.
As an undergraduate, Robbins felt he had gained much from Philip Wicksteed's The Common Sense of Political Economy (1910). Within the earlier British tradition, he admired William Stanley Jevons's mastery of statistical evidence, and for theory which he thought had abiding relevance. Skidelsky takes Robbins to be a possible but in any case rare example of a British continuator of John Neville Keynes and his Scope and Method of Political Economy (1891). He corresponded with the American Frank Knight from 1931 until Knight's death in 1972.
Құрметтер мен марапаттар
Роббинс 1944 жылы туған күніне орай Бат орденінің серігі (CB) болып тағайындалды. 1955 жылы Америка философиялық қоғамының халықаралық мүшесі болып сайланды. 1959 жылғы 16 маусымда ол Вестминстер қаласындағы Клэр-Маркеттен барон Роббинс ретінде өмірлік пэр (теңдес) атанды. 1966 жылы Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі болып сайланды. 1968 жылғы Жаңа жылдық құрмет көрсетулерде ол Құрмет серіктері орденінің мүшесі (CH) болып тағайындалды. Роббинс 1967 жылы Гериот-Ватт университетінен құрметті доктор дәрежесін алды. Лондон экономика мектебіндегі Лионель Роббинс ғимараты оның құрметіне аталған. 2009 жылдан бері сол ғимараттың сыртында американдық суретші Майкл Браунның "Көк жаңбыр" атты көркем инсталляциясы орнатылған. Ноттингем Трент университетінде де Лионель Роббинс ғимараты бар.
Robbins was appointed a Companion of the Order of the Bath (CB) in the 1944 Birthday Honours. He was elected an International Member of the American Philosophical Society in 1955. On 16 June 1959 he was created a life peer as Baron Robbins, of Clare Market in the City of Westminster. He was elected to the American Academy of Arts and Sciences in 1966. In the 1968 New Year Honours he was appointed a Member of the Order of the Companions of Honour (CH). Robbins received an Honorary Doctorate from Heriot Watt University in 1967. The Lionel Robbins Building at the London School of Economics is named after him. Since 2009 that building has had on the exterior of it an installation artwork, Blue Rain, by the American artist Michael Brown. There is also a Lionel Robbins Building at Nottingham Trent University.
Отбасы
1924 жылғы 2 тамызда Роббинс журналист және редактор Альфред Джордж Гардинердің қыздарының бірі, Ирис Элизабет Харрис Гардинерге үйленді. Олардың Анна және Ричард атты қыз бен ұлдары болды. Оның қызы 1958 жылы Кристофер Луис Макинтош Джонсонға тұрмысқа шықты. Оның ұлы суретші және мүсінші болды; LSE-де оның ұлы жасаған Лайонель Роббинстің бюсті сақталған.
On 2 August 1924, Robbins married Iris Elizabeth Harris Gardiner, one of the daughters of the journalist and editor Alfred George Gardiner. They had a daughter and a son; Ann and Richard. His daughter married Christopher Louis McIntosh Johnson in 1958. His son was an artist and sculptor; the LSE has a bust of Lionel Robbins which was made by his son.