Кіріспе
Венгриялық-британдық экономист және дворян Томас Балог, Барон Балог (2 қараша 1905 – 20 қаңтар 1985), туған аты Балог Тамас, британдық экономист және Лордтар палатасының мүшесі. Будапешт қаласындағы бай еврей отбасының үлкен ұлы (әкесі қоғамдық көлікті басқарған, анасы – профессордың қызы) Балог «Мажар жастарының Этоны» деп есептелетін Минта гимназиясында, содан кейін Будапешт және Берлин университеттерінде оқыды. 1928 жылы Гарвард университетінде екі жылдық ғылыми-зерттеу жұмысын Рокфеллер стипендиаты ретінде атқарды. Осыдан кейін Балог Англияға келгенге дейін Париж, Берлин және Вашингтонда банк саласында жұмыс істеді. 1938 жылы британдық азаматтық алғаннан кейін Оксфордтың Баллиол колледжінде лекция оқыды, 1945 жылы стипендияға ие болды, ал 1960 жылы оқырман қызметіне тағайындалды. Ол сонымен қатар «Жаңа мемлекет қайраткері» газетінің экономикалық тілшісі, 1964 жылғы Лейборист партиясының жеңісінен кейін Гарольд Уилсонның кабинетінің экономикалық кеңесшісі және Ұлттар Лигасы хатшылығының мүшесі болды. Балог 1968 жылғы 20 маусымда «Үлкен Лондондағы Гэмпстедтен» Барон Балог атанды. Брайан Харрисон 1977 жылғы мамыр айында Балогпен ауызша тарихи сұхбат жүргізді, ол «Суфражистік сұхбаттар» жобасының бөлігі ретінде «Суфражистік және суфражистка қозғалыстары туралы ауызша куәліктер: Брайан Харрисон сұхбаттары» деп аталды. Сұхбатында Балог Ева Хаббекпен достығы туралы айтады. Ол екі рет үйленді: алғашқысы 1945 жылы Пенелопа Ноэль Мэри Инграм Тауэрге (пастор Генри Бернард Тауэрдің қызы, Оксфордширдегі Суинбрук шіркеуінің викары және Балиол колледжінің профессоры Оливер Гаттидің жесірі, оның Тиррил есімді қызы бар), психотерапевтке; олар екі ұл мен бір қыз өрбіткен. Екінші рет 1970 жылы Кэтринге (туған аты Коул, бұрын Энтони Сторрға үйленген), психиатр және жазушыға үйленді.
Thomas Balogh, Baron Balogh (2 November 190520 January 1985), born Balog Tamás, was a British economist and member of the House of Lords. The elder son of a wealthy Budapest Jewish family (his father was head of public transport, his mother the daughter of a professor), Balogh studied at the Minta Gymnasium, considered 'the Eton of Hungarian youth', then at the universities of Budapest and Berlin. He took a two year research position at Harvard University as a Rockefeller Fellow in 1928. Following this, Balogh worked in banking in Paris, Berlin and Washington before coming to England. After getting British citizenship in 1938, he became a lecturer at Balliol College, Oxford, and was elected to a Fellowship in 1945, then became Reader in 1960. He was also the economic correspondent for the New Statesman, an economic adviser to Harold Wilson's Cabinet office following the 1964 Labour Party victory, and member of the Secretariat of the League of Nations. Balogh was created a Life Peer as Baron Balogh, "of Hampstead in Greater London" on 20 June 1968. Brian Harrison recorded an oral history interview with Balogh, in May 1977, as part of the Suffrage Interviews project, titled Oral evidence on the suffragette and suffragist movements: the Brian Harrison interviews. In the interview Balogh talks about his friendship with Eva Hubback. He was married twice: firstly in 1945 to Penelope Noel Mary Ingram Tower (daughter of Rev. Henry Bernard Tower, Vicar of Swinbrook, Oxfordshire, and widow of Oliver Gatty, a Balliol Fellow, by whom she had a daughter, Tirril), a psychotherapist, with whom he had two sons and a daughter; secondly in 1970 to Catherine (née Cole, previously married to Anthony Storr), a psychiatrist and author.
Өмірбаяндары
Томас Балогтың өмірі мен дәуірі: Мандариндер арасындағы қақаду, Джун Моррис (Сассекс академиялық баспасы, 2007).