ARP аспаптары: Электронды музыка аспаптарының тарихы
ARP Instruments
ARP Instruments: 1969 жылы құрылған, инновациялық синтезаторлар өндірушісі. Музыка индустриясына үлкен үлес қосып, сапалы дыбысымен танылды. Банкрот болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
ARP Instruments, Inc. – 1969 жылы Алан Роберт Перлман құрған, Массачусетс штатының Лексингтон қаласындағы электронды музыкалық аспаптарды өндіруші компания. 1981 жылы банкроттық жариялағанға дейін 1970 жылдары кең таралған және коммерциялық сәттілікке жеткен синтезаторлардың түрлі моделін жасады. Компания өте жақсы дыбысталатын, инновациялық аспаптар шығару арқасында танымал болды және өзі әзірлеген технологияларына бірнеше патент алды.
Manufacturer of electronic musical instruments
ARP Instruments, Inc. was a Lexington, Massachusetts manufacturer of electronic musical instruments, founded by Alan Robert Pearlman in 1969. It created a popular and commercially successful range of synthesizers throughout the 1970s before declaring bankruptcy in 1981. The company earned a reputation for producing excellent sounding, innovative instruments and was granted several patents for the technology it developed.
Өмірбаян
Алан Перлман 1948 жылы Массачусетс штатындағы Вурчестер политехникалық институтында инженерлік мамандықты оқып жүргенде, электронды музыка мен синтезаторлардың жаңа дәуірінің басталатынын болжады. Кейін ол былай деп жазды: "Электрондық аспаптың бағасы көбінесе жаңалық ретінде. Егер инженер музыканттың қажеттіліктерін ескерсе, электрондық аспап көптеген мүмкіндіктері бар, қуатты және шығармашылық аспап ретінде өз орнын табуы мүмкін".
Alan Pearlman was an engineering student at Worcester Polytechnic Institute, Massachusetts in 1948 when he foresaw the coming age of electronic music and synthesizers. He later wrote:
"The electronic instrument's value is chiefly as a novelty. With greater attention on the part of the engineer to the needs of the musician, the day may not be too remote when the electronic instrument may take its place as a versatile, powerful, and expressive instrument."
Басталуы
Электрондық инженерия және кәсіпкерлік саласында 21 жылдық тәжірибеден кейін Перлман 1969 жылы 100 000 доллар жеке қаражатымен және инвесторлардан алынған сомасымен компанияны құрды. Компанияның аты Перлманның әріптерінен алынған, ал ол қысқа мерзімге Tonus, Inc. компаниясының ARP аспаптар бөлімшесі ретінде жұмыс істеді. Олардың бірінші аспабы, ARP 2500, келесі жылы жарық көрді.
Following 21 years of experience in electronic engineering and entrepreneurship, Pearlman founded the company in 1969 with $100,000 of personal funds and a matching amount from investors, with fellow engineering graduate David Friend on board from the beginning as the co founder of the company. The company derived its name from Pearlman's initials, and existed briefly as the ARP Instrument Division of Tonus, Inc.
Their first instrument, the ARP 2500, was released the following year.
Жетістік
ARP 2600 1971 жылы өндіріске түсті. Инженер ретінде Перлман музыка индустриясы мен оның потенциалды аудиториясын жақсы түсінбеді. Ол синтезаторлар үшін ең қолайлы нарық мектептер мен университеттердің музыка бөлімдері болады деп ойлады, сондықтан аспапты пайдалануға оңай ету үшін жасады. Дэвид Френд пен музыкант Роджер Пауэлл АҚШ бойынша гастрольдеп, 2600-ді түрлі музыканттар мен дилерлерге көрсетті, ол тез арада танымал аспапқа айналды. 2600-ді алғаш рет пайдаланғандардың бірі Эдгар Винтер болды, ол 2600-дің клавиатура контроллерін ұзын ұзартқыш сым арқылы негізгі бөлімге қосып, синтезаторды мойнына ілгісіндей, кейтар сияқты тағып жүрді. Стиви Уандер 2600-ді ерте пайдаланушылардың бірі болды, ол басқару панеліндегі нұсқауларды Брайль әрпімен жаздырған. 1970-ші жылдар бойы ARP, Moog Music компаниясының басты бәсекелесі болды және ақырында Moog-ты басып өтіп, әлемдегі электронды музыкалық аспаптарды өндіруші компаниялардың көшбасшысы атанды. Орындаушылар ARP синтезаторларының осциллятор дизайны Moog-қа қарағанда жақсырақ болғандықтан, көбінесе дұрыс үнмен тұратынын анықтады. 2500 Moog-тағы сымдардың орнына матрицалық сигналды ауыстыру жүйесін қолданды, бұл кейбір орындаушылардың сигнал жолдары арасындағы кедергілерге шағымдануына себеп болды. Ал 2600 қатты ("қалыпты") сигнал жолдарын пайдаланды, оларды коммутатор параметрлері арқылы өзгертуге немесе сымдарды пайдаланып толығымен жоюға болады. Синтезатор музыканттары арасында екі басты бағыт болды – Minimoog ойнаушылары және ARP Odyssey/ARP 2600 ойнаушылары, көптеген жақтастары өз таңдауларына адал болды, бірақ кейбір ойнаушылар нақты эффект алу үшін екеуінің арасынан таңдау жасады, ал басқалары басқа өндірушілердің өнімдерімен тәжірибе жасады. Айта кетерлігі, 2500 «Үшінші дәрежедегі кездесулер» атты танымал фильмде пайда болды; ARP инженерлік вице-президенті Филипп Доддс фильм түсіріліміне бірлікті орнатуға жіберілді, содан кейін ол Жан Клод рөлінде ойнады, ол ғарыштан келген анакемемен байланысу үшін үлкен синтезатордағы бес ноталық әйгілі тізбекті орындаған музыкант еді. «Одиссея» 1972 жылы жарық көрді. Ол Minimoog-пен бәсекелесу үшін және гастрольдік музыканттарға арналған 2600-дің қысқартылған нұсқасы ретінде жасалды, онда үш октавалық пернетақта болды. Кейінгі нұсқаларында қысымға сезімтал биіктікті басқару жүйесі болды. Ең көп сатылған ARP синтезаторы 1975 жылы шыққан Omni болды. Бұл толық полифониялық пернетақта, ол электронды органдарда қолданылған жоғары октавалық төмендетілген осцилляторларды пайдаланды және Polymoog-пен бәсекелесті. 1977 жылы компания 7 миллион долларлық сатумен қаржылық жағынан өркендеді. Келесі жылы Quadra шығарылды, ол микропроцессормен біріктірілген және басқарылатын көптеген синтезатор модульдерін қамтыды.
The ARP 2600 began production in 1971. As an engineer, Pearlman had little understanding of the music industry or its potential audience. He felt the best market for synthesizers would be music departments at schools and universities, and designed the instrument to be easy to use for this reason. David Friend and musician Roger Powell toured the US demonstrating the 2600 to various musicians and dealers, and it quickly became a popular instrument. The first significant user of the 2600 was Edgar Winter, who connected the keyboard controller of the 2600 to the main unit via a long extension cord, allowing him to wear the synth around his neck like a keytar. Stevie Wonder was an early adopter of the 2600, who had the control panel instructions labelled in Braille. Throughout the 1970s, ARP was the main competitor to Moog Music and eventually surpassed Moog to become the world's leading manufacturer of electronic musical instruments. Performers found that ARP synthesizers were better at staying in tune than Moogs owing to superior oscillator design. The 2500 used a matrix signal switching system instead of patch cords on a Moog, which led to some performers complaining about crosstalk between signal paths. The 2600 on the other hand, used hardwired ("normaled") signal paths that could be modified with switch settings, or completely overridden using patch cords. There were two main camps among synthesizer musicians — the Minimoog players and the ARP Odyssey/ARP 2600 players — with most proponents dedicated to their choice, although some players decided to pick and choose between the two for specific effect, as well as many who dabbled with products produced by other manufacturers. Notably, the 2500 was featured in the hit movie Close Encounters of the Third Kind; ARP's Vice President of Engineering, Phillip Dodds, was sent to install the unit on the movie set and was subsequently cast as Jean Claude, the musician who played the now famous 5 note sequence on the huge synthesizer in an attempt to communicate with the alien mothership. The Odyssey was released in 1972. It was designed as a cut down version of the 2600 for touring musicians, competing with the Minimoog, and contained a three octave keyboard. Later versions featured a pressure pad operated pitch control system. The best selling ARP synthesizer was the Omni, released in 1975. It was a fully polyphonic keyboard that used top octave divide down oscillators that had been used on electronic organs, and competed with the Polymoog. In 1977, the company peaked financially with $7 million sales. The Quadra was released the following year, and contained a number of synthesizer modules combined and controlled by a microprocessor.
Құлдырау
ARP Instruments компаниясының құлауы ARP Avatar синтезатор модулін әзірлеуден кейін туындаған қаржылық қиындықтарға байланысты болды. Бұл модуль клавиатурасы жоқ, ARP Odyssey-ге дерлік толық сәйкес келетін, арнайы орнатылған гексафониялық гитара түйреуіші арқылы қатты корпусты электрогитарамен ойнауға арналған еді, ал оның сигналдары дискретті жиіліктен кернеуге түрлендіргіштер арқылы өңделді. Барлық есептер бойынша тамаша, жаңашылдық құрал болғанымен, Avatar жақсы сатылмады. ARP Instruments компаниясы Avatar жобасымен байланысты зерттеу және әзірлеу шығындарын өтеуге ешқашан мүмкіндік алмады, ал ARP Quadra, ARP 16 Voice & 4 Voice Pianos және ARP Solus сияқты табысты аспаптарды жасауға бірнеше рет тырысқаннан кейін, компания 1981 жылдың мамырында банкроттық жариялады. Сатылым кезінде компанияның активтері, 4 дауысты фортепианоны өндіру құқығы, сондай-ақ компанияның осы күнге дейінгі ең күрделі аспап дизайны – ARP Chroma прототипі CBS Musical Instruments компаниясына 350 000 долларға сатылды. Жоба CBS R&D-де аяқталды, ал қайта аталған Rhodes Chroma 1982 жылдан 1983 жылдың соңына дейін өндірілді. Аспапта икемді дауыс архитектурасы, 16 ноталық полифония, 256 жылдамдық деңгейі бар салмақты, ағаш клавиатура механизмі, бір жылғыш параметрлерін өңдеу жүйесі (кейіннен Yamaha DX7-де іске асырылды); және MIDI-ден бұрынғы патенттелген цифрлық интерфейс жүйесі бар. Оны Intel 80186 микропроцессоры басқарды.
The demise of ARP Instruments stemmed from financial difficulties following development of the ARP Avatar, a synthesizer module virtually identical to the ARP Odyssey without a keyboard and intended to be played by a solid body electric guitar via a specially mounted hexaphonic guitar pickup whose signals were then processed through discrete pitch to voltage converters. Although an excellent, groundbreaking instrument by all accounts, the Avatar failed to sell well. ARP Instruments was never able to recoup the research and development costs associated with the Avatar project and after several more attempts to produce successful instruments such as the ARP Quadra, ARP 16 Voice & 4 Voice Pianos, and the ARP Solus, the company finally declared bankruptcy in May 1981. During the liquidation process, the company's assets and the rights to the manufacture of the 4 Voice Piano and also the prototype ARP Chroma – the company's most sophisticated instrument design to date – were sold to CBS Musical Instruments for $350,000. The project was completed at CBS R&D, and the renamed Rhodes Chroma was produced from 1982 to late 1983. The instrument has a flexible voice architecture, 16 note polyphony, weighted, wooden keyboard action with 256 velocity levels, a single slider parameter editing system (subsequently implemented on the Yamaha DX7); and the inclusion of a proprietary digital interface system that predated MIDI. It was controlled internally by an Intel 80186 microprocessor.