Кіріспе
Американдық бейсбол ойыншысы (1918-2010)
Robert William Andrew Feller (November 3, 1918 – December 15, 2010), nicknamed "the Heater from Van Meter", "Bullet Bob", and "Rapid Robert", was an American baseball pitcher who played 18 seasons in Major League Baseball (MLB) for the Cleveland Indians between 1936 and 1956. In a career spanning 570 games, Feller pitched 3,827 innings and posted a win–loss record of 266–162, with 279 complete games, 44 shutouts, and a 3.25 earned run average (ERA). His career 2,581 strikeouts were third all time upon his retirement. A prodigy who bypassed baseball's minor leagues, Feller made his debut with the Indians at the age of 17. His career was interrupted by four years of military service (1942–1945) as a United States Navy Chief Petty Officer aboard Alabama during World War II. Feller became the first pitcher to win 24 games in a season before the age of 21. He threw no hitters in 1940, 1946, and 1951, and 12 one hitters, both records at his retirement. He helped the Indians win a World Series title in 1948 and an American League record 111 wins and the pennant in 1954. Feller led the American League in wins six times and in strikeouts seven times. In 1946 he recorded 348 strikeouts, the most since 1904 and then believed to be a record. An eight time All Star, Feller was ranked 36th on Sporting Newss 1999 list of the 100 Greatest Baseball Players and was named the publication's "greatest pitcher of his time". He was a finalist for the Major League Baseball All Century Team in 1999. Baseball Hall of Fame member Ted Williams called Feller "the fastest and best pitcher I ever saw during my career." Hall of Famer Stan Musial believed he was "probably the greatest pitcher of our era." From the age of 15, he began to pitch for the Oakviews after a starting pitcher was injured; while doing so, Feller continued to play American Legion baseball. His catcher during this period was Nile Kinnick, who later won the Heisman Trophy in 1939 and became a member of the College Football Hall of Fame. He also was the starting center for the high school basketball team. Feller was assigned to the Fargo Moorhead Twins and was to report there after finishing the high school semester. Feller elected to remain with the Indians but Henrich joined the New York Yankees. Sports columnist Joe Williams wrote, "For $7500 the Cleveland Indians received $500,000 [500000.0 in 1936 is equivalent to about <calculated amount> in recent years] worth of publicity. I feel pretty sure Mr. Alva Bradley, president of the Indians, will admit this is the cheapest investment he ever made in publicity." Feller joined the Indians and made his Major League debut on July 19, 1936, in a relief appearance against the Washington Senators. A month later on August 23, Feller made his first career start against the St. Louis Browns. Indians manager Steve O'Neill had Denny Galehouse warmed up in the bullpen in case the 17 year old Feller had early troubles, but he struck out all three batters he faced in the first inning, and recorded 15 strikeouts in earning his first career win. His strikeout total was the highest for a (starting) pitching debut. Three weeks later, he struck out 17 batters, tying a single game strikeout record previously set by Dizzy Dean, in a win over the Philadelphia Athletics. He finished the season with a 5–3 record, having appeared in 14 games; he had 47 walks and 76 strikeouts in 62 innings. Feller's entrance to the big leagues was later described:
blockquote|text=It is difficult to imagine now what a marvel Feller was when he burst upon the scene in 1936, a callow youth of 17. Many athletes are great. Bob Feller was seminal. In the long ago time, unlike nowadays, it was unheard of for teenagers to succeed in the big top of athletics. Children politely waited their turn in the sunshine. Perhaps in all the world only Sonja Henie had previously excelled at so young an age in any sport that mattered, and, after all, she was but a little girl wearing tights and fur trim, performing dainty figure eights. Feller dressed in the uniform of the major league Cleveland Indians, striking out – fanning! – American demigods in the only professional team sport that mattered then in the United States.|sign=Frank Deford|source=Sports Illustrated, August 2005 In his first appearance of the season on April 24, Feller suffered an injury to his elbow while throwing a curveball. He spent April and May healing the arm, and in May graduated from high school; the ceremony aired nationally on NBC Radio. In mid May, the Indians considered ending Feller's season early. "We're not taking any chances on that arm and we're not going to allow him to pitch again until the last trace of soreness has disappeared", said Slapnicka. On May 18, Feller appeared in his first game since April 24 but did not record an out. He did not pitch again until June 22, when he recorded two innings, then returned to normal pitching duties on July 4. On October 2, 1938, Feller was the starting pitcher of a season ending double header against the Detroit Tigers. Detroit's Hank Greenberg was two home runs short of Babe Ruth's then single season record of 60 home runs. By the ninth inning, Feller had recorded 16 strikeouts, one fewer than the MLB record in a nine inning game. He tied the record when he struck out Detroit's Pete Fox and, when he struck out Chet Laabs for the fifth time that day, broke the record, to set the modern major league record of 18. Greenberg went 1–4 with a double, then 3–3 in the nightcap, all singles. He later said of the game, "Feller's curve was jumping wickedly and with that and his fast ball, he was murder." Feller did not earn a win, however, as the Indians lost, 4–1. "It was one of those days when everything feels perfect, your arm, your coordination, your concentration, everything. There was drama in the air because of Greenberg's attempt to break Ruth's record, and the excitement grew even greater when my strikeouts started to add up", Feller said. For the 1938 season, Feller led all pitchers with 208 walks and 240 strikeouts. Feller finished the 1939 season leading the AL in wins (24), complete games (24) and innings pitched (296 2/3), and led the majors for a second consecutive year in both walks (142) and strikeouts (246). Opening Day of the 1940 season featured a no hitter from Feller against the Chicago White Sox. Feller was assisted by Indians second baseman Ray Mack when he made a diving play to record the final out. This is the only no hitter to be thrown on Opening Day in major league history. However, he followed his no hitter with a six run, three inning performance in his next start, in a game against the Detroit Tigers. By the end of the season, he had a 27–11 record, with his win total the best in the majors that season, and a career high for Feller. Feller also led the majors with 31 complete games and 320 1/3 innings pitched, and won the Sporting News Player of the Year Award. To publicize Feller's extraordinary pitching speed, the Office of the Commissioner of Baseball commissioned sports film analysis pioneer and former major leaguer Lew Fonseca to pit Feller's fastball against a motorcycle in a "100 mph" speed trial. The test was conducted in Chicago's Lincoln Park, with Feller in street shoes, suit pants, dress shirt, and tie, pitching without a mound on an asphalt roadway. He was required to hit a target in diameter from 60 feet (18 m) away, "as control is as important as speed". The still accelerating Harley Davidson passed Feller going , yet even with a generous head start the ball beat the bike to the target by several feet. Feller's throw was calculated at the time to have reached 98.6 mph (158.7 km/h), later raised to 104 mph (167 km/h) using updated measuring methods.
Роберт Уильям Эндрю Феллер (3 қараша 1918 – 15 желтоқсан 2010), «Ван Метрден келген қыздырғыш», «Жылдам Боб» және «Шапшаң Роберт» деген лақап аттарымен танымал, 1936 және 1956 жылдар аралығында Кливленд Индиандары үшін Үлкен Бейсбол Лигасында (MLB) 18 маусым ойнаған американдық бейсбол ойыншысы. 570 ойынды қамтитын мансабында Феллер 3827 иннинг тастап, 266-162 есебімен 279 толық ойын, 44 толық жеңіс және 3.25 орташа ұпай жинады (ERA). Оның мансабындағы 2581 соққысы зейнеткерлікке шыққан кезде үшінші орында тұрды. Бейсболдың кіші лигасын айналып өткен дарынды ойыншы Феллер 17 жасында Индиандармен дебют жасады. Оның мансабы төрт жыл әскери қызметте (1942–1945) екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Алабама кемесінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінің бас сержанты болып өткенімен тоқталды. Феллер 21 жасқа толғанға дейін маусымда 24 ойын жеңіп алған алғашқы питчер болды. Ол 1940, 1946 және 1951 жылдары бірде-бір соққы алмаған, сондай-ақ 12 бір соққыдан тұратын ойын өткізді, бұл екеуі де зейнеткерлікке шыққан кездегі рекордтар еді. Ол 1948 жылы Индиандардың Әлем сериясінде жеңіске жетуіне және 1954 жылы Америка лигасының рекордтық 111 жеңісіне және жеңімпаздыққа қол жеткізуге көмектесті. Феллер алты рет жеңістерде және жеті рет соққылар саны бойынша Америка лигасын жетекшілік етті. 1946 жылы ол 348 соққы жасады, бұл 1904 жылдан бергі ең көп көрсеткіш және сол кезде рекорд деп саналды. Сегіз рет All-Star атанған Феллер Sporting News журналының 1999 жылғы 100 ең үздік бейсболшысы тізімінде 36-орынды иеленді және журналдың «өз уақытының ең үздік питчері» деп аталды. Ол 1999 жылы Үлкен Бейсбол Лигасының Ғасыр командасының финалисі болды. Бейсбол Даңқының залының мүшесі Тед Уильямс Феллерді «мен мансабымда көрген ең жылдам және ең жақсы питчер» деп атады. Даңқтың залының мүшесі Стен Музиал оның «біздің дәуірдегі ең ұлы питчер» деп санайды. 15 жасынан бастап ол бастаушы ойыншы жарақат алғаннан кейін Oakviews үшін тастауды бастады; осы уақытта Феллер Америка легионы бейсболын ойнауын жалғастырды. Бұл кезеңде оның ұстаушысы Нил Кинник болды, ол кейін 1939 жылы Хейсман трофейін жеңіп, Колледж футбол Даңқының залының мүшесі атанды. Ол сондай-ақ мектеп баскетбол командасының жетекші ойыншысы болды. Феллер Фарго Мурхед Твинс командасына жіберілді және орта мектептің семестрін аяқтағаннан кейін сол жерге баруы керек еді. Феллер Индиандармен қалуды жөн көрді, бірақ Хенрих Нью-Йорк Янкилеріне қосылды. Спорт жазушысы Джо Уильямс былай деп жазды: «Кливленд Индиандары 7500 долларға 500 000 доллар алды [1936 жылы 500 000 доллар қазіргі уақытта шамамен <есептелген сомаға> тең]. Мен Индиандардың президенті Альва Брэдли мырзаның бұл оның жарнамаға салған ең арзан инвестиция екенін мойындайтынына сенімдімін». Феллер Индиандарға қосылды және 1936 жылдың 19 шілдесінде Вашингтон сенаторларына қарсы ойында өзінің Бас лигасында дебют жасады. Бір айдан кейін, 23 тамызда Феллер Сент-Луис Браунс командасына қарсы алғашқы ойынын өткізді. Индиандардың бас жаттықтырушысы Стив О'Нилл 17 жасар Феллер қиындыққа тап болған жағдайда Денни Гейлхаусты резервте жылытты, бірақ ол бірінші иннингте кездескен барлық үш ойыншыны соқтырып, алғашқы ойынында 15 соққы жасады. Оның соққы саны (бастапқы) питчердің дебюті үшін ең жоғары көрсеткішті құрады. Үш аптадан кейін ол 17 соққы жасады, бұл бұрын Диззи Дин Филадельфия Атлетикасына қарсы жеңіс кезінде орнатқан рекордты теңестірді. Ол 14 ойында ойнағаннан кейін маусымды 5-3 есебімен аяқтады; 62 иннингте 47 басу және 76 соққы жасады. Феллердің үлкен лигаға кіруі кейін былай сипатталды: 1936 жылы 17 жастағы жас жігіт ретінде сахнаға шыққан кезде Феллердің қандай керемет болғанын қазір елестету қиын. Көптеген спортшылар ұлы. Боб Феллер – бастамашы. Бұрын жасөспірімдердің спортта жеміс беруі мүмкін емес еді. Балалар күн сәулесінде өз кезегін күтіп отыратын. Мүмкін, бүкіл әлемде Соня Хени ғана осындай жас кезінде маңызды спорт түрінде осы деңгейге жеткен шығар, және, ең соңында, ол тек шағын қыз еді, ол шұлық киіп, терісін тігіп, сегіздіктер жасаған. Феллер бас лигадағы Кливленд Индиандарының формасын киіп, американдық жартылай құдайларды соқтырып, фаннинг жасады – сол кезде АҚШ-та маңызды болған жалғыз кәсіби командалық спорт түрінде. Ол сәуір және мамыр айларын қолды сауықтырумен өткізді, ал мамыр айында орта мектепті бітірді; рәсімді NBC радиосы арқылы бүкіл елге таратылды. Мамырдың ортасында Индиандар Феллердің маусымын ертерек аяқтауды қарастырды. «Біз бұл қолмен ешқандай тәуекелге бармаймыз және ауырсынудың соңғы іздері жойылғанша оның тастауына рұқсат бермейміз», - деді Слэпник. 19 мамырда Феллер 24 сәуірден бергі алғашқы ойынына қатысты, бірақ бірде-бір соққы жасаған жоқ. Ол 22 маусымда екі иннинг тастағанға дейін тастамады, содан кейін 4 шілдеде қалыпты режимде тастауын жалғастырды. 2 қазан 1938 жылы Феллер маусымды аяқтау үшін Детройт Тайгерс командасына қарсы екі ойыннан тұратын кездесуде бастапқы питчер болды. Детройттың Хэнк Гринберг Бейб Руттың сол кездегі 60 хоум-рандық рекордынан екі хоум-ран кем болды. Тоғызыншы иннингте Феллер 16 соққы жасады, бұл тоғыз иннингтік ойындағы рекордтан бір кем. Ол Детройттың Пит Фокс соққысын жасағанда рекордты теңестірді, ал Детройттың Чет Лаабсты осы күні бесінші рет соқтырғанда рекордты жаңартты, бұл қазіргі заманауи үлкен лига рекорды болды. Гринберг 1-4 есебімен дабл жасады, содан кейін түнгі ойында 3-3 есебімен барлық синглдар жасады. Ол кейін ойын туралы былай деді: «Феллердің қисық сызығы қатты секірді және оның жылдам добымен ол қырғын болды». Феллер жеңіске жетпеді, себебі Индиандар 4-1 есебімен жеңіліске ұшырады. «Бұл әр нәрсеңнің өте жақсы сезілетін күндердің бірі болды, сенің қолың, үйлесімділігің, шоғырлануың, барлығы. Гринбергтің Руттың рекордын жаңаруға тырысуына байланысты ауада драмалық атмосфера болды және менің соққыларым көбейгенде қызығушылық одан да арта түсті», - деді Феллер. 1938 жылғы маусымда Феллер барлық питчерлердің арасында 208 басу және 240 соққы жасады. Феллер 1939 жылғы маусымды Америка лигасында 24 жеңіс, 24 толық ойын және 296 2/3 иннинг тастаумен аяқтады, сондай-ақ басулар (142) және соққылар (246) саны бойынша екінші жыл қатарынан мажоры жетекшілік етті. 1940 жылғы маусымның ашылу күнінде Феллер Чикаго Уайт Сокс командасына қарсы бірде-бір соққы алмады. Феллерге Индиандардың екінші базалық ойыншысы Рэй Макк суға батып, соңғы соққыны жасауға көмектесті. Бұл үлкен лига тарихында ашылу күнінде жасалған жалғыз бірде-бір соққы. Алайда, ол бірде-бір соққыдан кейін келесі ойынында Детройт Тайгерс командасына қарсы үш иннингте алты ұпай алды. Маусым соңына қарай ол 27-11 есебімен, оның жеңіс көрсеткіші сол маусымдағы мажоры бойынша ең жоғары көрсеткіш және Феллер үшін мансаптық рекорд болды. Феллер сондай-ақ 31 толық ойынмен және 320 1/3 иннинг тастаумен мажоры жетекшілік етті және Sporting News Player of the Year сыйлығын жеңіп алды. Феллердің керемет тастау жылдамдығын жариялау үшін Бейсбол комиссарының кеңсесі спорттық фильмдерді талдау саласындағы пионер және бұрынғы үлкен лига ойыншысы Лью Фонсекадан Феллердің добын мотоциклмен «100 миль/сағ» жылдамдық сынағында сынауды тапсырды. Тест Чикагоның Линкольн паркінде өтті, Феллер көше киімдерін, костюм шалбарын, көйлек және галстук киіп, төбесіз асфальт жолда тастады. Ол 60 фут (18 м) қашықтықтағы мақсатқа тиюі керек болды, «сезімталдық жылдамдықтан да маңызды». Жылдамдап келе жатқан Харлей-Дэвидсон Феллерді басып өтті, бірақ тіпті үлкен артықшылыққа ие болған жағдайда да доп велосипедтен мақсатқа бірнеше фут ертерек жетті. Феллердің тастауы сол кезде 98,6 миль/сағ (158,7 км/сағ) жылдамдыққа жететіні анықталды, кейін жаңартылған өлшеу әдістерімен 104 миль/сағ (167 км/сағ) жылдамдыққа дейін көтерілді.
Robert William Andrew Feller (November 3, 1918 – December 15, 2010), nicknamed "the Heater from Van Meter", "Bullet Bob", and "Rapid Robert", was an American baseball pitcher who played 18 seasons in Major League Baseball (MLB) for the Cleveland Indians between 1936 and 1956. In a career spanning 570 games, Feller pitched 3,827 innings and posted a win–loss record of 266–162, with 279 complete games, 44 shutouts, and a 3.25 earned run average (ERA). His career 2,581 strikeouts were third all time upon his retirement. A prodigy who bypassed baseball's minor leagues, Feller made his debut with the Indians at the age of 17. His career was interrupted by four years of military service (1942–1945) as a United States Navy Chief Petty Officer aboard Alabama during World War II. Feller became the first pitcher to win 24 games in a season before the age of 21. He threw no hitters in 1940, 1946, and 1951, and 12 one hitters, both records at his retirement. He helped the Indians win a World Series title in 1948 and an American League record 111 wins and the pennant in 1954. Feller led the American League in wins six times and in strikeouts seven times. In 1946 he recorded 348 strikeouts, the most since 1904 and then believed to be a record. An eight time All Star, Feller was ranked 36th on Sporting Newss 1999 list of the 100 Greatest Baseball Players and was named the publication's "greatest pitcher of his time". He was a finalist for the Major League Baseball All Century Team in 1999. Baseball Hall of Fame member Ted Williams called Feller "the fastest and best pitcher I ever saw during my career." Hall of Famer Stan Musial believed he was "probably the greatest pitcher of our era." From the age of 15, he began to pitch for the Oakviews after a starting pitcher was injured; while doing so, Feller continued to play American Legion baseball. His catcher during this period was Nile Kinnick, who later won the Heisman Trophy in 1939 and became a member of the College Football Hall of Fame. He also was the starting center for the high school basketball team. Feller was assigned to the Fargo Moorhead Twins and was to report there after finishing the high school semester. Feller elected to remain with the Indians but Henrich joined the New York Yankees. Sports columnist Joe Williams wrote, "For $7500 the Cleveland Indians received $500,000 [500000.0 in 1936 is equivalent to about <calculated amount> in recent years] worth of publicity. I feel pretty sure Mr. Alva Bradley, president of the Indians, will admit this is the cheapest investment he ever made in publicity." Feller joined the Indians and made his Major League debut on July 19, 1936, in a relief appearance against the Washington Senators. A month later on August 23, Feller made his first career start against the St. Louis Browns. Indians manager Steve O'Neill had Denny Galehouse warmed up in the bullpen in case the 17 year old Feller had early troubles, but he struck out all three batters he faced in the first inning, and recorded 15 strikeouts in earning his first career win. His strikeout total was the highest for a (starting) pitching debut. Three weeks later, he struck out 17 batters, tying a single game strikeout record previously set by Dizzy Dean, in a win over the Philadelphia Athletics. He finished the season with a 5–3 record, having appeared in 14 games; he had 47 walks and 76 strikeouts in 62 innings. Feller's entrance to the big leagues was later described:
blockquote|text=It is difficult to imagine now what a marvel Feller was when he burst upon the scene in 1936, a callow youth of 17. Many athletes are great. Bob Feller was seminal. In the long ago time, unlike nowadays, it was unheard of for teenagers to succeed in the big top of athletics. Children politely waited their turn in the sunshine. Perhaps in all the world only Sonja Henie had previously excelled at so young an age in any sport that mattered, and, after all, she was but a little girl wearing tights and fur trim, performing dainty figure eights. Feller dressed in the uniform of the major league Cleveland Indians, striking out – fanning! – American demigods in the only professional team sport that mattered then in the United States.|sign=Frank Deford|source=Sports Illustrated, August 2005 In his first appearance of the season on April 24, Feller suffered an injury to his elbow while throwing a curveball. He spent April and May healing the arm, and in May graduated from high school; the ceremony aired nationally on NBC Radio. In mid May, the Indians considered ending Feller's season early. "We're not taking any chances on that arm and we're not going to allow him to pitch again until the last trace of soreness has disappeared", said Slapnicka. On May 18, Feller appeared in his first game since April 24 but did not record an out. He did not pitch again until June 22, when he recorded two innings, then returned to normal pitching duties on July 4. On October 2, 1938, Feller was the starting pitcher of a season ending double header against the Detroit Tigers. Detroit's Hank Greenberg was two home runs short of Babe Ruth's then single season record of 60 home runs. By the ninth inning, Feller had recorded 16 strikeouts, one fewer than the MLB record in a nine inning game. He tied the record when he struck out Detroit's Pete Fox and, when he struck out Chet Laabs for the fifth time that day, broke the record, to set the modern major league record of 18. Greenberg went 1–4 with a double, then 3–3 in the nightcap, all singles. He later said of the game, "Feller's curve was jumping wickedly and with that and his fast ball, he was murder." Feller did not earn a win, however, as the Indians lost, 4–1. "It was one of those days when everything feels perfect, your arm, your coordination, your concentration, everything. There was drama in the air because of Greenberg's attempt to break Ruth's record, and the excitement grew even greater when my strikeouts started to add up", Feller said. For the 1938 season, Feller led all pitchers with 208 walks and 240 strikeouts. Feller finished the 1939 season leading the AL in wins (24), complete games (24) and innings pitched (296 2/3), and led the majors for a second consecutive year in both walks (142) and strikeouts (246). Opening Day of the 1940 season featured a no hitter from Feller against the Chicago White Sox. Feller was assisted by Indians second baseman Ray Mack when he made a diving play to record the final out. This is the only no hitter to be thrown on Opening Day in major league history. However, he followed his no hitter with a six run, three inning performance in his next start, in a game against the Detroit Tigers. By the end of the season, he had a 27–11 record, with his win total the best in the majors that season, and a career high for Feller. Feller also led the majors with 31 complete games and 320 1/3 innings pitched, and won the Sporting News Player of the Year Award. To publicize Feller's extraordinary pitching speed, the Office of the Commissioner of Baseball commissioned sports film analysis pioneer and former major leaguer Lew Fonseca to pit Feller's fastball against a motorcycle in a "100 mph" speed trial. The test was conducted in Chicago's Lincoln Park, with Feller in street shoes, suit pants, dress shirt, and tie, pitching without a mound on an asphalt roadway. He was required to hit a target in diameter from 60 feet (18 m) away, "as control is as important as speed". The still accelerating Harley Davidson passed Feller going , yet even with a generous head start the ball beat the bike to the target by several feet. Feller's throw was calculated at the time to have reached 98.6 mph (158.7 km/h), later raised to 104 mph (167 km/h) using updated measuring methods.
Әскери қызмет (19411945)
1941 жылғы 7 желтоқсанда АҚШ Перл-Харборға шабуыл жасалған кезде Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысты. Феллер бомбалау туралы ақпаратты Де-Мойндағы ауыр сырқатымен жатқан әкесін аралап келгенде, Чикагоға қайта оралғанда естіді, онда ол жаңа келісімшартқа қол қоюға тиіс болған. Алғашқыда ол жауынгер ұшқышы болып тіркелуге тырысты, бірақ есту тестілерін өтпеді. Феллер Норфолк әскери-теңіз базасындагі негізгі дайындықтан өтті және онда дене шынықтыру нұсқаушысы болып қызмет етті. Ол сондай-ақ әскерилер ұйымдастырған бейсбол ойындарында тамыр жарды. Әкесінің денсаулығы нашарлағандықтан әскери босатылған болса да, ол жауынгерлік миссияларда қызмет етуді қалады. Феллер: «Мен оларға шайқасқа қатысқым келетінін айттым; шарлар мен таяқшаларды таратумен және коралл рифтерінен бейсбол алаңдарын жасаумен ғана айналыспай, басқа да пайдалы іс істегім келді», – деді. Феллер Алабама штатына жіберілді; ол Айова штатында қызмет етуді үміттенген, бірақ Алабамадан кейін ол тағы алты айдан соң ғана қолданысқа берілді, ол 1943 жылғы 22 ақпанда флотқа қосылды. Феллер мен Алабама экипажы 1943 жылдың көп бөлігін Оңтүстік Дакотамен бірге Британ аралдарында өткізді, бірақ тамыз айында Тынық мұхиты операциялар театрына қайта тағайындалды, ал кейіннен Ұлы көлдердегі әскери-теңіз базасының командасы үшін ойнады. 1945 жылы көктемнің басынан жаздың соңына дейін Феллердің теңіз қызметі қайтадан Ұлы көлдердегі теңіз станциясында болды, онда ол Микки Кокрейнды бейсбол бағдарламасының басшысы ретінде алмастырды, сонымен қатар команданың белсенді питчері ретінде өнер көрсетті.
Кливлендке оралу (19451948)
Феллер әскери қызметтен босатылғаннан кейін Кливлендке келген соң, 1945 жылғы 24 тамызда Картер қонақ үйінде азаматтық түскі асқа қатысты. Феллер мыңнан астам жиналған көрермендерге: «Нағыз батырлар үйге оралмады» деді. 1946 жылғы маусымға дейін Феллер сол жылға 37 500 долларлық келісімшартқа қол қойды, оның ішінде қатысуы үшін бонус қарастырылды, себебі «Индианс» командасы көптеген жанкүйелер оны көру үшін бейсбол ойындарына келеді деп есептеді; Хорхе Паскель оған Мексика лигасында ойнау үшін 100 000 доллар ұсынды, бірақ ол АҚШ-тан тағы бір рет кетуден бас тартты. Феллер ойын туралы былай деді: «Чикагодағы ашылу күніндегі соққысыз ойын ең көп назар аударады. Бірақ «Янки» стадионындағы соққысыз ойыным «Уайт Сокс» командасынан әлдеқайда мықтырақ командаға қарсы болды. Ешқандай салыстыру жоқ. «Янкис» командасын жеңу үшін тоғызыншы иннингте Томми Хенрих, Чарли Келлер және Джо ДиМаджиоға қарсы тастауға тура келді». Маусымның бір сәтінде (Руб Уэдделлдің 344 соққыдан тұратын лига рекордына жақындап қалғанын сезінгенде) Феллер Уэдделлдің жалпы соққы санын лига кеңсесінен растағанын айтты. Маусымның соңғы ойынында ол 29 қыркүйекте «Детройт Тайгерс» командасының бес ойыншысын соққыға түсіріп, сол кездегі лиганың бір маусымдық соққы рекордын – 348 соққыны орнатты. Кейінірек жасалған зерттеулер Уэдделлдің 1904 жылғы ойындарының нәтижелерін қарап, оған тағы бес соққыны қосты, нәтижесінде рекорд 349-ға жетті және Феллер көшбасшылықтан түсіп қалды. Феллердің көрсеткіші 62 жыл бойы ең жоғары көрсеткіш болып сақталды, 1966 жылы Сэнди Куфакс 382 соққымен осы көрсеткішті жаңартқанға дейін. 1946 жылғы маусымда Феллер мансабындағы ең жоғары көрсеткіштерді тіркеді: соққылар (348), бастаған ойындар (42), өткізген ойындар (48), соққысыз ойындар (10), толық ойындар (36) және тастаған иннингтер (377 1/3) – барлығы сол маусымдағы үздік көрсеткіштер. Феллер 26-15 есебімен және 2.18 ERA көрсеткішімен аяқтады, соңғысы оның мансабындағы ең төменгі көрсеткіш. Шамамен 20 жыл өткен соң Феллер еске алды: «Бірақ 1946 жылғы маусымда «Индианс» командасында шабуылшылар жетіспеді, сондықтан [ойыншы-менеджер] Бодроу жаңбырдың жаууына, бос күндерге немесе басқа да жағдайларға қарамастан, мені әр төртінші күні тастауым керек деп шешті». 13 маусымда «Филадельфия Атлетикс» командасына қарсы өткен ойында, төрт иннингте 10 соққы жинағаннан кейін, Феллер жаңбырдан тайғақ болған төбеден құлап, арқасын жарақаттады. «Содан кейін менің жылдам тастауым бұрынғыдай болмады», - деді Феллер. Кейінірек түсірілген суреттерде Бодроу Масиді екі футқа қашықтап белгілегені көрінді. Феллер: «Стьюарт паркте өзін қауіпсіз деп ойлаған жалғыз адам еді» деді.
Кейінгі жылдары (19491956)
1949 жылғы маусымды бастау үшін жалақысын төмендеткен соң Феллер Сент-Луис Браунс командасына қарсы ашылу күніндегі ойында тамыр жарды. Ойын барысында ол иығын жарақаттап, сәуір айының қалған бөлігін қатыстырмады. Маусымның қалған бөлігінде оның өнері әртүрлі болды және ол 15–14 есебімен және 3.75 ERA көрсеткішімен маусымды аяқтады. Детройт Тайгерс клубына қарсы екінші ойында жеңіске жетіп, Феллер 200 ойын жеңген 53-ші питчер атанды. Ларри Коркоран мен Сай Янгтан кейін Феллер үшінші питчер болып, мансабында үш рет «но-хиттер» жасай білді. Эрли Винн және Майк Гарсиямен бірге Феллер маусымда 20 жеңіске жетті; олар 1931 жылдан бері бір командадағы 20 жеңіске жеткен алғашқы үш питчер болды. 1951 жылы Феллер 22–8 есебімен жеңістер саны және .733 жеңіс пайызы бойынша Американ лигасын жетектеді. Ол «Sporting News» журналының «Жылдың үздік питчері» деп танылды. Феллер 1952 жылғы маусымды алғашқы бес ойынында үш жеңіспен бастады; жеңілістердің бірі 23 сәуірде Боб Кейнге қарсы өткен, ол да бір ғана соққыға жол берді. Феллер маусымның қалған бөлігінде күресіп, тамыз айының соңында төрешімен пікір келіспегеннен кейін, менеджер Аль Лопес оны маусымнан шығарды. 1955 жылы Феллер маусымның бір бөлігін старттық питчер ретінде өткізді, содан кейін маусым соңында резервке көшті. Ол 25 ойында 4–4 есебін көрсетті. 1956 жылдың желтоқсан айында Феллер «The Plain Dealer» газетіне: «Мен осы аптаның соңында Кливлендке оралып, Рождестводан бұрын Хэнк Гринбергпен кеңесемін деп жоспарлап отырмын. Сол кезде шешім қабылдаймын деп үміттенемін» деді. Гринберг Феллерге босату немесе команданың бас кеңсесінде жұмыс ұсынды. Гринберг: «Біз Феллердің бізбен қалуын шын жүректен қалаймыз. Менің ойымша, Боб Кливленд ұйымында әрқашан жұмыс таба алады» деді. Зейнеткерлік туралы мәлімдеме жасаған Феллер: «Мен басқа да бірнеше клубқа барып ойнауға болар едім, бірақ олармен жасаған кез келген жетістігім соңғы 20 жылда Кливленд клубымен қол жеткізген табысымнан кем түсер еді» деді. Ол сөзін жалғастырды: «Егер мен тағы бір жыл ойнасам не болады? Мен қазір қабылдап отырған шешімге бәрібір келген болар едім». Ол 18 маусымдық мансабының барлығын «Индианс» командасында өткізді, 1950 жылдары Боб Лемон, Эрли Винн және Майк Гарсиямен бірге команданың «Үлкен Төрттігінің» бірі болды. Феллер Нолан Райанмен бірге 12 «но-хиттер» жасау бойынша үлкен лига рекордтарын бөліседі және 21 жасқа толғанға дейін 20 немесе одан да көп ойын жеңген алғашқы питчер болды. Ол мансабындағы ең көп серуендеу рекордын (1,764) және 20 ғасырдағы бір маусымдағы ең көп серуендеу рекордын (1938 жылы 208) иеленеді. «Индианс» командасы 1956 жылдың 27 желтоқсанында оның 19 нөмірі бар жейдесін зейнеткерлікке шығарды. Шабуылда Феллер .151 орташа ұпай жинады (1282 соққыға 193 ұпай), 99 рет базаға жетіп, 28 қос, 13 үштік, 8 хоум-ран соғып, 99 RBI және 100 базадан өтті. Қорғаныста ол .963 көрсеткішті тіркеді.
Комиссар Чендлермен келіспеушілік
Өзінің карьерасы бойында Феллер маусымдық үзілісте көрнекі ойындар өткізіп, ірі лига ойыншыларын көруге әдеттес емес қалаларда ойнады. Оның көрнекі турларында көбінесе басқа ірі лига ойыншылары мен Негр лигасының ойыншылары, мысалы, Сатчел Пейдж, Феллердің «Индианс» командасындағы әріптесі болған. Басқа ойыншылардың арасында Стэн Музиал, Микки Вернон және Джефф Хит болды. 1945 жылы «барнсторминг» туры аясында Феллер Джеки Робинсонға қарсы ойнады, осы кезде Робинсон «Бруклин Доджерс» командасымен келісім шартқа отырған болатын. Лос-Анджелестегі тілшіге ол Робинсонның ірі лигадағы питчингке қарсы жеңіске жету үшін тым көп бұлшық еті бар екенін айтты, бірақ Робинсон Феллерден екі соққы алды. Ойыншылар бейсбол комиссары А. Б. «Хэппи» Чандлерге көрнекі ойындарға қатысудан бұрын хабарлауға міндетті болды және ірі лига маусымы аяқталғанға дейін ойындарды бастауға рұқсат етілмеді. Феллер Чандлерге лиганың ойнауға рұқсат етілген ойындар санына шектеу қоюын және оны арттыруды ұсынды; Комиссар Феллердің ұсынысына келісті. Саяхат уақытын қысқарту үшін Феллер 1947 жылы екі «Дуглас DC 3» сияқты ұшақтарды ойыншыларды қаладан қалаға тасымалдау үшін пайдаланды. Феллердің және басқа ірі лига ойыншыларының қатысуы Комиссар мен АЛ және НЛ президенттері арасындағы кездесулердің тақырыбы болды. 1947 жылы Феллер маусымдық үзілісте Кубаның қысқы лигасында ойнайтынын жариялады, бірақ Комиссар Чандлер Кубада ешбір ірі лига ойыншысы ойнамайтынын шешті. Феллер Кубаның қысқы лигасында ойнаған табысын Американың ірі лигасы ойыншыларының зейнетақы қорына сыйлайтынын айтты: «Мен Кубаға жеке мүдде үшін емес, принцип үшін бара жатқанымды дәлелдегім келеді, ол кез келген ойыншының өзі таңдаған мамандығында жұмыс істеу құқығы». Феллер сондай-ақ АҚШ азаматы болған ірі лига ойыншыларының қысқы лигаларда ойнауына рұқсат етілмегенімен, латын американдықтарына рұқсат берілуінің «өте әділетсіз» екенін айтты. «Индианс» клубының иесі және президенті Билл Вик: «Мен Бобтың сыртқы іс-әрекеттері туралы ешқандай пікір білдірмеймін. Ол осыдан зардап шекті ме, жоқ па, менің білуім жоқ. Бірақ мен мынаны білемін. Кливленд халқының көп бөлігі оның осы іс-әрекеттерінен зардап шеккенін ойлайды» деді. Ол Әскери-теңіз күштерінде қызмет еткен кезде үштен астам ірі лига маусымын өткізіп жіберді.
Жазбалар
Феллер әскери қызметке дейінгі үш маусымда 25-тен астам жеңіске жетіп, әскери қызметтен кейінгі алғашқы жылы 26 жеңіс одіс. Ол АҚШ Әскери-теңіз күштерінде өткізген шамамен төрт жылдық үзіліс оған кем дегенде 100 мансаптық жеңістен айырды деп есептеді. Оның қызметтен бұрынғы және кейінгі өнері ескерілгенде, Феллер мансабын 350-ден астам жеңіспен және мүмкін 3800 страйкаутпен аяқтаған болар еді. Әрдайым тікелей сөйлейтін Феллер: «Егер мен төрт маусым теңізде болмасам, 300-ге қарағанда 400 жеңіске жақынырақ болар едім деп жүрегіммен сезінемін. Бірақ бұл шағым емес. Аман-есен үйге оралғаныма қуаныштымын», – деді. Алайда, бұл оның мансабының соңғы жылдары болды және доптың жылдамдығы тақтаны кесіп өткенде өлшенді (ал кейінгі әдістер шабуылшының қолынан шыққанда өлшейді). Алғашқы жабдықтармен Феллердің доп жылдамдығы бір кезде өлшенді. Ол сондай-ақ 1946 жылы Гриффит стадионында өткен ойында ресми тіркелген екінші ең жылдам лақтыруды жасады. Субъективті болғанымен, Феллердің соққы берудің қаншалықты қиын екенін көрсететін маңызды бағалау – тіпті солқолды соққышы үшін, оңқолды соққышыға қарағанда артықшылығы болған – бейсбол тарихындағы ең ұлы соққышы саналатын Тед Уильямстың құрметі болды. Ол мойындады: «Ол ойынға шығар алдында үш күн бұрын Роберт Феллер, Боб Феллер туралы ойлай бастадым. Бөлмеде отырып, оны туралы барлық уақыт ойладым. Құдай-ау, мен оны жақсы көретінмін! Янкилердің Элли Рейнольдсы да мықты болды, мен ойынға бір күн бұрын оны ойласам, Роберт Феллерді үш күн ойлаймын». Әр жыл сайын Американдық Легион Бейсболы «Боб Феллер Питчинг сыйлығын» «аймақтық және ұлттық жарыстарда ең көп страйкаут жасаған» шабуылшыға табыс етеді.
Кейінгі өмірі
Феллер 1956 жылы Басты Лига бейсболшылары қауымдастығының тұңғыш президенті болып сайланды. Президент ретінде ол Конгресс алдында бейсболдың резервтік ережесі туралы сөз сөйледі. Феллер «Индианс» командасының ойындарында бастапқы питчер болған кезде ойын түсімдерінің бөлігіне келіскен алғашқы ойыншы болды. Ол сондай-ақ өзін (Ro Fel, Inc.) корпорация ретінде тіркеген ең алғашқы ойыншы болды. Сондай-ақ, ойыншының еркін агенттікке өту құқығы үшін күрескен алғашқы ойыншылардың бірі еді. Зейнетке шыққаннан кейін Феллер екінші әйелі Энн (Торп туған қызы) есімді әйелімен Кливленд қаласының маңындағы Гейтс Миллс қаласында тұрды. Ол көптеген шараларға қатысып, ESPN жазушысының бірі оның басқаларға қарағанда көбірек автограф бергенін болжады. 1990 жылы Феллер Америка жетістіктері академиясының «Алтын тақта» сыйлығын алды. 2009 жылдың маусым айында 90 жасқа толған Феллер Нью-Йорктегі Куперстаундағы Бейсбол Даңқы залы ойынын ауыстырған Бейсбол Даңқы залы классикасының алғашқы питчерлерінің бірі болды. Феллер 2010 жылдың тамызында лейкемиямен емделді. Қазан айында оған кардиостимулятор орнатылып, пневмония және ауыз және жұтқыншақтың шырыш қабығының инфекциясы – кандидоз диагнозы қойылды. 8 желтоқсанда ол Кливленд клиникасынан паллиативтік күтімге ауыстырылды. 15 желтоқсанда Феллер 92 жасында лейкемияның асқынуынан қайтыс болды. 2010 жылы «Кливленд Индианс жыл адамы» сыйлығы «Боб Феллер жыл адамы» деп өзгертілді. Боб Феллер мұражайы 1995 жылдың 10 маусымында Феллердің туған жері Ван-Меттерде ашылды. Феллердің ұлы Стивен жобалаған және Брентон Банкс сыйлаған жерде орналасқан мұражайда Феллердің естеліктері мен жеке коллекциясынан алынған заттар бар екі зал болды. Бейб Рут «Янки» стадионында соңғы рет жұрт алдында пайда болған кезде қолданған Феллердің битасы мұражайда сақталған. Феллер командаластарының бірі битаны ұрлап алғанын, ал «Upper Deck» спорттық карталар компаниясы оны 107 000 долларға сатып алғанын айтты. Кейін Феллер компанияға бита үшін 95 000 доллар ұсынды. 2010 жылы Феллер қайтыс болғаннан кейін мұражай қаржылық қиындықтарға тап болды. 2015 жылы отбасының келісімімен Боб Феллер мұражайы Ван-Меттер қаласына қалалық әкімдік ретінде пайдалану үшін берілді. Кейбір экспонаттар тұрақты түрде көрсетіліп, тегін көруге болады. 2013 жылы Феллердің өмірін құрметтеу үшін Боб Феллер Батырлық сыйлығы құрылды. Бұл сыйлық «Боб Феллер сияқты құндылықтарға, адалдыққа және елімізге қызмет етуге берілгендікке ие» адамдарды марапаттайды.