Бретань жағалауындағы Belle Île аралы – Францияның ең ірі аралдарының бірі. 4 коммунадан тұрады, табиғаты әдемі, климаты қоңыржай. Жағалауы ұзын, құмды жағажайлары бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бриттанияның жағалауындағы арал, Бриттанияның жағалауындағы арал.
Island off the coast of Brittany
the island off the coast of Brittany
Белль-Иль (bɛl il), Белль-Иль-ан-Мер (bɛl il ɑ̃ mɛʁ) немесе Белль-Айл – Морбиан департаментіндегі Бреттания жағалауындағы француз аралы және Бреттания аралдарының ең үлкені. Ол Киберон түбегінен шамалы қашықтықта орналасқан. Әкімшілік тұрғысынан арал төрт коммунаға бөлінеді:
Бангор
Ле-Пале
Локмария
Саузон
Belle Île (bɛl il), Belle Île en Mer (bɛl il ɑ̃ mɛʁ), or Belle Isle (, ; ) is a French island off the coast of Brittany in the département of Morbihan, and the largest of Brittany's islands. It is from the Quiberon peninsula. Administratively, the island is divided into four communes:
Bangor
Le Palais
Locmaria
Sauzon
Белль-Иль 2015 жылға дейін кантон болып келген, содан кейін жалпы реформа аясында Киберон кантонына біріктірілді.
Belle Île formed a canton until 2015 when it was merged into the canton of Quiberon as part of a general overhaul.
География
Аралдың көлемі шамамен және орташа биіктігі құрайды. Ауданы шамамен . Жағалауларының солтүстік-батыс жағы қауіпті тік жартастармен, "жабайы жағажай" (Côte Sauvage) деп аталатын аймақпен, ал солтүстік-шығыс жағы тыныш жағажайлармен (ішінде ең үлкені – les Grands Sables, "үлкен құмдар") және кемелерге қолайлы порстармен келеді. Аралдың климаты мұхиттық, жаңбыр аз және қысы материктегіге қарағанда жұмсақ. Екі негізгі порты – Ле Палас (Квибероннан, Порт Навалодан және Ванненнен пароммен баруға болады) және Саузон (Квибероннан және Лориенттен пароммен баруға болады). Бұрын аралда орман болған, бірақ жерді ауыл шаруашылығына белсенді пайдаланудың нәтижесінде ол ұзақ бұрын жойылған.
The island measures and has an average elevation of The area is about The coasts are a mixture between dangerously sharp cliff edges on the southwest side, the Côte Sauvage ("wild coast"), and placid beaches, the largest being les Grands Sables ("the great sands") and navigable harbours on the northeast side. The island's climate is oceanic, having less rain and milder winters than on the mainland. The two main ports are Le Palais (accessible by ferry from Quiberon, Port Navalo and Vannes) and Sauzon (accessible by ferry from Quiberon and Lorient). There used to be forests on the island, but these have long disappeared due to increasing agricultural use of the land.
Климат
Белл-Иль аймағында жылы, Жерорта теңізіне тән жазғы климат басым.
Belle Île experiences a warm summer Mediterranean climate.
Тарих
Белль аралы шамамен б.з.д. 6000 жылы, көршілес Хуат және Хоэдик аралдарынан бұрын құрлықтан бөлінді. Қола дәуіріндегі археологиялық қазбалар осы кезеңде арал халқының саны күрт өскенін көрсетеді, бұл теңіз саяхатының жақсаруымен байланысты болуы мүмкін. Содан кейін арал Венетилердің теңіз базасы болды. Римдік дәуірде аралдың атауы Виндилис болған, ал орта ғасырларда ол Гведель деп бұрмаланған. Тоғызыншы ғасырда Белль аралы Корнуэль графының билігінде болды. 1572 жылы Кимперледегі Сент-Круа аббаттығының монахтары аралды Ретц әулетіне өткізді, келесі жылы ол маркизат дәрежесіне көтерілді. Кейіннен арал Фуке әулетінің меншігіне өтті. Аралдың бекіністерін Николя Фуке үшін Вобан салған, Фуке XIV Людовик патшаның ықпалынан шыққанға дейін; 1718 жылы жер патшалыққа қайтарылды. Оның кітабы өз заманында бестселлер болды. Бұрынғы құл ретінде өзінің тәжірибесіне сүйене отырып, ол британдық құлдықты жою қозғалысының белгілі тұлғасына айналды, сондай-ақ, құлдықты жою жөніндегі белсенді лектор болды. Эквиано шабуыл мен қоршау туралы куәгерліктер берді. Аралдың қазіргі халқының көп бөлігі Акадиядан (1755–1764) қуылғаннан кейін Францияға оралған, қайта қоныстандырылған акадиялық отарлаушылардың ұрпақтары. Бүгінде Белль-Ильде шамамен 5300 адам тұрады, экономикасы көбінесе туризм мен балық аулауға байланысты.
Belle Île was separated from the mainland about 6000 BC, earlier than the neighbouring islands of Houat and Hœdic. Archaeological finds from the Bronze Age suggest that the island enjoyed a large increase in population in this time, probably due to improvements in seafaring. It was then a naval base for the Veneti. The Roman name of the island seems to have been Vindilis, which in the Middle Ages became corrupted to Guedel. During the ninth century Belle Île belonged to the county of Cornouaille. In 1572, the monks of the abbey of Ste Croix at Quimperlé ceded the island to the Retz family, in whose favour it was raised to a marquisate in the following year. It subsequently came into the hands of the family of Fouquet. The island's fortifications were erected by Vauban on behalf of Nicolas Fouquet, prior to Fouquet incurring the displeasure of Louis XIV; the land was ceded to the crown in 1718. His book was a bestseller in his own time. He became a central figure in the British abolitionist movement, as a forceful abolitionist lecturer, based on his own experiences as a former slave. Equiano gave a detailed eyewitness report of the attacks and siege. Much of the island's current population is descended from repatriated Acadian colonists who returned to France after being expelled from Acadia (1755–1764) during the Expulsion of the Acadians. Today, Belle Île's population is about 5,300, and its economy is largely dependent on tourism and fishing.
Мәдениет
Жаз айларында аралдың халқы күрт өседі, себебі көптеген адамдар аралдың тым құрылықтан алыс жатқан орны мен жағажайларының арқасында мұнда екінші үйге ие. Lyrique en Mer/Festival de Belle Île – Францияның батысындағы ең ірі опера фестивалі. 1998 жылы американдық опера әншісі Ричард Коуэн құрған фестиваль әр жазда екі қойылымдық операны ұсынады, оны Музыкалық жетекші Филип Уолш дирижерлік етеді, ал көркемдік жетекші Ричард Коуэн қоюшысы болады. Бұдан өзге, аралдың төрт тарихи шіркеуінде қасиетті концерттер, сондай-ақ көптеген шағын концерттер мен мастер-кластар өтеді. Lyrique en Mer француз бизнес қауымдастығынан, сондай-ақ Conseil Général және Conseil Régional-дан кең қолдау алады.
During the summer the island's population increases dramatically, as many people own a second home on the island due to its secluded location and beaches. Lyrique en Mer/Festival de Belle Île is the largest opera festival in western France. Founded in 1998 by American opera singer Richard Cowan, the festival produces two staged operas every summer, conducted by Music Director Philip Walsh and directed by Mr. Cowan, the Artistic Director. Additionally, there are sacred concerts in all four of the island's historic churches, as well as many smaller concerts and Master Classes. Lyrique en Mer has wide support from the French business community as well as from the Conseil Général, the Conseil Régional.
Суреттер
Бұл арал суретшілердің танымал орны болған. Октав Пенгилли Л'Харидонның 1859 жылғы "Les Petites mouettes" ("Кішкентай шағалалар") (1858, Ренн көркемсурет мұражайы) суреті аралды бейнелейді. Оны Максим Дю Камп пен Шарль Бодлер жоғары бағалаған, олар тастардың құпиялылық сезімін тудыратынын айтқан, бұл "шексіздікке ашылған есік, ақ құстардың жарасы және жалғыздық!" сияқты. 1870 және 1880 жылдары француз импрессионисі Клод Моне Белль аралындағы тау жыныстарын суретке түсірді. Моненің Белль аралындағы жартастарға арналған суреттер сериясы 1887 жылы алғаш рет көрсетілгенде Париж өнер әлемін таң қалдырды. Ең танымалдары – 1886 жылы салынған "Дауыл, Белль-Иль жағалауы" және "Белль-Иль жартастары". Огуст Роден Бретань жағалауындағы мұхитты алғаш көргенде: "Бұл Моне!" деп айқай салған. Австралияда туған суретші Джон Расселл бай адам болған. Әдемі итальяндық Мариана Антуанетта Матиоккоға үйленген соң, ол Бретань жағалауындағы Белль-Ильде қоныстанды және суретшілер орталығын құрды. Расселл Парижде Винсент ван Гогпен танысып, оның досы болды. Ван Гог Расселдің туындыларын жоғары бағалаған, ал 1888 жылы Арльдегі алғашқы жазғы демалысынан кейін оған өзінің картиналарының он екі суретін жіберіп, жұмысының барысы туралы хабарлады. Моне Белль-Ильде Расселмен бірге жиі жұмыс істеді және оның стиліне әсер етті, алайда Расселдің Белль-Ильдегі кейбір теңіз пейзаждарын Моне өзінікінен жақсы көретіні айтылады. Расселл өзінің суреттерін танымал етуге тырыспады. 1897 және 1898 жылдары Анри Матисс Белль-Ильге сапар жасады. Расселл оны импрессионизммен және Ван Гогтың (сол кезде салыстырмалы түрде беймәлім) туындыларымен таныстырды. Матисс стилі түбірінен өзгерді, ол кейін "Рассел менің ұстазым болды, ал Рассел маған түс теориясын түсіндірді" деді. Арал Александр Дюманың "Үш мылтықшыға" жалғасы болған "Брагелон виконты: он жылдан кейін" романының кейбір эпизодтары үшін орын болды. Дюма өзінің кейіпкері Арамистің аралды нығайтуын көрсетеді (тарихи тұрғыдан Вобанның орнына), ал Портос Локмария үңгірлерінде қайтыс болады.
The island has been a popular location for artists. Octave Penguilly L'Haridon's 1859 painting Les Petites mouettes ("Little Gulls") (1858, Musée des Beaux Arts de Rennes) depicts the island. It was praised by Maxime Du Camp and Charles Baudelaire, who referred to the sense of the uncanny, as though the rocks make "a portal open to infinity a wound of white birds, and the solitude!" During the 1870s and 1880s, French Impressionist painter Claude Monet painted the rock formations at Belle Île. Monet's series of paintings of the rocks at Belle Île astounded the Paris art world when he first exhibited them in 1887. Most notable are the Storm, Coast at Belle Ile and Cliffs at Belle Ile both rendered in 1886. The first time Auguste Rodin saw the ocean off the Brittany coast he exclaimed, “It’s a Monet." Australian born artist John Russell was a man of means and having married a beautiful Italian, Mariana Antoinetta Matiocco, he settled at Belle Île off the coast of Brittany where he established an artists' colony. Russell had met Vincent van Gogh in Paris and formed a friendship with him. Van Gogh spoke highly of Russell's work, and after his first summer in Arles in 1888 he sent twelve drawings of his paintings to Russell, to inform him about the progress of his work. Monet often worked with Russell at Belle Île and influenced his style, though it has been said that Monet preferred some of Russell's Belle Île seascapes to his own. Russell did not attempt to make his pictures known. In 1897 and 1898 Henri Matisse visited Belle Île. Russell introduced him to impressionism and to the work of Van Gogh (who was relatively unknown at the time). Matisse's style changed radically, and he would later say "Russell was my teacher, and Russell explained colour theory to me." The island is the setting for portions of the novel The Vicomte of Bragelonne: Ten Years Later, Alexandre Dumas père's second sequel to The Three Musketeers. Dumas has his character Aramis fortify the island (in place of Vauban, historically) and Porthos dies there, in the caves of Locmaria.