Кіріспе
Вадим Николаевич Салманов (4 қараша 1912, Санкт-Петербургте туған – 27 ақпан 1978, Ленинградта қайтыс болған) – совет композиторы және педагог. Салманов бала кезінде кәсіби металлургия инженері болған әкесінен фортепианода ойнауды үйренген. Барокко, классикалық және романтикалық дәуірлердің композиторларымен танысқан Салманов музыкаға тез қызығушылық танытты және алты жасында музыка теориясы курстарына қабылданды. Бірақ әкесінің қайтысынан кейін ол зауытта жұмыс істеді және көп ұзамай гидрогеология саласына қызығушылық танытты. 18 жасында Ленинград консерваториясына түсуге ниеттенгенімен, орнына гидрогеологияны оқып, 1935 жылға дейін геолог болып жұмыс істеді. Соңында консерваторияға оқуға түсіп, Михаил Гнесиннен композицияны оқыды, бұл шешімге оны совет пианисті Эмиль Гилельстің фортепиано концертіне қатысуы ықпал етті. Соғыстан кейін ол педагогикалық қызметіне оралып, 1946 жылдан 1951 жылға дейін Ленинград консерваториясында сабақ берді, сонымен қатар шығармашылық жұмыстармен айналысып, соғыс туралы Блок пен Есениннің өлеңдерін музыкаға қойды. Өмірінің кейінгі жылдарында Салманов Федерико Гарсия Лорка мен Пабло Неруданың, сондай-ақ совет ақындарының өлеңдерін музыкаға жазды. Салмановтың ре минор тонындағы №1 симфониясы 1952 жылы жазылып, дирижер Евгений Мравинскийке арналды, ол Салмановтың барлық төрт симфониясын жаздырды. Бұл шығармада славян халық әуендері қолданылған, ал бірінші бөлімнің басында естілген мотив финальда қайта ойналады. Оның №4 симфониясы да Мравинскийке арналған. Ол сонымен қатар Ленинград консерваториясында, өзі білім алған оқу орнында сабақ берді.
Vadim Nikolayevich Salmanov (4 November 1912, in Saint Petersburg – 27 February 1978, in Leningrad) was a Soviet composer and pedagogue. Salmanov learned to play the piano as a child from his father who was a professional metallurgical engineer. Exposed to composers from the Baroque, Classical, and Romantic periods, Salmanov quickly grew fond of music and was quickly enrolled in music theory courses at the age of six. However, following the passing Salmanov's father, he went to work at a factory and soon became interested in the topic of hydrogeology. At 18, he was about to attend the Leningrad Conservatory when he decided to study hydrogeology instead, eventually working as a geologist until 1935 when he finally decided to attend the Conservatory where he studied composition with Mikhail Gnesin following his attendance at a piano concert by Soviet pianist Emil Gilels. After the war, he returned to his pedagogical work, teaching at the Leningrad Conservatory from 1946 to 1951, as well as creative work and began to set poems by Blok and Yesenin relating to the war. Later on in his life, Salmanov set poems by Federico García Lorca and Pablo Neruda as well as by Soviet poets. Salmanov's Symphony No. 1 in D minor was written in 1952 and dedicated to the conductor Yevgeny Mravinsky, who would go on to record all of four of Salmanov's symphonies. The work uses Slavic folk melodies and a motto theme heard at the beginning of the first movement recurs in the Finale. His Symphony No. 4 was likewise dedicated to Mravinsky. He also taught at the Leningrad Conservatory, his alma mater.
Композициялар
Симфониялардан өзге, Салмановтың шығармаларында алты скрипкалық квартет (1945–71) және екі скрипка концерті (1964, 1974) де бар, сондай-ақ басқа да түрлері кездеседі.