Америкалық судья: Пилег Арнольдтың өмірі мен қызметі
Peleg Arnold
Пелег Арнольд (1751-1820): Американ заңгері, судья, саяхатшы және Род-Айленд делегаты. Род-Айленд Жоғарғы Сотының бас судьясы қызметін атқарды. Тарихтан маңызды тұлға!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық судья Пелег Арнольд (1751–1820) – адвокат, мейрамхана иесі, құқықтанушы және Род-Айленд штатының (қазіргі Солтүстік Смитфилд) мемлекеттік қайраткері. Ол 1787–1788 жылдардағы Континенттік Конгресске Род-Айленд штатының делегаты болды. Кейіннен 1795 жылдың маусымынан 1809 жылдың маусымына дейін және 1810 жылдың мамырынан 1812 жылдың мамырына дейін Род-Айленд Жоғарғы Сотының төрағасы қызметін атқарды.
American judge
Peleg Arnold (1751–1820) was a lawyer, tavern keeper, jurist, and statesman from Smithfield, Rhode Island (now North Smithfield). He represented Rhode Island as a delegate to the Continental Congress in the 1787–1788 session. He later served as the chief justice of the Rhode Island Supreme Court from June 1795 to June 1809, and from May 1810 to May 1812.
Жеке өмір
Арнольд 1751 жылдың 10 маусымында Смитфилдте (қазіргі Солтүстік Смитфилд) Томас Арнольдтың он бес баласының тоғызыншысы болып дүниеге келді. Оның анасы – Томас Арнольдтың үшінші әйелі, Ньюпорттан шыққан Пейшенс Кук. Ол жалпы білім беретін мектептерде оқығаннан кейін Провиденстегі Браун университетін бітірді. Замандастарының көптегені сияқты, ол бірнеше мамандықтарда бірден табысқа жетті және оларды мемлекеттік қызмет пен қоғамдық жұмыстармен үйлестірді. Арнольд құқық білімін оқып, адвокаттыққа қабылданды және Смитфилдте іс жүргізді. Ол Peleg Arnold Tavern тавернасын ашып, басқарды, ол бүгінде Род-Айленд штатының Солтүстік Смитфилд қаласындағы 4 Woonsocket Hill Road мекенжайында тұр. Арнольд Юнион Вилиджде үй салды, ол қазір Солтүстік Смитфилдтің бір бөлігі. Американдық революция кезінде ол Провиденс округі милициясының 2-ші полкінің полковнигі болды. 1778 жылы қосымша әскерге мұқтаждық туындағанда Континентальдық армияның 1-ші Род-Айленд полкі қайта құрылды, Арнольд қара нәсілділерді әскери қызметке тарту үшін сыйлық және бостандық ұсыну идеясын қолдағандардың бірі болды. Соғыс аяқталғаннан кейін де ол осы мәселеге қызығушылық танытты және 1790 жылы құлдықты жою жөніндегі Провиденс қоғамын құрды. Арнольдтың өзінің қауымдастығына деген қамқорлығын 1803 жылы Смитфилд Юнион Банкінің құрылуы да көрсетеді. Ол банк президентінің бірінші қызметін атқарды және бастапқыда Юниондағы үйінен бизнес жүргізді. 1810 жылдан бастап ол жергілікті дайындық мектебі – Смитфилд академиясының президенті болып қызмет етті. Арнольд 1820 жылдың 13 ақпанында Смитфилдте қайтыс болды және қазіргі Солтүстік Смитфилдтегі Одақ зиратына жерленді. Бір дереккөз бойынша, "Өмірінің соңына қарай судья Пелег тек Нью-Англия ромының ірі сатушысы ғана емес, сонымен қатар оны шын сүйетін адам ретінде де кеңінен танымал болды".
Arnold was born on June 10, 1751, at Smithfield (now North Smithfield), the ninth of the fifteen children of Thomas Arnold. His mother was Patience Cook of Newport who was Thomas' third wife. After starting in the common schools, he graduated from Brown University in Providence. Like many of his generation he prospered in a number of careers at the same time, and combined these with a government service and civic efforts. Arnold read law, was admitted to the bar and practiced at Smithfield. He opened and kept the Peleg Arnold Tavern, which still stands at 4 Woonsocket Hill Road in North Smithfield, Rhode Island. Arnold built his home in Union Village, which is now part of North Smithfield. During the Revolutionary War he was the colonel of the 2nd regiment of the Providence County Militia. When the need for additional troops led to the re formation of the 1st Rhode Island regiment of the Continental Line in 1778, Arnold was one of the proponents for the idea of using a bounty and freedom to encourage the enlistment of blacks. He continued this interest after the war when in 1790 he founded the Providence Society for the Abolition of Slavery. Arnold's concern for his community is also evidenced by the creation of the Smithfield Union Bank in 1803. He was the bank's first President, and it first conducted business from his home in Union. beginning in 1810, he served as president of a local preparatory school, the Smithfield Academy. Arnold died at Smithfield on February 13, 1820, and is buried in the Union Cemetery in today's North Smithfield. According to one source, "[t]owards the close of his life Judge Peleg was widely known, not only as an extensive dealer in, but an ardent lover of, New England Rum."
Саяси мансап
Арнольд алғаш рет 1777 жылы Род-Айлендтің басқарушы органы – Бас Ассамблеяға сайланды. Ол 1782 жылдың мамыр айынан 1783 жылға дейін қайтадан қызмет етті. 1787 жылы ол Конфедерация Конгресіне Род-Айленд делегаты болып тағайындалды. 1787 жылғы Конституциялық Конвенцияның белсенді қолдаушысы болған Арнольд 1788 жылы Конгрестен оралып, АҚШ Конституциясының ратификациясына қатысты. 1790 жылы ол Род-Айленд штатының вице-губернаторы қызметін қысқа мерзімге атқарды. Арнольд АҚШ Өкілдер палатасына екі рет сайлануға тырысты, бірақ екеуі де сәтсіз аяқталды. 1794 жылғы сайлауда ол антифедералист (ел партиясы) кандидат ретінде үстемдік құрған Бенджамин Борнға қарсы күресті. 1796 жылы Борн отставкаға кеткен соң, ол мерзімнің қалған бөлігін аяқтау үшін өткізілген арнайы сайлауға қатысты, бұл жолы Республикалық партия мүшесі ретінде Елиза Рейнольдс Поттерге жеңілді. 1795 жылы Арнольд Род-Айлендтің Жоғарғы сотының бас судьясы, Ассайд соты мен Бас қамауға алу сотының төрағасы болып тағайындалды. 1798 жылы бұл соттың атауы қарапайым "Жоғарғы сот" деп өзгертілді. Ассамблея оны жыл сайын 1809 жылдың маусымына дейін қайта тағайындады. Бір жыл ауруға байланысты үзілістен кейін, ол 1810 жылдан 1812 жылға дейін қайтадан тағайындалды. Арнольд 1817 жылдан 1819 жылға дейін Бас Ассамблеяда қайтадан қызмет етті.
Arnold was first elected to Rhode Island's governing body, the General Assembly in 1777. He would serve again from May 1782 to 1783. He was appointed as a Rhode Island delegate to the Confederation Congress in 1787. A strong supporter of the 1787 Constitutional Convention, in 1788 he left the congress to return home and address the ratification of the United States Constitution. He served briefly as Deputy Governor of Rhode Island in 1790. Arnold made two unsuccessful attempts to win a seat in the United States House of Representatives. In the election of 1794, he ran against the incumbent Benjamin Bourne as an Anti Federalist (Country Party) candidate. When Bourne resigned in 1796, he ran in the special election to finish the incomplete term, this time as a member of the Republican Party, and lost to Elisha Reynolds Potter. In 1795 Arnold was named the chief justice of Rhode Island's Superior Court of Judicature, Court of Assize and General Gaol Delivery. The name of this court was changed in 1798 to the simpler "The Supreme Judicial Court". The Assembly re appointed him annually every year until June 1809. After a year off due to illness, they appointed him again from 1810 to 1812. Arnold served again in the General Assembly from 1817 to 1819.