Кіріспе
Компьютерлік музыканың американдық изашары Макс Вернон Мэтьюз (13 қараша 1926, Колумбус, Небраска, АҚШ – 21 сәуір 2011, Сан-Франциско, Калифорния, АҚШ) – компьютерлік музыканың американдық изашары болды.
Max Vernon Mathews (November 13, 1926 in Columbus, Nebraska, US – April 21, 2011 in San Francisco, CA, US) was an American pioneer of computer music.
Өмірбаян
Макс Вернон Мэтьюс Небраска штатының Колумбус қаласында екі ғылым мұғалімінің отбасында дүниеге келді. Оның әкесі Небраскадағы Перу орта мектебінде физика, химия және биология пәндерін оқытты, сонымен қатар мектеп директоры да болды. Әкесі оған физика, биология және химия зертханаларында ойнауға және тәжірибе жасауға мүмкіндік берді, ол моторлардан бастап сынап барометрлеріне дейін түрлі заттар жасауды ұнататын. 9 жасында, әдетте студенттерге алгебрамен таныстыратын кезде, ол бірнеше оқушымен бірге осы пәнды өздігінен зерттеуге кірісті. Бұл себебі, аймақтағы халықтың көп бөлігі фермерлер болды және олардың ұлдары алгебраны үйренуге қызығушылық танытпады, себебі ол күнделікті жұмыста пайдалы емес еді. Ол осылайша математикалық анализді де оқыды, бірақ орта мектепті бітірген жоқ. Ол 3C/Honeywell DDP 24 (немесе DDP 224) қолданылып, интерактивті композиция және нақты уақыт орындауға арналған алғашқы толыққанды музыкалық синтез жүйесін жасады. MUSIC компьютермен дыбыс шығарудың алғашқы әрекеті болмаса да (1951 жылы австралиялық CSIRAC компьютері әндер орындады), Мэтьюс сандық музыкалық құралдардың бірнеше буындарын жасады. Ол өзінің жұмысын ата-аналық сезіммен сипаттады, 1997 жылғы 8-9 наурызда Индиана университетінде өткен "Компьютерлік музыкадағы келешек" конференциясында былай деді: 1961 жылы Мэтьюс Джон Келли, Кэрол Лохбаум, Джоан Миллер және Лу Герстман жасаған технологияны пайдаланып, "Дейзи Белл" әніне компьютерлік синтезделген адам дауысымен керемет сүйемелдеу жасады. Автор Артур Кларк осы таңғажайып сөйлеу синтезінің көрсетілімі кезінде Bell Labs Murray Hill ғимаратында досы және әріптесі Джон Пирске кездейсоқ соғып, қатты әсерленді, содан кейін Стенли Кубрикке оны "2001: Ғарыштық саяхат" фильмінде қолдануды ұсынды, онда ХАЛ 9000 компьютері танымдық функциялары бұзылғанда ән салады. Мэтьюс 1962 жылдан 1985 жылға дейін Bell Laboratories-тағы Акустикалық және мінез-құлық зерттеу орталығына жетекшілік етті, ол сөйлеу байланысы, визуалды байланыс, адамның есте сақтау және үйрену, бағдарламалық оқыту, субъективті пікірлерді талдау, физикалық акустика және өнеркәсіптік робототехника саласындағы зерттеулер жүргізді. 1974 жылдан 1980 жылға дейін ол Париждегі Акустикалық және музыкалық зерттеулер институтының (IRCAM) ғылыми кеңесшісі болды, ал 1987 жылдан бастап Стэнфорд университетінде Музыка профессоры (зерттеу) қызметін атқарады. Ол музыкалық экспрессияның жаңа интерфейстері туралы тұсаукесерлік конференция NIME 01 концерттік бағдарламасының салтанатты шебері болды. Мэтьюс Ұлттық ғылым академиясының, Ұлттық инженерлік академиясының мүшесі және Америка өнер және ғылым академиясының, Америка акустикалық қоғамының, IEEE және Аудио инженерлік қоғамының мүшесі болды. Ол Америка акустикалық қоғамынан музыкалық акустика саласындағы күміс медаль және Франция Республикасының өнер және әдебиет орденімен марапатталды. Max/MSP бағдарламалық пакетінің Max бөлігі оның құрметіне аталған (ал MSP бөлігі UC San Diego-да оқытатын Миллер Паккеттің есімімен аталған). Мэтьюс 2011 жылғы 21 сәуірде Сан-Францискода, Калифорния штатында пневмонияның асқынуларынан қайтыс болды. Ол 84 жаста болды. Оның артында әйелі Марджори, үш ұлы және алты немересі қалды.
Although MUSIC was not the first attempt to generate sound with a computer (an Australian CSIRAC computer played tunes as early as 1951), Mathews fathered generations of digital music tools. He described his work in parental terms, in the following excerpt from "Horizons in Computer Music", March 8–9, 1997, Indiana University:
In 1961, Mathews arranged the accompaniment of the song "Daisy Bell" for an uncanny performance by computer synthesized human voice, using technology developed by John Kelly, Carol Lochbaum, Joan Miller and Lou Gerstman of Bell Laboratories. Author Arthur C. Clarke was coincidentally visiting friend and colleague John Pierce at the Bell Labs Murray Hill facility at the time of this remarkable speech synthesis demonstration and was so impressed that he later told Stanley Kubrick to use it in 2001: A Space Odyssey, in the climactic scene where the HAL 9000 computer sings while his cognitive functions are disabled. Mathews directed the Acoustical and Behavioral Research Center at Bell Laboratories from 1962 to 1985, which carried out research in speech communication, visual communication, human memory and learning, programmed instruction, analysis of subjective opinions, physical acoustics, and industrial robotics. From 1974 to 1980 he was the Scientific Advisor to the Institute de Recherche et Coordination Acoustique/Musique (IRCAM), Paris, France, and since 1987 has been Professor of Music (Research) at Stanford University. He served as the Master of Ceremonies for the concert program of NIME 01, the inaugural conference on New interfaces for musical expression. Mathews was a member of the National Academy of Sciences, the National Academy of Engineering and a fellow in the American Academy of Arts and Sciences, the Acoustical Society of America, the IEEE, and the Audio Engineering Society. He received a Silver Medal in Musical Acoustics from the Acoustical Society of America, and the Chevalier de l'ordre des Arts et Lettres, République Française. The Max portion of the software package Max/MSP is named after him (the MSP portion is named for Miller Puckette, who teaches at UC San Diego). Mathews died on the morning of 21 April 2011 in San Francisco, California of complications from pneumonia. He was 84. He was survived by his wife, Marjorie, his three sons and six grandchildren.