Стюарт Холл: Британдық мәдениеттанушы және социологтың өмірі мен қызметі

Стюарт Холл (1932-2014) – британдық марксист социолог, мәдениет теорияшысы, саяси белсенді. Бирмингем мектебінің негізін қалаушы, «Жаңа солшыл шолу» журналының құрылтайшысы.

15 мин оқу

100%

Дереккөз: Stuart Hall (cultural theorist) — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Британдық марксистік социолог, мәдени теоретик және саяси белсенді (1932–2014)
басқалар Стюарт Холлды Стюарт Генри Макфайл Холл деп атады.

Стюарт Генри Макфайл Холл (3 ақпан 1932 – 10 ақпан 2014) – Ямайкада туған британдық марксистік социолог, мәдени теоретик және саяси белсенді. Холл, Ричард Хоггарт пен Реймонд Уильямспен бірге, Британдық мәдени зерттеулер немесе Бирмингем мәдени зерттеулер мектебі деп танылатын ой-идеялар мектебінің негізін қалаушылардың бірі болды. 1950 жылдары Холл ықпалды «Жаңа сол жақ шолу» журналын құруға қатысты. 1964 жылы Хоггарттың шақыруымен ол Бирмингем университетінің Қазіргі заманғы мәдени зерттеулер орталығына (CCCS) қосылды. Холл 1968 жылы Хоггарттан кейін CCCS директорының міндетін атқарушы болып, 1972 жылы орталықтың директоры болды және 1979 жылға дейін осы қызметте қалды. Орталықта жұмыс істеген кезеңде Холл мәдени зерттеулердің саласын кеңейтіп, нәсіл және гендер мәселелерін қарастыруға, сондай-ақ Мишель Фуко сияқты француз теоретиктерінің еңбектерінен алынған жаңа идеяларды енгізуге үлкен үлес қосты. 1979 жылы Холл орталықтан кетіп, Ашық университетінде социология профессоры болды. 1995-1997 жылдары Британдық социологиялық қауымдастықтың президенті болды. Британдық «Обсервер» газеті оны «елдің жетекші мәдени теоретиктерінің бірі» деп атады. Холл сонымен қатар Қара өнер қозғалысына белсенді қатысты. Джон Акомфрах және Исаак Джулиен сияқты кинорежиссерлер оны өздерінің күйкімдерінің бірі деп есептейді. Холл Лондон университетінің колледжінде қазіргі заманғы британдық тарихтан феминистік профессор Кэтрин Холлға үйленген, олардың екі баласы бар.

Өмірбаян

Стюарт Генри Макфайл Холл 1932 жылдың 3 ақпанында Ямайканың Кингстон қаласында орта таптық ямайкалық отбасында дүниеге келді. Оның ата-анасы Герман Макфайл Холл мен Джесси Мерл Хопвуд болды. Германның тікелей ата-бабалары ағылшындар еді, олар бірнеше ғасыр бойы Ямайкада өмір сүрді, Кингстон тавернасының иесі Джон Холл (1722–1797) және оның голланд әйелі Алегонда Бумға дейін тегін табуға болады. Холлдың тікелей әкесінің ата-бабалары Атлантикалық құл саудасына және Ямайкадағы құлдыққа қатысқан, олар Грек Регале плантациясымен, Сент-Эндрю округімен байланысты болды. Холлдың анасы анасының тегі арқылы құлдыққа қарсы консерватор парламент депутаты Джон Рок Гросеттен тараған. 1820 жылғы «Ямайка жылнамасы» бойынша Стюарттың бес атасының бірі Джон Херман Холлдың 20 африкалық құлы болған. Холлдың тегі аралас болды, оның африкалық, ағылшын, португалдық еврей және, мүмкін, үнді тегі бар деп есептеледі. Жасөспірім шағында ол евангелисттік жастар тобында крещениеден өтті. Ол Ямайка колледжінде оқыды, британдық мектеп жүйесінің үлгісінде білім алды. Сұхбаттарының бірінде Холл өзін сол жылдары «жарық, үміткер ғалым» деп сипаттады, ал формальды білімін «өте 'классикалық' білім; өте жақсы, бірақ өте ресми академиялық тұрғыдан» бағалады. Ол оқуын «Т. С. Элиот, Джеймс Джойс, Фрейд, Маркс, Ленин және оларға жақын әдебиеттер мен қазіргі поэзия», сондай-ақ «Кариб әдебиеті» арқылы кеңейтті. Холлдың кейінгі еңбектері оның көзқарасына үлкен әсер еткенін көрсетеді, өйткені ол отбасының көп бөлігінен қараңғырақ терілі болған колониялық Батыс Үндістандағы пигментократияда өсті. 1951 жылы Холл Оксфорд университетінің Мертон колледжінде Родс стипендиясын жеңіп алды, онда ол ағылшын тілін оқыды және өнер магистрі дәрежесін алды, сол кездегі Батыс Үндістердің кең ауқымды эмиграциясының бөлігі болды, олар Виндраш ұрпағы деп белгілі болды. Ол бастапқыда ортағасырлық «Пирс Плоуман» поэмасы бойынша дипломдық жұмыс жасамақшы еді, оны қазіргі әдеби сын тұрғысынан қарастырып, бірақ тіл профессоры Дж. Р. Р. Толкин оны "бұл жаттығудың мәні емес" деп, қынжылған күйде көндірді. Холл Оксфордта Генри Джеймс туралы докторлық диссертациясын бастады, бірақ 1956 жылы Совет Одағының Венгрияға басып кіруі (көптеген мыңдаған мүшелер Ұлыбритания Коммунистік партиясынан (CPGB) шығып, бұрынғы ортодоксальдыққа балама іздеді) және Суэц дағдарысы оны 1957 жылы осы жұмыстан бас тартуға мәжбүр етті. 1958 жылы сол топ Рафаэль Самуэльмен бірге Соходағы Партизандық кофехананы солшылдардың кездесу орны ретінде ашты. Холл 1961 немесе 1962 жылы «Жаңа солшыл» журналының кеңесінен кетті. Холлдың академиялық мансабы 1964 жылы Британдық кино институтының Пэдди Уханнелмен бірге «киноны ойын-сауық ретінде зерттеудің маңыздылығын дәлелдеген алғашқы кітаптардың бірі» болған «Популярлы өнер» кітабын жазу арқылы дами бастады. Осының нәтижесінде Ричард Хоггарт Холлды Бірмингем университетінің қазіргі заманғы мәдени зерттеулер орталығына шақырды, бастапқыда Хоггарттың өзінің қаражатында ғылыми қызметкер ретінде. 1968 жылы Холл орталықтың директоры болды. Ол кейінгі жылдары бірқатар ықпалды мақалалар жазды, соның ішінде «Маркс тұрғысынан: бағалаулар мен кетулер» (1972) және «Телевизиялық дискурста кодтау және декодтау» (1973). Ол сондай-ақ «Кризисті бақылау» (1978) кітабына үлес қосты және «Ритуалдар арқылы қарсылық» (1975) ықпалды кітабын редакциялады. Маргарет Тэтчердің 1979 жылы премьер-министр болуына аз уақыт қалғанда, Холл мен Мэгги Стид «Бұл жартылай расистік ана емес» атты ашық есікті бағдарламасын ұсынды, оны БАҚ-тағы расизмге қарсы науқан (CARM) жасады, ол нәсілдік стереотиптер мен қазіргі британдықтардың иммиграцияға деген көзқарасын қарастырды. Сол жылы Ашық университетінің (ОУ) әлеуметтану профессоры болып тағайындалғаннан кейін Холл «Жаңартудың қиын жолы» (1988), «Заманауилықтың қалыптасуы» (1992), «Мәдени сәйкестік мәселелері» (1996) және «Мәдени бейнелеулер және мәнді тәжірибелер» (1997) сияқты ықпалды кітаптар жариялады. 1970 және 1980 жылдары Холл «Марксизм бүгін» журналымен тығыз байланысты болды; 1995 жылы ол «Звуки: Саясат және мәдениет журналы» журналының негізін қалаушы редакторы болды. Ол 1983 жылы Иллинойс университетінің Урбана-Шампейн қаласындағы лекциялар сериясын қоса алғанда, халықаралық деңгейде Мәдениеттану туралы сөйледі, олар онжылдықтар өткен соң 2016 жылғы «Мәдениеттану 1983: Теориялық тарих» кітабының негізін құрады (Дженнифер Слак пен Лоуренс Гроссберг редакциялады). Холл Iniva (Халықаралық бейнелеу өнері институты) және Autograph ABP (Қара...

Stuart Henry McPhail Hall was born on 3 February 1932 in Kingston, Jamaica, into a middle class Jamaican family. His parents were Herman McPhail Hall and Jessie Merle Hopwood. Herman's direct ancestors were English, living in Jamaica for several centuries, tracing back to the Kingston tavern keeper John Hall (1722–1797) and his Dutch wife Allegonda Boom. Hall's direct paternal ancestors were implicated in the trans Atlantic slave trade and slavery in Jamaica, being associated with the Grecian Regale Plantation, Saint Andrew Parish. Hall's mother was descended through her mother from John Rock Grosset, a pro slavery Tory MP. According to the 1820 Jamaica Almanac, Stuart's great great great grandfather John Herman Hall owned 20 enslaved Black African people. Hall was mixed raced and it is claimed that he was of African, English, Portuguese Jewish, and likely Indian descent. As a teen he had been baptized in an Evangelical Youth Group. He attended Jamaica College, receiving an education modelled after the British school system. In an interview, Hall describes himself as a "bright, promising scholar" in these years and his formal education as "a very 'classical' education; very good but in very formal academic terms." With the help of sympathetic teachers, he expanded his education to include "T. S. Eliot, James Joyce, Freud, Marx, Lenin and some of the surrounding literature and modern poetry", as well as "Caribbean literature". Hall's later works reveal that growing up in the pigmentocracy of the colonial West Indies, where he was of darker skin than much of his family, had a profound effect on his views. In 1951, Hall won a Rhodes Scholarship to Merton College at the University of Oxford, where he studied English and obtained a Master of Arts degree, becoming part of the Windrush generation, the first large scale emigration of West Indians, as that community was then known. He originally intended to do graduate work on the medieval poem Piers Plowman, reading it through the lens of contemporary literary criticism, but was dissuaded by his language professor, J. R. R. Tolkien, who told him "in a pained tone that this was not the point of the exercise." Hall began a PhD on Henry James at Oxford but, galvanised particularly by the 1956 Soviet invasion of Hungary (which saw many thousands of members leave the Communist Party of Great Britain (CPGB) and look for alternatives to previous orthodoxies) and the Suez Crisis, abandoned this in 1957 In 1958, the same group, with Raphael Samuel, launched the Partisan Coffee House in Soho as a meeting place for left wingers. Hall left the board of the New Left Review in 1961 or 1962. Hall's academic career took off in 1964 after he co wrote with Paddy Whannel of the British Film Institute "one of the first books to make the case for the serious study of film as entertainment", The Popular Arts. As a direct result, Richard Hoggart invited Hall to join the Centre for Contemporary Cultural Studies at the University of Birmingham, initially as a research fellow at Hoggart's own expense. In 1968, Hall became director of the centre. He wrote a number of influential articles in the years that followed, including "Situating Marx: Evaluations and Departures" (1972) and "Encoding and Decoding in the Television Discourse" (1973). He also contributed to the book Policing the Crisis (1978) and coedited the influential Resistance Through Rituals (1975). Shortly before Margaret Thatcher became Prime Minister in 1979, Hall and Maggie Steed presented It Ain't Half Racist Mum, an Open Door programme made by the Campaign Against Racism in the Media (CARM), which tackled racial stereotypes and contemporary British attitudes to immigration. After his appointment as a professor of sociology at the Open University (OU) that year, Hall published further influential books, including The Hard Road to Renewal (1988), Formations of Modernity (1992), Questions of Cultural Identity (1996) and Cultural Representations and Signifying Practices (1997). Through the 1970s and 1980s, Hall was closely associated with the journal Marxism Today; in 1995, he was a founding editor of Soundings: A Journal of Politics and Culture. He spoke internationally on Cultural Studies, including a series of lectures in 1983 at the University of Illinois at Urbana Champaign that were recorded and would decades later form the basis of the 2016 book Cultural Studies 1983: A Theoretical History (edited by Jennifer Slack and Lawrence Grossberg). Hall was the founding chair of Iniva (Institute of International Visual Arts) and the photography organization Autograph ABP (the Association of Black Photographers). Hall retired from the Open University in 1997. He was elected fellow of the British Academy in 2005 and received the European Cultural Foundation's Princess Margriet Award in 2008. His memoir, Familiar Stranger: A Life Between Two Islands (co authored with Bill Schwarz), was posthumously published in 2017, based on hours of interviews conducted with Hall over many years. Hall was buried on the eastern side of Highgate Cemetery, where in 2022 an audio artwork by Trevor Mathison explored his legacy. Entitled The Conversation Continues: We Are Still Listening, the 40 minute soundscape was "a re examination of the lives and histories of those laid to rest at Highgate Cemetery in the context of contemporary anti racism movements."

Идеялар

Холлдың жұмысы гегемония және мәдени зерттеулер мәселелерін қамтиды, Грамссиандық көзқарыстан туындайды. Ол тілді билік, институттар және саясат/экономика аясында қолданылатын құрал ретінде қарастырады. Бұл тұжырым адамдарды мәдениеттің бір мезгілде өндірушісі және тұтынушысы етеді. (Грамсиандық теорияда гегемония – «келісім» мен «мәжбүрлеу» негізіндегі әлеуметтік-мәдени құрылым.) Холл үшін мәдениетті жай ғана бағалау немесе зерттеу жеткіліксіз, ол – «әлеуметтік әрекет пен араласудың сындық алаңы, онда билік қатынастары орнатылып, өзгертілуі мүмкін». Холл қабылдау теориясының негізгі қолдаушыларының бірі болды және кодтау мен декодтау теориясын дамытты. Мәтіндік талдауға осылайша қарау, аудиторияның келіссөз жүргізу және қарсылық таныту мүмкіндігіне назар аударады. Яғни, аудитория мәтінді пассивті түрде қабылдамайды – әлеуметтік бақылау. Холлдың пікірінше, қылмыс статистикасы жиі саяси және экономикалық мақсаттармен манипуляцияланады. Осы арқылы, «жағдайды бақылау» қажеттігіне қоғамдық қолдау үшін моральдық паникалар (мысалы, қарақшылық) тудырылуы мүмкін. Бұқаралық ақпарат құралдары «жаңалықтардың әлеуметтік өндірісінде» орталық рөл атқарады, сенсациялық қылмыстық оқиғалардан пайда табу үшін. 2006 жылғы «Қайта құру жұмысы: Соғыстан кейінгі қара қоныстың суреттері» атты мақаласында Холл фотосуретті колониялық технология ретінде қарастыра отырып, тарихи естелік және визуалдылық мәселелерін зерттейді. Холлдың сөзіне сәйкес, соғыстан кейінгі кезеңде Ұлыбританияға қара нәсілділердің көшіп келуі мен қоныстану тарихын түсіну және жазу үшін шектеулі тарихи мұрағатты мұқият және сын тұрғысынан қарастыру қажет, ал фотосуреттердің дәлелдік құндылығы жоғары. Дегенмен, фотосуреттер басқа бейнелеулерге қарағанда көбінесе объективтірек деп есептеледі, бұл қауіпті. Оның ойынша, осы суреттерді кім жасағанын, олардың мақсаты мен олардың мүдделерін қалай қамтамасыз ететінін (мысалы, кадрға не кіргізіліп, не алынып тасталғанын) сынды түрде бағалау керек. Мысалы, соғыстан кейінгі Ұлыбританиядағы «Отыз мың түсті проблемалар» сияқты фотосуреттер қара нәсілділердің көшіп келуін және Ұлыбританиядағы қара нәсілділердің мәселесін «проблема» ретінде бейнелейді. Олар нәсілдердің араласуын «проблеманың ортасы» деп, «проблеманың проблемасы» деп, «негізгі мәселе» деп көрсетеді. Холлдың саяси ықпалы Еңбек партиясына дейін жетті, бұл CPGB-ның теориялық журналы үшін жазған ықпалды мақалаларымен байланысты болуы мүмкін. «Марксизм бүгін» (MT) солшылдардың нарықтарға және жалпы ұйымдастырушылық және саяси консерватизмге қатысты көзқарастарына қарсы шықты. Бұл дискурс Нейл Киннок пен Тони Блэр басшылығымен Еңбек партиясына үлкен әсер етті, бірақ Холл кейіннен Жаңа лейбористерді «Тэтчершілдікпен анықталған аймақта» жұмыс істейтін деп сынады.

Hall's work covers issues of hegemony and cultural studies, taking a post Gramscian stance. He regards language use as operating within a framework of power, institutions and politics/economics. This view presents people as producers and consumers of culture at the same time. (Hegemony, in Gramscian theory, refers to the socio cultural production more of "consent" and "coercion".) For Hall, culture was not something to simply appreciate or study, but a "critical site of social action and intervention, where power relations are both established and potentially unsettled". Hall became one of the main proponents of reception theory, and developed the theory of encoding and decoding. This approach to textual analysis focuses on the scope for negotiation and opposition on the part of the audience. This means that the audience does not simply passively accept a text—social control. Crime statistics, in Hall's view, are often manipulated for political and economic purposes. Moral panics (e. g. over mugging) could thereby be ignited in order to create public support for the need to "police the crisis". The media play a central role in the "social production of news" in order to reap the rewards of lurid crime stories. In his 2006 essay "Reconstruction Work: Images of Postwar Black Settlement", Hall also interrogates questions of historical memory and visuality in relation to photography as a colonial technology. According to Hall, understanding and writing about the history of black migration and settlement in Britain during the postwar era requires a careful and critical examination of the limited historical archive, and photographic evidence proves itself invaluable. However, photographic images are often perceived as more objective than other representations, which is dangerous. In his view, one must critically examine who produced these images, what purpose they serve, and how they further their agenda (e. g., what has been deliberately included and excluded in the frame). For example, in the context of postwar Britain, photographic images such as those displayed in the Picture Post article "Thirty Thousand Colour Problems" construct black migration, blackness in Britain, as "the problem". They construct miscegenation as "the centre of the problem", as "the problem of the problem", as "the core issue". Hall's political influence extended to the Labour Party, perhaps related to the influential articles he wrote for the CPGB's theoretical journal Marxism Today (MT) that challenged the left's views of markets and general organisational and political conservatism. This discourse had a profound impact on the Labour Party under both Neil Kinnock and Tony Blair, although Hall later decried New Labour as operating on "terrain defined by Thatcherism".

Кодтау және декодтау моделі

Холл өзінің кодтау және декодтау философиясын әртүрлі жарияланымдарда және мансабында өткізген бірнеше ауызша шараларда ұсынды. Алғашқысы 1973 жылғы «Телевизиялық дискурста кодтау және декодтау» еңбегі болды, ол Лестер университетінің Бұқаралық коммуникация зерттеу орталығы және Еуропа Кеңесінің ұйымдастыруымен өткен «Телевизиялық тілді сын тұрғысынан оқуға оқыту» коллоквиумы үшін жазылған. Бұл еңбек Қазіргі заманғы мәдени зерттеулер орталығының студенттері үшін дайындалған, Пэдди Сканелл түсіндіргендей: «тексттің уақытша сипатын және оның «толық еместігін» түсіндіруге көбірек себеп болады». 1974 жылы бұл мақала Венециядағы «Телерадио хабарларын таратушылар мен аудитория» симпозиумында таныстырылды. Холл 1980 жылы «Мәдениет, БАҚ, Тіл» журналында «Encoding/Decoding» деген мақаласында кодтау және декодтау моделін ұсынды. Холлдың 1973 жылғы кодтау және декодтау туралы алғашқы жарияланымы мен 1980 жылғы жарияланымы арасындағы уақыт айырмашылығы бірнеше сыншылардың назарына ілікті. Холлдың Қазіргі заманғы мәдени зерттеулер орталығынан Ашық университетке көшуі ерекше атап өтуге лайық. Холл мәдени зерттеулерге зор ықпал етті және оның мәтіндеріндегі көптеген терминдер осы салада бүгінгі күнге дейін қолданылуда. Оның 1973 жылғы мәтіні Холлдың структурализмге қатысты зерттеулеріндегі бұрылыс нүктесі ретінде қарастырылады және ол Қазіргі заманғы мәдени зерттеулер орталығында зерттеген негізгі теориялық дамуларға түсінік береді. Холл семиотикалық көзқарас ұстанады және Роланд Барт пен Умберто Эконың еңбектеріне сүйенеді. Бұл эссе медиа хабарламаларының қалай өндірілетіні, таратылатыны және қабылданатыны туралы қалыптасқан пікірлерді сынға алып, коммуникацияның жаңа теориясын ұсынады. «Телевизиядағы өндіріс тәжірибесі мен құрылымдарының «мақсаты» – хабарламаны өндіру: яғни, белгілі бір түріндегі белгілік құралы, басқа кез келген байланыс немесе тіл сияқты, кодтардың жұмыс істеуі арқылы, дискурстың синтагматикалық тізбектерінде ұйымдастырылған белгілік көлігі». Холлдың сөзіне сәйкес, хабарлама «әсер етуі», «пайда әкелуі» немесе «қажеттілікті қанағаттандыруы» үшін «мағыналы сөйлеу ретінде қабылданып, мағыналы түрде декодталуы» керек. Коммуникацияның кодтау-декодтау моделінің төрт коды бар. Кодтаудың бірінші тәсілі – үстем (яғни гегемониялық) код. Бұл кодтаушының декодердің танып, декодтауын күтетін коды. «Егер көрермен хабарламаның мағынасын толық және тура қабылдаса, оны кодталған шифрлық код бойынша декодтаса, онда ол үстем кодтың ішінде жұмыс істейді». Кодтаудың екінші тәсілі – кәсіби код. Ол үстем кодпен бірге жұмыс істейді. «Ол үстем анықтамаларды дәл қайталауға қызмет етеді, гегемониялық сапаны бөле отырып, және бейнелік сапа, жаңалықтар мен презентациялық құндылықтар, теледидар сапасы, «кәсібилік» және т.б. сияқты мәселелерге қатысты кәсіби кодтаулармен жұмыс істейді». Үшінші кодтау тәсілі – келісілген код. «Ол гегемониялық анықтамалардың маңыздылығын мойындайды, бірақ шектеулі, жағдайлық деңгейде өзінің негізгі ережелерін жасайды, ережеге «ескеретін жағдайларды» қосады». Кодтаудың төртінші тәсілі – оппозициялық код, сондай-ақ жалпыға қарсы код деп те аталады. «Көрермен оқиғаның сөзбе-сөз және коннотативтік мағынасын толық түсіне алады, бірақ хабарламаны жалпыға қарсы түрде декодтауды шеше алады». «Бұл хабарламаның «әсері» (қалай анықталғанына қарамастан) немесе «қажеттілігін» қанағаттандыру немесе «пайдалану» үшін, ол алдымен мағыналы сөйлеу ретінде қабылдануы және мағыналы түрде декодталуы керек». Холл бұқаралық коммуникация моделінің барлық төрт компонентіне қарсы шықты. Оның пікірінше, (i) мағына тек хабарды жіберушімен ғана белгіленбейді немесе анықталмайды; (ii) хабарлама ешқашан толық ашық емес; және (iii) аудитория мағынаның пассивті қабылдаушысы емес. Мысалы, пана іздегендер туралы деректі фильм, олардың жағдайын жанашырлықпен баяндауға бағытталған болса да, көрермендердің жанашырлық сезіміне кепілдік бермейді. Нақты оқиғаларды баяндағанмен, деректі фильм теледидардың аудиовизуалды белгілері арқылы хабарласуы керек, бұл бір мезгілде өндірушілердің ниеттерін бұрмалап, көрерменде қарама-қайшы сезімдерді тудырады. Бұрмалау жүйеге енгізілген, өндірушінің немесе көрерменнің «жетіспеушілігі» емес. Холл «коммуникативтік алмасудағы екі тарап арасында» «сәйкес келмеушілік» бар дейді, яғни хабарламаны өндіру («кодтау») және оны қабылдау («декодтау») сәттері арасында. «Encoding/Decoding» еңбегінде Холл медиа хабарламаларының өзінің өнер көрсету сипаты арқасында белгілі бір деңгейде «ақылға қонымды» мәртебеге ие болатынын айтады. «9/11» оқиғасының (мысал ретінде, басқа да осы сияқты оқиғалар бар) қайталама көрсетілуі, сахналануы немесе айтуы арқылы мәдени ерекшелікке ие интерпретация ғана емес, сонымен қатар «ақылға қонымды» деңгейге көтеріледі.

Hall presented his encoding and decoding philosophy in various publications and at several oral events across his career. The first was in "Encoding and Decoding in the Television Discourse" (1973), a paper he wrote for the Council of Europe Colloquy on "Training in the Critical Readings of Television Language" organised by the Council and the Centre for Mass Communication Research at the University of Leicester. It was produced for students at the Centre for Contemporary Cultural Studies, which Paddy Scannell explains: "largely accounts for the provisional feel of the text and its 'incompleteness. In 1974 the paper was presented at a symposium on Broadcasters and the Audience in Venice. Hall also presented his encoding and decoding model in "Encoding/Decoding" in Culture, Media, Language in 1980. The time difference between Hall's first publication on encoding and decoding in 1973 and his 1980 publication is highlighted by several critics. Of particular note is Hall's transition from the Centre for Contemporary Cultural Studies to the Open University. Hall had a major influence on cultural studies, and many of the terms his texts set forth continue to be used in the field. His 1973 text is viewed as a turning point in Hall's research toward structuralism and provides insight into some of the main theoretical developments he explored at the Centre for Contemporary Cultural Studies. Hall takes a semiotic approach and builds on the work of Roland Barthes and Umberto Eco. The essay takes up and challenges longheld assumptions about how media messages are produced, circulated and consumed, proposing a new theory of communication. "The 'object' of production practices and structures in television is the production of a message: that is, a sign vehicle or rather sign vehicles of a specific kind organized, like any other form of communication or language, through the operation of codes, within the syntagmatic chains of a discourse." According to Hall, a message "must be perceived as meaningful discourse and meaningfully de coded" before it has an "effect", a "use", or satisfies a "need". There are four codes of the encoding/decoding model of communication. The first way of encoding is the dominant (i. e. hegemonic) code. This is the code the encoder expects the decoder to recognize and decode. "When the viewer takes the connoted meaning full and straight and decodes the message in terms of the reference code in which it has been coded, [it operates] inside the dominant code." The second way of encoding is the professional code. It operates in tandem with the dominant code. "It serves to reproduce the dominant definitions precisely by bracketing the hegemonic quality, and operating with professional codings which relate to such questions as visual quality, news and presentational values, televisual quality, 'professionalism' etc." The third way of encoding is the negotiated code. "It acknowledges the legitimacy of the hegemonic definitions to make the grand significations, while, at a more restricted, situational level, it makes its own ground rules, it operates with 'exceptions' to the rule." The fourth way of encoding is the oppositional code, also known as the globally contrary code. "It is possible for a viewer perfectly to understand both the literal and connotative inflection given to an event, but to determine to decode the message in a globally contrary way." "Before this message can have an 'effect' (however defined), or satisfy a 'need' or be put to a 'use', it must first be perceived as a meaningful discourse and meaningfully de coded." Hall challenged all four components of the mass communications model. He argues that (i) meaning is not simply fixed or determined by the sender; (ii) the message is never transparent; and (iii) the audience is not a passive recipient of meaning. For example, a documentary film on asylum seekers that aims to provide a sympathetic account of their plight does not guarantee that audiences will feel sympathetic. Despite being realistic and recounting facts, the documentary must still communicate through a sign system (the aural visual signs of TV) that simultaneously distorts the producers' intentions and evokes contradictory feelings in the audience. Distortion is built into the system, rather than being a "failure" of the producer or viewer. There is a "lack of fit", Hall argues, "between the two sides in the communicative exchange"—that is, between the moment of the production of the message ("encoding") and the moment of its reception ("decoding"). In "Encoding/decoding", Hall suggests media messages accrue common sense status in part through their performative nature. Through the repeated performance, staging or telling of the narrative of "9/11" (as an example; there are others like it), a culturally specific interpretation becomes not only plausible and universal but elevated to "common sense".

Мәдени бірегейлік пен африкалық диаспора туралы көзқарастар

1996 жылы жарияланған «Мәдени сәйкестік және диаспора» атты ықпалды мақаласында Холл мәдени сәйкестіктің екі түрлі анықтамасын ұсынады. Бірінші анықтама бойынша мәдени сәйкестік – «ортақ тарихы мен ата-тектері бар көптеген адамдардың ортақ «нағыз өзі» сияқты бір нәрсе». Осы көзқарас бойынша мәдени сәйкестік тарихи өзгерістердің лебі мен құбылуында «тұрақты, өзгермейтін және үздіксіз мағына мен анықтамалық аясын» қамтамасыз етеді. Бұл ұрпақтардың тегін іздеуге және ата-бабалардың тарихи тәжірибесін ортақ шындық ретінде қарастыруға мүмкіндік береді. Сондықтан, диаспорада тұратын қара нәсілді адамдарға өздерінің нағыз мәдени сәйкестігін табу үшін африкалық өткенін «ашып шығу» жеткілікті. Холл мәдени сәйкестіктің осы бірінші көзқарасының постколониалдық әлемде жақсы нәтиже бергенін мойындайды, бірақ одан да жоғары тұратын мәдени сәйкестіктің екінші анықтамасын ұсынады. Холлдың мәдени сәйкестіктің екінші анықтамасы «ұқсастықтың көптеген тұстарын қатар, «біз кім екенімізді» құрайтын терең және маңызды айырмашылықтардың да маңызды тұстары бар екенін» мойындайды; немесе, тарихтың араласуына байланысты – «біз неге айналдық» дегенді. Осы тұрғыдан алғанда мәдени сәйкестік – өткенге бекітілген тұрақты мән емес. Керісінше, мәдени сәйкестіктер тарих бойы «тарих, мәдениет және биліктің үнемі өрбуіне» ұшырағандықтан, «үздіксіз өзгеріске ұшырайды». Осылайша Холл мәдени сәйкестіктерді «өткеннің баяндамаларында бізді қалай орналастыратынына және біз өзімізді қалай орналастыратынымызға беретін атаулар» деп анықтайды. Мәдени сәйкестік туралы осы көзқарас, терең айырмашылықтарға үңілуінің арқасында бұрынғысына қарағанда қиын болды, бірақ африкалық диаспораның әртүрлілігін көрсетті. Басқаша айтқанда, Холл үшін мәдени сәйкестік – «мән емес, орналасу».

Қатысу

Холл Кариб теңізінің өзіндік ерекшелігін үш түрлі "болу" арқылы сипаттайды: африкалық, еуропалық және американдық. Ол Айм Сезер мен Леопольд Сенгор терминдерін пайдаланып, үш болуды сипаттайды: "Африкалық болу", "Еуропалық болу" және "Америкалық болу". "Африкалық болу" – Кариб теңізі мәдениетіндегі айтылмаған "болу". Холлдың сөзіне қарағанда, құлдық пен колониализммен басылған африкалықтардың болуы, шын мәнінде, Кариб қоғамы мен мәдениетінің барлық аспектілерінде, тіл, дін, өнер және музыка сияқты салаларда жасырынып жатыр. Диаспорада тұратын көптеген қара нәсілді адамдар үшін Африка – оларға тиесілілік сезімін ұялататын "қиял желісіндегі қоғам". Алайда, Холл атап көрсетеді, құлдыққа дейінгі Африкаға оралу мүмкін емес, себебі Африка да өзгерді. Екіншіден, Холл Кариб теңізі мәдениетіндегі еуропалықтардың болуын колониализм, расизм, билік және шеттетудің мұрасы деп сипаттайды. "Африкалық болудан" өзгеше, еуропалықтардың болуы көптеген адамдар қанаушының тарихынан алшақтағысы келсе де, жасырылмайды. Бірақ Холл Кариб және диаспоралық халықтар еуропалықтардың да өздерінің жеке басының ажырамас бөлігіне айналғандығын мойындауы керек дейді. Соңында Холл Американы "жер, орын, аумақ" деп сипаттайды, онда әлемнің түкпір-түкпірінен келген адамдар мен мәдениеттер қақтығысты. Холл айтқандай, бұл "Африка мен Батыс арасындағы шешуші / қатаң кездесудің" және сонымен қатар жергілікті халықтың қоныс аударуының орын алған жері.

Диаспоралық бірегейлік

Кариб теңізі мен бүкіл әлемдегі диаспоралық мәдени бірегейлік осы алуан түрлі ықпалдардың араласуы болғандықтан, Холл «айырмашылықтарға қарсы емес, олармен бірге және олар арқылы тіршілік ететін» «тұлға» тұжырымын қолдады. Холлдың пікірінше, диаспорада өмір сүретін қара нәсілді адамдар Африка, Еуропа және әлемнің басқа аймақтарынан келген ықпалдарды күнделікті өмірде және мәдени амалдарда араластыру, будандастыру және «креолдану» арқылы өздерін және өздерінің бірегейлігін үнемі жаңадан құрап отырады. Сондықтан, диаспоралық халық үшін бір жағдайға сай мәдени бірегейлік болмайды, керісінше, маңызды ұқсастықтар мен маңызды айырмашылықтарды бөлісетін сан алуан мәдени бірегейліктер бар, олардың барлығына құрмет көрсету қажет.

Айырма және айырмашылық

"Мәдени сәйкестік және диаспора" кітабында Холл қара нәсілділердің өзіндік ерекшелігі туралы мәселені ашады. Ол бастапқыда қара диаспорадағы бірлікті және осы бірліктің қаралық пен қара тәжірибесінің негізінде жатқанын мойындайды. Бұл бірлік диаспораны біріктіретін күш болып табылады және негритуд, жалпыафрикалық саяси жоба сияқты қозғалыстарға жол ашады. Холл сонымен қатар диаспора ішіндегі терең тамырланған "айырмашылықты" да мойындайды. Бұл айырмашылық Атлантикалық құл саудасының және одан кейінгі құлдық ұрпақтарының салдарынан туындады. Ол бұл айырмашылықты "біздің нағыз кім екенімізді" немесе диаспораның шынайы мәнін анықтайтын нәрсе деп сипаттайды. Мұндай өзіндік ерекшеліктің терең бірлікті білдіріп, бірақ айқын ерекшелік пен ішкі айырмашылықты қамтитыны Холлдан: "Олай болса, өзіндік ерекшелік ішіндегі 'айырмашылықтың' осы ойынын қалай сипаттауға болады?" деген сұрақ тудырады. Холлтың жауабы – "дифференция". Сөздегі "а" әрпі бізді оның бастапқы және жалпы түсінігінен шалқалатады, ал оны алғаш рет Жак Деррида енгізді. Бұл сөздің өзгеруі кеңістіктік және уақыттық айырмашылық арасындағы жіктерді көрсетеді және диаспораның мәнді нюанстарын толыққанды түсіндіреді.

Жалпыға ортақ саясат

Холл әлемдік конституция жобасын жасау үшін конвенция шақыру туралы келісімге қол қойғандардың бірі болды. Осының нәтижесінде, адамзат тарихында алғаш рет Жер Федерациясының Конституциясын жазу және қабылдау үшін Дүниежүзілік Конституциялық Ассамблея шақырылды.

Мұра

Stuart Hall кітапханасы, Iniva-ның өнер және мәдениет саласына арналған мамандандырылған анықтамалық кітапханасы, қазіргі уақытта Лондонның Пимлико ауданында орналасқан және 2007 жылы құрылған. Кітапхана Стюарт Холлдың есімімен аталады, ол көп жылдар бойы Iniva басқармасының төрағасы болды. 2014 жылдың қараша айында Стюарт Холлдың жетістіктерін тойлауға арналған бір апталық шара Лондон университетінің Голдсмитс колледжінде өтті, онда 28 қарашада жаңа академиялық ғимарат оның құрметіне профессор Стюарт Холл ғимараты (PSH) деп өзгертілді. 2014 жылдың желтоқсан айында оның естелігін сақтау және өмірлік еңбегін жалғастыру мақсатында Стюарт Холл қоры құрылғаны жарияланды. Қор "халыққа білім беруге, мәдениет пен қоғамдағы нәсіл және теңсіздік туралы маңызды мәселелерді дөңгелек үстелдер мен іс-шаралар арқылы қарастыруға, сондай-ақ Стюарт Холл қорының ғалымдары мен тұрақты суретшілерінен құралған желіні кеңейтуге" міндеттенді.

Жеке өмір

Холл феминист тарихшы Кэтрин Холлға үйленген еді.

1970 жылдар

Холл, Стюарт (1971). Девианттық, саясат және БАҚ. Бірмингем: Қазіргі заманғы мәдени зерттеулер орталығы. Холл, Стюарт (1971). "Пикчер Посттың өмірі мен өлімі", Кембридж шолуы, 92-том, 2201-сан. Холл, Стюарт; П. Уолтон (1972). Маркстің орналасуы: бағалаулар мен кетулер. Лондон: Адамдық контекст кітаптары. Холл, Стюарт (1972). "Пикчер Посттың әлеуметтік көзі", Мәдени зерттеулер жұмыс қағаздары, 2-сан, 71–120 беттер. Холл, Стюарт (1973). Телевизиялық дискурста кодтау және декодтау. Бірмингем: Қазіргі заманғы мәдени зерттеулер орталығы. Холл, Стюарт (1973). Маркстің 1857 жылғы "Грундизге кіріспесін" оқу. Бірмингем: Қазіргі заманғы мәдени зерттеулер орталығы. Холл, Стюарт (1974). "Маркстің әдіс туралы жазбалары: '1857 жылғы кіріспеге' оқу", Мәдени зерттеулер жұмыс қағаздары, 6-сан, 132–171 беттер. Холл, Стюарт; Т. Джефферсон (1976). Ритуалдар арқылы қарсылық, Соғыстан кейінгі Ұлыбританиядағы жастар субмәдениеттері. Лондон: Харпер Коллинз Академиялық. Холл, Стюарт; К. Критчер; Т. Джефферсон; Дж. Кларк; Б. Робертс (1978). Дағдарысты бақылау: тонау, мемлекет және құқық тәртібі. Лондон: Макмиллан. Лондон: Макмиллан баспасы. (жұмсақ мұқаба); (қатты мұқаба).

1980 жылдар

Холл, Стюарт (1980). "Кодтау / Декодтау". С. Холл, Д. Хобсон, А. Лоу және П. Уиллис (ред.) Мәдениет, БАҚ, Тіл: Мәдениеттану жұмыстары, 1972–79. Лондон: Хатчинсон, 128–138 бб. Холл, Стюарт (1980). "Жасы, артикуляция және үстемдік құрылған қоғамдар". ЮНЕСКО (ред.). Әлеуметтану теориялары: нәсіл және отаршылдық. Париж: ЮНЕСКО, 305–345 бб. Холл, Стюарт (1981). "Халықты түсіндіру бойынша жазбалар". "Халық тарихы және социалистік теория" кітабында. Лондон: Рутледж. Холл, Стюарт; П. Скратон (1981). "Заң, класс және бақылау". М. Фицджеральд, Г. Макленнан және Дж. Паусон (ред.). Қылмыс және қоғам. Лондон: RKP. Холл, Стюарт (1988). Жаңаруға қиын жол: Тэтчеризм және солшылдардың дағдарысы. Лондон: Verso Books. Холл, Стюарт (1989). "Этностық қатынастар: идентичность және ерекшелік". Radical America 23 (4): 9–20. Онлайн қолжетімді.

1990 жылдар

Интернетте қол жетімді.

2010 жылдар

Холл, Стюарт (2016). Мәдениеттану 1983: Теориялық тарих. Slack, Jennifer және Lawrence Grossberg (ред.), Duke University Press.

2020 жылдар

Марксизм туралы таңдалған жазбалар (2021), Дурхам: Дьюк университетінің баспасы, Раса және айырмашылық туралы таңдалған жазбалар (2021), Дурхам: Дьюк университетінің баспасы.