Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1953 жылғы Sikorsky тікұшақтарының көтеру сериясы
1953 airlift helicopter series by Sikorsky
Sikorsky CH-37 Mojave (компания белгілемесі S-56) – 1950-ші жылдардағы американдық, ірі ауыр жүктерді тасымалдауға арналған тікұшақ.
The Sikorsky CH 37 Mojave (company designation S 56) is an American large heavy lift helicopter of the 1950s.
Жобалау және әзірлеу
S-56 тікұшағы АҚШ Теңіз жаяу әскерлерінің (USMC) шабуылдық көлігі ретінде құрылды, оның сыйымдылығы 26 толық жабдықталған теңізші. 1951 жылы ұшаққа тапсырыс берілді, сол кездегі АҚШ Әскери-теңіз күштері мен Теңіз жаяу әскерлерінің HR2S белгілемесі қолданылды. Бірінші прототип, XHR2S 1, 1953 жылы ұшты, ал HR2S 1 тікұшақтарының өндірісі 1956 жылдың шілдесінде Теңіз жаяу әскерлерінің Бірінші тікұшақ эскадрильясына (HMX 1) басталды, барлығы алпыс тікұшақ өндірілді. 1954 жылы АҚШ Армиясы прототипті бағалап, 94 данасын CH-37A ретінде тапсырыс берді, алғашқы тікұшақ 1956 жылдың жазында жеткізілді. Барлық Теңіз жаяу әскерлері мен Армия үлгілері 1960 жылдың ортасына дейін жеткізілді. Армия үлгілері 1960 жылдардың басында CH-37B статусына дейін жаңартылды, оларға Lear автотұрақтандыру жабдығы және тікұшақ тік тұрғанда жүк тиеу және түсіру мүмкіндігі қосылды. 1962 жылы АҚШ әскери тікұшақтарының белгілемелерін біріктіру кезінде USMC үлгілері HR2S 1-ден CH-37C-ге қайта тағайындалды. Қызметке түскен кезде CH-37 Батыс әлеміндегі ең үлкен тікұшақ болды және бұл Sikorsky компаниясының алғашқы екі қозғалтқышты тікұшағы еді. Екі Pratt & Whitney R-2800 Double Wasp радиальды қозғалтқышы қондыру шанағында орнатылды, онда қысқартылатын қону тіректері де болды. Бұл фюзеляжға жүк тиеуге және түсіруге мүмкіндік берді. Алғашқы үлгілер үш M422 Mighty Mites (жеңіл джип сияқты көлік) немесе 26 әскерді тасымалдай алатын. Сақтау үшін негізгі ротор қанаттары фюзеляжға кері бүгіліп, ал құйрық роторының тірегі фюзеляжға алға бүгілді. CH-37 – кейінірек әскери тікұшақтарда қолданылған турбовалды қозғалтқыштардан үлкен, ауыр және аз қуатты поршеньді қозғалтқыштарды қолданған соңғы ауыр тікұшақтардың бірі. Осы себепті, тікұшақтың қызмет ету мерзімі салыстырмалы түрде қысқа болды, барлығы 1960 жылдардың соңында қызметтен шығарылды, Армияда алыс туысқан CH-54 Tarhe, ал Теңіз жаяу әскерлерінде CH-53 Sea Stallionмен алмастырылды. 1965 жылдың қыркүйегінде төрт CH-37B Вьетнамға АҚШ тікұшақтарын құлаған жерден алып шығуға көмектесу үшін жіберілді. Олар осы рөлде өте табысты болды, 7,5 миллион АҚШ долларынан астам құнды жабдықты қалпына келтірді, оның бір бөлігі жау шебінен алынды. CH-37 сонымен қатар парашютпен ғарыштан түскен пленкалық капсулаларды алып шығу үшін де қолданылды.
The S 56 came into being as an assault transport for the United States Marine Corps (USMC), with a capacity of 26 fully equipped Marines. An order for the aircraft was placed in 1951 using the U. S. Navy/U. S. Marine Corps designation of the time of HR2S. The first prototype, the XHR2S 1 flew in 1953 and production deliveries of the HR2S 1 began in July 1956 to Marine Helicopter Squadron One (HMX 1), with a total of sixty aircraft being produced. The United States Army evaluated the prototype in 1954 and ordered 94 examples as the CH 37A, the first being delivered in summer 1956. All Marine Corps and Army examples were delivered by mid 1960. Army examples were all upgraded to CH 37B status in the early 1960s, being given Lear auto stabilization equipment and the ability to load and unload while hovering. In the 1962 unification of United States military aircraft designations, the USMC examples were redesignated from HR2S 1 to CH 37C. At the time of delivery, the CH 37 was the largest helicopter in the Western world and it was Sikorsky's first twin engine helicopter. Two Pratt & Whitney R 2800 Double Wasp radial engines were mounted in outboard pods that also contained the retractable landing gear. This left the fuselage free for cargo, which could be loaded and unloaded through large clamshell doors in the nose. The early models could carry a payload of either three M422 Mighty Mites (a lightweight jeep like vehicle) or 26 troops. For storage, the main rotor blades folded back on the fuselage and the tail rotor mast folded forward on the fuselage. The CH 37 was one of the last heavy helicopters to use piston engines, which were larger, heavier and less powerful than the turboshaft engines subsequently employed in later military helicopters. This accounted for the type's fairly short service life, all being withdrawn from service by the late 1960s, replaced in Army service by the distantly related CH 54 Tarhe and in the Marine Corps by the CH 53 Sea Stallion. Four CH 37Bs were deployed to Vietnam in September 1965 to assist in the recovery of downed U. S. aircraft, serving in this role from Marble Mountain Air Facility until May 1967. They were very successful at this role, recovering over US$7.5 million worth of equipment, some of which was retrieved from behind enemy lines. The CH 37 was also used to recover film capsules descending from space by parachute.