Комедия Королі: Мартин Скорсезе фильмі

Кіріспе

1982 жылы Мартин Скорсезе режиссерлік еткен фильм, 1999 жылғы гонконгтық фильм.

«Комедия королі» – 1982 жылы Мартин Скорсезе режиссерлік еткен, Роберт Де Ниро (Скорсеземен бес рет серіктестік еткен), Джерри Льюис және Сандра Бернхардтың қатысуымен түсірілген американдық сатирикалық қара комедия. Пол Д. Циммерман жазған сценарийде атақтыларға табыну және американдық медиа мәдениеті сияқты тақырыптар көтеріледі. 20th Century Fox компаниясы фильмді 1983 жылдың 18 ақпанында АҚШ-та көрсетті, бірақ Исландияда екі ай бұрын шыққан. Фильмде өскелең стендап комедияшы сәтті комедиантқа ұшырасып, оған қатты құмарланады. Ол ардагер комедианттың әріптесі және досы болуды армандайды, ал ол адам оның қудалауынан қасақана жалтарып, қашып тырысады. Жас комедиан өзінің кумирінің құлына айналып, оны жұмыс істейтін телеарнаға шантаж жасауды жоспарлайды. Осы құлынау оған қалаған даңқын әкеледі, ол оны табысты мемуар жариялауға және телешоу түсіруге пайдаланады. Фильмнің түсірілімі 1981 жылдың 1 маусымында Нью-Йоркте жазушылардың болашақ ереуіліне байланысты басталды және 1983 жылы Канн кинофестивалінде көрсетілді. Фильм сыншылардан жағымды пікірлер алды, бірақ кассада сәтсіз болды, 19 миллион долларлық бюджетке қарсы 2,5 миллион доллар ғана жинады. Бұл Embassy International Pictures, кейіннен Regency Enterprises компаниясының алғашқы туындысы.

Сюжет

Руперт Пупкин – карьерасын бастауға талпынып, бірақ өзін-өзі алдап жүрген, тұрып-тұру комедианты. Сәтті комедиан және ток-шоу жүргізушісі Джерри Лэнгфордпен танысқаннан кейін, Руперт өзінің "үлкен мүмкіндігінің" енді келді деп ойлайды. Ол Лэнгфордтың шоуында орын алуға тырысады, бірақ оның қызметкерлері, әсіресе Кэти Лонг, және соңында Лэнгфордтың өзі оны үнемі қабылдамайды. Осының салдарынан Руперт өзі мен Лэнгфордтың әріптестер және достар болған күрделі және әуелі қиялдарына беріледі. Руперт Лэнгфордтың елдік үйіне шақырылмастан келгенде, онымен бірге Ританы шақырады. Лэнгфорд үйге келгенде Руперт пен Ританың үйге кіріп жатқанын көріп, ашуланып, оларға кетіп қалуын бұйырады. Руперт Лэнгфордтың жұмыстан шығаруын және Ританың кеңесін елемейді, сонда Лэнгфорд оған тек Лэнгфордтан құтылу үшін қоңырау шалуға рұқсат бергенін айтады. "50 есе қаттырақ" жұмыс істеуге ант ете отырып, Руперт ақыры кетеді. Көңілі қалып, Лэнгфордты ұстап алу жоспарын құрады. Ақы төлеу ретінде Руперт Лэнгфордтың шоуының сол кешкі эпизодында (қонақ ретінде Тони Рэндалл) алғашқы орын алуын және шоудың әдеттегідей көрсетілуін талап етеді. Телеарна басшылары, адвокаттар және ФБР Лэнгфордтың шоу эфирге шыққан соң босатылуы шартымен оның талаптарымен келіседі. Шоу мен эфирдің арасында Маша Лэнгфордпен "арман кездесуін" өткізеді, ол оның Манхэттендегі үйіндегі креслоға байланып тасталған. Лэнгфорд оны азғыру сылтауымен оны босатуға көндіреді, ол тапаншаны тартып алады, бірақ ол бұзылған оқтармен толтырылған ойыншық тапанша екенін біледі. Ол Машаны бағындыру үшін соққы береді және қала орталығына қашып кетеді, онда ол Руперттің теледидар экранындағы тұрып-тұруын ашулы көреді. Осы уақытта Руперттің өнерін студиялық көрермендер жақсы қабылдайды. Ол өзінің қиын балалық шағын сипаттап, сонымен бірге өз жағдайына күледі. Руперт Лэнгфордты шоу-бизнеске ену үшін ұрлағанын мойындайды. Көрермендер әлі де күліп отырғанда (бұл оның қойылымның бір бөлігі деп ойлайды), Руперт былай деп жауап береді: "Ертең сіздер менің әзілдеспегенімді білесіздер және бәріңіз мені ақымақ деп ойлайсыз. Бірақ мен былай деп ойлаймын: бір түнге патша болған жақсы, өмір бойы ақымақ болғаннан артық". Ританың барында көрсетілімді көрсеткеннен кейін, ол өзін тұтқындауға мақтанышпен келіседі, өйткені ФБР агенттері оның әзілдеріне наразы болады. Фильм Руперттің қылмысы туралы жаңалықпен аяқталады, оның алты жылға бас бостандығынан айыру жазасы және екі жылдан кейін шартты түрде босату, оның "көптен күткен" автобиографиясы, "Түнгі патша" деген маңдайшалармен көрсетіледі. Онда Руперт Лэнгфордты әлі де досы және ұстазы деп санайды және ол қазіргі уақытта бірнеше "тартымды ұсыныстарды" қарастырып жатыр, соның ішінде комедиялық турлар және оның естеліктерін киноға бейімдеу. Кейіннен Руперт сахнаға шығып, тікелей эфирде көрермендермен бірге теледидар арнасында оны комедияның патшасы ретінде таныстырады, ал Руперт өзі көрермендерге сөйлеуге дайындалады. Анонсшы "Ханымдар мен мырзалар, Руперт Пупкин" немесе осыған ұқсас сөздерді жеті рет қайталап, ал көрермендер үнемі қол шапалақтап, Руперт оларға күлімсіреп, қол бұлғап, иіліп тұрады.

Rupert Pupkin is an aspiring yet delusional stand up comedian trying to launch his career. After meeting Jerry Langford, a successful comedian and talk show host, Rupert believes his "big break" has finally come. He attempts to book a spot on Langford's show, but is continually rebuffed by his staff, particularly Cathy Long, and finally by Langford himself. Along the way, Rupert indulges in elaborate and obsessive fantasies in which he and Langford are colleagues and friends. Hoping to impress, Rupert invites a date, Rita, to accompany him when he arrives uninvited at Langford's country home. When Langford returns home to find Rupert and Rita settling in, he angrily tells them to leave. Rupert continues brushing off Langford's dismissals and Rita's urging until Langford finally retorts that he had only told Rupert he could call him so Langford would get rid of him. Bitterly vowing to work "50 times harder", Rupert finally leaves. Exhausted with rejection, Rupert hatches a kidnapping plot with the help of Masha, a fellow stalker similarly obsessed with Langford. As ransom, Rupert demands that he be given the opening spot on that evening's episode of Langford's show (guest hosted by Tony Randall) and that the show be broadcast in normal fashion. The network's bosses, lawyers and the FBI agree to his demands, with the understanding that Langford will be released once the show airs. Between the taping of the show and the broadcast, Masha has her "dream date" with Langford, who is taped to a chair in her parents' Manhattan townhouse. Langford convinces her to untie him under the guise of seduction, at which time he seizes the gun, only to find it is a toy gun loaded with faulty pellets. He slaps Masha to subdue her and flees downtown, where he angrily sees Rupert's full stand up routine on a series of television display sets. Meanwhile, Rupert's act is well received by the studio audience. In his act, he describes his troubled upbringing while simultaneously laughing at his circumstances. Rupert then closes his act by confessing to the audience that he kidnapped Langford to break into show business. As the audience still laughs (thinking it is still a part of his act), Rupert responds by saying: "Tomorrow, you'll know I wasn't kidding and you'll all think I'm crazy. But I figure it this way: better to be king for a night than a schmuck for a lifetime." Having shown the broadcast to Rita at her bar, he proudly submits to his arrest as the FBI agents profess distaste for his jokes. The film ends with a news report of Rupert's crime, his six year prison sentence and parole after two years, set to a montage of storefronts stocking his "long awaited" autobiography, King for a Night, which states that Rupert still considers Langford his friend and mentor and that he is currently weighing several "attractive offers," including comedy tours and a film adaptation of his memoirs. Rupert later takes the stage for a television special with a live audience, where an announcer enthusiastically introduces him as the King of Comedy, while Rupert himself prepares to address his audience. The announcer repeats "Ladies and gentlemen, Rupert Pupkin", or similar variations seven times while the audience claps continuously and Rupert smiles, waves and bows at them.

Басты актерлер

Роберт Де Ниро – Руперт Пупкин, Лэнгфордтың шоуында көрінуді армандаған, психикалық денсаулығымен күресіп жүрген, жаңадан бастаған комедиант. Пупкин өзін "Комедия королі" деп таныстырады. Джерри Льюис – Джерри Лэнгфорд рөлінде, танымал түнгі тележүргізуші. Сандра Бернхард – Маша, Лэнгфордтың тағы бір психикалық тұрақсыз жанкүйері. Дианн Эбботт – Рита Кин, Руперттің сүйіктісі, бармен.

Өндіріс

"Ашулы бұқа" аяқталғаннан кейін Скорсезе көркем фильмдерден бас тартып, деректі фильмдер түсіру туралы ойлады, өйткені ол өзін "қанағатсыз" сезінді және әлі "ішкі тыныштығын" таппады. Дегенмен, ол өзінің сүйікті жобасы - "Мәсіхтің соңғы азғырылуы" ролін ойнауға құштар болды және Де Нироның Иса Мәсіхтің рөлін ойнауын қалады. Де Ниро қызығушылық танытпады және олардың келесі ынтымақтастығы комедия болуын жөн көрді. Ол кино сыншысы Пол Д. Циммерманның сценарийін сатып алған. Майкл Симино 1979 жылы 7 наурызда "Комедияның патшасы" фильмінің режиссері болып жарияланды, бірақ 10 қарашада Мартин Скорсезе оны алмастырды, себебі фильмнің түсірілімі тоқтап қалды. Боб Фоссе қысқа уақытқа фильмді түсіруді ойлап, Энди Кауфманды Руперт Ппкин, Сандра Бернхардты Маша және Сэмми Дэвис-младшийді Джерри Лэнгфорд ретінде ұсынды. Фосс оқыған бастапқы жобада Лэнгфорд кейіпкері 24 сағаттық теледидар телешоуларының қайырымдылық телешоуларына ұқсас, екі жүзді, өзімшіл жүргізушісі болуы керек еді. Ақырында, Фосс фильмді "Жұлдыз 80" режиссері үшін жіберді, ал Лэнгфорд кейіпкері телемарафоннан кешкі ток-шоу жүргізушісіне ауыстырылды. Скорсезе, әсіресе Американың жазушылар гильдиясының шабуылға ұшырауымен, тағы бір фильм түсіруді көтере ала ма деп ойлады. Продюсер Арнон Милчан Нью-Йорктегі орындарында толықтай түсіру арқылы жобаны Голливудтың араласуынан аулақ ұстауға тырысты және кішігірім кинокомпанияның қатысуымен оны уақытында жеткізе алатынын сезінді. Скорсезе бірнеше рет сахнаға түсіп, бір сахнаны жетілдіруге екі апта уақыт жұмсады, нәтижесінде үлкен көлемде кадрлар түсірілді, оларды өңдеу қажет болды. Де Ниро Руперт Пупкин рөлін ойнауға "рөлдерді ауыстыру" әдісін ойлап тапты, ол өзінің автограф іздеген адамдарын қуып, оларды аңдып, көптеген сұрақтар қоюдан тұрады. Скорсезедің есіне түскендей, ол тіпті өзінің ұзақ уақыт бойы аңдыған адамдарымен кездесуге және сөйлесуге келісті: жігіт оны әйелімен бірге күтіп отырды, ол жағдайдан ұялған қорқынышты әйел еді. Ол оны Нью-Йорктен екі сағатқа қашықтықта орналасқан үйіне тамаққа шақырғысы келді. Ол оны Манхэттенде қалуға көндіргеннен кейін, [Де Ниро] одан: "Неге мені аңдып жүрсің? Не қалайсың?" - деп сұрайды. Ол: "Сендермен бірге тамақтанып, сусын ішіп, әңгімелесіп-ақ қояйын. Анам сәлем айтуды сұрады. Де Ниро сонымен қатар бірнеше ай бойы жұмыс істеп жатқан комедианттарды қарап, олардың орындауларының ырғағы мен уақытын дұрыс анықтау үшін жаттықты. Ол өзінің кейіпкерімен толықтай үйлесімді болды, ол Льюистен кешкі асқа шақырудан бас тартты, өйткені ол "оның мойнына тұрып, оны [оның] мүмкіндігі үшін өлтіруге дайын болды". Скорсезе туралы Скорсезе туралы өмірбаянында / оның жұмысының шолуында режиссер Джерри Льюисті жоғары бағалады, ол түсіру алдындағы алғашқы әңгімеде Льюис өте кәсіби болды және түсіру алдында оған эголық қақтығыстар мен қиындықтар болмайды деп сендірді. Скорсезе Льюистің фильмдегі рөлі өте төмен бағаланған және көбірек мақтауға лайық деп санайтынын айтты. People журналына берген сұхбатында Льюис Скорсезе мен Де Нироның фильм түсіру кезінде "Люистің ашуын өршіту үшін" антисемиттік епітеттерді қолдану сияқты әдіспен әрекет ету трюктерін қолданғанын мәлімдеді. Льюис фильмді түсірудің қызықты тәжірибесі екенін айтып, Скорсезе мен Де Ниромен жақсы қарым-қатынаста болғанын атап өтті. Льюис сценарийдің белгілі бір аспектілеріне қатысуға шақырылғанын айтты. Ол Руперт Пупкин Джерриді өлтіретін аяқтайды, бірақ бұл ұсыныстан бас тартты. Нәтижесінде Льюис фильм жақсы болғанымен, "соңы" жоқ деп ойлады. DVD-ге арналған сұхбатта Скорсезе Лэнгфордтың қарт әйелдің автограф сұрауына келіскеннен кейін туысымен телефон арқылы сөйлесуден бас тартқан қысқа сахнаны ұсынғанын, оны "Сен тек қана қатерлі ісікке шалдығуың керек!" деп айқайлауға итермелегенін айтты. Бұл сахна Льюис өміріндегі шынайы оқиғаға негізделген, және ол уақытты дұрыс таңдау үшін қарт әйелді ойнайтын актрисаны басқарып отырды. Скорсезе Циммерманның сценариін 1974 жылы Роберт Де Ниро ұсынғаннан кейін алғаш рет білді, бірақ ол жобамен жеке байланысы жоқ деп, жобадан бас тартты. Майкл Симино режиссерлікке тағайындалды, бірақ ол "Жаспан қақпасын" түсіру үшін жобадан кеткеннен кейін сценарийге қатысы болмады. Өзінің танымалдық дәрежесінен алшақтап, фильмді "нағыз тез" жасауға болатынын және ол "Нью-Йорк фильмі" болатынын Де Нироның талап етуі Скорсезедің жобаға деген қызығушылығын қайтадан жандырды.

After Raging Bull was completed, Scorsese had thought about retiring from feature films to make documentaries instead because he felt "unsatisfied" and had not found his "inner peace" yet. However, he was keen to do a pet project of his, The Last Temptation of Christ, and wanted De Niro to play Jesus Christ. De Niro was not interested and preferred their next collaboration to be a comedy. He had purchased the rights to a script by film critic Paul D. Zimmerman. Michael Cimino was announced as the director for The King of Comedy on March 7, 1979, but was replaced by Martin Scorsese on November 10, due to production being stalled by Cimino's focus on the editing process of Heaven's Gate. Bob Fosse briefly considered directing the film and suggested Andy Kaufman as Rupert Pupkin, Sandra Bernhard as Masha and Sammy Davis Jr. as Jerry Langford. In the original draft that Fosse read, the Langford character was to be a self absorbed, hypocritical host of 24 hour TV telethons for charity much like Jerry Lewis's own yearly telethons. Ultimately, Fosse passed on the film in favor of directing Star 80 instead, and the Langford character was switched from a telethon host to a late night talk show host. Scorsese pondered whether he could face shooting another film, particularly with a looming strike by the Writers Guild of America. Producer Arnon Milchan aimed to keep the project away from Hollywood interference by filming entirely on location in New York, and felt he could deliver it on time with the involvement of a smaller film company. Scorsese shot scenes multiple times, spending a fortnight reshooting to perfect one scene, resulting in a large amount of footage which had to be edited down. De Niro prepared for the role of Rupert Pupkin by developing a "role reversal" technique, consisting of chasing down his own autograph hunters, stalking them and asking them many questions. As Scorsese remembered, he even agreed to meet and talk with one of his longtime stalkers:The guy was waiting for him with his wife, a shy suburban woman who was rather embarrassed by the situation. He wanted to take him to dinner at their house, a two hour drive from New York. After he had persuaded him to stay in Manhattan, [De Niro] asked him, 'Why are you stalking me? What do you want?' He replied, 'To have dinner with you, have a drink, chat. My mom asked me to say hi. 'De Niro also spent months watching stand up comedians at work to get the rhythm and timing of their performances right. Fully in phase with his character, he went as far as declining an invitation to dinner from Lewis because he was "supposed to be at his throat and ready to kill him for [his] chance". In the biography/overview of his work, Scorsese on Scorsese, the director had high praise for Jerry Lewis, stating that during their first conversation before shooting, Lewis was extremely professional and assured him before shooting that there would be no ego clashes or difficulties. Scorsese said he felt Lewis' performance in the film was vastly underrated and deserved more acclaim. In an interview with People magazine, Lewis claimed that Scorsese and De Niro employed method acting tricks during the filming, such as using antisemitic epithets to "pump up Lewis's anger". Lewis described making the film as a pleasurable experience and noted that he got along well with both Scorsese and De Niro. Lewis said he was invited to collaborate on certain aspects of the script dealing with celebrity life. He suggested an ending in which Rupert Pupkin kills Jerry, but was turned down. As a result, Lewis thought that the film, while good, did not have a "finish". In an interview for the DVD, Scorsese stated that Lewis proposed the brief scene in which Langford, having acquiesced to an old lady's request for an autograph, refuses to speak on the phone to her relative, prompting her to scream at him, "You should only get cancer!" The scene was based on a real incident from Lewis's life, and he directed the actress playing the old lady to get the timing right. Scorsese first became aware of Zimmerman's script after it was brought to him by Robert De Niro in 1974, but declined the project citing that he felt no personal connection with it. Michael Cimino was attached to direct but his involvement with the script fell through when he left the project to direct Heaven's Gate. Prompted by the alienation he felt from his growing celebrity status, and De Niro's insistence that the film could be made "real fast", and that it would be a "New York movie" Scorsese's interest in the project was rekindled.

Кастинг

Скорсезе ток-шоу жүргізушісі Джерри Лэнгфорд рөліне алғашқы кандидат ретінде Джонни Карсонды қарастырған. Карсон рөлден бас тартып, "бір рет түсіргені маған жеткілікті" деген. Джоуи Бишоп, Орсон Уэллс және Дик Каветт те қарастырылды. Фрэнк Синатра мен Дин Мартин бастапқыда Rat Pack тобының барлық мүшелері қарастырылды, бірақ соңында Мартиннің бұрынғы әріптесі Джерри Льюисті таңдау туралы шешім қабылданды.

Негізгі фотосурет

Арнон Милчан DGA ереуіліне байланысты жұмыс тоқтау мүмкіндігін болдырмау үшін түсіруді жоспарланған мерзімнен бір ай бұрын бастауды ұсынды. Сонымен қатар, Скорсезе денсаулығы нашар болды. Фильм 1981 жылдың 1 маусымында басталды және жиырма аптадан астам уақытқа созылды, Скорсезе әр күні сағат 16:00-дан 19:00-ға дейін түсірді.

Скорсезе денсаулығы

Скорсезе фильм түсірілу алдында да, түсірілім кезінде де денсаулығы нашарлап кетті. Ол бұған дейін үш фильмді қатарынан түсірген, содан көп ұзамай шаршап, пневмонияға шалдығып ауруханаға жатты. Ол түсірілім басталғанда әлі толық жазылмаған еді. Тығыз түсірілім кестесі Скорсезеге қалған уақытын емделуге жұмсауға мүмкіндік берді. Бұл ән, өндіріс тобының кенеттен қайтыс болған бір мүшесіне арналған, саундтрек альбомында бар, бірақ фильмде қолданылмаған. "The King of Comedy" саундтрегі – композитор Боб Джеймстің танымал музыка мен тақырыптық оркестрлік музыкасының үйлесімі. Саундтрекке B.B. King, Van Morrison және Ray Charles сияқты әртістердің әндері енген. Мұндай поп және оркестрлік музыканың біріктірілуі кейін "Gangs of New York", "The Aviator" және "The Departed" фильмдерінде де қолданылды.

Үй медиасы

Комедияның патшасы 2002 жылдың 12 желтоқсанында 1-аймақтық DVD-де, ал 2004 жылдың 19 сәуірінде 2-аймақтық DVD-де жарық көрді. Фильмнің цифрлық жаңаруы 2013 жылдың 27 сәуірінде Де Нироның Трибека кинофестивалінің жабылу фильмі ретінде көрсетілді. Бұл соңғы нұсқа фильмнің түпкілікті камераға түсірілген негативтерінен жасалған және жаңартылған дыбыр жолына ие. Жаңартылған фильмті Blu-ray форматында 2013 жылдың 29 қазанында шығару жоспарланған, бірақ 30 жылдық мерейтойлық үйде таратқаны 2014 жылдың 25 наурызына дейін кейінге жылдырылды.

Сахналық мюзикл

2015 жылы Бродвейде Стивен Траск музыкасын және ән сөздерін жазатын, ал Крис Д'Ариенцо кітабын жасайтын сахналық мюзикл жасалатыны жарияланды.

Қабылдау және мұра

Фильм сыншылар тарапынан жақсы қабылдануға қарамастан, прокатта сәтсіздікке ұшырады. Де Ниро фильмнің «мүмкін, адамдар көргісі келмейтін немесе білгісі келмейтін бір аура бергендіктен, жақсы қабылдамаған болар» деді. 2023 жылға дейін 70 сыншының пікіріне сүйене отырып, Rotten Tomatoes шолу агрегаторында сыншылардың 89% фильмге оң баға берді, орташа бағасы 8.30/10 құрады. Сайттың сыншыларының консенсусы былай деді: «Жарық көрген кезде дұрыс түсініксіздікке ұшыраған «Комедия королі» бүгін қорқынышты түрде болашақты болжайды және Роберт Де Нироның ерекше симпатиялы психопат рөліндегі керемет ойынын ұсынады». Metacritic 13 сыншы пікіріне сүйене отырып, 100 балдық шкала бойынша 73 балдық орташа баға берді, бұл «жалпы алғанда оң пікірлерді» көрсетеді. Time Out оны «Жылдың ең қорқынышты және ең жақсы фильмдерінің бірі» деп атады. Chicago Sun-Times газетінен Роджер Эберт фильмге төрт жұлдыздың үшеуін беріп, «Комедия королі – мен көрген ең құрғақ, ауыр және жаралы фильмдердің бірі. Скорсезе оны жасағанға сену қиын» деп жазды. Ол сондай-ақ: «Скорсезе бұл фильмде күлкіні қаламайды, сонымен қатар, оны түсіруді де қаламайды. Фильмнің негізгі тақырыбы кейіпкерлердің танылуға жасаған әрекеттеріне оң жауап ала алмауында» деді. Ол фильмнің «күлкілі емес екенін, сонымен қатар жаман фильм де емес екенін атап өтті. Оны көру қиын, есте сақтау жағымсыз, бірақ өзінің жолымен өте тиімді». Критик Джин Сискел оны 1986 жылғы «At the Movies» эпизодында «Жасырылған қазыналар» тізіміне қосты. Chicago Reader журналының жазушысы Дэйв Кехр фильмге оң баға беріп, оны «Такси жүргізушісінің» жалғасы деп атады және «фильмнің орталықсыздығы ашуландырады, бірақ ол амбициялық және тәуекелге толы». Джойс Миллман «Салон» журналында оны «Мартин Скорсезенің «Мәсіхтің соңғы құмарлығынан» кейінгі екінші ең танымал емес фильмі» деп атады. «Бұл өкінішті, өйткені бұл Скорсезенің «Такси жүргізушісінен» кейінгі екінші ең ұлы фильмі». Алайда, барлық сыншылар фильмге оң баға бермеді. «Empire» журналынан Адам Смит оны «тиімді қара комедия болу үшін жеткілікті күлкілі де емес, триллер/қорқыныш элементтерін пайдалану үшін жеткілікті қорқынышты да емес» деп атады. «Скорсезе картинасы» кітабының авторы Дэвид Эрнштейн 1983 жылғы шолуында фильмнің аралас реакциясын атап өтті. Ол «Комедия королінің» «көпшілік көрермендердің мақұлдауына немесе сыншылардың бірауыздан мақтауына тым жақын» екенін мәлімдеді. Ол фильмнің Рейган әкімшілігінің алғашқы жылдары түсірілген басқа фильмдерге қарағанда Рейган әкімшілігіне өте сын көзбен қарағанын сенді (бірақ сценарий Рейган сайланғанға дейін жазылған және түсірілім Рейган билікке келгеннен кейін бес айдан аз уақыттан кейін басталды). «Фильм әлемінде қарапайым сезімдер мен сөздер жинақталған кезде «Комедия королі» сияқты фильмдер тікелей шабуыл жасайды. «Кішкентай адамның» жеңісі тек неофашистік қанқұмарлық болып шықты». The New Yorker журналының Паулин Каэл фильмді ұнатпаған сыншылардың бірі болды, ол Руперт Пупкиннің кейіпкерін «жаусыз Джейк ЛаМотта» деп сипаттады. Ол былай деп жалғастырды: «Де Ниро кейіпкерлерінің жанын жасырып жатыр. Де Нироның «Жақсы көшелер», «Такси жүргізушісі» және «Нью-Йорк, Нью-Йорк» фильмдеріндегі «батырлығы» ол өзін жансыз кейіпкерлердің ескірген бейнесіне айналдырғаннан кейін «анти-актерлікке» құлдырады. Пупкин – ештеңе». Скорсезе «адамдар Бобты «Комедия королі» деп шатастырып, оны манекен ретінде көреді» дейді. Скорсезе Де Нироның Руперт Пупкин рөлін барлық серіктестіктерінің ішіндегі ең сүйіктісі деп атады. Жапон режиссері Акира Куросава «Комедия королі» фильмін өзінің сүйікті фильмдерінің бірі деп атады. Неміс режиссері Вим Вендерс оны өзінің ең сүйікті 15 фильмінің қатарына қосты. 2010 жылы Марк Кермод фильмді Скорсезедің ең үздік фильмдерінің бірі деп бағалады. Фильмде Маша рөлін сомдаған Сандра Бернхард 2013 жылы берген сұхбатында Джек Блэктің қайта түсіруге қызығушылық танытқанын айтты. Алайда ол бұл идеяны қабылдамады, өйткені оны жүзеге асыру «кеш» болды. Актер Стив Карелл мен режиссер Беннетт Миллер, екеуі де қара комедияның жанкүйерлері, «Комедия королі» жеке сүйіктісі және «Фокскачерде» Джон Э. Дюпонттың социопаттық кейіпкерін қалыптастыруға шабыттанды. 2019 жылы түсірілген «Джокер» фильмінің сценарийін режиссер Тодд Филлипс пен сценарист Скотт Сильвер жазған, ол Филлипс «Комедия королі» және Скорсезедің 1976 жылғы «Такси жүргізушісі» фильмдерінен шабыт алғанын жиі айтады.

Although the film was well received by critics, it bombed at the box office. De Niro said that the film "maybe wasn't so well received because it gave off an aura of something that people didn't want to look at or know". as of 2023, 89% of critics have given the film a positive review on review aggregator Rotten Tomatoes based on 70 critic reviews, with an average rating of 8.30/10. The site's critics consensus states, "Largely misunderstood upon its release, The King of Comedy today looks eerily prescient, and features a fine performance by Robert De Niro as a strangely sympathetic psychopath." Metacritic gives it a weighted average score of 73 out of 100 based on 13 critic reviews, indicating "generally favorable reviews". Time Out called it "Creepiest movie of the year in every sense, and one of the best". Roger Ebert of the Chicago Sun Times gave the film three out of four stars, writing, "The King of Comedy is one of the most arid, painful, wounded movies I've ever seen. It's hard to believe Scorsese made it". He also wrote, "Scorsese doesn't want laughs in this movie, and he also doesn't want release. The whole movie is about the inability of the characters to get any kind of a positive response to their bids for recognition." He concluded the film "is not, you may already have guessed, a fun movie. It is also not a bad movie. It is frustrating to watch, unpleasant to remember, and, in its own way, quite effective." Fellow critic Gene Siskel recommended it on his list as part of their "Buried Treasures" in a 1986 episode of At the Movies. Dave Kehr of the Chicago Reader gave the film a favorable review, calling it "clearly an extension of Taxi Driver and the "uncenteredness of the film is irritating, though it's irritating in an ambitious, risk taking way". Joyce Millman of Salon called it "Martin Scorsese's second least popular movie, after The Last Temptation of Christ. Which is a shame, because it's Scorsese's second greatest film, after Taxi Driver". However, not all critics gave the film positive reviews. Adam Smith of Empire called it "Neither funny enough to be an effective black comedy nor scary enough to capitalise on its thriller/horror elements". David Ehrenstein, author of The Scorsese Picture, noted the mixed response of the film in his 1983 review. He stated that The King of Comedy "cuts too close to the bone for either large scale mass audience approval or unanimous mainstream critical acclaim". He believed that the film presented a very critical portrayal of the Reagan administration in contrast to other films made during the administration's early years (although the script was written well before Reagan's election, and shooting began less than five months after Reagan took office). "At a time when the film world piles on simple minded sentiment in thick gooey gobs, a picture like The King of Comedy appears a frontal assault. The triumph of the 'little guy' is revealed to be nothing more than lumpen neo Fascist blood lust." Pauline Kael of The New Yorker was one of the critics who disliked the film, describing the character of Rupert Pupkin as "Jake LaMotta without fists". She went on to write that "De Niro in disguise denies his characters a soul. De Niro's 'bravura' acting in Mean Streets, Taxi Driver and New York, New York collapsed into 'anti acting' after he started turning himself into repugnant flesh effigies of soulless characters Pupkin is a nothing." Scorsese says that "people were confused with King of Comedy and saw Bob as some sort of mannequin". Scorsese has called De Niro's role as Rupert Pupkin his favorite of all their collaborations. The Japanese filmmaker Akira Kurosawa cited The King of Comedy as one of his favorite films. German director Wim Wenders numbered it among his 15 favorite films. In a 2010 retrospective, Mark Kermode ranked the film among Scorsese's finest. Sandra Bernhard, who plays Masha in the film, indicated in a 2013 interview that Jack Black was interested in a remake. However, she dismissed the idea, saying it was "too late" to do it. Actor Steve Carell and director Bennett Miller, both black comedy fans, cited The King of Comedy as a personal favorite and inspiration to shape the sociopath character of John E. du Pont in Foxcatcher. The screenplay for the 2019 film Joker, which also featured De Niro and written by director Todd Phillips and co writer Scott Silver, is frequently cited by Phillips as drawing inspiration from both The King of Comedy and Scorsese's 1976 film Taxi Driver.

Аяқтау туралы пікірталас

Кинотанушы Дэвид Бордуэлл "Фильм көрушілер нұсқаулығы" кітабында аяқтың шындық екеніне сенуге бола ма, жоқ па деген мәселені талқылауға болатын тақырып ретінде айтқан, себебі аяқтың шындық немесе қиял екендігіне нақты жауап жоқ. Фильмнің соңына қарай фантазия мен шындық арасындағы шекара көрермендер де, кейіпкер де үшін бұлыңқы болады. Скорсезе нақты жауап бермейді, бірақ әр көрерменді фильмді қалай түсінуге болатыны туралы өз пікірін қалыптастыруға итермелейді. "The Criterion Collection" DVD-сіндегі "Black Narcissus" фильміне берген түсіндірмесінде Скорсезе Майкл Пауэллдің фильмдерінің "The King of Comedy" фильмінің қиял концепциясына әсер еткенін мәлімдеді. Скорсезе Пауэллдің қиял мен шындықты ешқандай айырмашылықсыз қарастырғанын, сондықтан қиял сахналарын мүмкіндігінше шынайы етуге тырысқанын айтты. Скорсезе Руперт Пупкиннің кейіпкерінің қиялы мен шындықты ажырата алмауы да осыған ұқсас екенін атап өтеді. Скорсезе фильмде де осы эффектке қол жеткізуді көздеді, сондықтан оның сөзімен айтқанда, "қиял шындықтан да шынайы".

Такси жүргізушісі қосылымы

Руперт Пупкинді «Такси жүргізушісі» фильміндегі Трэвис Биклмен салыстырған: екі кейіпкердің де сыртқы объективті және ішкі субъективті шындық арасындағы шекараны анықтауда қиындықтары бар, яғни шындықты қабылдауда мәселелері бар. Ойын-сауық туралы жазатын Мэрилин Бек өзінің шолуында Джонни Карсонның «Комедия королі» фильміне қатысудан бас тартуын қолдады, себебі ол фильм Джон Хинкли сияқты психопаттарды ынталандыра алады деп қорқыды. Бек «Комедия королі» фильмін «Такси жүргізушісінен» әлдеқайда қауіпті деп есептеді, себебі онда зорлық-зомбылық пен қан төгілу жоқ, сондай-ақ көрермендер Де Ниромен оңай байланыс орната алады. Фильмнің алғашқы DVD нұсқасындағы деректі фильмде Скорсезе өзі екі кейіпкер арасындағы байланысты мойындады: «Такси жүргізушісі. Трэвис. Руперт. Оқшауланған тұлға. Руперт Трэвистен зорбалыққа бейім бе? Мүмкін».

Марапаттар мен ұсыныстар

Жыл Ассоциациясы Санат Номинацияланған туынды Нәтиже Ref. (Reference(s))1983 Канн кинофестивалі Алтын пальма Мартин Скорсезе 1983 BAFTA сыйлығы Ең үздік режиссура Ең үздік актер Роберт Де Ниро Ең үздік қосалқы актер Джерри Льюис Ең үздік түпнұсқа сценарий Пол Д. Циммерман Ең үздік фильм монтажы Тельма Шунмейкер 1984 Лондон кино сыншылары шеңбері Жылдың ең үздік фильмі Комедия патшасы 1984 Ұлттық кино сыншылары қоғамы Ең үздік қосалқы актриса Сандра Бернхард