Рембрандт Пиль: Америка суретшісі және музей сақтаушысы
Rembrandt Peale
Рембрандт Пиль – америкалық суретші (1778-1860). Джордж Вашингтон, Томас Джефферсон портреттерімен танымал, неоклассицизм стилінде жұмыс істеген. Суретші және мұражайшы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық суретші және мұражайшы (1778–1860)
американдық суретші
American artist and museum keeper (1778–1860)
the American artist
Рембрандт Пил (22 ақпан 1778 – 3 қазан 1860) – американдық суретші және мұражайшы. Көлемді портреттер салған суретші, ол әсіресе Джордж Вашингтон мен Томас Джефферсон президенттерінің бейнелерін салуымен танымал болды. Пилдің стиліне оның отыздан асқан шағында Парижде болған кездегі француз неоклассицизмі әсер еткен.
Rembrandt Peale (February 22, 1778 – October 3, 1860) was an American artist and museum keeper. A prolific portrait painter, he was especially acclaimed for his likenesses of presidents George Washington and Thomas Jefferson. Peale's style was influenced by French neoclassicism after a stay in Paris in his early thirties.
Ерте өмір және білім
Пил 1778 жылдың 22 ақпанында қазіргі Ричборо қаласының жанында, Пенсильвания штатының Бакс округінде дүниеге келді. Оның анасы Рэйчел Брюэр, әкесі Чарльз Уилсон Пил болатын, ал ол олардың тірі қалған алты баласының үшіншісі еді (барлығы 11 бала қайтыс болған). Әкесі де белгілі суретші болғандықтан, оны 17 ғасырдың танымал голланд суретшісі және гравері Рембрандт Харменссон ван Рейнның құрметіне атаған. Әкесі өзінің барлық балаларына, соның ішінде Рафаэль Пилге, Рубенс Пилге және Тициан Пилге пейзаждар мен портреттер салуды үйретті, сондай-ақ Рембрандтты өнер мен ғылымға баулыды. Рембрандт сегіз жасында сурет салуға кірісті. Анасы қайтыс болғаннан және әкесі қайта үйленгеннен кейін бір жыл өткен соң, Пил өнер мектебін тастап, 13 жасында өзінің алғашқы автопортретін жасады. Бұл картина жас суретшінің ерте дамыған шеберлігін көрсетеді. Дегенмен, киімдері 13 жастағы балаға қарағанда ересек көрінеді, ал Пилдің шашы Ренессанс дәуіріндегі періштелердің шашы сияқты иілген. Кейіннен Пил "бұл суретті жас суретшілерге, оларды жақсы нәтижеге жетуге шабыстану үшін жиі көрсететін".
Peale was born on February 22, 1778, near present day Richboro, Pennsylvania, in Bucks County Pennsylvania, the third of six surviving children (11 had died) to his mother, Rachel Brewer, and father, Charles Willson Peale, in Bucks County. His father was also a notable artist, and named him after the noted 17th century Dutch painter and engraver Rembrandt Harmenszoon van Rijn. His father also taught all of his children, including Raphaelle Peale, Rubens Peale, and Titian Peale, to paint scenery and portraiture, and tutored Rembrandt in the arts and sciences. Rembrandt began drawing at the age of eight. A year after his mother's death and the remarriage of his father, Peale left the school of the arts, and completed his first self portrait at the age of 13. The canvas displays the young artist's early mastery. The clothes, however, give the notion that Peale exaggerated what a 13 year old would look like, and Peale's hair curls like the hair of a Renaissance angel. Later in his life, Peale "often showed this painting to young beginners, to encourage them to go from 'bad' to better "
Мансап
1787 жылдың шілдесінде Чарльз Уилсон Пил Джордж Вашингтонмен ұлы Рембрандтті таныстырды, ал жас суретші әкесі болашақ президентті суретке түсіргенін бақылады. 1795 жылы, 17 жасында Рембрандт есейген Вашингтонды суретке түсіріп, оны нақты жасынан әлдеқайда ереуілдей көрсетті. Портрет жақсы қабылданып, Рембрандт үшін дебют болды. 1822 жылы Пил Нью-Йорк қаласына көшіп, Вашингтонның «үлгілік бейнесі» болатын сурет салуға кірісті. Ол Джон Трумбулл, Гилберт Стюарт және өз әкесі сияқты басқа суретшілердің портреттерін, сондай-ақ 1795 жылғы өзі салған суретті зерттеді, бірақ ол сурет оны толық қанағаттандырмады. 1824 жылы аяқталған «Патрия Патер» (Patriae Pater) атты туындысы Вашингтонды сопақ терезе арқылы бейнелейді және көптеген адамдар оны Гилберт Стюарттың бірінші президенттің Афинеумдағы суретімен теңестіреді. Кейін Пил осы «Портхол» (Porthole) суретінің сәттілігін пайдалануға тырысты. «Патрия Патер» («Еліміздің әкесі» деген мағынадағы латын тіліндегі сөз) 1832 жылы Конгресс тарапынан 2000 долларға сатып алынды. Қазіргі уақытта ол Ескі Сенат залында ілінген. 1826 жылы Пил Нью-Йорк қаласында Ұлттық дизайн академиясын құруға көмектесті. Пил 70-тен астам толыққанды көшірмелер жасады, оның ішінде Вашингтонның толық әскери формадағы суреті де бар, ол қазіргі уақытта Овалдық кабинетте ілінеді. Пил басқа да белгілі портреттерді салуды жалғастырды, мысалы, үшінші президент Томас Джефферсонды (1805 жылы) және кейіннен Бас судья Джон Маршаллдың портретін жасады.
In July 1787, Charles Willson Peale introduced his son Rembrandt to George Washington, and the young aspirant artist watched his father paint the future president. In 1795, at the age of 17, Rembrandt painted an aging Washington, making him appear far more aged than in reality. The portrait was well received, and Rembrandt had made his debut. In 1822, Peale moved to New York City, where he embarked on an attempt to paint what he hoped would become the "standard likeness" of Washington. He studied portraits by other artists including John Trumbull, Gilbert Stuart and his own father, as well as his own 1795 picture which had never truly satisfied him. His resulting work Patriae Pater, completed in 1824, depicts Washington through an oval window, and is considered by many to be second only to Gilbert Stuart's iconic Athenaeum painting of the first president. Peale subsequently attempted to capitalize on the success of what quickly became known as his "Porthole" picture. Patriae Pater (Latin for "Father of Our Country") was purchased by Congress in 1832 for $2,000. It currently hangs in the Old Senate Chamber. In 1826, he helped found the National Academy of Design in New York City. Peale went on to create over 70 detailed replicas, including one of Washington in full military uniform that currently hangs in the Oval Office. Peale continued to paint other noted portraits, such as those of the third president Thomas Jefferson while he was in office (1805), and later on a portrait of Chief Justice John Marshall.
Саяхат
"Көшпелі" өмір салтымен танымал болған Пил өнерді оқып үйрену үшін бірнеше рет Еуропаға сапар шекті (Уорд). Өмірі бойы Пил суретші ретінде шабыт пен мүмкіндіктерді іздеп, Батыс жарты шарды аралап саяхаттады. Оның әкесі оған Парижге баруға көмектесті, ол 1808 жылдың маусымынан қыркүйегіне дейін, содан кейін 1809 жылдың қазанынан 1810 жылдың қарашасына дейін онда болды. Парижде Пил Жак-Луи Давидтің туындыларын зерттеді, бұл оған неоклассикалық стильде сурет салуға әсер етті. Ол әйгілі саяхатшы Александр фон Гумбольдт және Джозеф Луи Гей-Люссак, сондай-ақ Франсуа Андре Мишо сияқты бірнеше белгілі демеушілердің портреттерін жазды. Францияда жетістікке ие болғаннан кейін, Пил 1810 жылы Филадельфияға оралды. Оның өнер туралы білімі мен шеберлігін көрсетуге жасаған тырабы "Рим қызы" (1811) картинасында бейнеленді. Суретте зыбанды қыз әкесін, тізбекке байланған тұтқынды қорғап, оған емшек сүтімен тамақтандырып отыр, бұл Плинийдің жазбаларында айтылған "Римдік мейірімділіктің" символы. Филадельфия тұрғындары оны тым "сенсациялық" деп тапты және 19 ғасырда "Америкадағы бейнелеу өнерінің деңгейін көтеруге" жасаған әрекеттеріне қолдау көрсетпеді. 1812 жылғы соғыстың экономикалық қиындықтары кезінде президент Джефферсон – 1795 жылғы Вашингтонның портретін сатып алуға уәде берген, бірақ уәдесін орындай алмады – оның орнына Пилді Еуропаға баруға ынталандырды, себебі "бізде талант бар, бірақ оны марапаттауға жұмыссыз байлық жоқ".
Noted for his "itinerant" nature, Peale visited Europe several times to study art (Ward). Throughout his life, Peale traveled across the western hemisphere in search of inspiration and opportunities as an artist. His father helped pay his way to Paris, where he stayed from June to September 1808, and again from October 1809 to November 1810. In Paris, Peale studied the works of Jacques Louis David, which influenced him to paint in the Neoclassical style. He painted the famous explorer Alexander von Humboldt and several other noted patrons such as Joseph Louis Gay Lussac and François André Michaux. After his successes in France, Peale returned to Philadelphia in 1810. His efforts to establish his knowledge and mastery of art were displayed in his painting The Roman Daughter (1811). The painting depicts a young girl shielding her father, a prisoner in chains, and feeding him from her breast, the emblem of "Roman Charity" reported in the pages of Pliny. It was deemed too "sensational" by the people of Philadelphia, who were unsympathetic to his endeavors toward "improving the state of fine arts in America" in the 19th century. Amid the economic hardship of the War of 1812, President Jefferson—who promised to buy the 1795 portrait of Washington, but could not keep his promise—instead encouraged Peale to go to Europe, as "we have genius among us but no unemployed wealth to reward it".
Пилдің Балтимор мұражайы
Әкесінің Филадельфия мұражайын (1786) құруына шабыданған және Филадельфияда сәттілікке жете алмаған Рембрандт Пил басқа қалада әкесінің ісін жалғастырды. 1814 жылдың 15 тамызында Балтимор қаласына келген соң, Пил Холлидей көшесінде, Шығыс Саратога және Лексингтон көшелерінің арасында, алғашқы мұражайын ашты – Америкада мұражай ретінде салынған алғашқы ғимарат. Кейіннен ол 1830–1875 жылдары екінші Балтимор қалалық әкімдігінің ғимараты, 1878–1889 жылдары Балтимордың бөлінген мемлекеттік мектеп жүйесінің бір бөлігі болған "қоңыр" бастауыш, гимназия және жоғары мектеп ретінде пайдаланылды және 1931 жылы Балтимор қаласының муниципалды мұражайы ретінде қайта жаңартылды. 1981 жылы қайта жөнделіп, "Ровхаус: Балтиморлық өмір салты" атты жаңа тарихи көрменің ашылуымен қайта ашылды. 1985 жылы бес нысанды (Пил мұражайы, Кэрролл сарайы, 1840 жылғы үй, Балтимор қалалық археология орталығы және Х. Л. Менкен үйі) қамтитын Муниципалды мұражай Балтимор қалалық өмір музейлері деп аталды. 1997 жылы, жаңа 30 000 шаршы фут (sqf) көрме орталығы ашылғаннан кейін бір жыл өткен соң жабылды. Мұражай Филадельфиядағы ағасы Рубенстің үлгісі бойынша газ шамдарымен жарықтандырылды. Бұл жаңалық үлкен әсер қалдырды. Пил газ шамдарына қатысты маңызды патент алды және бірнеше әріптестерімен бірге Балтимордың сәтті газ шамдары компаниясын құрды. Бірақ, кәсіптік қабілеті нашар болғандықтан, ол компанияны басқаруға көп көңіл бөлмеді және 1812 жылғы соғыс салдарынан бірнеше жылдан кейін қызметтен босатылды. 1828 жылы амбициялы Пил Римге сапар шегу үшін қаражат жинады және бұрынғы суреттерінен табыс табуға тырысты. Ол өзімен бірге 15 жасар ұлын, Майкл Анжелоны алып кетті, ол әкесінің суреттерін құрметпен көшіріп, жас суретші еді. Пил Флоренция академиясында Хорацио Гринго мен Вашингтонның Патриæ Pater ретіндегі портреттерін сәтті көрсетті. 82 жасында Пил 1860 жылдың 3 қазанында Филадельфиядағы 1506 Вайн көшесіндегі үйінде қайтыс болды. Ол Батыс Филадельфиядағы Вудлендс зиратында жерленген.
Motivated by his father's establishment of the Philadelphia Museum (1786) and having been unsuccessful in Philadelphia, Rembrandt Peale assumed his father's role in another city. On August 15, 1814, Peale launched his first museum as soon as he arrived in the municipality of Baltimore, Maryland on Holliday Street between East Saratoga and Lexington Streets, the first building constructed in America to serve as a museum. It later served as the second Baltimore City Hall, 1830–1875; a "Colored" primary, grammar, and high school, part of Baltimore's segregated public school system, 1878–1889; and was restored in 1931 as the Municipal Museum of the City of Baltimore. Renovated and restored again in 1981, it reopened with a groundbreaking interpretive history exhibition, "Rowhouse: A Baltimore Style of Living." In 1985, the Municipal Museum, which had grown to five sites (Peale Museum, Carroll Mansion, 1840 House, Baltimore Center for Urban Archaeology, and H. L. Mencken House) was renamed Baltimore City Life Museums. It closed in 1997, a year after opening a new 30,000sf exhibition center. The museum was elaborately illuminated by gas light, following the example of his brother Rubens in Philadelphia. This innovation made a great impression. Peale had acquired an important gas lighting patent, and with some associates founded the successful Gas Light Company of Baltimore. Having poor business sense, though, he did little to manage the company and was forced out after a few years due to the War of 1812. In 1828, an ambitious Peale raised funds and tried earning money for his previous paintings, in order to travel to Rome. He took along his 15 year old son, Michael Angelo, a determined young artist who copied his father's paintings in admiration. Peale successfully displayed portraits of Horatio Greenough and Washington as Patriæ Pater in the Florentine academy. At the age of 82, Peale died on October 3, 1860, at his house on 1506 Vine St in Philadelphia. He is buried at Woodlands Cemetery in West Philadelphia.
Шығармалары
"Танылғандық іздеуі: Рембрандт Пил 1778–1860", Вашингтон, Ұлттық портреттер галереясы, Смитсонов институты, 1992–93 жылдары көрмеге қойылып, талқыланды. Маргарет Ирвин Миллердің портреті Пилдің өз суретшілерін бейнелеудегі еркіндігі арқылы оқиғаны жеткізу және мінезді сомдау қабілетін көрсетеді. Миссис Миллер жұмысшы отбасынан шыққан, бірақ кейін Филадельфия қоғамында мәртебесін көтерді. Оның киім-кешегі аристократтық болғанымен, Миссис Миллердің позы мен үңілуі қарапайым, жұмысшы әйелге тән. Бұл нәзік қарама-қайшылық шеберлікпен бейнеленген. 1801 жылы Пил өзінің ағасы Рубенстің портретін салған, ол алты баладағы ең кішісі болатын және әрқашан бағбандалыққа және табиғатты күтуге құштарлық танытқан. Пил ағасын герань гүлдерінің қасына отырғызды. Бұл картина суретшінің ағасының табиғатқа деген сүйіспеншілігін көрсетеді және 17 ғасырдың голланд суретшісі Дэвид Тениерс кішінің шабыттандырған болуы мүмкін, ол бес сезімді бейнелейтін мысқа маймен салған бірнеше картиналар жасаған. Оның "Иіс" картинасы Рембрандт Пилдің туындысына өте ұқсас. Рембрандттың картинасы жас бағбан/суретшінің жан тыныштығын, инабатты түрде сыртқа қарауын, таңғажайып пен тыныштыққа толы позын көрсетеді. 1824 жылы Пил Патриæ Патер картинасын салған, онда Джордж Вашингтонның көзге түсетін бейнесін овал тәрізді гүл шоғымен қоршалған тіктөртбұрыш ұстап тұрған. Пилдің 50 жылдық мансабындағы ең сәтті картина болғандықтан, ол Джон Маршаллды да Пилдің осы стильде портретін салуға шабыттандырды. Бұл картина Вашингтонның өлімінен кейін (1799 ж.) аяқталғаны үшін нақтылығы жоқ деп сынға ұшырады. Дегенмен, Пил өзінің портреті үшін Вашингтонның туысы, АҚШ Жоғарғы сотының судьясы Бушрод Вашингтон және Маршалл сияқты көптеген белгілі саясаткерлерден мақтау алды. Пилдің неоклассикалық "Римдік қыз" картинасы қайырымдылық пен әдемі қорғанысты көрсетеді, ал оның Корреджионың Періштесінен жасаған көшірмесі және оның "Өлім соты" (1820) атты алып аллегориялық картинасы да сол көркемдік стильді көрсетеді.
Exhibited and discussed in "In Pursuit of Fame: Rembrandt Peale 1778–1860," Washington D. C., National Portrait Gallery, Smithsonian institution, 1992–93, The portrait of Margaret Irvine Miller exemplifies Peale's ability to convey a story and capture character through taking liberty with the way in which he portrayed his sitters. Mrs. Miller, by birth working class, later raised her position in Philadelphia society. Though her clothing is aristocratic, Mrs. Miller's pose and gaze are those of a straightforward, working class woman. The subtle juxtaposition is masterfully captured in the finest of terms. In 1801, Peale painted a portrait of his brother Rubens, youngest of the six Peale children, who always had an admiration for gardening and tending to natural life. Peale seated his brother next to a geranium. The painting signifies the artist's admiration for a sibling's love of nature, and may have been inspired by the Dutch 17th century artist, David Teniers the Younger, who had painted a series of oil on copper paintings representing the five senses. His painting, Smell is quite similar to Rembrandt Peale's. Rembrandt's piece captures the essence of a young gardener/artist's peace of mind, gracefully looking out, a posture of wonder and calmness. In 1824, Peale painted the Patriæ Pater, in which a rectangle supporting an oval wreath surrounds the eye catching image of George Washington. The most successful painting of Peale's 50 year career, it inspired John Marshall to have his portrait done by Peale in the same fashion. The painting was criticized as lacking authenticity, as it was not completed until after Washington's death (1799). Nonetheless, Peale received commendations for his portrait by many noted politicians such as Washington's nephew, Judge Bushrod Washington, who was an associate U. S. Supreme Court Justice, and Marshall. Peale's neoclassical painting The Roman Daughter demonstrates compassion and graceful defense; his copy of Correggio's Angel, and his immense allegorical painting, Court of Death (1820), reveal the same artistic style.
Жеке өмір
20 жасында Пил 22 жасар Элеонор Мэй Шортқа (1776–1836) Филадельфиядағы Сент-Джозеф католик шіркеуінде үйленді. Олардың некесінде тоғыз бала дүниеге келді: Розальба, Элеонора, Майкл Анжело, Анжелика және Эмма Клара олардың арасында болды. 1840 жылы ол өзінің шәкірттерінің бірі, сонымен қатар өнерге бейім Хариет Кэниге (1799–1869) үйленді.
At the age of 20, Peale married 22 year old Eleanor May Short (1776–1836) at St. Joseph's Catholic Church in Philadelphia. During their marriage, Peale and Short had nine children: Rosalba, Eleanor, Michael Angelo, Angelica, and Emma Clara among them. In 1840, he married Harriet Cany (1799–1869), one of his pupils and an artist in her own right.
Мұра
Рембрандт Пил 600-нан астам картина салған. Ол көптеген белгілі тұлғалардың, оның ішінде американ президенттері Джордж Вашингтон мен Томас Джефферсонның, Бас судья Джон Маршаллдың және Джон Кэлхунның портреттерін салған. Оның картиналары көптеген мемлекеттік жинақтарда сақтаулы.
Rembrandt Peale completed more than 600 paintings. He painted portraits of many notable people, including American presidents George Washington and Thomas Jefferson, Chief Justice John Marshall, and John C. Calhoun. His paintings are in many public collections.
Бейнесі анықталды
Британдық суретші Джордж Клинттің танысы болған комедианның суреті – оның өнері Пилдің өнеріне ұқсас болған және суретті өзі салған деп мәлімдеген суретші – 1914 жылы Лондонның Ұлттық портрет галереясында сарапталды. Бастапқыда бұл сурет Клинттің туындысы деп расталды. Кейін галерея суреттің тарихын терең зерттеді: ағылшын комедиясы Чарльз Мэтьюс 1822 жылы Нью-Йоркке келді және Пил оны портрет салу үшін қабылдағаннан кейін көп ұзамай қаладан кетіп қалды.
A painting of a comedian who was an acquaintance of the British painter George Clint—an artist whose style resembled Peale's, and who claimed the picture as his own—was examined by the National Portrait Gallery of London in 1914. It was initially confirmed as Clint's artwork. Later, the gallery further examined the history behind the painting: the English comedian, Charles Mathews, had arrived in New York in 1822, and left shortly after Peale had welcomed him for a portrait painting.