Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Бразилиялық жазушы және дипломат (1857–1913)
Brazilian writer and diplomat (1857–1913)
Алуисио Танкредо Гонсальвес де Азеведо (ɐˈlwizju tɐ̃ˈkɾedu ɡõˈsawviʒ dʒɐzeˈvedu; 14 сәуір 1857 – 21 қаңтар 1913) – бразилиялық романист, карикатурист, дипломат, драматург және әңгімеші. Алғашында романтизм өкілі болған ол кейіннен натурализм қозғалысына қосылды. Ол 1881 жылы «О мулато» романымен Бразилияға натурализмді әкелді. 1897 жылдан өмірінің соңына дейін, 1913 жылға дейін Бразилия әдебиет академиясының 4-ші орындығын құрып, басқарды.
Aluísio Tancredo Gonçalves de Azevedo (ɐˈlwizju tɐ̃ˈkɾedu ɡõˈsawviʒ dʒɐzeˈvedu; 14 April 1857 – 21 January 1913) was a Brazilian novelist, caricaturist, diplomat, playwright and short story writer. Initially a Romantic writer, he would later adhere to the Naturalist movement. He introduced the Naturalist movement in Brazil with the novel O Mulato, in 1881. He founded and occupied the 4th chair of the Brazilian Academy of Letters from 1897 until his death in 1913.
Өмірбаян
Азеведо Сан-Луис қаласында Давид Гонсалвес де Азеведоның (Бразилиядағы португал вице-консулы) және Эмилия Амалия Пинто де Магалхаес отбасында дүниеге келді. Ол белгілі драматург Артур Азеведоның кіші інісі болған. Бала кезінде Алуисио саяхатшы саудагер болып жұмыс істеді. Кейін, сурет салуға және салуға деген құштарлығынан 1876 жылы Рио-де-Жанейроға (онда оның ағасы Артур тұрып жатқан) көшіп, Эскола-Национал-де-Белас-Артес мектебінде оқыды. Бітірген соң, O Fígaro, O Mequetrefe, Zig Zag және A Semana Illustrada сияқты журналдарға карикатуралар салды. 1878 жылы әкесінің қайтысынан кейін, ол отбасына көмектесу үшін Сан-Луиске қайтып келді. Содан кейін, 1880 жылы романтикалық стильдегі "Uma Lágrima de Mulher" романын жариялап, жазушылық жолын бастады. Ол "O Pensador" атты антиклерикалық журнал құруға көмектесті, онда аболиционистік мақалалар жазды. 1881 жылы ол бразилиялық натурализмнің тұңғыш романын – "О Мулато" шығарды, ол расизм тақырыбына арналған. Жазушылық мансабын қалыптастырғаннан кейін, Рио-де-Жанейроға қайта орала алды. 1882–1895 жылдар аралығында ол үздіксіз жазып тұрды. Осы кезеңде оның танымал романдары "Casa de Pensão" (1884) және "O Cortiço" (1890) жарық көрді, сондай-ақ ағасымен немесе Эмиль Руэдемен бірлесіп жазылған көптеген еңбектері жарияланды. 1895 жылы ол дипломат болып тағайындалды. Испания, Жапония, Англия, Италия және Аргентинада қызмет етті, сонда қайтыс болды.
Azevedo was born in São Luís, to David Gonçalves de Azevedo (the Portuguese vice consul in Brazil) and Emília Amália Pinto de Magalhães. He was the younger brother of the famous playwright Artur Azevedo. As a child, Aluísio would work as a traveling salesman. Following this, due to his love of painting and drawing, he would move to Rio de Janeiro in 1876 (where his brother Artur was living already), to study at the Escola Nacional de Belas Artes. After graduating, he drew caricatures for journals such as O Fígaro, O Mequetrefe, Zig Zag and A Semana Illustrada. His father's death, in 1878, made him return to São Luís, in order to take care of his family. He then initiated his writer career, publishing in 1880 a typical Romantic novel, Uma Lágrima de Mulher. He helped on the creation of an anticlerical journal named O Pensador, where he wrote Abolitionist articles. In 1881 he publishes the first Brazilian Naturalist novel ever: O Mulato, that deals with the themes of racism. Consolidating his career as a writer, he could return to Rio. He would write endlessly during the period of 1882–1895. Also dating from this period are his famous novels Casa de Pensão (1884) and O Cortiço (1890), as well as many other works written in partnership with his brother or with Émile Rouède. In 1895 he became a diplomat. He served as a minister in Spain, Japan, England, Italy and Argentina, where he died.