Бадд Шулберг: Американ жазушысының өмірі мен шығармалары
Budd Schulberg
Бадд Шулберг (1914-2009) – американдық жазушы, сценарист, «On the Waterfront» арқасынан «Оскар» жүлдесін жеңіп алған. Биографиясы, кітаптары мен фильмдері туралы оқыңыз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық жазушы (1914–2009)
American writer (1914 2009)
Бадд Шульберг (туған Сеймур Уилсон Шульберг, 27 наурыз 1914 – 5 тамыз 2009) – американдық сценарист, теледидар продюсері, романист және спорт журналисі. Ол «Сэммиді не қуалайды?» (1941) және «Құлауы қиындағандар» (1947) атты романдарымен, сондай-ақ «Водопроводадағылар» (1954) және «Адамдар арасындағы жүз» (1957) фильмдерінің сценарийлерімен танымал. Ол соңғысы үшін «Оскар» сыйлығын алды.
Budd Schulberg (born Seymour Wilson Schulberg, March 27, 1914 – August 5, 2009) was an American screenwriter, television producer, novelist and sports writer. He was known for his novels What Makes Sammy Run? (1941) and The Harder They Fall (1947), as well as his screenplays for On the Waterfront (1954) and A Face in the Crowd (1957), receiving an Academy Award for the former.
Ерте өмір және білім
Шульберг еврей отбасында өскен, Голливудтық фильм продюсері Б. П. Шульберг пен Аделина (қызметтік аты Яфф) Шульбергтің ұлы. Оның анасы таланттар агенттігін құрған, кейін ағасы, агент және фильм продюсері Сэм Джаффе басқарған. 1931 жылы, Шульберг 17 жасқа толғанда, әкесі отбасын тастап актриса Сильвия Сиднимен бірге тұруға кетті. 1933 жылы оның ата-анасы ажырасты. 1939 жылы ол Дартмут колледжіндегі оқиғалар негізіндегі "Қысқы карнавал" жеңіл комедиясының сценарийін жазуға қатысты. Оның бір серіктесі Ф. Скотт Фицджеральд болды, ол Шульбергпен Дартмутқа сапар барысында алкогольге құмарланып, жұмыстан босатылды. 1960 жылы Дартмут колледжі Шульбергке құрметті диплом табыс етті.
Schulberg was raised in a Jewish family the son of Hollywood film producer B. P. Schulberg and Adeline (née Jaffe) Schulberg, who founded a talent agency taken over by her brother, agent/film producer Sam Jaffe. In 1931, when Schulberg was 17, his father left the family to live with actress Sylvia Sidney. His parents divorced in 1933. In 1939, he collaborated on the screenplay for Winter Carnival, a light comedy set at Dartmouth. One of his collaborators was F. Scott Fitzgerald, who was fired because of his alcoholic binge during a visit with Schulberg to Dartmouth. Dartmouth College awarded Schulberg an honorary degree in 1960.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Әскери-теңіз күшінде қызмет еткен Шульберг Стратегиялық қызметтер кеңсесіне (OSS) тағайындалды, онда Джон Фордтың деректі фильмдер тобымен жұмыс істеді. VE күнінен кейін ол нацистік концлагерлердің босатылуын көргендігі хабарланды. Ол Нюрнберг процесі үшін соғыс қылмыскерлеріне қарсы айғақтар жинаумен айналысты, бұл міндетке Австрияның Кицбюхель қаласындағы шалесіндегі Лени Рифенштальды тұтқындау кірді. Ол одақтас әскерлері түсірген неміс фильмдеріндегі нацистік соғыс қылмыскерлерін анықтау үшін оны мәжбүрледі. Рифеншталь концентрациялық лагерьлердің мәнісін білмейтінін айтты. Шульбергтің сөзінше, "Ол маған әдеттегі сөздерін айтты. Ол: 'Әрине, сіз білесіз, мен жақсы түсінілмедім. Мен саясатпен айналыспаймын' деді."
While serving in the Navy during World War II, Schulberg was assigned to the Office of Strategic Services (OSS), working with John Ford's documentary unit. Following VE Day, he reportedly witnessed the liberation of Nazi concentration camps. He was involved in gathering evidence against war criminals for the Nuremberg Trials, an assignment that included arresting propaganda film maker Leni Riefenstahl at her chalet in Kitzbühel, Austria, ostensibly to have her identify the faces of Nazi war criminals in German film footage captured by the Allied troops. Riefenstahl claimed she was not aware of the nature of the concentration camps. According to Schulberg, "She gave me the usual song and dance. She said: 'Of course, you know, I'm really so misunderstood. I'm not political.'"
Мансап
Голливудтың сәтті продюсерінің ұлы болғандықтан, Шульбергке Голливудтың нағыз оқиғаларына құпия көзқарас қалыптасты, бұл оның көптеген жазбаларында көрінді. 1941 жылы жазған «Сэммиді не қозғайды?» романы арқылы көпшілік Голливуд жұлдыздығының қаталдығын Сами Гликтің ірі Голливуд киностудиясында билікке өрлеуі арқылы көре алды. Кейбір адамдар бұл романды өзіне-өзіне қарсы семиттік көзқарас деп сынады. Сол кезде АҚШ Коммунистік партиясының мүшесі болған Шульберг, партияның жоғары лауазымды мүшесі Джон Говард Лоусонның романға өзгерістер енгізуді бұйырғаннан кейін наразылық білдіріп, партиядан шықты. 1950 жылы Шульберг «Көңілі тоңғандар» романын жариялады, онда жас сценарист мансабының төмендеген кезеңіндегі белгілі романистпен бірлесіп колледждің қысқы фестивалі туралы сценарий жазады. Романшы (он жыл бұрын қайтыс болған Фицджеральдтың жұқа маскаланған бейнесі деп сыншылар есептеді) жас сценарист көңілі тоңған, трагедиялық және кемшіліктері бар тұлға ретінде бейнеленеді. Роман 1950 жылы АҚШ-та ең көп сатылған он романның қатарына кірді және 1958 жылы Бродвейде қойылды, онда басты рөлдерді Джейсон Робардс (оның рөлі үшін «Тони» сыйлығын жеңіп алды) және Джордж Гриззард сомдады, кейіпкер Шульбергтің өзінен үлгі алған. 1958 жылы Шульберг Николас Рейдің режиссерлігімен «Эверглейдс арқылы жел» фильмін жазды және оны (інісі Стюартпен бірге) өндірді. Шульберг 1957 жылы «Жұрт арасындағы бір бет» фильмін жазды. «Көпшіліктегі кейбір жүздер» кітабындағы «Сіздің Арканзас саяхатшыңыз» атты әңгімесіне негізделген фильмде жаңадан келген Энди Гриффит өзінің табысын және билігін сақтау үшін ерекше манипуляцияға баратын белгісіз кантри әншісінің рөлін ойнады. 1951 жылы Шульберг саяси дауға қатысты, сценарист Ричард Коллинз АҚШ Өкілдер палатасының Америкаға қарсы қызметтер комитетінде (HUAC) куәлік бергенде, Шульбергті Коммунистік партияның бұрынғы мүшесі деп атады. Коммунистік шенеуніктердің өзінің шығармашылығына әсер етуге тырысқандарына әлі де ренжіген Шульберг, достық куәгер ретінде куәлік берді және Коммунистік партия мүшелері «Сэммиді не қозғайды?» романының мазмұнына қалай әсер етуге тырысқанын түсіндірді, сондай-ақ басқа да Голливуд коммунистерінің есімдерін атады. Шульберг сонымен қатар спорт жазушысы және Sports Illustrated журналының бокс жөніндегі бұрынғы бас тілшісі болды. Ол бокс туралы бірнеше жақсы қабылдаған кітаптар жазды, соның ішінде «Гемінгуэймен айқасу» кітабы бар. Ол 2002 жылы спортқа қосқан үлесі үшін Халықаралық бокс даңқы залына енгізілді. 1965 жылы Лос-Анджелестің Уоттс ауданындағы қырқыстардан кейін, Шульберг Уоттс Жазушылар шеберханасын құрып, ашу-ызаны басуға және экономикалық жағдайы нашар ауданға көркемдік білім беруге тырысты. 1981 жылы Шульберг «Қозғалыстағы суреттер: Голливуд принцінің естеліктері» атты автобиографиясын жазды. Онда ол 1920-1930 жылдары Голливудта Paramount Studios бас директоры Б. П. Шульбергтің ұлы ретінде танымал киноактерлер мен продюсерлер арасында өткен жас шағын баяндады.
Being the son of a successful Hollywood producer gave Schulberg an insider's viewpoint on the true happenings of Hollywood, which was reflected in much of his writing. His 1941 novel What Makes Sammy Run? allowed the public to see the harshness of Hollywood stardom via Sammy Glick's rise to power in a major Hollywood film studio. This novel was criticized by some as being self directed anti semitism. Then a member of the Communist Party USA, Schulberg quit in protest after he was ordered by high ranking Party member John Howard Lawson to make changes to the novel. In 1950, Schulberg published The Disenchanted, about a young screenwriter who collaborates on a screenplay about a college winter festival with a famous novelist at the nadir of his career. The novelist (who was then assumed by reviewers to be a thinly disguised portrait of Fitzgerald, who had died 10 years earlier) is portrayed as a tragic, flawed figure, with whom the young screenwriter becomes disillusioned. The novel was the tenth bestselling novel in the United States in 1950 and was adapted as a Broadway play in 1958, starring Jason Robards (who won a Tony Award for his performance) and George Grizzard as the character loosely based on Schulberg. In 1958, Schulberg wrote and co produced (with his younger brother Stuart) the film Wind Across the Everglades, directed by Nicholas Ray. Schulberg wrote the 1957 film A Face in the Crowd. Based on the short story "Your Arkansas Traveler" in his book Some Faces in the Crowd, the film starred newcomer Andy Griffith as an obscure country singer who rises to fame and becomes extraordinarily manipulative to preserve his success and power. Schulberg encountered political controversy in 1951 when screenwriter Richard Collins, testifying to the House Un American Activities Committee (HUAC), named Schulberg as a former member of the Communist Party. Schulberg, still resentful of the influence Communist officials tried to exert over his fiction, testified as a friendly witness and explained how Communist Party members had sought to influence the content of What Makes Sammy Run? and "named names" of other Hollywood communists. Schulberg was also a sports writer and former chief boxing correspondent for Sports Illustrated. He wrote some well received books on boxing, including Sparring with Hemingway. He was inducted into the International Boxing Hall of Fame in 2002 in recognition of his contributions to the sport. In 1965, after a devastating riot had ripped apart the fabric of the Watts section of Los Angeles, Schulberg formed the Watts Writers Workshop in an attempt to ease frustrations and bring artistic training to the economically impoverished district. In 1981, Schulberg wrote Moving Pictures: Memories of a Hollywood Prince, an autobiography covering his youth in Hollywood growing up in the 1920s and 1930s among the famous motion picture actors and producers as the son of B. P. Schulberg, head of Paramount Studios.
Жеке өмір және өлім
Шулберг төрт рет үйленген. 1936 жылы ол актриса Вирджиния "Джиджи" Ли Рейге үйленді. 1942 жылы ажырасқанға дейін олардың Виктория есімді бір қызы болды. 1943 жылы Виктория "Вики" Андерсонға үйленді. 1964 жылы олар ажырасып кетті. Олардың екі баласы болды: Стивен (1944 жылы туған) және Дэвид (1946 жылы туған). Дэвид Вьетнам соғысының ардагері, ол әкесінен бұрын қайтыс болды. 1977 жылы ол Энн В. Саймонның қызы, жылжымайтын мүлік дамытушысы Роберт Э. Саймонның келін қызы, инвестициялық банкир Морис Вертхаймның немересі және АҚШ елшісі Генри Моргентау ағаның шөбересі Бетси Энн Лангманға үйленді; олардың екі баласы болды: Бенн және Джессика. Оның сіңлісі Сандра Шульберг "Оскар" сыйлығына ие болған "Квиллз" фильмінің атқарушы продюсері болды. Оның анасы, Ad Schulberg Agency, 1977 жылы қайтыс болғанға дейін оның агенті қызметін атқарды. Оның ағасы Стюарт Шульберг кино және теледидар продюсері болды ("Дэвид Бринклидің журналы", "The Today Show"). Оның әпкесі Соня Шульберг (О'Салливан) (1918–2016) кейде жазушы болды ("They Cried a Little" романы және әңгімелердің авторы). Бадд Шульберг 2009 жылғы 5 тамызда 95 жасында Нью-Йорктің Вестгемптон-Бич қаласындағы үйінде қайтыс болды.
Schulberg was married four times. In 1936, he married his first wife, actress Virginia "Jigee" Lee Ray. They had one daughter, Victoria, before divorcing in 1942. In 1943, he married Victoria "Vickee" Anderson. They divorced in 1964. They had two children: Stephen (born 1944) and David (born 1946). David was a Vietnam veteran who predeceased his father. In 1977, he married Betsy Ann Langman, daughter of Anne W. Simon, stepdaughter of real estate developer Robert E. Simon, granddaughter of investment banker Maurice Wertheim and great granddaughter of US ambassador Henry Morgenthau Sr.; they had two children: Benn and Jessica. His niece Sandra Schulberg was an executive producer of the Academy Award nominated film Quills. His mother, of the Ad Schulberg Agency, served as his agent until her death in 1977. His brother, Stuart Schulberg, was a movie and television producer (David Brinkley's Journal, The Today Show). His sister, Sonya Schulberg (O'Sullivan) (1918–2016), was an occasional writer (of a novel, They Cried a Little, and stories). Budd Schulberg died on August 5, 2009, in his home in Westhampton Beach, New York, aged 95.