Кіріспе

Онтарио премьер-министрі

Эрнест Чарльз Друри (22 қаңтар 1878 – 17 ақпан 1968) – фермер, саясаткер және жазушы, 1919 жылдан 1923 жылға дейін Онтарионың сегізінші премьер-министрі қызметін атқарған, Онтарио Біріккен фермерлер мен Еңбекшілер коалициялық үкіметінің басшысы.

Отбасы

Дрюри 1819 жылы Англияның Уорвикшир графтығының Кенилворт қаласынан Онтарио штатының Краун-Хилл қаласына келген Ричард Дрюридің немересі еді. Оның әкесі Чарльз Альфред Дрюри отбасылық шаруашылықты жалғастырды және жаңа техника мен технологияларды пайдаланған, болашаққа көз жеткізетін шаруа болды. 1882 жылы ол Онтарионың Ауыл шаруашылығы және өнер қауымдастығының президенті болды. Ол сондай-ақ Симкоу округіне қарасты Оро қалашығының 13 жыл бойы басшысы (reeve) болып қызмет етті және Онтарио Либералдық партиясының мүшесі ретінде Онтарио заң шығарушы жиналысына сайланды. Ол 1882 жылдан 1890 жылға дейін қызмет етті, соңғы екі жылы Онтарионың алғашқы Ауыл шаруашылығы министрі болды.

Ерте мансап

Дрюри 1917 жылғы соғыс кезінде өткен сайлауда, 1917 жылғы әскери шақыру дағдарысы тұсында Симко Норт округінен оппозициялық кандидат ретінде қатысты, бірақ үкіметтік кандидатқа жеңіліп қалды.

Онтарионың премьер-министрі

Дрюри 1913 жылы Біріккен фермерлер ұйымының (НФҰ) негізін қалаушылардың бірі болды, бірақ 1919 жылғы сайлауға қатыспады. Осы сайлауда провинциялық заң шығарушы органда фермер кандидаттары ең көп дауыс жинап, үлкен фракция құрды. Ұйымда басшы болмағандықтан, Біріккен фермерлер ұйымының заң шығарушы жиналыстағы депутаттары Дрюриден оларды басқаруды сұрады. НФҰ-ның 49 депутаты 11 Еңбек партиясы депутатымен бірігіп, коалициялық үкімет құрды. Бұл бірнеше провинцияда билікті бағындырған және Канаданың Прогрессивтік партиясын құрған Біріккен фермерлер үкіметтерінің алғашқы толқыны болды. Дрюри – Конфедерациядан кейін провинцияда туған Онтарионың алғашқы премьер-министрі. Дрюри 1920 жылы Холтон округінен заң шығарушы жиналысқа сайланды, бұл кезде отырған НФҰ депутаты Джон Федерстон Форд жол берді.

Есесінен тыс күрес

Үкімет сонымен қатар, аралас пікірлердің арасында, тынығу шараларын қатаң түрде сақтады. Жаңадан сайланған Лейборист партиясының депутаты Джордж Грант Халкроу Онтарио тынығу заңының бұзылғаны үшін дереу кінәлі деп танылды, бұл оның күтілген Министрлік тағайындалуына кедергі келтірді. Провинция ішінде алкогольдің тасымалдалуын тиімсіздендіретін тағы бір заң қабылданды, бірақ кейіннен ол АҚШ-қа экспортты тыйым салмайды деп шешілді. 1922 жылы бір сәтте Кармайкл заң шығарушы жиналысқа Гидро "тиімсіз немесе адал емес" болғандықтан Комиссар лауазымынан кететінін хабарлады. Ол адалсыздық туралы айыптауды қайтарып алуға мәжбүр болды және келесі жылға дейін Комиссар болып қалды. 1920 жылы Гидро тарифтерін біртекті ету науқанына жауап ретінде Джон Г. Летбридж басқарған заң шығару комитеті провинцияда өндірілген барлық электр энергиясына 2 долларлық алым салуды ұсынды, бұл ауылдық желілердің құрылыс шығындарының 80% дейін субсидиялауға мүмкіндік берді (әрбір километр желіге орташа есеппен үш абонент болған жағдайда). Бек алым идеясын қабылдамады, бірақ өзінің жоспарын ұсынды (бұл үлкен дау тудырды). 1921 жылы Бек көзқарасын қолдайтын, ауылдық қуат аймағындағы құрылыс шығындарының 50% дейін субсидиялауды көздейтін заң қабылданды, ал оның істері 1922 жылы тағайындалған Грегори комиссиясының қарауына түсті. Бекпен және провинцияның гидроэлектрлік жүйесін кеңейту жоспарларымен күресу арқылы Дрюри сонымен қатар өнеркәсіпшілерді және көптеген жұмысшыларды наразылыққа қалдырды.

Орман саясаты

Дрюри үкіметі бұрынғы Херст әкімшілігі кезінде берілген орман концессияларының басқарылуын тергеп, дұрыс емес рәсімделген рұқсаттарды түзету үшін заң қабылдады. Фергюсонның бұрынғы әрекеттерінің ерекше бір мәселесі – ол ағаш кесу лимиттерін Шевлин Кларк ағаш компаниясына (басшысы консерватор Джеймс Артур Матье) нарықтағы бағасынан кем дегенде екі есе арзанға сатқан. Кейіннен компания Crown Timber Act-ті бұзғаны үшін 1,5 миллион доллар айып төледі. Бұл мәміле, сондай-ақ басқа да мәмілелер Латчфорд Ридделл комиссиясының кейінгі сараптамасында сыналып, комиссия былай деп қорытындылады:

Орман жерлерін дұрыс басқару туралы көптеген дәлелдер жиналғанмен (соның ішінде Фергюсонның осы мәселедегі өршілдігі) және оны жақсарту бойынша ұсыныстар берілгеніне қарамастан, өнеркәсіп және Фергюсон Біріккен фермерлерге қарсы күшті шабуыл ұйымдастырды. Фергюсон комиссияны «саяси қулық», Дрюри мен Рэйниді «саяси алаяқтық» деп атады, ал Біріккен фермерлер ұйымын «көзі жоқ, саяси ойыншылар, беделге кездейсоқ қол жеткізіп, қоқыстан өсіп шыққандар» деп сипаттады. Бұл реформаға жасалған барлық әрекеттерді тоқтатты және олардың кейіннен құлауына ықпал етті.

Басқа қиындықтар

Көптеген еңбек лидерлері шаруалар басымдық құрған үкіметке сенімсіздікпен қарады, олардың қалалық жұмысшылардың мәселелерін түсіне алмайтынын сезінді. Дрюридің мемлекеттік келісімшарттарда әділ еңбекақы ережелерін орнатудағы сәтсіздігі және өнеркәсіп жұмысшыларының күнкөрісіне қауіп төндірген еркін саудаға берілгендігі қалалық жұмысшыларды одан да алшақтатты. Үкіметке Онтарио облигациялық жанжалы да зиян келтірді, нәтижесінде провинциялық қазынашы Питер Смит түрмеге қамалды. Провинцияның барлық маңызды газеттері, "Торонто Стар" газетінен басқа, үкіметке қарсы болды және өзінің қолдаушыларын арттыруға тырысқанына қарамастан, бизнес тарапынан да қарсылық көрілді.

Биліктен құлау

Дрюри басшылығымен үкімет "сыныптық үкімет" емес, "халық үкіметі" болуға тырысты, бірақ осының нәтижесінде өзінің қолдаушыларын, әсіресе шаруаларды алжытты. Көптеген түсініксіз оқиғалардың кесірінде, НЛО үкіметі Джеймс Дж. Моррисон басқарған (Дрюридің өкіметтік мерзімі бойы) қарсыласатын НЛО ұйымымен қақтығысты, ол ақырында қолдауын кері тартып алды. Дрюри үкіметі пропорционалды өкілдік пен басымдықпен дауыс беру жүйесін енгізуге бағытталған заңдарды заң шығарушы органға ұсынғаннан кейін құлап, Дрюри мерзімінен бұрын сайлау шақырып, өзінің үкіметі 1923 жылғы провинциялық сайлауда жеңіліске ұшырады. Бұған Дрюридің жеке пайдалану үшін 100 долларға жаңа көмір шанағы сатып алғаны туралы жалған айыптамалар себеп болды. Шындығында, ол сақтаудан алынып, жылтыратылған ескі шанақ еді. Дрюри бұл жалған айыптамаға жауап бермеді, бұл оппозицияның үкіметтің ысырапшылдығы туралы айыптамаларын күшейтті.

Жергілікті билік

1934 жылы ол Симкоу округінің шерифі және тіркеушісі болып тағайындалды, және 1959 жылға дейін осы қызметте тұрды. Дрюридің портреті әлі де Барридегі жергілікті сот үйінде мақтанышпен ілініп тұр.

Жазбалар

Ол "Maclean's" сияқты журналдарға жазды және Симкоу округінің екі жергілікті тарихын жазды. Ол 1966 жылға дейін өзінің естеліктерін жазған жоқ. 2019 жылдың маусым айында Барри қаласы "Barrie Today.com" деп аталатын веб-сайтта оның ұрпақтарымен сұхбаттармен бірге Дрюридің "Канададағы еркіндікке арналған ода" атты өлеңін жариялады. Дрюри саяси мәселелерге үнемі қызығушылық танытты. 1960 жылдары Канада АҚШ-тың басқаруындағы ядролық қарулы Bomarc зымырандарын орнату керек пе, жоқ па деген пікірталас кезінде Дрюри: "Канаданың келесі үкіметі ядролық қаруды қабылдаудан бас тартуы керек. АҚШ-тың бүкіл ядролық бағдарламасы қауіпті" деп жазды.

Тану

2011 жылы Онтарио мұра қоры Премьер-министрлердің зираттар бағдарламасы аясында Дрюридің қабіріне ескерткіш орнатты. 2012 жылы Е. С. Дрюри аттас орта мектеп жабылып, орнына Крейг Киелбургер орта мектебі ашылды. Онтарионың Милтон қаласындағы Е. К. Дрюри саңыраулар мектебі әлі де жұмыс істеп тұр.