Буррей – Шотландиядағы Оркней аралдарының бірі. Скапа Флоудың шығысында орналасқан, Черчилль бөгеттерімен байланысқан. Географиясы, тарихы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оркней аралдарының аралы, Шотландия, Ұлыбритания.
Island of the Orkney Islands, Scotland, UK
Бөррей – Шотландиядағы Оркней аралдарының бірі. Ол Скапа-Флоу шығанағының шығысында жатыр және Черчилль бөгеттерімен байланысты аралдар тізбегінің бөлігі болып табылады.
Burray ('/b//ʌ//r//iː///) is one of the Orkney Islands in Scotland. It lies to the east of Scapa Flow and is one of a chain of islands linked by the Churchill Barriers.
География және геология
Бэррей материк, Оркни және Оңтүстік Роналдсей аралығында орналасқан және екеуіне де Черчилль кедергілері арқылы байланысты. 1, 2 және 3-ші кедергілер Бэррейді материкпен, Оркнимен солтүстік-шығыста Глимпс Холм және Лэмб Холм аралдары арқылы Холм саундта байланыстырады. 4-ші кедергі Оңтүстік Роналдзэйге, Уотер Сунд арқылы жалғасады. Батысында таяды-кетеді су астында қалатын Хунда аралы орналасқан, ол да дамба арқылы қосылған. Одан батысқа қарай, Скапа шығанағының арғы жағында, шамамен алыста Флотта және Флоттаның Calf аралдары орналасқан. 2001 жылы Бэррейде 357 адам тұрды, ал 2011 жылы халық саны 409 адамға жетті. Аралда құстар көп, мұнда еуразиялық құс, шағала және қарабас шаяндар көбейеді. 1889 жылдың 22 сәуірінде Г. Петри, Литтл Уорт, Бэррей, солтүстік қала Мосс-та торф кескен кезде оны тапты. Ол 140-тан астам күміс бұйымнан, оның ішінде көптеген білезік сақиналарының немесе "сақина ақшасының" сынықтарынан және оншақты монетадан тұрды. Сақталған мерзімі шамамен 998 жылға дейін соқтырады.
Burray lies between Mainland, Orkney and South Ronaldsay, and is linked to both by the Churchill Barriers. Barriers 1, 2, and 3 connect Burray with Mainland, Orkney via the islets of Glimps Holm and Lamb Holm in Holm Sound to the north east. Barrier 4 links to South Ronaldsay, across Water Sound. To the west is the tidal island of Hunda, also joined by a causeway. Further west, across Scapa Flow, are the islands of Flotta and Calf of Flotta, approximately away. In 2001, the population of Burray was 357, a total that had grown to 409 by 2011. The island has a reasonable amount of birdlife, with Eurasian curlew, herring and lesser black backed gulls breeding here. was discovered on 22 April 1889 by Mr G. Petrie, Little Wart, Burray when he was peat cutting in the North Town Moss. It consisted of over 140 items of silver bullion, including many fragments of arm ring or 'ring money', and about a dozen coins The date proposed for deposition is c. 998.
Сэр Джеймс Стюарт
18 ғасырдың басында Бэррейдің ларды Сэр Джеймс Стюарт болды. Стюарт 1725 жылы Кирквалл қаласындағы кісі өлтіруге қатысқан деген әңгіме бар, содан кейін жиырма жыл бойы қашып жүрді. Якобиттерді қолдаушы болған ол 1746 жылы Куллоден шайқасында шайқасып, аман қалған аз адамдардың бірі болды. Бірақ шайқастан кейін Бэррейге келгенде, ол кісі өлтірілген адамның ұлын кездейсоқ кездестірді, ол оны билік органдарына хабарлады. Стюарт тұтқындалды және Лондон түрмесінде қайтыс болды.
During the early 18th century, the laird of Burray was one Sir James Stewart. Stewart is said to have been involved with a murder in Kirkwall in 1725, and went on the run for twenty years. A Jacobite sympathiser, he ended up fighting in the Battle of Culloden in 1746, and was one of the few survivors. However, when he returned to Burray after the battle, he happened to chance upon the son of the murder victim, who reported him to the authorities. Stewart was arrested, and ended up dying in a prison cell in London.
Екінші дүниежүзілік соғыс және Черчилль кедергілерінің құрылысы
1939 жылы 14 қазанда Корольдік әскери-теңіз флотының линкоры Скапа-Флоу табиғи портындағы тұғырларында батып кетті. U 47 1938 жылы құрастырылды және Гүнтер Приеннің басқаруымен жүрді. U 47 Скапа-Флоудың шығыс кіреберісінің бірі – Бюррейдің солтүстігінде орналасқан Холм саңылауы арқылы Скапа-Флоуға кірді. Шығыс өткелдер батып кеткен блок кемелері, бумдар және су асты кемелеріне қарсы торлармен қорғалған, бірақ U 47 түнде, жоғары толқын кезінде блок кемелерінің арасымен жүзіп өтті. Келесі шабуылдарды болдырмау үшін Адмиралтействоның бірінші лорды Уинстон Черчилль тұрақты кедергілер салуды бұйырды. Жұмыс 1940 жылы мамыр айында басталды және кедергілер 1944 жылы қыркүйекте аяқталды, бірақ ресми түрде 1945 жылы 12 мамырда, Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін төрт күн өткен соң ашылды. Черчилль кедергілері жобасына 1943 жылы екі мыңнан астам жұмыс күші қажет болды. Жұмысшылардың көп бөлігі Солтүстік Африкадағы шөлдік соғыста тұтқынға алынған шамамен 1200 итальяндық тұтқыннан құралды, олар 1942 жылдың басынан бастап Оркни аралдарына жеткізілді. Соғысқа арналған жұмыстарда әскери тұтқындардың еңбегін пайдалану Женева конвенцияларымен тыйымдалғандықтан, жұмыстар оңтүстік Оркни аралдарына "коммуникацияларды жақсарту" ретінде ақталады. Тұтқындар екі лагерьде орналастырылды: кейбіреулері Бурейдегі Уэрбенкстегі 34-ші лагерьде, ал қалғандары Лэмб Холмдағы 60-шы лагерьде, онда әйгілі итальяндық шіркеуі салынды. 34-ші лагерьде өз шіркеуі болды, бірақ ол соғыстың соңында лагерьтің қалған бөлігімен бірге қиратылды. және музыкалық тобы.
On 14 October 1939, the Royal Navy battleship was sunk at her moorings within the natural harbour of Scapa Flow, by the U 47 was launched in 1938. under the command of Günther Prien. U 47 had entered Scapa Flow through Holm Sound, just to the north of Burray, one of several eastern entrances to Scapa Flow. The eastern passages were protected by measures including sunken block ships, booms and anti submarine nets, but U 47 entered at night at high tide by navigating between the block ships. To prevent further attacks, the First Lord of the Admiralty, Winston Churchill ordered the construction of permanent barriers. Work began in May 1940 and the barriers were completed in September 1944, but were not officially opened until 12 May 1945, four days after the end of World War II. The Churchill Barriers project required a substantial labour force, which peaked in 1943 at over two thousand. Much of the labour was provided by around 1200 Italian prisoners of war, who had been captured in the desert war in North Africa, who were transported to Orkney from early 1942 onwards. As the use of POW labour for War Effort works is prohibited under the Geneva Conventions, the works were justified as 'improvements to communications' to the southern Orkney Islands. The prisoners were accommodated in two camps, some at Camp 34 at Warebanks on Burray and the rest at Camp 60 on Lamb Holm where the famous Italian Chapel was built. Camp 34 had its own chapel but this was destroyed at the end of the war with the rest of the camp. and band.