Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ Әскери-теңіз күштерінің «Дредноут» класындағы линкорлары
Dreadnought battleship class of the United States Navy
АҚШ Әскери-теңіз күштерінің «Флорида» класындағы линкорлары екі кемеден тұрды: «Флорида» және «Юта». Олар 1910 және 1909 жылдары суға түсіріліп, 1911 жылы қолданысқа берілді. Олар алдыңғы жобадан сәл үлкен болғанмен, көбінесе өте ұқсас еді. Бұл АҚШ-тың барлық кемелерінде бу турбиналық қозғалтқыштар орнатылған алғашқы линкор класы болды. Алдыңғы «Делавэр» класында «Солтүстік Дакота» эксперимент ретінде бу турбиналық қозғалтқыш алса, «Делавэр» үш кеңейтімді қозғалтқыштарды сақтап қалды. Екі кеме де 1914 жылғы Вера-Круздың екінші шайқасына қатысып, операцияның бір бөлігі ретінде теңіз жаяу әскерлерінің бөлімшелерін дислокациялады. 1917 жылы АҚШ Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысқаннан кейін екі кеме де Еуропаға жөнелтілді. «Флорида» британдық Ұлы флотқа бекітіліп, Скапа-Флоуда орналасты. 1918 жылдың желтоқсан айында ол президент Вудро Вильсонды бейбіт келіссөздері үшін Францияға сүйемелдеді. «Юта» конвойды сүйемелдеу міндетіне бекітілді, ол Ирландияда орналасты және Еуропа құрлығына жақындаған конвойларды қорғаумен тапсырылды. 1922 жылғы Вашингтон теңіз келісімі бойынша екі кеме де айтарлықтай жаңғыртылды, торпедалық бөртпелер мен май отынымен жұмыс істейтін қазандықтар орнатылды және басқа да жақсартулар жасалды, бірақ 1930 жылғы Лондон теңіз келісімі шарттары бойынша қарусыздандырылды. «Флорида» сүзіліп кетті, ал «Юта» алдымен радиомен басқарылатын мақсатты кемеге, содан кейін авиацияға қарсы оқ ату оқу орталығына айналдырылды. Ол соңғы рөлінде 1941 жылдың 7 желтоқсанында Перл-Харборға жасалған жапон шабуылы кезінде батып кеткенге дейін қызмет етті. Оның корпусы батқанда лай мен сазға терең сіңіп, көтерілмеді. Ол соғыс ескерткіші ретінде порттың түбінде қалып отыр.
The Florida class battleships of the United States Navy comprised two ships: Florida and Utah. Launched in 1910 and 1909 respectively and commissioned in 1911, they were slightly larger than the preceding design but were otherwise very similar. This was the first US battleship class in which all ships received steam turbine engines. In the previous Delaware class, North Dakota received steam turbine propulsion as an experiment while Delaware retained triple expansion engines. Both ships were involved in the 1914 Second Battle of Vera Cruz, deploying their Marine contingents as part of the operation. Following the entrance of the United States into World War I in 1917, both ships were deployed to Europe. Florida was assigned to the British Grand Fleet and based in Scapa Flow; in December 1918 she escorted President Woodrow Wilson to France for the peace negotiations. Utah was assigned to convoy escort duty; she was based in Ireland and was tasked with protecting convoys as they approached the European continent. Retained under the Washington Naval Treaty of 1922, both ships were modernized significantly, with torpedo bulges and oil fired boilers installed and other improvements made, but were demilitarized under terms of the 1930 London Naval Treaty. Florida was scrapped, Utah converted into first a radio controlled target ship, then an anti aircraft gunnery trainer. She served in the latter role until sunk by the Japanese during the attack on Pearl Harbor on 7 December 1941. Her hull became deeply stuck in silt and mud as she sank, and thus was never raised. It remains on the bottom of the harbor as a war memorial.
Дизайн
Флоридалар 1906-1919 жылдар аралығында салынған 10 жеке класс ішіндегі үшіншісі болды, барлығы 22 соғыс кемесі пайдалануға берілді. Американың жаңа дредноуттары бұрынғы соғыс кемелерінен алынған тәжірибе және шетелдік үлгілерді зерттеу негізінде жобаланды, себебі Флоридалар жобаланған кезде АҚШ-тың ешбір дредноуты әлі пайдалануға берілмеген еді; барлығы құрылыс немесе жобалау сатысында болды. Американдық капиталдық кемелерді жобалауға АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Әскери-теңіз колледжінде өткізілген әскери жаттығулар да зор ықпал етті. Капитан Уильям Симс соғыс кемелерін жобалауды Бас кеңеске жүктеген реформалық қозғалысты жетекшілік етті. Бұл кемелер алдыңғы кемелерге қарағанда жақсартылған. Олардың машина бөлімдері төрт Кертис немесе Парсонс бу турбиналарын орналастыру үшін үлкен болды. Олардың кеңірек корпусы оларға жоғары метацентрлік биіктік берді, бұл Делаверлерде байқалатын кемшілік еді, ол кемелердің жүзу қабілетін жақсартты және корпусқа түсетін күшті азайтты. Кемелерде қосалқы қару ретінде жаңа /51 калибрлі зеңбіректер орналастырылған казематтар болды, олардың бронялық қорғанысы күшейтілген. 1905 жылғы Цусима шайқасының нәтижесінде алдыңғы Делаверлерде қабылданған үлкен және толық жабық бақылау мұнаралары осы класста да сақталды. Бұл жоба басқару штабының осалдығын азайтты. Жалпы алғанда, бұл кемелер британдық аналогтарынан жақсы қорғалған, бірақ соғыстар аралық кезеңде олар көп өзгерістерге ұшырады.
The Floridas were the third of 10 separate classes built between 1906 and 1919, a total of 22 battleships being commissioned. The new dreadnoughts of the American battle line were being designed from pre dreadnought experience and observation of foreign designs, as no US dreadnought had yet been commissioned at the time that the Floridas were designed; all were either at some stage of building or in design. American capital ship design was also heavily influenced by war games conducted at the US Navy's Naval War College. Captain William Sims led a reform movement that assigned warship design to the General Board. These ships were an improvement over the preceding Their engine rooms were larger to hold four Curtis or Parsons steam turbines. Their larger beam gave them greater metacentric height, in which the Delawares were notably deficient, which improved buoyancy and reduced hull stress. The ships mounted new /51 caliber guns as secondary batteries in casemates that boasted increased armor protection. The class retained the large and fully enclosed conning towers that were adopted for the preceding Delawares, as a result of American studies of the Battle of Tsushima in 1905. The design reduced the vulnerability of the command staff. Overall, these ships were much better protected than their British counterparts, although they were modified extensively during the interwar period.
Жалпы сипаттамалары
Флорида класының кемелерінің су сызығы бойынша ұзындығы 155,45 м, ал жалпы ұзындығы 158,80 м болды. Олардың ені 26,82 м, ал суға бату тереңдігі 8,53 м құрады. Олар стандартты жағдайда және толық жүктелгенде суырылды. Бұл бұрынғы Делавэр класынан шамамен артты. Кемелердің суперструктурасының да бір бөлігі, оның ішінде торлы мачталары мен түтін құбырлары қайта жайылды.
The Florida class ships were 155.45 m long at the waterline and 158.80 m overall. They had a beam of 26.82 m and a draft of 8.53 m. They displaced at standard displacement and at full load. This was an increase of approximately over the previous Delaware class. The ships also had some of their superstructure rearranged, including the lattice masts and the funnels.