Кіріспе
Midway класы – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің үш авианосецтен тұратын класы. Басты кемесі «Мидуэй» 1945 жылдың қыркүйегінде қолданысқа беріліп, 1992 жылы қызметтен босатылды. «Франклин Д. Рузвельт» 1945 жылдың қазанында қолданысқа беріліп, 1977 жылы қызметтен шығарылды. «Коралл теңізі» 1947 жылдың сәуірінде қолданысқа беріліп, 1990 жылы қызметтен босатылды.
The Midway class was a class of three United States Navy aircraft carriers. The lead ship, Midway, was commissioned in September 1945 and decommissioned in 1992. Franklin D. Roosevelt was commissioned in October 1945, and taken out of service in 1977. Coral Sea was commissioned in April 1947, and decommissioned in 1990.
1940 жылдар
CVB 41 класындағы (ол кезде аты аталмаған) кемелер 1940 жылы "Кейіпкер" сияқты кемелерге бронелі ұшу палубасын қосудың әсерін анықтау үшін жасалған зерттеу ретінде қарастырылды. Есептеулер көрсеткендей, мұндай кемедегі әуе тобының саны 64-ке дейін азаяр еді, стандартты "Эссекс" класындағы авиатасымалдағыштарда бұл көрсеткіш 90-100-ге жететін. Жұмыс барысында, дизайнға соғыс кезіндегі британдық бронели авиатасымалдағыштардың тәжірибесі де үлкен әсер етті:
Соғысқа араласуға дейін британдық авиатасымалдағыштардың зақымдануын зерттеу нәтижесінде, АҚШ Әскери-теңіз күштерінің дәстүрлі дизайнынан екі маңызды өзгеріс енгізілді. 1941 жылдың 1 қаңтарында Мальта түбіндегі шайқаста HMS Illustrious бірнеше бомбаға ұшырады, олардың үшеуі ангарда жарылды. Ангардың алдында және артындағы ұшақтардың арасында үлкен өрттер шықты, бұл жарылыстар мен өрттерді ангардың құрылымдық бөлімдерге бөлу арқылы шектеудің қажеттігін көрсетті. Сондықтан CVB класындағы ангар ұшақтарды басқаруға қолайлы үлкен есіктермен жабдықталған, ангар палубасынан ұшу палубасына дейін созылатын 40 және 50 фунттық арнайы өңделген болаттан (STS) жасалған бес бөлікке бөлінді. Бұл бөлімдерге брызгиштер мен тұман көбік жүйелері қосылды, бұл USS Franklin-де 30 қазан мен 19 наурызда болғандай, ангарда өрттің таралуын тиімді болдырмауға көмектеседі деп күтілді. Бірнеше британдық авиатасымалдағыштардың зақымдану тәжірибесі, олардың біздің кемелерден айырмашылығы бронелі ұшу палубаларымен жабдықталған, мұндай бронелі қаптаманың ангарларды GP бомбаларынан және ангар палубасының астындағы маңызды бөлімдерді жартылай бронели тесуші (SAP) бомбалардан қорғау тиімділігін көрсетті. Осыған сәйкес, CVB класы 46-дан 175-ке дейінгі кадралар арасында 3 1/2 дюймдік STS-тен жасалған бронелі ұшу палубасымен, ал 36-дан 192-ге дейінгі кадралар арасында 40 фунттық STS-тен жасалған екі қабаттан тұратын ангар палубасымен жобаланды. CVB класындағы ешбір кеме соғыс операцияларына қатысуға уақытында аяқталмаса да, британдық Тынық мұхиты флотына қарасты кемелердегі Камикадзе шабуылдарына қарсы бронелі ұшу палубасының тиімділігі дәлелденді. Ұшу палубасын брондау үшін қажетті салмақты азайту үшін жоспарланған крейсерлік калибрлі қару батареясы алынып тасталды, ал 5 дюймдік зениттік батарея екі орындыдан бір орындыға дейін азайтылды. Корольдік теңіз күштерінің авиатасымалдағыштарынан айырмашылығы, CVB класы ангар палубасы деңгейіндегі "көлік палубасын" сақтап, бронелі қаптаманы суперқұрылымның бөлігі ретінде жасады. Бұл USN авиатасымалдағыштарының соңғы дизайны болды; келесі супертасымалдағыштардың үлкен өлшемдері жаңа, терең корпусты дизайнды қажет етті, ол ұшу палубасы деңгейіндегі көлік палубасын орналастырып, мықтырақ және жеңіл корпус жасады. Машиналық бөлімдердің күрделі бөлінуі , ал екі ішкі пропеллер шахтасы қазіргі заманғы шайқас кемелерінің құрылысына ұқсас, ішінара скегтермен жабылған. "Эссекс" класындағы авиатасымалдағыштарда сегіз негізгі инженерлік бөлімше болса, "Мидуэй" класындағы кемелерде 26 бөлімше болды, оның ішінде орта сызықтан алыс орналасқан он екі қазандық бөлімшесі және төрт кеңінен бөлінген машина бөлімшесі бар. Бұрынғы әскери кемелерге қарағанда электрлік дуалмен дәнекерлеуді кеңінен қолдану салмақты шамамен 10 пайызға азайтты. "Мидуэй" класындағы кемелер өте үлкен болды, олар АҚШ флотындағы басқа кемелерге қарағанда көбірек ұшақтарды (30-40 ұшаққа дейін) қабылдай алды. Бастапқы конфигурациясында "Мидуэй" класындағы кемелерге 130 ұшаққа дейін сыйып, оларды басқаруға болар еді. Бірақ көп ұзамай, мұндай көптеген ұшақтарды үйлестірудің бір кеме үшін тиімді басқару және бақылау мүмкін еместігі анықталды. Алайда, олардың үлкен өлшемдері ұшақтардың мөлшері мен салмағының тез өсуіне оңай төтеп беруге мүмкіндік берді. Алдыңғы ұшу палубасы 13 тонналық ұшақтарды ұшыруға, ал артқы ұшу палубасы 11 тонналық ұшақтарды қонуға арналған, бұл ұшу кезінде отын мен қару-жарақ шығынын ескере отырып жасалған.
As a result of study of damage sustained by various British carriers prior to our entry into the war, two important departures from traditional U. S. Navy carrier design were incorporated in the CVB Class, then still under development. HMS Illustrious in an action off Malta on 1 January 1941 was hit by several bombs, three of which detonated in the hangar space. Large fires swept fore and aft among parked planes thereby demonstrating the desirability of attempting to confine the limits of such explosions and fires by structural sectionalization of the hangar space. On the CVB Class the hangar was therefore divided into five compartments separated by 40 and 50 pound Special Treatment Steel (STS) division bulkheads extending from the hangar deck to the flight deck, each fitted with a large door suitable for handling aircraft. It is hoped that this sectionalization, in conjunction with sprinkler and fog foam systems, will effectively prevent fires from spreading throughout the hangar spaces, as occurred on USS Franklin on 30 October and 19 March. The damage experiences of several British carriers, which unlike our own were fitted with armored flight decks, demonstrated the effectiveness of such armor in shielding hangar spaces from GP bombs and vital spaces below the hangar deck from semi armor piercing (SAP) bombs. Accordingly, the CVB Class was designed with an armored flight deck consisting of 3 1/2 inch STS from frames 46 to 175 with a hangar deck consisting of two courses of 40 pound STS between frames 36 and 192. Although none of the CVB Class carriers were completed in time to take part in war operations, the effectiveness of armored flight decks against Kamikaze attacks was demonstrated by various carriers attached to the British Pacific Fleet |
The concept went to finding a larger carrier that could support both deck armor and a sufficiently large air group. The weight savings needed to armor the flight deck were achieved by removing the planned cruiser caliber battery of guns and reducing the 5 inch antiaircraft battery from dual to single mounts. Unlike the Royal Navy's aircraft carriers, for which the armored deck was part of the ship structure, the Midway class retained their "strength deck" at the hangar deck level and the armored flight deck was part of the superstructure. They would be the last USN carriers to be so designed; the immense size of the succeeding supercarriers would require a new deep hulled design carrying the strength deck at the flight deck level to produce a stronger and lighter hull. The heavily subdivided arrangement of the machinery spaces was based on that of the , while the two inner propeller shafts were partially enclosed in skegs, similar to contemporary battleship construction. While the Essex class carriers had eight main engineering compartments, the Midway class had 26, including twelve boiler rooms well off the centerline and four widely separated engine rooms. More extensive use of electric arc welding than in previous warships reduced the weight by about 10 percent of what would have been required for riveted structural assembly. The resulting Midway class carriers were very large, with the ability to accommodate more planes than any other carrier in the U. S. fleet (30–40 more aircraft than the Essex class). In their original configuration, the Midway class ships had an airwing of up to 130 aircraft. It was soon realized that the coordination of so many planes was beyond the effective command and control ability of one ship. However, their size did allow these ships to more easily accommodate the rapid growth in aircraft size and weight that took place in the early jet age. The forward flight deck was designed for launching 13 ton aircraft; and the aft flight deck was designed for landing 11 ton aircraft, assuming in flight expenditure of fuel and ordnance.
1960 жылдар
Мидуэй класындағы үш кеме де Вьетнам соғысында жауынгерлік міндеттерді орындады. Коралл теңізі Тонкин шығанағына алты рет, Мидуэй үш рет, ал Франклин Д. Рузвельт Жерорта теңізіне қайтып оралғанға дейін бір рет жауынгерлік жұмылдырылды. 1960 жылдардың соңында Мидуэй SCB 101.66 бағдарламасы бойынша кең ауқымды модернизация және қайта құрудан өтті, бұл бағдарлама қымбатқа түсіп, дау тудырды, сондықтан басқа кемелерде қайталанбады. Модернизацияға 82 миллион доллар қаражат бөлінген болса, нақты шығын 202 миллион долларды құрады, ал жаңа Джон Ф. Кеннедиді бір уақытта салуға 277 миллион доллар жұмсалды. Науқаннан кейін бірнеше ай өткен соң, кластың соңғы кемесі әскери-теңіз қызметін тоқтатты. Коралл теңізі Балтиморда заңдық және экологиялық мәселелердің салдарынан жойылды, оның тағдыры үнемі кейіге жылдырылып отырды. Мидуэй музей қорына берілмес бұрын Вашингтон штатының Бремертон қаласындағы резервтік флотта бес жыл тұрды. Қазір кеме Сан-Диегода (Калифорния штаты) музей ретінде жұртшылыққа ашық.