Кіріспе

1952 жылы Корольдік әскери-теңіз флотының Audacious класындағы ұшақ тасымалдаушысы (стандартты (1957)). Кеме ұзындығы=*803 фут (245 м). Кеме тереңдігі= Кеме жүк бөлімінің тереңдігі= Кеме палубалары= Кеме палубасының биіктігі= Кеме қуаты=*4 валға қосылған бу турбиналары, 8 қазандық. Eagle кемесі 1951 жылдың қазан айында бұрышты ұшу-қону жолағысыз аяқталды, бірақ үш жылдан кейін ол қосылды. 1952 жылы ол НАТО-ның алғашқы ірі теңіздік оқу-жаттығуы – Mainbrace операциясына қатысты.

Дизайн және құрылыс

S-тар броньды ангарлары бар авианосецтерге үлкен жалғау ретінде жоспарланған, жобасы үлкен және ауыр ұшақтарды қабылдау үшін тапсырыс берілгенге дейін өзгертілді, нәтижесінде кемелерге тапсырыс берілген кезде суыру қағидасы бастапқы жоспарланғаннан дейін дейін өсті. Төрт кемеге тапсырыс берілді, бірақ біреуі – «Африка» құрылысы басталғанға дейін тоқтатылды. Кластың бірінші кемесі «Аудациус» 1942 жылғы 24 қазанда «Харланд энд Вольф» кеме жасау шеберханасында салынды. Кластың үшінші кемесі «Игл», құрылысы 26% ғана аяқталған, 1945 жылғы желтоқсанда тоқтатылды, ал «Аудациус» 1946 жылғы 21 қаңтарда «Игл» деп қайта аталды. «Игл» ақыры 1951 жылғы 1 қазанда аяқталды. Стандартты суыру салмағы , толық жүктемесі дейін.

Қызмет

Eagle теңіз сынақтарын 1951 жылғы 31 қазанда бастады, алғашқы ұшу сынақтары 1952 жылғы 14 ақпанда басталды, ал кеме 1952 жылғы 1 наурызда қызметке қабылданды. 1953 жылдың басында Eagle Жерорта теңізін аралады, содан кейін маусым айында Елизавета II патшайымның тәж киюіне арналған Спитхедтегі флот қарауына қатысып, өз суларына оралды. 1954 жылғы ақпанда Жерорта теңіз флотына қосылып, мамыр айында британ суларына қайта оралды. Eagle-дың соғыс кезіндегі алғашқы қызметі 1956 жылы Суэц дағдарысына қатысуымен басталды, оның құрамында капитан Х.К.Д. Маклин болды. Сол кезеңде кемеде Westland Wyverns, Douglas Skyraiders, Hawker Sea Hawks және de Havilland Sea Venoms ұшақтары болды.

Қайта құру

Адмиралтейство бастапқыда Eagle-ті толықтай қайта құруды жоспарлаған еді, бірақ жоғары құнға байланысты жаңа дөңгелекті бу турбиналарын орнату және корпустың ұзарту жоспарларынан бас тартылды. Оның орнына Eagle-ге Victorious-қа қарағанда артық радарлық және өңдеу мүмкіндіктерін қамтамасыз ететін, қарапайым, бірақ кең ауқымды жаңғырту жүргізілді. Өзгерістерге жатақхананың күрделі жөндеуі, оның ішінде кондиционерлердің орнатылуы кірді. Арал толығымен қайта құрылды және 3D Type 984 радары орнатылды, ол 100 нысананы қадағалап, жіктеуге қабілетті, бұл Hermes және Victorious кемелеріне орнатылған 984 жүйесінің екі есе көп мүмкіндігі. Ұшу палубасы өзгертілді, толық 8,5 градус бұрышпен жаңа 2½ дюймдік броньды палуба, екі жаңа бу катапульті (BS5s, батыс жағында алдыңғы бөлігінде 46 метрлік, орта бөлігінде 61 метрлік жүріс) жаңа тоқтату құрылғысы (DAX I) және айна көздері орнатылды. Тұрақты ток жүйелерін күрделі жөндеуден өткізумен қатар, қосымша қуат беру үшін ауыспалы ток генераторлары да орнатылды. Eagle-дің әуеге қарсы қаруларын алып тастап, Seacat зымыран жүйесімен алмастыруға шешім қабылданды, бірақ оның артқы жағындағы төрт 4,5 дюймдік қару мұнаралары сақталды, ал барлық бастапқы машиналарын және жабдықтары толықтай жаңартылды. 1959 жылы Eagle Девонпорт кемежайына осы ауқымды жөндеу жұмыстарын бастау үшін келді, ал 1964 жылдың мамырына қарай жұмыс аяқталды. Стандартты сыйымдылығы шамамен 44,100 тоннаға дейін өсті (толық жүк сыйымдылығы 54,100 тонна), және Eagle енді Корольдік теңіз күштеріндегі ең ірі авианосецке айналды. Жөндеудің жалпы құны 31 миллион фунт стерлингті құрады. Жөндеудің мақсаты оның қызмет ету мерзімін тағы 10 жылға ұзарту болды, және ол енді Blackburn Buccaneer, de Havilland Sea Vixen, Supermarine Scimitar және Fairey Gannet ұшақтарын пайдаланды, бірақ сумен салқындатылатын реактивті жарылыс дефлекторлары (RN Phantom истребителдерін пайдалану үшін қажет) орнатылмады, сондықтан кеменің толық әлеуеті іске асырылмады. 1964 жылы Eagle, жоспарланған CVA01 және жартылай өлшемді Hermes 1980 жылға дейін тиімді үш авианосецтік флотты құрайды деп мәлімделді. 1973 жылы Victorious CVA01мен алмастырылуы тиіс болды. Шындығында, 1958 жылғы Корольдік теңіз күштерінің бағалауынша, қазіргі авианосецтік флотты қолжетімді бағада жаңғырту арқылы, 1975 жылдан кейін тек HMS Hermes тиімді болады, бірақ ол тым кішкентай болды. 1958 жылдың қараша айындағы Кеме құрылысы директорының бұл бағалаулары өте дәл болды, себебі қайта құрудың күтілгеннен баяу қарқыны, соғыста салынған корпустардың коррозиясы, Victorious-тан басқа ескірген қуат жүйелері және Eagle мен Ark Royal-да қажет болған жағдайда тұрақты ток пен ауыспалы ток генераторларының арзан және қанағаттандырмас қоспасы ескерілді.

Қайта жөндеу

1966 жылдың басында "Игл" Девонпортта тағы бір рет жөндеуден өтіп, бір DAX II тұтқыш сымымен (No3, қалған сымдары DAX I болды) жабдықталды. 1967 жылы қайтадан қолдануға берілді. "Игл" бастапқыда McDonnell Douglas Phantom ұшақтарын ыңғайлы түрде пайдалануға мүмкіндік беретін қосымша жөндеуден өтуді көздеген (ол оларды сынақтарда сәтті қолданған еді). 1959–64 жылдарғы жөндеуде орнатылған екі BS5 катапульты толыққандай жүктелген F-4 ұшақтарын ұшыруға жеткілікті қуатты болды, бірақ оның реактивті ағын дефлекторлары әлі де ескі болат плитадан жасалған еді, ал Phantom ұшағының Rolls Royce Spey қозғалтқыштарының қыздырылған шығарылатын газдары сумен салқындатылатын дефлектор плиталарын қажет етті. Сонымен қатар, шығындарды үнемдеу мақсатында катапульттарға тұтқа ұстағыштар орнату жоспарланған, әйтпесе тұтқалар бір рет ұшырылғаннан кейін жоғалып кетер еді. Phantom FG1 сынақтары кезінде (700P NAS эскадрильясымен жеткізілген үш жаңа ұшаққа қатысты) ұзын белдік катапульті пайдаланылды, ал қалың болат плита катапульттың артындағы палубаға бекітілді, Phantom ұшағының форсаждық қозғалтқыштарының ыстығын сіңіру үшін. JBD (жарылыс дефлекторы) зақымдануы мүмкін болғандықтан қолданылмады, және әр ұшырылғаннан кейін өрт сөндіру шланздары келесі ұшақ катапультқа орналастырылғанша палуба плитасын салқындату үшін су шашыратылды. Phantom ұшағын пайдалану үшін жарылыс дефлекторларын және басқа да шағын өзгерістерді орнату 1968 жылы 5 миллион фунт стерлингтен аспайды деп есептелді, бірақ кемені 1970 жылдардың соңына дейін Phantom ұшақтарының заманауи әуе тобымен пайдалануға қайта жаңарту әлдеқайда қымбатқа түсетіні анық болды, және 1970 жылы жаңа консервативтік үкімет Команда тасымалдаушысына айналдыру және "Игл"ді алып тастау жоспарларын бекітті. 1972 жылдың ақпан айында Қорғаныс министрі лорд Каррингтон "Игл"ді Phantom ұшақтарын пайдалануға қайта жөндеуге 25–30 миллион фунт стерлинг қажет болады деп бағалады, ал екі ірі соққы беру кемесін пайдалануға қажетті жалпы еңбек күші мен шығындар Ұлыбританияның мүмкіндігінен асып түсті, әсіресе "Арк Роял" кемесінің 1970 жылдардың соңына дейін тек екі қысқа жөндеумен қызмет ететіні күтілуде. "Игл"ді сақтау үшін әр 3–4 жыл сайын шамамен 4 миллион фунт стерлингтік жөндеу жұмыстары және жылына 1,5–2 миллион фунт стерлингке 350–400 теңізшінің техникалық қызмет тобы қажет болар еді. Қайта жандандыруға төрт жарым айдан бір жылға дейін уақыт кететін еді, ал Sea Vixen эскадрильясын ұстау ескірген ұшақтар үшін ақталмайтын шығын болар еді. "Арк Роял" кемесін толыққандай заманауи әуе қанатын пайдалануға мүмкіндік беру үшін 32 миллион фунт стерлинг жұмсалды, бірақ қызметке оралғаннан кейін де оның "Игл"ге қарағанда нашар жағдайда екені қабылданды. FAA үшін тапсырыс берген 48 Phantom FG1 ұшағының 20-сы 43-ші эскадрильяны жабдықтау үшін RAF-ке жіберілді, бірақ кейбіреулері RN және RAF Phantom ұшақ экипаждарын даярлаған 767 NAS оқу бөлімшесін жабдықтау үшін қайта берілді, ол 1972 жылы таратылды.