Мария Малибран (1808-1836) – испандық опера әншісі, 19 ғасырдағы ең талантты әншілердің бірі. Дауысының қуаты, диапазоны және трагикалық өмірі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Испаниялық опера әншісі (1808–1836)
Spanish opera singer (1808–1836)
Мария Фелисия Малибран (24 наурыз 1808 – 23 қыркүйек 1836) – испан әншісі, ол көбінесе контральто және сопрано партияларын орындаған және 19 ғасырдың ең белгілі опера әншілерінің бірі болған. Малибран өзінің шарбақты мінезімен және драмалық күшімен танымал болды, 28 жасында Англияның Манчестер қаласында қайтыс болғаннан кейін оның есімі аңызға айналды. Оның дауысының диапазоны, қуаты және икемділігі керемет деп сипатталады.
Maria Felicia Malibran (24 March 1808 – 23 September 1836) was a Spanish singer who commonly sang both contralto and soprano parts, and was one of the best known opera singers of the 19th century. Malibran was known for her stormy personality and dramatic intensity, becoming a legendary figure after her death in Manchester, England, at age 28. Contemporary accounts of her voice describe its range, power and flexibility as extraordinary.
Ерте өмір
Мария Фелиситас Гарсия Ситчес Парижде әйгілі испан музыкалық отбасында дүниеге келді. Оның анасы Хоакина Ситчес, актриса және опера әншісі болған. Оның әкесі Мануэль Гарсия – Россинидің өте жоғары бағалаған, танымал тенор болды және ол "Севильский шаштарушы" операсындағы граф Алмавива рөлін жасаған. Гарсия сонымен қатар композитор және әсерлі вокалдық оқытушы болды, ол оның алғашқы дауыс сабақтарын берді. Ол өте қатал және тирандыққа бейім адам ретінде сипатталды; ол қызына берген сабақтар екі күшті тұлғаның үздірілмейтін дау-жанжалына айналды.
María Felicitas García Sitches was born into a famous Spanish musical family in Paris. Her mother was Joaquina Sitches, an actress and operatic singer. Her father Manuel García was a celebrated tenor much admired by Rossini, having created the role of Count Almaviva in his The Barber of Seville. García was also a composer and an influential vocal instructor, and he was her first voice teacher. He was described as inflexible and tyrannical; the lessons he gave his daughter became constant quarrels between two powerful egos.
Мансап
Малибран алғаш рет сегіз жасында Неаполь сахнасында әкесімен бірге Фердинандо Пэрдің «Аньезе» операсында ойнады. 17 жасында ол Лондон Король театрының хорында әнші болды. Prima donna Джудитта Паста ауырып қалғанда, Гарсия қызына «Севиль шаштаразында» Розина рөлін ұсынды. Көрермендер жас меццо-сопраноны ұнатып, ол маусым соңына дейін осы рөлді орындады. Маусым аяқталған соң Гарсия опера труппасын Нью-Йоркке алып кетті. Труппаның құрамына негізінен оның отбасы мүшелері кірді: Мария, оның інісі Мануэль және олардың анасы Хоакина Ситчес, сондай-ақ «la Briones» атымен танымал болған. Марияның кіші әпкесі Полин, кейін Полин Виардо деген атпен танымал әнші болған, сол кезде төрт жаста еді. Бұл Нью-Йоркте итальяндық операның алғашқы қойылымы болды. Тоғыз ай ішінде Мария сегіз операда басты рөлдерді орындады, олардың екеуін оның әкесі жазған. Нью-Йоркте ол өзінен 28 жас үлкен банкир Франсуа Эжен Малибранмен танысып, асығыс үйленді. Оның әкесі банкирдің Мануэль Гарсияға 100 000 франк беруге уәде беруі үшін Марияны осы банкирге үйлендіруге мәжбүрлеген деп есептеледі. Алайда, басқа деректер бойынша, ол тек қана қатыгез әкесінен құтылу үшін үйленді. Тойдан кейінгі бірнеше айда күйеуі банкрот болды, сондықтан Мария өзінің өнер көрсетулері арқылы оны асырауға мәжбүр болды. Бір жылдан кейін ол Малибраннан ажырасып, Еуропаға қайтып келді. Еуропада Малибран Доницеттидің «Мария Стуарда» операсының премьерасында бас рөлді орындады. Опера Фридрих Шиллердің «Мэри Стюарт» пьесасына негізделген, және ол Шотландия королевасы Мэриді жақсы жағынан көрсеткендіктен, цензура мәтіндік түзетулерді талап етті, бірақ Малибран оларды көбінесе елемеді. Брюссель Корольдік консерваториясының кітапханасында осы пьесаға арналған Малибран жасаған қызықты түсті костюм эскиздері сақталған, олар оның күтпеген сурет салу талантын ашты. Малибран бельгиялық скрипкашы Шарль Огюст де Бериомен романтикалық қарым-қатынаста болды. Олар алты жыл бойы заңды әйел және күйеу болып өмір сүрді және 1833 жылы оларға бала дүниеге келді (пианино педагогы Шарль Вильфрид де Берио), содан кейін Мария Малибранмен жасаған некесін жойды. Феликс Мендельсон олар үшін арнайы соло скрипкасымен сүйемелденетін ария жазды. Малибран Париж опера театрында және басқа да ірі опера театрларында ән шырқады. Парижде ол Майкл Балфпен кездесіп, бірге өнер көрсетті.
Malibran first appeared on stage in Naples with her father in Ferdinando Paër's Agnese, when she was eight years old. When she was 17, she was a singer in the choir of the King's Theatre in London. When prima donna Giuditta Pasta became indisposed, García suggested that his daughter take over in the role of Rosina in The Barber of Seville. The audience loved the young mezzo, and she continued to sing this role until the end of the season. When the season closed, García immediately took his operatic troupe to New York. The troupe consisted primarily of the members of his family: Maria, her brother, Manuel, and their mother, Joaquina Sitches, also called "la Briones". Maria's younger sister, Pauline, who would later become a famous singer in her own right under the name of Pauline Viardot, was then only four years old. This was the first time that Italian opera was performed in New York City. Over a period of nine months, Maria sang the lead roles in eight operas, two of which were written by her father. In New York, she met and hastily married a banker, Francois Eugene Malibran, who was 28 years her senior. It is thought that her father forced Maria to marry him in return for the banker's promise to give Manuel García 100,000 francs. However, according to other accounts, she married simply to escape her tyrannical father. A few months after the wedding, her husband declared bankruptcy, and Maria was forced to support him through her performances. After a year, she left Malibran and returned to Europe. In Europe, Malibran sang the title role at the premiere of Donizetti's Maria Stuarda. The opera was based on Friedrich Schiller's play Mary Stuart, and as it portrayed Mary, Queen of Scots in a sympathetic light, censors demanded textual amendments, which Malibran often ignored. The Library of the Royal Conservatory of Brussels conserves a series of interesting coloured costume projects for this play, created by Malibran, revealing her unsuspected drawing talent. Malibran became romantically involved with the Belgian violinist Charles Auguste de Bériot. The pair lived together as a common law couple for six years and a child was born to them in 1833 (the piano pedagogue Charles Wilfrid de Bériot), before Maria obtained an annulment of her marriage to Malibran. Felix Mendelssohn wrote an aria accompanied by a solo violin especially for the couple. Malibran sang at the Paris Opera among other major opera houses. In Paris, she met and performed with Michael Balfe.
Соңғы жылдары және өлімі
1834 жылы Малибран Англияға көшіп, Лондон мен Еуропа қалаларында өнер көрсете бастады. Венецияда 1835 жылдың 8 сәуірінде ол Винченцо Беллинидің «Ла сонамбула» операсын орындады, осы қойылымнан түскен табысты құлаған Сан-Джованни Гризостомо театрын жаңартуға арнады, соның нәтижесінде театр қайта жаңғыртылды. Театр «Театро Малибран» деп аталды және ол оның меценаты ретінде құрметпен еске алынды. 1836 жылдың мамыр айының соңында Балфтың осы үшін жазған «Артуа қызы» спектаклінде басты рөлді ойнады. Осы жылдың басында Ваккаидің «Джованна Грей» операсының премьерасында басты рөлді орындау үшін Миланға оралды. 1836 жылдың шілдесінде Малибран жылқыдан құлап, ешқашан жазылмаған жарақат алды. Ол дәрігерге қаралудан бас тартып, өнерін жалғастырды. 1836 жылдың қыркүйегінде Манчестердегі колледж шіркеуінде және Фонтан-стриттегі Корольдік театрда өткен музыка фестиваліне қатысты. Театр сахнасында қосымша өнер көрсету кезінде құлап, бірақ келесі күні таңертең шіркеуде өнер көрсетуді талап етті. Жеке дәрігерінің бақылауымен бір аптаға созылған ауыртпалы сырқаттан кейін қайтыс болды. Оның денесі көпшілік қауымның қатысуымен өткен жерлеу рәсімінен кейін уақытша шіркеуге жерленді, содан кейін Бельгиядағы Брюссельге жақын Лейкен зиратындағы мавзолейге көшірілді. Брюссель Корольдік консерваториясының кітапханасында, басқалармен қатар, өлім маскасы, доктор Беллуминидің қайғылы төрт беттік жерлеу есебі, сондай-ақ Малибранның денесін Брюссельге көшіруге Манчестер шіркеуінің билігі берген рұқсатнама сақталады (Мария Малибран қоры, B Bc; FC 2 MM 006 sq.).
In 1834, Malibran moved to England and began to perform in London and Europe. In Venice, she performed Vincenzo Bellini's La sonnambula on 8 April 1835, where she donated her performance to the dilapidated Teatro San Giovanni Grisostomo, inspiring its restoration. It was renamed Teatro Malibran and she was hailed and venerated as its patroness. In late May 1836, she starred in The Maid of Artois, written for her by Balfe. Earlier that year she had returned to Milan to sing the title role in the premiere of Vaccai's Giovanna Gray. In July 1836, Malibran fell from her horse and suffered injuries from which she never recovered. She refused to see a physician and continued to perform. In September 1836 she was in Manchester participating in a music festival at the collegiate church and Theatre Royal on Fountain Street. She collapsed on stage while performing encores at the theatre, but insisted on performing in the church the following morning and died after a week of agony, attended by her private physician. Her body was temporarily buried in the church after a public funeral before being moved to a mausoleum in Laeken Cemetery, near Brussels in Belgium. The Library of The Royal Conservatory of Brussels conserves, amongst others, the death mask, the poignant four page funerary report of Dr. Belluomini as well as the authorisation of the Manchester ecclesiastical authority to have Malibran's body transferred to Brussels (Maria Malibran fund, B Bc; FC 2 MM 006 sq. ).
Малибран театры
Ол Венециядағы Малибран театрының меценаты, оның камеосы сахнаның үстінен ілінген.
She is the patroness of Teatro Malibran in Venice, where her cameo hangs above the stage.
Мария Малибран қоры
Брюссель Корольдік консерваториясы кітапханасында диваға қатысты маңызды партитуралар, құжаттар мен заттардан тұратын Мария Малибран қоры сақталған.
The Library of the Royal Conservatory of Brussels possesses an important collection of scores, documents and objects from the diva, assembled in the Maria Malibran fund.