Фортунио Бонанова: Испан актері мен опера әншісінің өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Испан актері және опера әншісі (1895–1969)

Фортунио Бонанова, Жозеп Ллуис Моллдың псевдонимі, (13 қаңтар 1895 – 2 сәуір 1969) испан баритон әншісі және кино, театр және теледидар актері болған. Ол кейде продюсер және режиссер ретінде де жұмыс істеген. Луис Фабрегас Куиксарттың сөзіне сәйкес, Фортунио Бонанова псевдонимі оның байлық табуға деген құштарлығын және туған қаласы Пальмадағы Бонанова ауданына деген махаббатын көрсетеді.

Өмірбаян

Жас кезінде туған есімімен өмір сүрген ол кәсіби телеграф операторы болды. Ол итальяндық Джовачиниден музыка сабақтарын алды. 1921 жылы Пальмадағы Театр Принсипалда «Таннхойзер» операсында әнші ретінде дебют жасады. Сол жылы ол Майорка ақындары мен Хорхе Луис Борхеспен (ата-анасы мен қарындасымен бірге Майоркада қысқа уақыт тұрған) бірге «Фортунио Бонанова» деген атпен «Ультралистік манифестке» қол қойды. Сондай-ақ 1921 жылы Банос ағайындыларының «Дон Хуан Тенорио» үнсіз фильмінде түсті, ол келесі жылы Нью-Йорк пен Голливудта көрсетілді. Кейін 1924 жылы өзінің «Дон Хуан» фильмін түсірді. 1927 жылы Альберт Паркердің «Суньяға деген махаббат» фильмінде Глория Свонсонмен бірге ойнады. 1932 жылы ол Джоан Беннет пен Мэри Астор қатысқан Голливуд фильмдерінде шағын рөлдерді ойнады. Сол кезеңде Нью-Йоркте бірнеше операларда, сондай-ақ «La Canción del Olvido» («Естен шығу әні»), «La Duquesa del Tabarín» («Табарин герцогинясы»), «Los Gavilanes» және «La Montería» операларын қойды. 1934 жылы Испанияға оралып, Антонио Грацианидің «Жоғалған» («El Desaparecido») фильмінде басты рөлді ойнады. 1935 жылы Максимо Носсик режиссерлік еткен «Күшті джентльмен» («Poderoso Caballero») фильмінде ойнап, ән шырқады. 1936 жылы Испания Азамат соғысы басталғанда ол АҚШ-қа қайтып келді, онда Жюль Бернхардттың «Капитан Тормента» фильмінде капитан Билл рөлін ойнады. 1940 жылдан кейін ағылшын тіліндегі фильмдерде актерлік және әншілік рөлдерді көбінесе орындады. Оның рөлдерінің арасында «Азамат Кейн» (1941) фильміндегі Сьюзан Александр Кейннің опералық жаттықтырушысы Синьор Матисте; «Қаһиреге бес қабір» (1943) фильміндегі генерал Себастьяно; «Қара лебедь» (1942) фильміндегі Дон Мигель; «Кім үшін қоңырау соғылады» (1943) фильміндегі Фернандо; «Қос өтемақы» (1944) фильміндегі Сэм Гарлопис; және «Біз осыдан кейін қайда барамыз?» фильмінде әнші Кристофер Колумб болды. Ол келесі бірнеше онжылдықтар бойында түрлі кейіпкерлік рөлдерде ойнады. Бонанова сонымен қатар «Қан мен құм» (1941) фильмінің аталмаған техникалық кеңесшісі болды және испан тіліндегі «La Inmaculada» («Таза Мария») фильмінде түсті. 1947 жылы «Фиеста» фильмінде Эстер Уильямс пен Рикардо Монтальбанның егіздерінің әкесі болды. 1949 жылы Бонанова Амброз Баркермен «Гламур – бұл әрекет» («Glamor/Glamour is the Gimmick») атты мюзиклде жұмыс істеді. Ол жағымсыз пікірлер алды – Баркердің 1930 жылдардың басында дамытқан нәрсесі 1949 жылы сәтті болмады. 1950 жылдары ол «I Love Lucy» сериалының бір эпизодында, Лусидің енесімен испан тілінде сөйлеуіне көмектесетін жалған экстрасенс ретінде пайда болды. 1952 жылы «Маған кішкентай Марджи» сериалының төртінші эпизодында итальяндық опера әншісі Энтони Бранчетти рөлін ойнады. 1953 жылы «Боццо ағаның сапары» атты Эбботт пен Костелло эпизодында Лу Костеллоның Боццо ағасын сомдады. 1955 жылы «Вилли» комедиясының бір эпизодында опера жұлдызының рөлін ойнады. Бонанова 1969 жылы Калифорния штатының Вудленд-Хиллсте ми қан кетуінен қайтыс болды және Калифорния штатының Калвер-Сити қаласындағы Holy Cross зиратында жерленді.

As a young man, living under his birthname, he was a professional telegraph operator. He studied music with the Italian Giovachini. In 1921, he debuted as a singer in Tannhäuser, at the Teatre Principal in Palma. That year, along with a group of Majorcan intellectuals and Jorge Luis Borges (who was briefly living in Majorca with his parents and sister), he signed the Ultraist Manifesto, using the name Fortunio Bonanova. Also in 1921, he appeared in a silent film of Don Juan Tenorio by the brothers Baños, which was shown the following year in New York City and Hollywood. He later directed his own Don Juan in 1924. In 1927, he acted in Love of Sunya, directed by Albert Parker and starring Gloria Swanson. In 1932 he had small parts in Hollywood productions featuring Joan Bennett and Mary Astor. In the same period, he appeared in New York in several operas as well as the zarzuelas La Canción del Olvido ("The song of forgetting"), La Duquesa del Tabarín ("The Duchess of Tabarín"), Los Gavilanes, and La Montería. In 1934, he returned to Spain, where he had a major role in the film El Desaparecido ("The disappeared one") written and directed by Antonio Graciani. In 1935 he acted and sang in the film Poderoso Caballero ("A Big Guy"), directed by Màximo Nossik. In 1936, with the outbreak of the Spanish Civil War, he returned to the United States, where he played the role of Captain Bill in a film called Capitán Tormenta, directed by Jules Bernhardt. A sequence of increasingly larger acting and singing roles mostly in English language films followed, especially after 1940. Among his roles were Signor Matiste, Susan Alexander Kane's opera coach in Citizen Kane (1941); General Sebastiano in Five Graves to Cairo (1943); Don Miguel in The Black Swan (1942); Fernando in For Whom the Bell Tolls (1943); Sam Garlopis in Double Indemnity (1944); and a singing Christopher Columbus in Where Do We Go From Here?. He continued for the next several decades in a miscellany of character roles. Bonanova was also an uncredited technical consultant for the film Blood and Sand (1941), and produced and appeared in the Spanish language film La Inmaculada (a name of the Virgin Mary, "Immaculate")(1939). Bonanova played the father of twins Esther Williams, and Ricardo Montalbán in the 1947 film Fiesta. In 1949, Bonanova collaborated with Ambrose Barker on a musical entitled "Glamor/Glamour is the Gimmick." It got bad reviews—what may have been popular and witty when Barker developed it in the early 1930s didn’t make it in 1949. In the 1950s, he appeared in an episode of I Love Lucy as a fake psychic who uses his stage apparatus to make it appear as though Lucy is able to speak Spanish to her mother in law. In 1952, he played an Italian opera singer, Anthony Branchetti, in the fourth episode of My Little Margie where Margie helps her father by convincing Mr. Branchetti to appear at a party in his honor to impress a reluctant client of Honeywell & Todd. In 1953 he played Lou Costello's Uncle Bozzo in the Abbott & Costello episode of "Uncle Bozzo's Visit." In 1955, he portrayed an opera star in an episode of the situation comedy Willy. Bonanova died in 1969 in Woodland Hills, California of a cerebral hemorrhage and is buried at Holy Cross Cemetery in Culver City, California.