Калифорниядағы 17 мильдік жол – табиғаты әдемі, мұхит жағалауымен өтетін саябақ. Lone Cypress, Del Monte орман сияқты көрікті жерлерге саяхат жасаңыз! 🏞️🚗
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Калифорниядағы Монтерей түбегіндегі Пеббл-Бич және Пасифик-Гроув қалалары арқылы өтетін көрнекті жол – 17 Майл Драйв. Оның көп бөлігі Тынық мұхитының жағалауымен жалғасып, әйгілі гольф алаңдары, сарайлар және Лон Кипресс, Бёрд Рок сияқты көрікті жерлерден өтеді, сондай-ақ Монтерей Кипресс ағаштарының 5300 акрлық Дель Монте орман зонасынан да өтеді. Бұл жол Пеббл-Бич жабық қалашығының басты жолы болып табылады. Бұл қалашықта тұрғындары емес адамдар жолдан өту үшін ақы төлеуге міндетті. Қалашық сияқты, 17 Майл Драйвтың көп бөлігі Pebble Beach Corporation компаниясына тиесілі және олар басқарады. 17 Майл Драйв – 17 миль (27 км) ұзындықтағы бес негізгі кіреберісі бар көрікті айналым жол. Олардың ішінде Калифорния штатының 1-ші тас жолындағы басты кіреберіс, сондай-ақ Кармель және Пасифик-Гроув қалаларындағы кіреберістер бар.
Scenic road
17 Mile Drive is a scenic road through Pebble Beach and Pacific Grove on the Monterey Peninsula in California, much of which hugs the Pacific coastline and passes famous golf courses, mansions and scenic attractions, including the Lone Cypress, Bird Rock and the 5,300 acre Del Monte Forest of Monterey Cypress trees. The drive serves as the main road through the gated community of Pebble Beach. Inside this community, nonresidents have to pay a toll to use the road. Like the community, the majority of 17 Mile Drive is owned and operated by the Pebble Beach Corporation. The 17 Mile Drive is a 17 mile (27 km) long scenic loop having five primary entrances the main highway entrance at California State Route 1, and entrances in Carmel and Pacific Grove.
Тарих
1602 жылы Монтерей түбегін испандық саяхатшылар картаға түсірді. 1840 жылы қазіргі Pebble Beach деп аталатын аймақ күйеуінен жесір Кармен Гарсия Баррето Мадериага Марияға қалған ранчо болды. Ол 1846 жылы 4000 акр жерді 500 долларға сатты. 1862 жылға дейін меншік бірнеше рет ауысты, содан кейін Дэвид Джекс бұл жерді аукционда акрына 12 центтен сатып алды. Сол кезде бұл аймақ "Stillwater Cove" деп аталды. Джекс жерді "China Man Hop Company" компаниясына жалға берді, ол шағын ауыл еді, онда шамамен 30 қытай балықшылары жартасты жағалауда салынған лашықтарда тұрды. 1880 жылы Джекс жерді "Тынық мұхиты" компаниясына (PIC) сатты, ол "Үлкен Төрт" теміржол магнаттарының консорциумы: Чарльз Крокер, Марк Хопкинс, Коллис Хантингтон және Леланд Стэнфорд. 1892 жылы PIC Монтерей мен Кармель арасындағы жағажайлар мен орманды аймақтарды аралап өтетін, 17 Майл Драйв деп аталатын көркем жолды салды. Ұзақ өтпей, аймақ "Дель Монте" қонақ үйінің салынуымен туристер тартатын жерге айналды. Қонақ үй 17 Майл Драйвтың басталу және аяқталу нүктесі болды (қонақ үй операторлары бастапқыда оны 18 Майл Драйв деп атаған). Бұл саяхат қонақ үй қонақтарына ләззатты серуен ретінде ұсынылды және PIC жеріндегі үлкен және көркем тұрғын үй учаскелерін сатып алуға ниетті бай клиенттерді тарту мақсатында болды. 17 Майл Драйв бойымен жылқыда немесе каретада жүретін туристер кейде Pebble Beach-те тоқтап, толқындармен тегістелген агат және басқа да тастарды жинап, Witch Tree және Ostrich Tree деп аталатын ерекше ағаштарға назар аударды – соңғысы екі ағаш бір-біріне сүйеніп тұрғаннан пайда болған. Сол кезде қытай балықшылар қауымы Еуропалық текті Монтерей тұрғындары арасындағы қытайларға қарсы сезім күшейгеніне қарамастан, өмір сүруін жалғастырды. Жол жиегіндегі дүкендерде қытай-американдық қыздар туристерге қабықшалар мен жылтыратылған тастарды сатты. 1900-ші жылдарда 17 Майл Драйвте жылқылар автомобильдермен ауыстырыла бастады, ал 1907 жылға қарай тек автомобильдер ғана қалды. Саяхат аймақтың тарихи орындарынан, орманды алқаптарынан және сол кездегі "Отель Дель Монте" саябағындағы жағалаудың көркем көріністерінен өтті. 1891 жылы президент Бенджамин Харрисон алты жылқы тарқан көлігімен саябақты аралап өтті. Көлік ұлттық түстермен безендірілген, ал жылқылардың жабдықтары мүмкіндігінше гүлдермен және ленталармен әшекейленген еді. "Монтерей Сайпрес" газетінде президент Харрисон: "Бұл керемет жер. Тек бір апта ғана осында тұрсам еді" деді. 1887 жылы қонақ үй өртеніп, оның орнына жаңа ғимарат салынды. Del Monte гольф алаңы 1897 жылы қонақ үйдің бір бөлігі ретінде салынды және бүгінде Миссисипиден батысқа қарайғы ең көне жұмыс істейтін алаң болып табылады. 1919 жылы Лос-Анджелес Таймс газеті 17 Майл Драйвті "дүниедегі ұлы кереметтердің" бірі деп атады. Кейіннен тағы бір өрт ғимаратты жойды, оның орнына үшінші қонақ үй салынды. Бұл жаңа қонақ үй 1926 жылы аяқталды және 1942 жылы АҚШ үкіметі оны оқу орталығы ретінде пайдаланды.
In 1602 the Monterey Peninsula was mapped by Spanish explorers. By 1840 the area now called Pebble Beach was a rancho left to widow Carmen Garcia Barreto Maderiaga Maria by her husband. She sold the 4000 acre property for $500 in 1846. Ownership passed several times until 1862 when the property was purchased at auction for 12 cents an acre by David Jacks. At the time, the area was called "Stillwater Cove". Jacks leased the land to the "China Man Hop Company", a small village with a population of about 30 Chinese fishermen living in shacks built upon the rocky shoreline. In 1880, Jacks sold the land to the Pacific Improvement Company (PIC), a consortium of The Big Four railroad barons: Charles Crocker, Mark Hopkins, Collis Huntington and Leland Stanford. By 1892, the PIC laid out a scenic road that they called the 17 Mile Drive, meandering along the beaches and among the forested areas between Monterey and Carmel. Within short order, the area became a tourist destination with the building of the Hotel Del Monte. The hotel was the starting and finishing point for 17 Mile Drive, (originally called the 18 mile Drive by hotel operators). The drive was offered as a pleasure excursion to hotel guests, and was intended to attract wealthy buyers of large and scenic residential plots on PIC land. Sightseers riding horses or carriages along the 17 Mile Drive sometimes stopped at Pebble Beach to pick up agate and other stones polished smooth by the waves, and they commented on a few unusual tree formations known as the Witch Tree and the Ostrich Tree—the latter formed by two trees leaning on each other. At that time, the Chinese fishing community continued in existence despite mounting anti Chinese sentiment among Monterey residents of European heritage. At roadside stands, Chinese American girls sold shells and polished pebbles to tourists. In the 1900s, the automobile began replacing horses on 17 Mile Drive, and by 1907 there were only automobiles. The drive featured region's historical sites, forests, and on to the coastal scenic attractions in the Hotel Del Monte Park Reservation, as it was known at the time. Drawn by six bay horses, President Benjamin Harrison took the coach ride through the reservation in 1891. The coach was adorned with the national colors "and the harness on the horses was lined with bunting and roses as far as possible." In the newspaper The Monterey Cypress, President Harrison noted "This is a lovely spot. I only wish I could stay here a week." In 1887, the hotel was destroyed by fire and replaced with a new structure. The Del Monte Golf Course was added in 1897 as part of the hotel and is today the oldest operating course west of the Mississippi. In 1919, the Los Angeles Times called the 17 Mile Drive one of the "great wonders of the world." Another fire destroyed that structure and was replaced by a third hotel. This new hotel was finished in 1926 and requisitioned by the United States government as a training facility in 1942.
Көрікті жерлер
Негізгі көрікті жерлерге Cypress Point, Bird Rock, Point Joe, Pescadero Point, Fanshell Beach және Seal Point жатады. Кино мен теледидарда көбінесе көркем фон ретінде пайдаланылатын әйгілі "Сиқырлы ағаш" бұрын Пескадеро нүктесінде орналасқан. 1964 жылдың 14 қаңтарындағы дауыл кезінде ағаш құлап түсті. Пескадеро нүктесі сонымен қатар "Құшқыр ағашы" деп аталатын Монтерей кипарисінің орналасқан жері. Ағаштың аты дауыл толқындары болатын қауіпті серфинг орнына берілген. Қазіргі уақытта Ghost Tree серфінгі серфингшілер мен су көліктері үшін жабық. Көрікті жерлердің ең бастысы – жалғыз кипарис, тұзбен өңделген Монтерей кипарисі (macrocarpa) ағашы, ол Pebble Beach-тің ресми символы және осы аймақтан теледидар хабарларын жиі көрсетеді. 1990 жылы Монтерей журналында Pebble Beach-тің адвокаты Керри Смит: «Ағаштың бейнесі біздің сауда белгісімізге тіркелген» деді және олар кипаристің кез келген коммерциялық мақсаттағы қолданылуын бақылауға ниетті екенін айтты. Компания фотографтарға «ағаштың тікелей суреттерін коммерциялық мақсатта пайдалануға болмайды» деп ескерткен. Басқа заңгерлер Pebble Beach компаниясының басқалардың мұндай суреттерді пайдалануын шектеу үшін зияткерлік меншік заңдарын қолдану мүмкіндігіне күмән келтірді.
Primary scenic attractions include Cypress Point, Bird Rock, Point Joe, Pescadero Point, Fanshell Beach & Seal Point. The famous "Witch Tree" landmark, often used as scenic background in movies and television, was formerly at Pescadero Point. The tree was blown down by a storm on January 14, 1964. Pescadero Point is also the site of the Ghost Tree, a landmark Monterey Cypress tree. The tree gives its name to a dangerous extreme surfing location known to have storm waves. Currently, the surf break of Ghost Tree is off limits to surfers and watercraft. Chief among the scenic attractions is the Lone Cypress, a salt pruned Monterey cypress (macrocarpa) tree which is the official symbol of Pebble Beach and a frequent fixture of television broadcasts from this area. In 1990 the Monterey Journal reported that Pebble Beach's lawyer, Kerry C. Smith, said "The image of the tree has been trademarked by us," and that it intended to control any display of the cypress for commercial purposes. The company had warned photographers that "they cannot even use existing pictures of the tree for commercial purposes." Other legal commentators have questioned the Pebble Beach Company's ability to invoke intellectual property laws to restrict others' use of such images.