Кіріспе
Манхэттендегі кеңсе көкжиегі, Нью-Йорк. One Worldwide Plaza – Нью-Йорк қаласындағы Манхэттеннің Hell's Kitchen ауданындағы үш ғимараттан тұратын коммерциялық және тұрғын үй кешенінің ең ірі мұнарасы. Skidmore, Owings & Merrill (SOM) компаниясының Дэвид Чайлдс жобалаған One Worldwide Plaza кеңсе ғимаратының биіктігі 778 фут (237 м), қосымша мекенжайы – 825 Сегізінші авеню. Бұл ғимарат Worldwide Plaza кешенінің ең шығыс жағында орналасқан, ол Сегізінші авеню, Тоғызыншы авеню, 49-шы және 50-ші көшелермен шектелген қалалық блоктардың барлығын қамтиды және Нью-Йорк қаласының үшінші Мэдисон Сквер Гардені орналасқан жерде салынған. One Worldwide Plaza-ның батысында қоғамдық алаң мен екі тұрғын үй ғимараты бар. Классикалық стильдегі ғимарат үш қабатты гранит негізден, кірпішпен қаланған ортаңғы бөліктен және шыны шаммен жабдықталған пирамида пішіндес мыс шатырдан тұрады. Ішінде дүкендер мен Нью-Йорк метросының 50-ші көше станциясына кіретін есіктер орналасқан, ал үш екі қабатты вестибюль әртүрлі кеңсе қабаттарына жол ашады. Worldwide Plaza 1980-ші жылдардың соңында Уильям Зекендорф-младший басқаратын консорциуммен салынған. Ашылғаннан кейін One Worldwide Plaza толыққанды иеленуге ие болды, екі ірі арендатор болды: Ogilvy & Mather жарнама агенттігі және Cravath, Swaine & Moore заң фирмасы. 1990-шы жылдардың ортасында кеңсе кеңістігі өте төмен бағамен жалға берілді. Blackstone Group 1996 жылы кешенді сатып алды және 1998 жылы Equity Office Properties компаниясына сатты. Blackstone 2007 жылы Equity Office компаниясын сатып алғаннан кейін кеңсе ғимаратын Гарри Маклоуге сатты, ол ғимаратты кепілге беріп жоғалтты. Джордж Комфорт және ұлдары 2009 жылы One Worldwide Plaza-ны иелігіне алды. American Realty Capital New York 2017 жылы бақылау үлесін сатып алды, ал бақылау емес үлесін RXR Realty және SL Green Realty компанияларына сатты.
One Worldwide Plaza is the largest tower of Worldwide Plaza, a three building commercial and residential complex in the Hell's Kitchen neighborhood of Manhattan in New York City. Designed by David Childs of Skidmore, Owings & Merrill (SOM), One Worldwide Plaza is an office building measuring 778 feet (237 m) tall, with an alternative address of 825 Eighth Avenue. It is the easternmost building in the Worldwide Plaza complex, which occupies the entire city block bounded by Eighth Avenue, Ninth Avenue, 49th Street, and 50th Street and is built on the site of New York City's third Madison Square Garden. Adjacent to One Worldwide Plaza to the west are a public plaza and two residential buildings. The classically inspired building contains a three story granite base, a brick midsection with setbacks, and a pyramidal copper roof with a glass lantern. Inside, there are storefronts and entrances to the New York City Subway's 50th Street station, while three double height lobbies lead to different sets of office floors. Worldwide Plaza was developed in the late 1980s by a syndicate led by William Zeckendorf Jr. Upon opening, One Worldwide Plaza was nearly fully occupied, with two anchor tenants: advertising agency Ogilvy & Mather and law firm Cravath, Swaine & Moore. During the mid 1990s, the office space was leased at a very low price. The Blackstone Group acquired the complex in 1996 and sold it to Equity Office Properties in 1998. When Blackstone took over Equity Office in 2007, it sold the office building to Harry Macklowe, who lost the building to foreclosure. George Comfort and Sons took over One Worldwide Plaza in 2009. American Realty Capital New York bought a controlling ownership stake in 2017, selling off a non controlling stake to RXR Realty and SL Green Realty.
Сайт
One Worldwide Plaza – бұл Нью-Йорк қаласындағы Манхэттеннің Hell's Kitchen ауданындағы Сегізінші авеню, Тоғызыншы авеню, 49-шы көше және 50-шы көшемен шектелген бүкіл қалалық кварталдың бөлігі болып табылатын Worldwide Plaza-ның бір бөлігі. Кешеннің ең шығыс жағында орналасқан One Worldwide Plaza-ны Skidmore, Owings & Merrill (SOM) компаниясының Дэвид Чайлдс жобалаған. Батысында Франк Уильямс жобалаған екі тұрғын үй – Two және Three Worldwide Plaza орналасқан; олар 39 қабаттан тұратын мұнарадан және бес және алты қабатты таунхаустардан құралған. Зекендорфтың сөзіне сүйенсек, Worldwide Plaza «өздігінен жететін қауымдастық және қаланың басқа тұрғындары үшін де мақсатты нүкте» болуы тиіс еді. Worldwide Plaza кешені Нью-Йорк қаласының үшінші Мэдисон Сквер Гарден (MSG) орналасқан жерде салынған. 1980 жылдарға дейін айналасындағы аумақ көбінесе аз қамтылған тұрғындарға арналған үйлер мен шағын сауда орындарынан тұрды, ал The New York Times бұл аймақты «порнография мен арзан барымен танымал аудан» деп сипаттады.
Сәулет
One Worldwide Plaza – бұл биіктігі 778 фут (237 м) болатын 50 қабатты кеңсе ғимараты, оның үстінде пирамида тәрізді шатыр орналасқан. One Worldwide Plaza-ның бірнеше сәулеттік ерекшеліктері 1930 жылдардың басындағы классикалық үлгілерден шабыттанды. Ғимарат көлденең бағытта үш бөлікке бөлінеді: негіз, шахта және астана. Оның құрылысына қажетті материалдар түрлі аймақтардан әкелінді. Кірпіш Глен Геридің Пенсильваниядағы зауытында, ал терезелер Висконсин штатында жасалды. Ал, шатыр және жиналмалы бетон Канадада, металл конструкциялар Люксембургте өндірілді, ал жобада бразилиялық гранит және итальяндық мәрмәр пайдаланылды. Тұрғын үйлерді қоса есептегенде, кешеннің ауданы аймақтық жеңілдіктерсіз рұқсат етілген максималды көлемнен асып түсуі тиіс еді. Девелоперлер бірінші жеңілдік үшін орталық алаңды салып, екінші жеңілдік үшін жақын орналасқан 50-ші көшедегі метро станциясын жаңартты. Ғимараттың барлық төрт жағында сыртқа қарай иілген кіреберістер бар. Бұл иілген бөліктерде граниттік пілястрлары бар Ренессанс стиліндегі колоннадалар орналасқан, олардың артында күмбезді төбелі сопақ өткел жатыр. Ғимараттың алғашқы екі ірі арендаторлары – Ogilvy & Mather жарнама агенттігі мен Cravath, Swaine & Moore заң фирмасының жеке кіреберістері болды. 50-ші көшеге қараған солтүстік жақтан кіреберіс кеңселерге емес, сауда орындарына арналған.
Интерьер
Чайлдс One Worldwide Plaza-да әрқайсысы жеке кіреберісі бар үш вестибюль салды. Үш вестибюльге іргелес орналасқан жер қабатындағы колоннада бойында дүкендер орналасқан. Әр вестибюль лифттерге қол жеткізуге мүмкіндік берді. Ғимараттың негізінде Cravath, Swaine & Moore компаниясының қызметкерлерінің балалары үшін демеушілік еткен күндізгі күтім орталығы да болды. Вестибюльдің солтүстік-батысында 50-ші көшеде жүк лифті орналасқан. Еден плиталарының өлшемдері орташа есеппен әр бағанаға максималды конструкциялық жүктеме құрады. Ғимарат периметріндегі моменттік рамалармен суперконструкция нығайтылды, олар лифт шахтасына тіреліп тұрды. Содан кейін суперконструкцияның ең сыртқы қабырғаларына бетон қалау тастар орнатылды, бұл ғимаратты су өткізбейтін етті. Cravath, Swaine & Moore бастапқыда 38-ден 49-ға дейінгі қабаттарды иеленді. "Нью-Йорк Таймс" газеті кеңселерде мәрмәр және махоганның қолданылғанын жазды. Алаң бастапқыда белгілі бір аумақты құрады, бірақ 2002 жылы иесі сот шешімі бойынша алаңның көлемін 10 пайызға қысқартты. Жерольд Кейден ғимараттың алаңы туралы былай деп жазды: "Оның жарты акр көлемі, көптеген жылжымалы орындықтары, ыңғайлы жиектері, солтүстік және оңтүстік жағында тамақтандыру қызметтері, декоративті су тасқыны және ағаштар мен бұталардың көгалдандыруы оны әртүрлі аудитория үшін өте функционалды етеді". Бұл алаң мүсінші Сидни Саймонмен жобаланған. Төрт қоладан жасалған мүсін – әрқайсысы маусымды бейнелейтін, тік тұрған жалаңаш әйелдер, жер шарын ұстап тұр. Жер шарының астында төрт бұлақ бар, олардың әрқайсысы адам басының пішінінде жасалған.
Ыңғайлылықтар
Сонымен қатар кешенде денсаулық сақтау клубы бар. Денсаулық сақтау клубы бастапқыда Bally Health and Tennis компаниясымен басқарылған. Плазаның астында 450 орындық тұрақ орналасқан, оның жұмысын Cineplex Odeon Corporation жүзеге асырады. Мультиплекстің вестибюлі жер асты деңгейінде, ал залдары екінші жертөледе орналасқан. Бұл жоба аясында мультиплекс толыққанды қайта жаңартылды. Заманауи театр кешенінде екі деңгейлі вестибюль бар, оған 50-ші көшеден эскалатор арқылы кіруге болады. 49-шы көшеде лифт кіреберісі, ал 50-ші көшеде эскалатор кіреберісі орналасқан. 21 метр (70 фут) биіктігіндегі қабырғадағы қара рельефті панельдер бұл жердің тарихын көрсетеді. Жобаның бөлігі ретінде 49-шы көшедегі жабық баспалдақ та жаңартылды. Жерді қайта дамыту бойынша бірнеше ұсыныс қаражаттың жетіспеуіне байланысты сәтсіз аяқталды. 1966 жылы бұл жерде екі кеңсе мұнарасы, екі Бродвей театры, төрт кинотеатр және бірнеше фильм және жазба студиясы бар "Кино қаласы" құрылысын салу ұсынылды. Үш жылдан кейін Нью-Йорк қалалық орталығы төрт театрлық кешен, кино өндіріс орталығы және Америка кино институтының жаңа орнының құрылысын ұсынды. 1973 жылы Cushman & Wakefield және Skidmore, Owings & Merrill компаниялары Чикагодағы Merchandise Mart немесе Атлантадағы AmericasMart сияқты үлкен коммерциялық көрме кешенін салу мүмкіндігін зерттеу үшін шақырылды. Кешеннің үстіне мұнара салыну жоспарланған. 1976 жылдың желтоқсан айында World-Wide Group компаниясының өкілдері Фрэнк Стентон мен Виктор Элмалех 30 миллион долларға бағаланған Hippodrome Park атты жабық ойын-сауық паркін ұсынды. Бұл атау бұрынғы Нью-Йорк ипподромының құрметіне берілген. Ойын-сауық паркін Рэндалл Дуэлл жобалап, түрлі аттракциондар, мейрамханалар мен фильмдерді қамтитын болған. Нью-Йорк қаласы бұл жобаны жақын маңдағы Таймс-скверді тазалау мақсатының бір бөлігі ретінде қолдады. Ақырында, әзірлеушілер бұл жерге 12 миллион доллар жұмсамауды шешті. 1977 жылы Gulf and Western Industries конгломераты Madison Square Garden Corporation компаниясын сатып алған кезде бұл жердің бақылауын өзіне алды. Компания 1980 жылы бұл жерде аралас мақсаттағы жобаны салуды жоспарлады, оған Сегізінші авенюде кеңсе ғимараты және Тоғызыншы авенюде пәтерлер кірді, екеуі де SOM компаниясымен жобаланды. Бұл аралықта Gulf and Western компаниясы бұл жерді тұрақ ретінде пайдаланды.
Даму
Gulf and Western компаниясы 1984 жылғы желтоқсан айында Уильям Зекендорф-младший басқаратын топқа 100 миллион долларға сатты. Жобадағы серіктестеріне тәуелсіз жылжымайтын мүлік инвесторы Артур Г. Коэн, World Wide Realty Corporation компаниясының басшылары Виктор Элмалех және Франк Стэнтон, сондай-ақ жапондық Kumagai Gumi компаниясының еншілес компаниясы KG Land New York Corporation кірді. Топ 12,5 миллион долларлық аккредитив алып, 18 ай ішінде сатуды аяқтау керек болды. Бұл Хеллз Китченде жоспарланған бірнеше құрылыс жобаларының бірі еді, сол кезде бұл аудан физикалық тозу және жоғары қылмыс деңгейімен ерекшеленді. Зекендорф Хеллз Китчен туралы: "Он жылдан кейін адамдар осы ауданның қаншалықты нашар болғанын еске алып, таңғалысады" деді.
Жоспарлау
SOM жобаны 1985 жылдың басында жобалауды бастады. Ғимараттағы кеңістіктің көп бөлігін жалға алу туралы келіссөздер жүргізіп отырған Ogilvy & Mather жарнама агенттігі жобалауға қатысты. 1985 жылғы қарашада Зекендорфтың синдикаты MSG алаңында аралас кешен салуды жариялады, оның құны 500 миллион долларға бағаланды. Кешенге Сегізінші авенюдегі 45 қабатты кеңсе ғимараты, сондай-ақ 38 қабатты кондоминиум мұнарасы және батыс жағындағы 6 және 7 қабатты тұрғын үйлер кіретін болды. Ogilvy кешеннің құрылысына қосымша қаржы бөлді, ал оның орнына 17 пайыз үлесі мен One Worldwide Plaza кірісінің бір бөлігін алды. Сонымен қатар, кешенге сегіз жылдық 60 миллион долларлық салық жеңілдігі берілді. 1986 жылдың басында Зекендорф бұл ауданда қолжетімді бағадағы тұрғын үйлер салынатынын мәлімдеді. Ол осы пәтерлерді жаңа құрылысына қосудың орнына, ауданның басқа бөліктеріндегі 132 пәтерді жөндеуді ұсынды. Зекендорф аудан тұрғындарының өмір сапасын жақсарту үшін жобаға тағы алты өзгеріс енгізді, олардың ішінде жергілікті саудагерлерге арналған дүкендер, балалар бақшасы және жұмысқа оқыту орталығы болды. Ол құрылысшылардың барлық қолжетімді бағадағы пәтерлерді сатпайынша, кешендегі 60 сәнді пәтерді сата алмайтынын айтты. Олар бұл талапты оңтүстікке қарайғы алты ғимаратты сатып алып орындады. Сол қазанда Gulf and Western компаниясы Zeckendorf, Cohen, KG Land және Worldwide Holdings Corp. бірлескен кәсіпорнына учаскені сатуды аяқтады. Зекендорф сондай-ақ театр кешенін Cineplex Odeon Corporation компаниясына жалға берді. Сол айда жұмысшылар учаскені 17 фут тереңдікке дейін қазып бастады, ал қазба жұмысы 1987 жылдың ақпан айында аяқталды. Newsday басылымы Worldwide Plaza құрылысы Манхэттеннің орталық бөлігінің батыс шекарасын Сегізінші авенюге қарай жылжытатынын хабарлады. 15 банктердің синдикатынан – Mitsubishi Bank, Hokkaido Takushoku Bank, Жапонияның Ұзақ мерзімді несие банкі, Токио банкі, Tokai Bank, Sanwa Bank, Taiyo Kobe Bank, Deutsche Bank, Swiss Bank Corporation, Canadian Imperial Bank of Commerce, Bank of Montreal, Manufacturers Hanover Corporation, Irving Trust, Chemical Bank және Lincoln Savings Bank кірді. Бұл Нью-Йорк тарихындағы ең ірі жылжымайтын мүлікке берілген несиелердің бірі болды. Несие алған даму тобы 100 миллион долларлық аккредитив пен жеке кепілдік берді. The Wall Street Journal газеті бұл несиенің «Зекендорф жобасы туралы айтылғаннан кейін банкирлер қаржы ұсынуға асыққан» үрдістің бір бөлігі деп сипаттады. Worldwide Plaza құрылысы кезінде Нью-Йорктегі кеңсе кеңістігіне деген сұраныс 1987 жылғы «Қара дүйсенбіден» кейін төмендеді. One Worldwide Plaza жертөлесі мен бірінші қабатының дизайнына жаңа метро кіреберістерінің орналасуы әсер етті. Негізгі іргетастың бетоны 1987 жылдың сәуірінде құйылды, ал келесі айда болаттан жасалған құрылымды салу жұмыстары басталды. 1987 жылдың соңында лоббидегі тас қаптамасын орнату күтілгеннен ұзаққа созылып жатты. Сыртқы қабырғаларды орнату үш айға кешіктіріліп, 1988 жылдың ақпанына дейін басталған жоқ.
Аяқтау
Бір дүниежүзілік алаңы 1988 жылдың 20 мамырында теміршілердің аттарын шатырға көтерілген арқалыққа жазып, салтанатты түрде толықтырылды. Сол айда ішкі әрлеу жұмыстары басталды. Огилви кеңсесінің ішкі жабдықталуы 1988 жылдың сәуірінде басталуы жоспарланған, бірақ қараша айында ғана басталды. One Worldwide Plaza ғимаратының көп бөлігі ғимарат аяқталмас бұрын-ақ жалға берілді, Worldwide Plaza компаниясының 7 пайыздық үлесіне қарыстырылды. Заң фирмасының жалға алу шартында Зекендорфтің One Worldwide Plaza ғимаратының солтүстігіндегі ересектерге арналған кинотеатрды сатып алып, бұзуы талап етілді. Cravath, Swaine & Moore және Ogilvy & Mather әрқайсысының жеке кіреберістері мен лифттері болды, ал құрылысшылар екі фирмаға да ішкі жиһаздау шығындарын өтеу үшін үлкен "жұмыс хаттарын" берді, сонымен қатар кешенде үлеске де ие болды. Record label PolyGram жалға алды.
Ашылуы және алғашқы жылдары
Worldwide Plaza 1989 жылы аяқталды, ал Cravath, Swaine & Moore сол жылдың қыркүйек айында One Worldwide Plaza-ға көшіп келді. Ogilvy кеңсесі жоспарланған мерзімнен кейін аяқталды, бұл әзірлеушілерге бірнеше миллион долларлық шығын әкелді. Кешен ашылғаннан кейін көп ұзамай Lifetime Cable Network компаниясы One Worldwide Plaza-да, сондай-ақ Philips электроника компаниясы да орын жалдады. Кешендегі тұрғын үйлер 1993 жылға дейін толық сатылмады, ал сауда алаңының ширегі 1996 жылы әлі бос тұрды. Офистік кеңістік Зекендорфтың бастапқы болжағандай пайдалы болған жоқ. One Worldwide Plaza-ның ең ірі үш жалдаушысы тек үлестік капиталдың орнына орынды жалға алуға келісті, ал PolyGram, Microsoft және Roberts & Holland сияқты басқа жалдаушылар Midtown-дағы басқа ғимараттармен салыстырғанда шаршы футына арзан жалдау ақысын төледі. Сонымен қатар, Deutsche Bank Worldwide Plaza-ға 600 миллион долларлық ипотекалық кредит берді. 1996 жылы Deutsche Bank ипотекалық кредитін сатуға тырысты. Зекендорфтың консорциумы Deutsche Bank-тан ипотеканы сатып алуға көмектесетін серіктес іздеді, бірақ көп табысқа жете алмады. Ол кезде One Worldwide Plaza толыққанды түрде ұзақ мерзімді келісімшарттар бойынша бірнеше ірі жалдаушылармен толтырылған, бірақ кеңсе кеңістігінің орташа жалдау бағасы 1990 жылдан бері шамамен үштен бірге төмендеді. Сол қазан айында Blackstone Group Deutsche Bank-тан ипотеканы 300 миллион долларға сатып алды. Blackstone PolyGram және Ayer компанияларының келісімшарттарын ұзартты. Ogilvy басқа жерге көшуге шешім қабылдады, бірақ басқа компаниялар Ogilvy-дің бос қалған орынына тез қызығушылық танытты. Пилоттық бағдарламаның бөлігі ретінде Captivate Network One Worldwide Plaza лифттеріне электрондық экрандарды орнатты, ал ғимараттың көптеген лифттері 1999 жылдың соңына дейін осы экрандармен жабдықталды.
2000 және 2010 жылдардың басында
2000 жылы қала әкімі Руди Джулиани Worldwide Plaza және тағы екі ғимараттың иелерін сотқа берді, бұл ғимараттардың жеке меншіктегі қоғамдық кеңістіктері қала заңдарын бұзады деген айыппен. Worldwide Plaza-да екі мейрамхана заңсыз түрде көптеген жылжымалы орындықтар мен үстелдерді иеленді, олар "қоғамдық ыңғайлылықтар" ретінде орнатылған болатын. Сот ісі 2002 жылдың ортасында Equity Office компаниясы алаңның 10 пайызын кешендегі мейрамханаларға арналған жеке тамақтану аймағына айналдыруға өтініш бергеннен кейін шешілді. Бұрынғы мультиплекс сол жылдың соңында Deloitte есептік фирмасының кеңселері 11 қыркүйек шабуылында қирағаннан кейін уақытша кеңсе ретінде пайдаланылды. Кейіннен 2004 жылы мультиплекс "Бродвейден тыс" сахнаға, Dodger Stages (қазір New World Stages) айналды. Фирма құрылыстарды дереу Гарри Б. Макклоуға 7 миллиард долларлық мәміле аясында қайта сатты; One Worldwide Plaza-ның өзі 1,7 миллиард долларға бағаланды. Макклоу жеке өзі кепілдік ретінде 1 миллиард доллар, сондай-ақ басқа он екі мүліктегі үлестерін ұсынды. Осылайша, Макклоу One Worldwide Plaza-ны өзінің кредиторы Deutsche Bank-ке тапсырды. Макклоудың басқа ғимараттары сатылғаннан кейін, Deutsche Bank 2009 жылдың маусым айында One Worldwide Plaza-ны сататынын жариялады. Келесі айда Deutsche Bank ғимаратты Джордж Комфорт және Ұлдарына 600 миллион долларға сатуға келісті. One Worldwide Plaza ғимаратының сол кезде 46 пайызы ғана толтырылған, ал жыл соңында ғимараттың 40 пайызы бос тұрды. WNET телеарнасы 2010 жылы One Worldwide Plaza-да кеңістік жалға алды. Жапондық Nomura инвестициялық банкі 2011 жылы ғимаратты 95 пайызға толтыру үшін жалға алуға келісті. Банк бұл кеңістікке қызығушылық танытқан Wilmer Hale заң фирмасын басып өтті. George Comfort & Sons компаниясы ғимаратты 2012 жылдың тамызында сатуға шығарды, шамамен 1,7 миллиард долларлық бағаға үміттенеді, бұл компания үш жыл бұрын төлеген сомадан үш есеге жуық. 2012 жылдың қазанында ғимаратқа ұсынылған баға шамамен 1,5 миллиард долларға жетті. Потенциалды сатып алушылар ғимараттың арендаторларынан, әсіресе Nomura-дан алаңдады, өйткені оның кредиттік рейтингісі Moody's Investors Service агенттігімен төмендетілген, сондай-ақ Cravath компаниясы да, ал Dewey & LeBoeuf заң фирмасы сол жылдың басында банкроттық жариялағаннан кейін алаңдады. Deutsche Bank 2013 жылдың ақпан айында мүлікке 710 миллион долларлық ипотека берді.
American Realty Capital компаниясының меншігі
2013 жылғы қарашада American Realty Capital New York Recovery REIT, Нью-Йорктің жылжымайтын мүлік магнаты Николас Шоршқа тиесілі бірнеше компанияның бірі, мүліктің 48,9 пайызын 220 миллион долларға сатып алды, сондай-ақ қалған 51,1 пайызын сатып алу құқығын иеленді. RXR American Realty Capital ғимаратты сатып алғаннан кейін де сот процесін жалғастырды. 2010 жылдары Cravath, Swaine & Moore және Nomura Securities компаниялары бұрынғыдай кеңістіктерін пайдалана берді. M. Shanken Communications (Wine Spectator иесі) және CBS TV 2014 жылы кеңселер жалдады, ал келесі жылы Ховард Дж. Рубенштейннің Rubenstein Associates және Prometheus Global Media компаниялары жалдады. 2017 жылғы маусымда компания қосымша 49,9 пайыздық үлесті 277 миллион долларға сатып алу опциясын пайдаланып, компанияның үлесін 98,8 пайызға жеткізді. Компания бастапқыда ғимараттағы барлық үлесін сатуды жоспарлаған, бірақ сатушылар мүліктің 870 миллион долларлық ипотекасынан тартынып, шетелдік инвесторлар Нью-Йорк жылжымайтын мүлігіне инвестицияларын азайтты. American Realty Capital ғимараттың тек бақылау емес үлесін сатуға және қайта қаржыландыруға шешім қабылдады. Сатып алудан кейін American Realty Capital ғимараттың 50,1 пайызына ие болды, ал George Comfort & Sons 1,2 пайыздық үлесін сақтап қалды. Goldman Sachs сатып алудан кейін мүлікті қайта қаржыландыру үшін 1,2 миллиард долларлық несие беруге келісті. Несиенің 25 пайызын Goldman Sachs Deutsche Bank-қа берді. Несие 940 миллион долларлық басым қарыз және 260 миллион долларлық екінші деңгейдегі қарыздан тұрды. Ол кезде ғимараттың құны 1,74 миллиард долларға бағаланды, себебі ғимараттың 98,4 пайызы пайдаланылып, жылына 85 миллион доллардан астам таза ақша ағыны түсірілді. 2023 жылға қарай Nomura One Worldwide Plaza-дағы кеңістігін қысқартуды көздесе, ал Cravath, Swaine & Moore Hudson Yards-қа көшуді жоспарлады. Бұл екі жалдаушы ғимараттың 70 пайызын алып отырды, бұл Worldwide Plaza кешеніндегі 940 миллион долларлық қарызды төлеуге қабілетсіздік тудырады деген алаңдаушылықты қозғады.
Қабылдау
One Worldwide Plaza жарияланған кезде, New York Times газетінің архитектура сыншысы Пол Голдбергер ғимарат материалдарының арзандығын, оның ішінде кірпішті пайдалануды және граниттің болмауын, сондай-ақ мұнараның үлкен көлемін және кіреберістің шағын өлшемдерін сынға алды. Ол сонымен қатар ғимараттың New York Life Building және Crown Building ғимараттарынан шабыттанғандығын атап өтті. Дегенмен Голдбергер: «Жалпы алғанда, бұл Манхэттеннің орталық бөлігінің батыс жағы күтіп отырған жоспар», - деп жазды. Worldwide Plaza құрылысы аяқталғаннан кейін Голдбергер бұл жобаның «Манхэттеннің ең қиын учаскелерінің бірін корпоративтік сәндік пен жайлылық аралшасына айналдырғанын» мәлімдеді. Ол One Worldwide Plaza-ның төменгі қабаттарын қаптамасы тым жұқа болғандықтан «тас қағазқабырғаға» (stone wallpaper) ұқсатады. Сондай-ақ, Times газетінің қызметкері Герберт Мушэмп бұл ғимаратты қаланың «Арт-деко стилінде қайта жасалған ғимараттарының» бірі деп санады. The Washington Post газетінің журналисі Джонатан Ярдли: «Worldwide Plaza бір қалалық блок ішінде коммерциялықтан тұрғын үйге айналуды бейнелейді және бұл өте әдемі әрі ерекше ғимараттар арқылы жүзеге асырылады», - деп жазды. Архитектор Роберт А. М. Стерн 1931 жылы 330 West 42nd Street салынысымен бірге One Worldwide Plaza-ны «Сегізінші авенюден батысқа қарай салынған ең маңызды кеңсе ғимараты» деп сипаттады. Керісінше, Дэниел Блустоун 1992 жылы Design Book Review журналында: «Оның үлкен қалалық көрінісіне қарамастан, бұл жобаның айналасындағы аудандардан алшақтауы көзге түседі», - деп жазды. 1990 жылы The New Yorker журналына жазған Брендан Гилл жобаны «салқын қисындылыққа» ие деп сынады, оны «дизайнерлер мен құрылысшылар артыстық деп қараған кемшілік» деп санады. Гиллге кешеннің ең ірі құрылымының (One Worldwide Plaza) блок ортасында емес, Сегізінші авенюде орналасқандығы ұнамады, сондай-ақ классикалық бөлшектердің шамадан тыс екенін айтты. Сонымен қатар, Карл Саббах PBS телесериалын толықтыру мақсатында «Көкжай: ғимараттың құрылысы» (Skyscraper: The Making of a Building) кітабын жазды.