Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бейес ықтималдығы (баезиялық ықтималдығы) — ықтималдылық ұғымының интерпретациясы, онда кейбір құбылыстардың жиілігі немесе дайындығы орнына, ықтималдық білімнің жай-күйін көрсететін немесе жеке сенімнің сандық өлшемі ретінде түсіндіріледі. Бейес ықтималдығының интерпретациясын гипотезалармен жұмыс істеуге мүмкіндік беретін логикалық тұжырымдардың кеңейтілген түрі деп қарастыруға болады, яғни шындығы немесе жалғандығы белгісіз болған ұсыныстармен. Бейес көзқарасында ықтималдық гипотезаға тағайындалады, ал жиіліктік тұжырымдамада гипотеза әдетте ықтималдық тағайындалмай тексеріледі. Бейес ықтималдығы дәлелдік ықтималдықтар санатына жатады; гипотезаның ықтималдығын бағалау үшін Бейес ықтималдығы алдын ала ықтималдықты анықтайды. Бұл, өз кезегінде, жаңа, маңызды деректер (дәлелдер) негізінде кейінгі ықтималдыққа жаңартылады. Бейес интерпретациясы осы есептеуді жүзеге асыру үшін стандартты процедуралар мен формулаларды ұсынады. «Бейес» термині 18 ғасыр математигі және теологы Томас Бейестен шыққан, ол қазір Бейестік тұжырымдама деп аталатын статистикалық деректерді талдаудың тривиальды емес мәселесіне алғашқы математикалық талдауды жасады. Математик Пьер Симон Лаплас қазір Бейес ықтималдығы деп аталатын теорияны дамытып, таныстырды. Субъективистер үшін ықтималдық жеке сенімді көрсетеді. Бұл ерекше жағдайда алдын ала және кейінгі таралымдар бета таралымдары болып табылады және деректер Бернулли сынақтарынан алынған. Пьер Симон Лаплас (1749–1827) теореманың жалпы түрін енгізіп, оны аспан механикасы, медициналық статистика, сенімділік және құқықтану мәселелерін шешу үшін пайдаланды. Лапластың жеткіліксіз себептер принципіне сүйенген біркелкі алдын ала ықтималдықтарды қолданған ерте Бейестік тұжырымдама «кері ықтималдық» деп аталды (өйткені ол бақылаулардан параметрлерге немесе салдарлардан себептерге кері шығарады). 1920 жылдан кейін «кері ықтималдық» көбінесе жиіліктік статистика деп аталатын әдістер жинағымен ығыстырылды. Объективистік бағытта статистикалық талдау тек қабылданған модельге және талданған деректерге ғана байланысты. Бұл жағдайда ешқандай субъективті шешімдер қабылдаудың қажеті жоқ. Керісінше, «субъективист» статистиктері жалпы жағдайда толық объективті талдау мүмкін еместігін жоққа шығарады. 1980 жылдары Бейес әдістерін зерттеу және қолдануда айтарлықтай өсім болды, бұл көбінесе Марков тізбегі Монте-Карло әдістерін ашуға және көптеген есептеу проблемаларын жоюға, сондай-ақ стандартты емес, күрделі қолдануларға қызығушылықтың артуына байланысты. Жиіліктік статистика күшті болып қала берсе (бакалавриат білімі осыған негізделгенімен дәлелденген), Бейес әдістері кеңінен қабылданып, қолданылады, мысалы, машиналық оқыту саласында.
Interpretation of probabilityBayesian probability ('/b//eɪ//z//i//ən/ BAYzeeən or '/b//eɪ//ʒ//ən/ BAYzhən) is an interpretation of the concept of probability, in which, instead of frequency or propensity of some phenomenon, probability is interpreted as reasonable expectation representing a state of knowledge or as quantification of a personal belief. The Bayesian interpretation of probability can be seen as an extension of propositional logic that enables reasoning with hypotheses; that is, with propositions whose truth or falsity is unknown. In the Bayesian view, a probability is assigned to a hypothesis, whereas under frequentist inference, a hypothesis is typically tested without being assigned a probability. Bayesian probability belongs to the category of evidential probabilities; to evaluate the probability of a hypothesis, the Bayesian probabilist specifies a prior probability. This, in turn, is then updated to a posterior probability in the light of new, relevant data (evidence). The Bayesian interpretation provides a standard set of procedures and formulae to perform this calculation. The term Bayesian derives from the 18th century mathematician and theologian Thomas Bayes, who provided the first mathematical treatment of a non trivial problem of statistical data analysis using what is now known as Bayesian inference. Mathematician Pierre Simon Laplace pioneered and popularized what is now called Bayesian probability. For subjectivists, probability corresponds to a personal belief. In that special case, the prior and posterior distributions were beta distributions and the data came from Bernoulli trials. It was Pierre Simon Laplace (1749–1827) who introduced a general version of the theorem and used it to approach problems in celestial mechanics, medical statistics, reliability, and jurisprudence. Early Bayesian inference, which used uniform priors following Laplace's principle of insufficient reason, was called "inverse probability" (because it infers backwards from observations to parameters, or from effects to causes). After the 1920s, "inverse probability" was largely supplanted by a collection of methods that came to be called frequentist statistics. In the objectivist stream, the statistical analysis depends on only the model assumed and the data analysed. No subjective decisions need to be involved. In contrast, "subjectivist" statisticians deny the possibility of fully objective analysis for the general case. In the 1980s, there was a dramatic growth in research and applications of Bayesian methods, mostly attributed to the discovery of Markov chain Monte Carlo methods and the consequent removal of many of the computational problems, and to an increasing interest in nonstandard, complex applications. While frequentist statistics remains strong (as demonstrated by the fact that much of undergraduate teaching is based on it ), Bayesian methods are widely accepted and used, e. g., in the field of machine learning.
Негіздемесі
Байес ықтималдықтарын Байес қорытындысының негізі ретінде қолдану Кокс аксиомалары, «голландиялық кітап» аргументі, шешімдер теориясына негізделген аргументтер және де Финетти теоремасы сияқты бірнеше дәлелдермен негізделген.
The use of Bayesian probabilities as the basis of Bayesian inference has been supported by several arguments, such as Cox axioms, the Dutch book argument, arguments based on decision theory and de Finetti's theorem.
Аксиоматикалық тәсіл
Ричард Т. Кокс Байес жаңартуы бірнеше аксиомадан, оның ішінде екі функционалдық теңдеуден және дифференциалдау гипотезасынан туындайтынын көрсетті. Дифференциалдау немесе тіпті үздіксіздік туралы болжам даулы; Халперн мәлімдемелердің Буль алгебрасы шекті болуы мүмкін деген тұжырымына негізделген қарсы мысал келтірді. Теорияны қатаңдату мақсатында әртүрлі авторлар басқа аксиомаландыруларды ұсынды.
Richard T. Cox showed that Bayesian updating follows from several axioms, including two functional equations and a hypothesis of differentiability. The assumption of differentiability or even continuity is controversial; Halpern found a counterexample based on his observation that the Boolean algebra of statements may be finite. Other axiomatizations have been suggested by various authors with the purpose of making the theory more rigorous.
Нидерланд кітапқа деген көзқарасы
Бруно де Финетти ставкаларға негіделген «голландиялық кітап» аргументін ұсынды. Зерек букмекер, нәтижеге қарамастан (мысалы, жылқы жарысы), ойыншылардың есебінен пайда табатындай ставкалар мен коэффициенттерді белгілейді – бұл «голландиялық кітап» құру болып табылады. Бұл, коэффициенттерден шығарылған ықтималдылықтартың дұрыс емеуімен байланысты. Алайда, Иан Хаккинг дәстүрлі «голландиялық кітап» аргументтерінің Байес жаңартуын нақтыламағанын атап өтті: олар Байес емес жаңарту ережелері «голландиялық кітаптан» қашуға мүмкіндік беретінін ашық қалдырды. Мысалы, Хаккинг былай деп жазады: «Байес аксиомаларын дәлелдеуге арналған персоналистік құралдардағы «голландиялық кітап» аргументі де, басқалары да динамикалық болжамды қамтымайды. Олардың ешқайсысы да Байесизмді қамтымайды. Сондықтан персоналист Байес динамикалық болжамын қажет етеді. Шындығында, жеке тұлға тәжірибеден үйренудің Байес моделінен бас тарта алады. Тұз дәмін жоғалтуы мүмкін». Шындығында, «голландиялық кітаптан» қаша алатын Байес емес жаңарту ережелері де бар (Ричард К. Джеффри ережесі жарияланғаннан кейін «ықтималдық кинематикасы» әдебиетінде талқыланғандай, ол өзі Байес деп есептеледі). Байес жаңартуын (нақты) анықтау үшін жеткілікті қосымша гипотезалар маңызды және барлығына қанағаттанарлық деп есептелмейді.
Bruno de Finetti proposed the Dutch book argument based on betting. A clever bookmaker makes a Dutch book by setting the odds and bets to ensure that the bookmaker profits—at the expense of the gamblers—regardless of the outcome of the event (a horse race, for example) on which the gamblers bet. It is associated with probabilities implied by the odds not being coherent. However, Ian Hacking noted that traditional Dutch book arguments did not specify Bayesian updating: they left open the possibility that non Bayesian updating rules could avoid Dutch books. For example, Hacking writes "And neither the Dutch book argument, nor any other in the personalist arsenal of proofs of the probability axioms, entails the dynamic assumption. Not one entails Bayesianism. So the personalist requires the dynamic assumption to be Bayesian. It is true that in consistency a personalist could abandon the Bayesian model of learning from experience. Salt could lose its savour." In fact, there are non Bayesian updating rules that also avoid Dutch books (as discussed in the literature on "probability kinematics" following the publication of Richard C. Jeffrey's rule, which is itself regarded as Bayesian). The additional hypotheses sufficient to (uniquely) specify Bayesian updating are substantial and not universally seen as satisfactory.
Шешім теориясы әдісі
Абрахам Уолд Байестік тұжырымдаманы (демек, Байестік ықтималдықтарды) қолданудың шешімдік теориялық негіздемесін берді, ол әрбір қабылданатын статистикалық процедура Байестік процедура немесе Байестік процедуралардың лимиті екенін дәлелдеді. Керісінше, әрбір Байестік процедура қабылданады.
A decision theoretic justification of the use of Bayesian inference (and hence of Bayesian probabilities) was given by Abraham Wald, who proved that every admissible statistical procedure is either a Bayesian procedure or a limit of Bayesian procedures. Conversely, every Bayesian procedure is admissible.