Канада саяхатшысы Ньютон Уэсли Роуэлл өмірі мен қызметі

Кіріспе

Канадалық саясаткер Ньютон Уэсли Роуэлл (1 қараша 1867 - 22 қараша 1941) – канадалық заңгер, саясаткер, судья және методист шіркеуінің миряны көшбасшысы. Роуэлл 1911 жылдан 1917 жылға дейін Онтарио либералдық партиясын басқарды және тәртіп сақтауды қолдайтын бағдарлама ұсынды. Роуэллдің либералдары Уитни үкіметінің мектептерде француз тілін оқытуды шектеген және провинцияның француз-канадтық азшылығын наразылыққа түсірген 17-ші қағидасына қарсы тұруға күш жеткізбеді.

Өмір және мансап

Роуэлл Онтарио провинциясының Лондон қалашығында дүниеге келген. 1900 жылғы федералды сайлауда ол Канада Парламентінің Төменгі палатасына үміткер болды, бірақ Йорк-Ист округінде жеңіліске ұшырады. 1902 жылы Роуэлл заңгерлік тәжірибесіне қайта оралды. Ол өзінің заң фирмасында (Rowell, Reid and Wood) аға серіктес болып, көрнекті заңгерлік мансапқа ие болды. 1911 жылы ол саясатқа оралды. Өзі үміткер болмаса да, 1911 жылғы федералды сайлау кезінде сэр Уилфрид Лориердің үкіметін қолдаған белгілі науқаншы болды. Роуэлл Онтарио штанында Лориердің Канада Әскери-теңіз күштерін құру жоспары мен федералды үкімет пен АҚШ арасындағы сауда келісімін насихаттап, соның салдарынан ірі либералды бизнес лидерлерінің қарсылығына тап болды. Олар еркін сауданың өндіріс саласына дейін кеңейеді деп қорқып, алаңдады. Сол жылы Роуэлл Онтарио Либералдық партиясын басқаруға сайланды, бірақ заң шығарушы органға мүше болған жоқ, себебі бұрынғы лидер Александр Грант Маккей сол жылғы сайлау кампаниясының басында отставкаға кетіп, орын босады. Ол 1911 жылғы провинциялық сайлауда (Оксфорд Солтүстік округінен) заң шығарушы органға сайланды және Оппозиция жетекшісі болды. 1917 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде әскери шақыруды қолдаған Роуэлл Онтарио заң шығарушы органынан кетіп, сэр Уилфрид Лориермен және Канада Либералдық партиясымен ажырасып, 1917 жылғы әскери шақыру дағдарысының нәтижесінде сэр Роберт Борденнің Ұлттық Біріккен үкіметіне қосылды. 1917 жылдың қазан айында ол Канаданың Жеке Кеңесінің президенті болып тағайындалды және үкіметтің Соғыс комитетінің төрағасының орынбасары болды, бұл оған соғыс күшін ұйымдастыру және әскери шақыруды жүзеге асыруға басты жауапкершілікті жүктеді. 1917 жылдың желтоқсан айында өткен федералды сайлауда ол Дарем округінен Біріккен партиядан Парламент депутаты болып сайланды. Роуэлл Лондондағы (Англия) Империялық Соғыс кабинетінің отырыстарына басқа да жоғары лауазымды канадалық министрлермен бірге қатысты. 1919 жылы ол Канаданың алғашқы Денсаулық сақтау министрі болып қосымша міндеттерді алды. Роуэлл 1920 жылы Борденнің ізбасары Артур Мигеннің үкіметінде қызмет етуден бас тартты және 1921 жылы парламентке қайта сайлануға түспеді. Соғыстан кейін Роуэлл Канаданың Ұлттар Лигасындағы өкілі болып қызмет етті және халықаралық істерге қатысты. Ол сондай-ақ методистерді пресвитериандармен біріктіріп, Канаданың Біріккен шіркеуін құруға көмектесті. Заңгер ретінде Роуэлл Торонтодағы ең күшті сот практикасының иесі болды, ол Канаданың Жоғарғы Соты мен Тайлық Кеңесінің Сот комитеті алдында көптеген істерді қарады, соның ішінде Эдвардс Канадаға қарсы (Бас прокурор), көбінесе «Персонс ісі» ретінде танымал. 1903 жылы ол қазір McMillan LLP деп аталатын фирманы құрды. 1929 жылы ол «Персонс ісін» қарап, әйелдердің Канада Сенатына тағайындалуға құқығы бар екенін дәлелдеп жеңіске жетті. Канаданың Жоғарғы Соты олардың құқығы жоқ деп шешті, бірақ Роуэлл бұл істі Лондон Тайлық Кеңесіне шағымдап, Канададағы әйелдер теңдігі үшін маңызды шешім шығарды. Роуэлл 1927 жылдан 1930 жылға дейін Онтарио Адвокаттар қауымдастығының президенті, ал 1932 жылдан 1934 жылға дейін Канада Адвокаттар қауымдастығының ұлттық президенті болды. 1936 жылы ол Онтарионың бас судьясы болып тағайындалды. Ол сондай-ақ 1937 жылғы Доминион-провинциялық экономикалық қатынастарды зерттеу комиссиясының (Роуэлл-Сироис комиссиясы) алғашқы төрағасы және Канаданың Біріккен шіркеуінің негізін қалаушы лидерлерінің бірі ретінде танымал. Өзінің есімін қалай айту керектігі туралы сұраққа ол «Литературный дайджест» журналына «ow» дыбысы «now» сөзіндегідей екенін айтты – row ELL. Оның қызы Мэри 1930 жылы Гарри Джекманға үйленді. Осының нәтижесінде Роуэлл Онтарионың бұрынғы лейтенант-губернаторы Хал Джекман мен бұрынғы сенатор Нэнси Руттың әкесі болды.

Rowell was born in London Township, Ontario. He ran for the House of Commons of Canada in the 1900 federal election but was defeated in York East. Returning to his law practice, Rowell was made King's Counsel in 1902. He became senior partner in his law firm (Rowell, Reid, and Wood) and had a prominent legal career. He returned to politics in 1911. Though not a candidate, he was a prominent campaigner supporting the government of Sir Wilfrid Laurier during the 1911 federal election. Rowell spoke across Ontario to promote both Laurier's plan for a Canadian Navy and the trade reciprocity agreement that had been negotiated between the federal government and the United States against the opposition of prominent Liberal business leaders, who feared that free trade would be extended to manufacturing. Later that year, Rowell was chosen to lead the Ontario Liberal Party, despite not having a seat in the legislature, after the incumbent leader, Alexander Grant MacKay, was forced to resign shortly before the beginning of that year's election campaign. He was elected to the legislature in the 1911 provincial election (representing Oxford North) and became Leader of the Opposition. In 1917, Rowell, a supporter of conscription during World War I, left the Ontario legislature and broke with Sir Wilfrid Laurier and the Liberal Party of Canada to join the national Unionist government of Sir Robert Borden as a result of the Conscription Crisis of 1917. He was appointed to Borden's government as President of the Privy Council of Canada in October 1917 and was also made vice chairman of the government's War Committee, which gave him primary responsibility for organizing the war effort and enforcing conscription. He went on to win a seat in the House of Commons as the Unionist MP for Durham in the December 1917 federal election. Rowell attended meetings of the Imperial War Cabinet in London, England, along with other senior Canadian ministers. In 1919, he was given added responsibilities as Canada's first Minister of Health. Rowell declined to join the government of Borden's successor, Arthur Meighen, in 1920, and he did not run for re election to parliament in 1921. After the war, Rowell served as a Canadian delegate to the League of Nations and became involved in international affairs. He also helped lead the Methodists into a merger with Presbyterians to form the United Church of Canada. As a lawyer, Rowell had one of the strongest litigation practices in Toronto, arguing many cases before the Supreme Court of Canada and the Judicial Committee of the Privy Council, including Edwards v. Canada (Attorney General), better known as the Persons Case. In 1903, he had founded the firm that is now known as McMillan LLP. In 1929, he argued and won the Persons Case, concerning whether women were eligible for appointment to the Canadian Senate. The Supreme Court of Canada said that they were not, but Rowell successfully appealed the case to the Privy Council in London in a landmark decision for female equality in Canada. Rowell served as president of the Ontario Bar Association from 1927 to 1930 and as national president of the Canadian Bar Association from 1932 to 1934. In 1936, he was appointed Chief Justice of Ontario. He is also noted for being the first chair of the 1937 Rowell–Sirois Commission into Dominion Provincial economic relations and for being a founding leader of the United Church of Canada. Asked how to say his name, he told The Literary Digest it had ow as in now – row ELL. His daughter Mary wed Harry Jackman in 1930. As a result, Rowell was the maternal grandfather of former Lieutenant Governor of Ontario Hal Jackman and former Senator Nancy Ruth.