Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Порт-Филлип ауданындағы аборигендердің бас қорғаушысы, қазіргі Виктория, Австралия.
Chief Protector of Aborigines in Port Phillip District, now Victoria, Australia
Джордж Август Робинсон (22 наурыз 1791 – 18 қазан 1866) – британдық туған колониялық шенеунік және колониялық Австралияда өздігінен білім алған уағызшы. 1824 жылы Робинсон Хобартқа, Ван Димен жеріне сапар шегіп, Еуропалық қоныс аударушылар мен Тасмания аборигендері арасында Қара соғыс басталар алдында бейбітшілікке келісуге тырысты. 1839 жылы ол Жаңа Оңтүстік Уэльстің Порт-Филлип ауданындағы аборигендерді қорғау жөніндегі кеңес тарапынан аборигендердің бас қорғаушысы болып тағайындалды және 1849 жылға дейін осы лауазымды атқарды. Ол сондай-ақ ағылшын "жинаушыларына" аборигендердің қалдықтарын жеткізудегі рөлімен де есте қалады.
George Augustus Robinson (22 March 1791 – 18 October 1866) was a British born colonial official and self trained preacher in colonial Australia. In 1824, Robinson travelled to Hobart, Van Diemen’s Land, where he attempted to negotiate a peace between European settlers and Aboriginal Tasmanians prior to the outbreak of the Black War. He was appointed Chief Protector of Aborigines by the Aboriginal Protection Board in Port Phillip District, New South Wales in 1839, a position he held until 1849. He is also remembered today for his role in the supply of Aboriginal remains to English 'collectors'.
Ерте өмір
Робинсон 1791 жылдың 22 наурызында, шамасы Лондонда, Англияда, құрылысшы Уильям Робинсон мен Сюзанна Робинсонның (қызметтес аты Перри) отбасында дүниеге келді. Ол әкесінің ізін басып, құрылыс саласында жұмыс істеді, 1814 жылдың 28 ақпанында Мария Амелия Эвансқа үйленді және келесі он жылда бес баласы болды. Ол Чатем кемежайының инженерлік бөлімімен байланыста болды және Англияның жағалауындағы мартелло мұнараларын салуға қатысты, мүмкін, басқарушы ретінде.
Robinson was born on 22 March 1791, probably in London, England, to William Robinson, a construction worker, and Susannah Robinson (née Perry). He followed his father into the building trade, married Maria Amelia Evans on 28 February 1814, and had five children over the next ten years. He was connected with the engineering department at the Chatham Dockyard and had some involvement with the construction of martello towers along England's coast, possibly as a superintendent.
Ван Димен жері
Робинсон 1824 жылғы қаңтарда Хобартқа келді, бұрын Грегор Макгрегордың алаяқтық «Пояис» схемасының құрбаны болуға шамалы жеткен. Ол өзін құрылысшы ретінде таныстырып, көп ұзамай бірнеше адамды жұмысқа алды. Ол «Бетел одағының» хатшысы және «Көмекші Киелі кітап қоғамының» комитет мүшесі болды, сондай-ақ Ван Димен жерінің Механика институтын құруға көмектесті. 1826 жылғы сәуірде оның әйелі мен балалары оған қосылды. Оның міндеті – аборигендерді жинап, Флиндерс аралындағы Уайбаленна лагеріне қоныстандыру болды. Робинсон Труганинимен достық қарым-қатынас орнатты және материктегі жағдай тынығғанша Флиндерс аралында оған тамақ, баспана және қауіпсіздік беретініне уәде берді. Труганинимен бірге Робинсон Биг-Ривер және Ойстер-Бэй тайпаларымен келісімге келді, ал 1835 жылдың соңына қарай аборигендердің көп бөлігі жаңа қонысқа көшірілді. Бірақ Робинсонның тасманиялық аборигендермен байланысы осыдан кейін көп ұзамай үзілді, ал Уайбаленна лагерінің жағдайлары нашарлағандықтан және көптеген тұрғындар ауру мен үй сағынудан қайтыс болғандықтан түрмеге айналды. Осы себепті Робинсонның тарихдағы орны, әсіресе қазіргі абориген қауымдастығында, көбінесе жағымсыз бағаланады. Кейбір тарихшылар оның бастапқы ниеттерінің адал болғанымен келіседі, бірақ қауымды тастауы тасманиялық аборигендер үшін жағдайдың нашарлауына әкелген шешуші момент деп санайды. Сонымен қатар, аборигендердің мәдени дәстүрлерін және рәсімдерін сақтауға болатын орын табу туралы оның уәделері орындалмады.
Robinson arrived in Hobart in January 1824, having apparently nearly been a victim of Gregor MacGregor's fraudulent Poyais scheme. He established himself as a builder and was soon employing several men. He was secretary of the Bethel Union and was a committee member of the Auxiliary Bible Society, also helping to found the Van Diemen's Land Mechanics' Institution. He was joined by his wife and children in April 1826. His mission was to round up the Aboriginal people to resettle them at the camp of Wybalenna on Flinders Island. Robinson befriended Truganini, to whom he promised food, housing and security on Flinders Island until the situation on the mainland had calmed down. With Truganini, Robinson succeeded in forging an agreement with the Big River and Oyster Bay peoples, and by the end of 1835, nearly all the Aboriginal people had been relocated to the new settlement. Robinson's involvement with the Aboriginal Tasmanians ended soon after this, though, and the Wybalenna settlement became more akin to a prison as the camp conditions deteriorated and many of the residents died of ill health and homesickness. Because of this, Robinson's place in history is generally viewed as negative, especially within the current Aboriginal community. Some historians agree that his initial intentions were genuine, but his abandonment of the community is viewed as a turning point for the worse for the Tasmanian Aboriginals. Moreover, his promises of providing a place where Aboriginal people could practise their cultural traditions and ceremonies never came to fruition.
Порт-Филип ауданындағы аборигендердің бас қорғаушысы
Робинсон 1839 жылғы наурыз айында аборигендердің бас қорғаушысы болып тағайындалды және төрт көмекші қорғаушы – Уильям Томас, Джеймс Дредж, Эдвард Стоун Паркер және Чарльз Сиврайттің көмегімен Порт-Филипп протекторатын басқарды. Робинсонның әйелі Мария 1848 жылы қайтыс болды. Бас қорғаушы ретіндегі қызметінің он жылында ол аборигендер протекторатының төрт ауданына 20-дан астам сапар жасады. Робинсон аборигендерді қорғаушы ретінде барлығы 8000 фунт төлем алды. Ол шіркеуі бар шағын қауымдастық құрды және бұл аймақты «Өркениеттік нүкте» деп атады. Портта тұрған аборигендердің көпшілігі Тасманиядағы өздерінің туған жерлерінен жалған айыптармен күштеп шығарылған. 1841 және 1842 жылдары Робинсон Туннерминнервейтпен бірге Викторияның батысына сапар шекті, онда ол 1833 немесе 1834 жылдары болған Конвиссинг Граунд қырғыны туралы тергеп, есеп берді. 1841 жылы ол оқ ату оқиғасын зерттеді, ал саяхат барысында Кондах көлінің аборигендердің аквакультуралық орталығына тап болды және оның өлшемдерін жазды. Оның күнделіктері Викториядағы еуропалықтардың алғашқы қоныстану жылдары туралы ең маңызды құжаттардың бірі саналады. Олар Кури мәдениеті, ертедегі Мельбурн тұрғындары, ландшафт және қоныс аударушылар қоғамы туралы маңызды мәліметтер ұсынады.
Robinson became Chief Protector of Aborigines in March 1839, managing the Protectorate of Port Phillip with the help of four Assistant Protectors, William Thomas, James Dredge, Edward Stone Parker and Charles Sievwright. Maria, Robinson's wife died in 1848. During his decade of service as Chief Protector he made more than 20 expeditions into the four districts of the Aboriginal Protectorate. Robinson was paid a total of £8000 in his role as protector of Aborigines. He built a small community that included a church and coined the area 'Point Civilisation'. Many of the Aborigines who lived at the port had been removed under false pretenses from their true home in Tasmania. In 1841 and 1842, Robinson traveled to western Victoria with Tunnerminnerwait where he investigated and reported on the Convincing Ground massacre that had occurred in 1833 or 1834. In 1841 he investigated a gunshot incident, and whilst travelling came across the aboriginal aquaculture site of Lake Condah, recording its dimensions. His journals are regarded as amongst the most important documents on the early years of European settlement in Victoria. They offer significant observations on Koorie culture, early Melbourne personalities, the landscape and settler society.
Кейінгі өмірі
Порт-Филипп протектораты 1849 жылдың 31 желтоқсанында таратылды, ал Робинсон зейнетақы алды. Ол 1852 жылы Англияға оралды, келесі жылы Роза Пайнға үйленді, олардың тағы бес баласы болды. Олар бес жыл Еуропаны аралап, көбінесе Париж мен Римде тұрды. 1859 жылы Англияның Бат қаласына қоныстанды, Робинсон 1866 жылдың 18 қазанында 75 жасында қайтыс болды. Роберт Дрюстің "Жабайы қарғалар" романы Робинсонның еңбектерін сюжетке енгізеді. Сондай-ақ, Мудрурудың "Доктор Вурдидің әлемнің аяқталуына төзімділік рецепті", "Жұлдыз арманның шебері" және оның вампир трилогиясы: "Өлмейтін", "Жер асты" және "Уәде етілген жер" шығармаларында Робинсон туралы айтылады. Сонымен қатар, Кассандра Пайбустың 2020 жылы жарық көрген "Труганини: Апокалипсис арқылы саяхат" атты өмірбаяны Робинсонның Труганинимен жеке қарым-қатынасы және абориген Тасманиялықтарының бастан кешкен ауыр психологиялық және мәдени өзгерістер туралы толыққанды мәлімет береді. Тасманиялық суретші Джули Гоу Робинсон және оның еңбектерін Тасмания мұражайы мен өнер галереясындағы "Кернеулі өткен" атты көрмесінде көрсетті.
The Port Phillip Protectorate was abolished on 31 December 1849, with Robinson receiving a pension. He returned to England in 1852 and the following year married Rose Pyne, with whom he had another five children. The couple spent five years living in Europe, mostly in Paris and Rome. In 1859 they settled in Bath, England, where Robinson died on 18 October 1866 at the age of 75. Robert Drewes' 'Savage Crows' also incorporates the work of Robinson into the plot. See also Mudrooroo's critical portrayal of Robinson in Doctor Wooreddy's Prescription for Enduring the Ending of the World, Master of the Ghost Dreaming and his Vampire Trilogy: The Undying, Underground and The Promised Land. Additionally, Cassandra Pybus' 2020 biography of Truganini, entitled Truganini: Journey Through the Apocalypse provides a detailed account of Robinson's personal relationship with Truganini and the traumatic psychological and cultural shifts experienced by Aboriginal Tasmanians. Tasmanian artist Julie Gough referenced Robinson and his work in her recent exhibition Tense Past at Tasmania Museum & Art Gallery.
Робинсон және мұражай коллекциялары
Робинсон Тасмания мен Викторияда болған кезінде сол жердегі абориген қауымдастықтарынан көптеген заттар мен өнер туындыларын жинады. Ол сондай-ақ адам бас сүйектері мен басқа да аборигендердің қалдықтарын жинады. Ол қайтыс болғаннан кейін жесірі Роза бұл заттарды көптеген мұражайларға сатты. Британ мұражайында Робинсонның Австралиядағы уақытына қатысты 138 экспонат бар, оның ішінде аборигендерге тиесілі заттар, гравюралар мен суреттер бар. Джозеф Барнард Дэвис 1860 жылдары Робинсонның жесірінен көптеген заттар сатып алды, және оның осы қызметі арқасында олар кейіннен басқа коллекцияларға, мысалы Британ мұражайына қосылған болуы мүмкін. Лидс ашу орталығында оның жинаған екі сүйегі бар. Оксфордтағы Питт Риверс мұражайында Робинсонның шетелде болған уақытына қатысты он тоғыз экспонат сақталуда. Питт Риверс коллекциясына абориген қауымдастықтарының жеке тұлғаларын бейнелейтін бірнеше суреттер мен гравюралар кіреді, оның ішінде: Труггернана, Дженни және Фанни сияқтылар.
During Robinson's time in Tasmania and Victoria, he collected a large number of objects and artworks from the Aboriginal communities there. He also collected human skulls and other Aboriginal remains. After his death, his widow Rose sold the items to many museums. The British Museum has 138 items relating to Robinson's time in Australia, including Aboriginal artefacts, prints and drawings. Joseph Barnard Davis acquired many from Robinson's widow in the 1860s, and it may be through his activities that objects subsequently found their way into other collections, for example at the British Museum. Leeds Discovery Centre has two spears he collected. The Pitt Rivers Museum in Oxford holds nineteen objects relating to Robinson's time abroad. The collection at Pitt Rivers includes several paintings and prints describing individual people from Aboriginal communities, including: Truggernana, Jenny, and Fanny, amongst others.