У. Э. Н. Синклер: Канадалық саяхатшы және заңгер

Кіріспе

Уильям Эдмунд Ньютон Синклер (1873 жылдың 28 маусымы – 1947 жылдың 26 қарашасы), W. E. N. Синклер ретінде танымал, – канадалық саяхатшы, заңгер және Онтарио либералдық партиясының уақытша төрағасы.

Өмірбаян

Синклер Онтарио провинциясының Уитби қалашығында Джон Синклердің ұлы болып дүниеге келді және Торонто университетінде білім алып, заң бакалавры атағын алды. 1907 жылы ол Элла Минерва Монтгомериге үйленді; алғашқы әйелі қайтыс болғаннан кейін 1918 жылы Эдна Уорденге үйленді.

Саясат

Синклер алғаш рет 1911 жылғы провинциялық сайлауда Онтарио либералдық партиясының кандидат ретінде Онтарио заң шығарушы жиналысына сайланды, бірақ 1914 жылы жеңіліске ұшырады. Ол 1917 жылғы федералдық сайлауда саясатқа оралды (1917 жылғы әскери шақыру дағдарысын қараңыз). Синклер әскери шақыруға қарсы болған «Лорье либералдары» құрамында бағытталды, бірақ тағы да жеңілді. Ол провинциялық саясатқа оралып, 1919 жылғы провинциялық сайлауда Онтарионың Оңтүстік сайлау округінен Онтарио заң шығарушы жиналысына қайта сайланды. Синклер 1922 жылғы партия басшылығына үміткер болды, бірақ Веллингтон Хейге жеңілді. Хей сайлаудың сәтсіз нәтижесінен кейін отставкаға кетті, ал Синклер 1923 жылдан 1930 жылға дейін Онтарио либералдық партиясының уақытша басшысы және провинциялық заң шығарушы жиналыстағы оппозиция басшысы қызметін атқарды. Партияның нашар ұйымдасқандығы мен дұрыс басшылық конференциясын өткізе алмауына байланысты ол осы кезеңде (сондай-ақ 1926 және 1929 жылғы сайлауларда) уақытша басшы болып қалды. Либералдар 1926 жылы 14 орынды сақтап қалды, ал 1929 жылғы сайлауда 13 орынға дейін азайды. Синклер бастапқыда 1930 жылы партия басшылығына тұрақты үміткер болуға ниеттенді, бірақ партияның оның өкілеттігі кезінде үлкен жетістіктерге жете алмауына байланысты, ол аз қолдауға ие болды және дауыс беру басталғанға дейін үміткерлігінен бас тартты. Ол 1934 жылғы сайлауға дейін оппозиция басшысы болып қалды, өйткені жаңадан сайланған басшы Митчелл Хепберн провинциялық заң шығарушы жиналыста орын алмады. Синклер 1934 жылғы сайлауда қайта сайланды, нәтижесінде либералдар билікке келді, бірақ Онтарионың жаңа премьер-министрі Хепберн оны кабинетке тағайындамады. Синклер үш жыл бойы үкіметтік фракцияның қатарында отырды, содан кейін 1937 жылғы провинциялық сайлауда заң шығарушы жиналыстан зейнеткерлікке шықты. 1945 жылғы федералдық сайлауда Синклер Канада либералдық партиясынан Канаданың Өкілдер палатасына сайланды. Ол 1947 жылы қызмет барысында қайтыс болды. Синклер 1910 жылдан 1911 жылға дейін, 1915 жылы және 1932 жылдан 1934 жылға дейін Ошава қаласының мэрі болып та қызмет етті.

Sinclair was first elected to the Legislative Assembly of Ontario as a candidate of the Ontario Liberal Party in the 1911 provincial election but was defeated in 1914. He returned to politics in the 1917 federal election on conscription (see Conscription Crisis of 1917), Sinclair ran on as part of the anti conscription "Laurier Liberals" but was again defeated. He returned to provincial politics and was elected again to the Ontario legislature in the 1919 provincial election as the MLA for the riding of Ontario South. Sinclair ran for the leadership of the party in the 1922 leadership convention, but lost to Wellington Hay. Hay resigned following a disastrous election result, and Sinclair served as interim leader of the Ontario Liberal Party from 1923 to 1930 and also as Leader of the Opposition in the provincial legislature. He was interim leader for that length of time (and through the elections of 1926 and 1929) because of the party's state of disorganization and inability to hold a proper leadership convention. The Liberals remained at the 14 seats they had in 1926, and dropped to 13 seats in the 1929 election. Sinclair initially decided to run for the permanent leadership in 1930, but because of the party's failure to make gains during his tenure, he attracted little support, and withdrew before balloting began. He remained Leader of the Opposition until the 1934 election because the newly elected leader, Mitchell Hepburn, did not have a seat in the provincial legislature. Sinclair was re elected in the 1934 election that brought the Liberals to power but Hepburn, the new Premier of Ontario, did not appoint him to Cabinet. Sinclair sat as a government backbencher for three years and then retired from the legislature at the 1937 provincial election. In the 1945 federal election, Sinclair was elected to the House of Commons of Canada for the Liberal Party of Canada. He died in office in 1947. Sinclair also served as mayor of Oshawa from 1910 to 1911, in 1915 and from 1932 to 1934.